ZOUTKORRELTJE

Als mijn verlangen een zucht is naar jouw aanraakbaarheid,

dan wordt je adem de verbinding van onze overgave.

Beste vrienden,

zoekend naar een tekst en foto op deze feestdag van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart, kon ik wellicht niets beters plaatsen dan deze foto. Een moeder in verwachting. Wij zijn met de familie namelijk in blijde verwachting van een nieuw 'Vanhee-tje'. Wijlen mijn broer zou fier zijn geweest met zijn derde kleinkind. Nu maar hopen dat het een zoontje is zodat de lijn VANHEE kan verder gezet worden. Want mijn neef en zijn vrouw hebben reeds twee schattige dochters. Eén van die dochtertjes, Lucie, ziet hier op de buik van de mama, bijna letterlijk op haar broertje of zusje. Lol. Vrouwen zullen wel kunnen meespreken hoe ze 'draagt'. Bij het ter perse gaan is nog geen nieuws van de ouders.

Op deze dag kan ik natuurlijk niet anders dan hulde te brengen aan onze hemelse Moeder Maria wiens hoogfeest wij vandaag vieren, zeker na mijn bedevaart naar Lourdes. Je las mijn fotoverslag tijdens de periode 11-18 mei l.l.

Ook een dankbaar woord en groet aan alle moeders en grootmoeders en allen die op deze dag "moederen" PROFICIAT! Deze proficiat alvast voor de aanstaande moeder in eigen kirng. Zo leeft mijn broer verder in een nieuw leven. Het kind op d schoot lijkt trouwens op twee druppels water op zijn eigen dochter die ons vee te vroeg verliet.

En dat de 'C' staat voor alle bewegingen die zich chrtistelijk noemen is jullie wel bekend. Heel wat organisaties hebben de C geschrapt in hun naam of hebben  gekozen voor een heel neutrale naam, weg van alle ideologie. Maar wat ik verleden week meemaakte, en ik met velen was het volgende, hemeltergend zelfs.

Overal te lande vind je een ACV-lokaal, meestal met een drankgelegenheid vlakbij. Die laatste krijgt nog steeds de naam mee zoals "DE GILDE".

Het ACV-lokaal waar ik het nu over heb, heeft een heel ruime parking, zowel voor zijn werknemers, zijn leden als mensen die er om raad komen vragen. Die parking geeft rechtstreeks toegang tot het café. Dit café is dan ook de thuisbasis voor heel velen om er wekelijks hun kaartje te leggen bij een pint of een kopje koffie.

Er wordt, gezien de vergrijzing, dan ook vaak gebruik gemaakt van de parking van het ACV-gebouw, ideaal voor ouderen en minder-validen. De uitbater houdt er dan ook een spaarcentje aan over, al zal hij er niet rijk van worden. Maar ook dat lijkt nu verleden tijd.

Want verleden week werd iedere wagen die de parking van het ACV-gbouw opreed, duidelijk gemaakt dat hij die parking niet langer op mocht. Het blijkt een maatregel te zijn ,genomen door de mensen in hun ivoren toren daar ergens in Brussel. De parking is nu uitsluitend voor de diensten van het ACV. Ouderen en mindermobiele mensen kunnen het dus vergeten, want er kan niet eens geparkeerd worden langs de straat. Het betekent meteen het einde van een wekelijkse ontspanning voor tientallen mensen.

Ongehoord dat precies een organisatie die de C hoog in het vaandel voert, juist deze mensen niet langer toelaat; ongehoord! Ik wilde dit even kwijt en ik ben de enige niet, want een persoon met een beperking die er af en toe zijn pint komt drinken om nog wat sociaal contact te onderhouden, mag ook niet meer met zijn wagen op die parking, en hij woont er recht tegenover!

IK ZAL HET NOOIT BETREUREN

DAT IK OUDER WORD.

IK KEN ER TE VELEN

DIE DIT VOORRECHT

NOOIT HEBBEN GEHAD.

Zei een lege fles tot een andere lege fles: "Vul mij."
Antwoordde hierop de tweede:
"Ik ben leeg, vullen kan ik je nu niet,
wel wil ik er nu vol-ledig voor je zijn."
En ... juist door het toegeven van eigen nood
voelde ze verrast zichzelf vredig volstromen.

Wacht niet tot morgen
om wie ontmoedigd is
een hand te reiken
want jij kunt 'n nieuwe horizon openen
en voor hen een houvast zijn.

Wacht niet tot morgen
om wie zich alleen voelt
gastvrij te ontvangen
want jij kunt luisteren
en een toevertrouwd geheim bewaren.

Wacht niet tot morgen
om wie het uitstekend doet
van harte te feliciteren
want wellicht mist hij jouw aanmoediging
om in zichzelf te geloven.

Wacht niet tot morgen
om de mens te danken
die onnoembaar veel voor jou betekent
want dit woord van dank
brengt jullie dichter bij elkaar.

In onze wereld is veel leed.
Ouders kennen pijn:
hun kinderen gaan andere wegen
dan die welke zij zich hadden gewenst.
Kinderen weten niet waar naartoe.
Hun ouders zijn gescheiden.
Ze worden opgevoed zonder geborgenheid.

Er zijn mensen zonder werk.
Ze voelen zich minderwaardig.
Ze hebben het gevoel
niet meer bij te dragen
aan onze samenleving.

In onze wereld is er het leed
van armoede, van eenzaamheid,geweld
We mogen en we kunnen
onze ogen er niet voor sluiten.
Pijn en lijden om het leven
dragen we met ons mee
als een ongewilde erfenis.

Geraakt door het lijden van de wereld
wordt ook onze solidariteit gevraagd.
Zoals Jezus leven bracht,
zo mogen ook wij leven worden.
Ons naaste-zijn kan anderen opwekken,
nieuwe toekomst schenken.
Christenen zijn 'geraakte' mensen,
die laten zien wie God is.

Pére Jacques Hamel werd de eerste martelaar......

Vandaar een klein eerbetoon aan deze merkwaardige prieter.

MET DEZE WOORDEN BEGON MIJN BLOG

VANDAAG SCHRIJF IK NOG STEEDS ONDER DEZE INSPIRATIE

AL DAN NIET GELOVIG ONDERBOUWD.

DANSEN IN DE SCHADUW ZOU JE HET KUNNEN NOEMEN....

Ga naar die mooie natuur, die natuur die je uitnodigt te voelen, te horen, te zien hoe prachtig alles in elkaar steekt en ons, als kleine mens alles overstijgt.
Wandel, beleef alles stap voor stap. Loop naar het strand. Kijk naar de opkomende of ondergaande zon, de maan en sterren. Als je door de nacht loopt verandert alles meteen.
Misschien heb je wel de behoefte om verre reizen te ondernemen, op reis te gaan, alleen of met anderen, te genieten van stilte om je heen.
Je hoeft niet altijd omringd te zijn door lawaai. Iedereen heeft wel eens stilte nodig, een moment voor zichzelf. Zo kom je tot rust. Even niets moeten. Gewoon er zijn.

OMGEKOMEN

Wie zijn medemens kleineert,

heeft geen verstand,

iemand met inzicht zwijgt.

Just another one of my obsessions.
You don't want to be a special toy.
I never be the one to hurt you.
Just another little indiscretion.
Another game that you want to try.
You can never be unfaithful. If you gotta love somebody.
Don't be afraid! My Dear.
Nobody hurts you, like every other Man or Woman

Dwalen door het land van de eenzaamheid,

op zoek naar mezelf in zwijgzaamheid.

Dwalen door melancholie.

Samen maar steeds alleen.

Stel dat ik samen met jou wil leven,

en een ander in de steek laat?

Zou er dan een toekomst zijn?

Op een dag zei de wind tegen de zon: “ik ben sterker dan jij.” En hij blies zichzelf op van trots.
“Ik heb geen kracht nodig,” zei de zon. “Vriendelijkheid wint het van sterk zijn.”

“Laten we dat eens uitproberen.
Kijk, daar loopt een meisje op de weg.
Wie haar jas kan uittrekken is de winnaar”.
“Goed, begin jij maar,” zei de zon en verdween achter een wolk. De wind blies en blies…

Hij probeerde de jas van de rug van het meisje te blazen. Ze begon te huiveren van de koude sterke wind en knoopte haar jas goed dicht. De wind werd boos en blies nog harder. Het meisje werd bang en ze trok haar jas nog steviger om haar heen.

De zon kwam achter de wolk vandaan en zag dat het meisje bibberde van de kou. De zon lachte haar vriendelijk toe en gaf haar warmte.
Het meisje maakt haar jas weer los.
Ze werd zo lekker warm van de zonnestralen
dat ze begon te lachen en haar jas uitdeed.
Zo won de zon de wedstrijd…

ZO GING HET OOK IN HET HUWELIJKSLEVEN VAN MIJN OUDERS WELLICHT die ook hun portie leed hebben gekend.

ZIJ ZIJN VANDAAG 62 JAAR GETROUWD !

PROFICIAT EN DANK!

God, zo vaak bidden wij
dat hongerigen te eten krijgen,
terwijl wij onze tweede vakantie boeken.

Zo vaak bidden wij
dat dorstigen te drinken hebben
terwijl wij onze tweede auto wassen.

Zo vaak bidden wij
dat asielzoekers onderdak krijgen,
terwijl wij ons tweede huisje behangen.

Zo vaak bidden wij om rechtvaardigheid
terwijl wij onze handelsbelangen veilig stellen.

Zo vaak bidden wij om vrede
terwijl wij naar een film vol geweld
op de televisie zitten te kijken.

Zo vaak bidden wij met holle woorden,
met lege harten, met onze ellebogen,
in plaats met onze handen, handen die delen.