ALLEEN JOU

Ik draag het in mijn hart.

Altijd waar ik ook ga, jij gaat mee.

En wat ik alleen doe is jouw beslissing, mijn schat.

Ik vrees mijn lot niet,

want jij bent mijn lot.

Ik hoef de wereld niet,

want jij bent mijn wereld.

Het diepste geheim dat niemand kent.

de basis van de wortel

de kiem van de knop

en de top van kruin

van de boom des levens die hoger groeit dan de ziel hoopt

en de geest kan verbergen.

Het wonder dat de sterren uiteen houdt.

Ik draag jouw hart.

Ik draag het in mijn hart.

gehandicapt,
\'\'lieverd\'\',zei mijn moeder......\'\'jij bent uniek\'\'.
 \'\'nee mam\'\',antwoorde ik,
\'\'ik heb een handicap en ben dus ziek\'\'
ze schudde haar hoofd en schoot in een lach
vertelde me dat ik het dus helemaal verkeerd zag
 vol aandacht luisterde ik naar haar,
 we hadden even alleen maar oog voor elkaar.
ze zei:\'\'altijd als ik tegen iemand praat wéét ik dat elk woord
het ene oor in en het andere oor uitgaat.
 ze hóren me wel.....maar ze luisteren niet.
dat is een vorm van doofheid,die men niet ziet.
heb ik problemen of heb ik verdriet dan is er niemand die dat zomaar ziet
 ze kijken wel......maar zien het niet
 dat is dus een vorm van blindheid waar het grootste deel van de mensen aan lijdt.
 ze behandelen jou als was je geestelijk gestoord een gek
 dát mijn kind....is pas een gebrek
 ze proberen zelfs voor jou te denken en hebben niet door dat ze je daarmee krenken
 je bent bij je volle verstand en tóch laten ze je staan aan de kant
 ze mijden je liever dan dat ze even vragen welke ziekte jou zo is komen plagen.
bekeken ze jou nou is met andere ogen,
zouden ze respect hebben voor je doorzettingsvermogen.
sommige dingen kosten jou moeite en grote inzet,
 maar het zijn dingen die je ook zonder hulp redt.
oké.....sommige dingen doe je wat minder snel
maar door te knokken kom je er wel.
 ook mij kan het mateloos irriteren
 dat men een handicap zo verkeerd kan interpreteren
 gehandicapt zijn betekent niet dat je gek bent
 je bent gewoon een lichaam met een mankement
 maar in dat gehandicapte lijf zit een geweldig mens....
jij ondanks je ziekte ben je er gewoon altijd,
voor je vrienden en voor mij\'\'
en zo opende mijn moeder mijn ogen..
 er is immers niks mis met mijn denkvermogen
dus ga ik maar door met filosoferen dat de mensen mij
,ondanks mijn handicap, zullen waarderen.
misschien kan ik er zelfs nog een paar leren
dat niet mijn handicap, maar wel hún hadelen mij isoleren.
(deze tekst heb ik gevonden op internet ik weet niet wie hem geschreven heeft maar ik vond hem zo mooi, en zit veel waarheid in,gezonde mensen reageren in de meeste gevallen zo tegenover gehandicapte mensen)
met dank aan Andrea.

en op mijn beurt dank aan Leopold omdat ook ik me, samen met zovele anderen, me daar in herken, want wat is \'handicap\'?
In mijn blog zullen jullie het wel ergens het antwoord gevonden hebben tussen de regels en berichten.
\"Gehandicapt\" blijft een zo driest woord ... en de verdoezelde termen helpen de mens in kwestie niet.
Laat ons dus maar tot steun zijn, elkaar waarderend en in zijn eigen waarde latend.

Het was in 1980 dat ik, tesamen met vele anderen, de eerste cursus "Pastorale Arbeid" van het bisdom Brugge voltooide.
Als herinnering kregen de deelnemers toen een mooie oorkonde, gesigneerd door wijlen Mgr. Em. Jos. De Smedt, bisschop van Brugge.
Tot op vandaag blijft het een oproep, naast de persoonlijke boodschap, telkens ik naar die kader kijk..
Ik wilde deze al eerder publiceren, maar alles werd weer zo nieuw wanneer we op de zondag na Pasen horen hoe Jezus tot zijn leerlingen spreekt met de woorden, die toen ook onze bisschop achterliet "aan allen, die met trouwe toewijding hebben deelgenomen aan de opleiding met de bede u zijn geest te schenken om zijn vreugde verder uit te zaaien in zijn kerk en in de wereld".

Het prijkt in sierlijke letters, voor de meesten goed gekend, maar zo nieuw, wanneer je er echt naar luistert of er nog eens naar kijkt.

IN DE AVOND VAN DE EERSTE DAG VAN DE WEEK; KWAM JEZUS BINNEN, GING IN HUN MIDDEN STAAN EN ZEI:
VREDE ZIJ U.
NA DIT GEZEGD TE HEBBEN, TOONDE HIJ HU ZIJN HANDEN EN ZIJN ZIJDE. DE LEERLINGEN WAREN VERVULD VAN VREUGDE  TOEN ZIJ DE HEER ZAGEN.
NOGMAALS ZIE JEZUS TOT HEN:
VREDE ZIJ U.
ZOALS DE VADER MIJ GEZONDEN HEEFT, ZO ZEND IK U.

VREDE ZIJ U!

H@LLO, JEZUS!

Als ik eerlijk ben,
moet ik zeggen
dat ik soms
ook schrik heb
om voor mijn geloof
uit te komen.
Toch besef ik dat ik
jouw vriendschap
niet alleen voor
mezelf mag houden.
Wil mij een teken
geven als ik dat toch
ooit vergeet.

(Erwin Roosen)

Blij dat dit ik dit kindergebed tot het mijne mag maken, want als grote mensen hebben we schrik gekregen om voor dat geloof uit te komen ... en toch al 2000 jaar horen we \"VREES NIET\".