MOED!

Het geduld wordt beloond.

Zo zie je maar wat een beetje kliederen met verf met een mens kan doen.

  DAAR WAAR VRIENDSCHAP IS........

In Australië hebben ze een organisatie “the Workman’s shed” of vrij vertaald : ‘het kot van vader’ en dat heb je in behoorlijk wat rustoorden. Het gaat effectief om iets wat kan doorgaan voor het vertrouwde ‘kot’ en ‘den hof’ die oudere mannen moeten achterlaten als ze verhuizen naar een rustoord. Ze vinden er alles wat hun hartje blij kan maken als het over dingen gaat die ze in hun vertrouwde ‘kot’ thuis ook hadden en waar ze naar hartenlust nog mogen ‘foefelen’ en ingeschakeld worden om allerlei dingen te herstellen of te maken. Een soort van klusjesdienst in het rustoord. Ze mogen ook een moestuintje houden en dieren zoals kippen en konijnen.
Ik hoor van vrienden in Australië dat dit zelfs de zelfmoordcijfers en het ‘sterven door wegkwijnen’ doet afnemen en ik kan het geloven.

De foto's van het 'kot' van mijn vader, een 'kot' dat twintig meter diep is. Het zou inderdaad een mooie oplossing zijn!

Wat gebeurt er als twee mensen elkaar liefhebben? Ze schreeuwen niet tegen elkaar, maar praten heel zachtjes, omdat hun harten nauw met elkaar verbonden zijn. De afstand tussen de harten is heel klein of bestaat niet.  Wanneer ze elkaar nog meer liefhebben, wat gebeurt er dan? Dan spreken ze niet, maar fluisteren ze tegen elkaar en daardoor komen ze nog dichter bij elkaar te staan. Uiteindelijk hoeven ze zelfs niet te fluisteren, een blik werpen naar de ander toe volstaat om elkaar te begrijpen. Dit is hoe twee mensen zijn wanneer ze elkaar liefhebben.

Dus als jullie Het niet met elkaar eens zijn, boos zijn en discussiëren, zorg er dan voor dat jullie harten geen afstand nemen van elkaar. Zeg geen woorden die de afstand nog meer vergroten. Anders zal er nog een dag komen dat de afstand zo groot zal zijn, dat je de weg niet meer zult terugvinden om terug te keren.

Wees moedig en sterk.

Alles wat u doet,

moet u met liefde doen.

Er zijn bomen en bomen.
Aan de ene boom komen drie appels,
maar aan een andere manden vol.
Die laatste, dat is pas een boom.
Daar heb je wat aan!
Dat is een goede boom.
Dat kun je zien aan zijn vruchten.

Er zijn mensen en mensen.
Gelukkig zijn er ook goede mensen.
Daar heb je wat aan!
Misschien ben jij wel zo'n goede mens.
Misschien zorg jij wel voor vrede om je heen.
Misschien zorg jij voor mensen
- dichtbij of ver weg -
die niet voor zichzelf kunnen zorgen.

Wie zou niet graag zo'n mens willen worden?

VAN ZOVELE MOEDERS DIE ONS VOORGINGEN IN LIEFDE EN GELOOF

DAN MAKEN WE EXTRA TIJD VOOR MARIA! MAAR VOOR HEEL VEEL ONDER ONS VOOR ONZE EIGEN MOEDER.

HELAAS IS DIT VOOR MIJN MOEDER, MEZELF EN DE GANSE FAMILIE DE VIERDE OVERLIJDENSVERJAARDAG VAN MIJN NICHTJE ELINE. ZIE JE IN DE ZIJLIIJN.

Dieper dan verdriet is de blijdschap
en dieper dan de wanhoop is de hoop.

Het kan lente worden,

als jij mij helpt de steen op mijn ziel weg te rollen,

als jij mij bzoekt met opbeurende woorden,

als jij mij doet zien dat elke stap telt,

als wij allen  in ons denken en geloven,

open blijven staan voor de ander!

ik zou nooit meer lange reizen maken zoals naar India, veel te vermoeiend tot ... ik iemand heb ontmoet die me 'het paradijs' wou laten zien. Dus wordt het toch een vlucht van meer dan 12 uur? Mijn bedje staat alvast al klaar ...Bestemming nog even geheim houden tot alles zeker is....

kan veel gezegd worden, maar nu even ernstig.

komt men MARIA tegen....

Welkom te Dadizele,

naast de Basiliek kan je ook in rust en gebed genieten van het Rosarium.

Het zou de leeftijd kunnen zijn om te veranderen van school, van lager onderwijs naar het middelbaar, de tijd van de plechtige communie, van het beginnen puberen; hoe dan ook een mijlpaal. En zo een mijlpaal heb ik gisteren geplaatst, want dag na dag, blogje na blogje, werd mijn blog twaalf jaar oud. Zelf had ik er niet aan gedacht tot ik een mail keeg van een attente medeblogger waarvoor dank. Er is zo veel gebeurd in de voorbije twaalf jaar, te veel om op te noemen. Bloggers zijn gekomen en gegaan, ziek of overleden. Vriendschappen werden gesmeed die nog steeds bestaan, anderen verdwenen dan weer tot verre kennissen. Helaas waren en zijn er ook bloggers die het geluk van de ander niet gunnen, zijn codes soms een hindernis om verder te gaan met onze hobby.  Maar ondanks alles, ben ik blijven doorgaan, in eerste instantie omdat ik greaag blog, in tweede instantie om mijn liefde en vriendschap tmet julliete delen. Dank, heel veel dank voor de mooie jaren samen, in liefde en leed! Maarten!

Hier enkele buttons die ik al heel lang gebruik? Het hangt inderdaad niet af van welke lay-out of aantal buttoms men gebruikt om over te komen. Ik was zelfs verrast bij de opstart van mijn bloggen dat ik vooral werd aangesproken door oudere, zeg maar zieke mensen! Daarvoor en voor zo veel andere dingen blijf ik schirjven!