ADVENT

VANDAAG GEEEN VERJAARDAG MEER VOOR MIJN BROER DIE TOTAAL ONVERWACHT OVERLEED IN ZIJN WONING OP 28 JULI 2014, EEN PAAR DAGEN VOOR MIJN OUDERS HUN DIAMENTEN HUWELIJK ZOUDEN VIEREN. HIJ ZOU VANDAAG 61 JAAR GEWORDEN ZIJN. HIJ LEEFT ONDERTUSSEN VERDER IN ZIJN DRIE KLEINDOCHTERS!

Ja, bewonder! Zie het wonder in anderen

en in jezelf, dan wordt je hart warmer.

Houvast..........

Een helpende hand
en een luisterend oor,
niet voor even
maar de hele strijd door.

Samen strijden
is samen lijden,
is dragen
als de ander valt,
is troosten
als de ander huilt,
is luisteren
als de ander vertelt.

Een helpende hand
een luisterend oor,
daar zijn wij met elkaar toch voor?

Houvast......

De straatjongeren haten hun ouders, ze haten de ‘flikken’, ze haten alles en iedereen, maar voor dieren kunnen ze wel vaak respect opbrengen. ‘De beesten bedriegen ons tenminste niet.’ En door de liefde die ze voor dieren opbrengen en die ze ervan terugkrijgen, krijgen we ze weer op de been. Ouders, houd van jullie kinderen!, zei Père Gilbert met nadruk. Kinderen, besef dat de liefde van je ouders het mooiste is wat je ooit zult krijgen. De Franse priester pleitte ook uitdrukkelijk voor het gebed in het gezin. Zoveel gaat verloren omdat we onze kinderen niet meer leren bidden. Ouders moeten met hun kinderen bidden, elke dag opnieuw!

Père Gilbert

In de kleine dingen
laten we zien wie we echt zijn.
Een vriendelijk woord
of een snauwend antwoord.
Een eerlijke toegeving
of een ontwijkende uitvlucht.
Een helpende hand
of een gebalde vuist.
Een troostende schouder
of een hooghartige raadgeving.
In vele kleine gebaren
maken we de grote wereld.

Een sterke vrouw, wie zal haar vinden?
Haar waarde gaat die van edelstenen ver te boven!
Het hart van haar man vertrouwt op haar
en het zal hem aan winst niet ontbreken.
Zij brengt hem geluk, geen ongeluk, alle dagen van haar leven.
Zij zoekt zorgvuldig wol en linnen uit
en werkt ermee tot genoegen van haar handen.
Zij is als het schip van een koopman en haalt haar voedsel van ver.
Zij staat op terwijl het nog nacht is, deelt proviand uit aan haar familie.
Zij omgordt haar lendenen met kracht
en maakt haar armen sterk.
Zij merkt dat haar ondernemingen slagen:
's nachts gaat haar lamp niet uit.
Zij opent haar hand voor de behoeftige en strekt haar armen uit naar de misdeelde.
Kracht en waardigheid zijn haar gewaad
en zij ziet lachend de komende dag tegemoet.
Zij opent haar mond en zij spreekt wijsheid;
van haar tong komen lieflijke lessen.
Zij houdt het oog op haar gezin,
en nietsdoen is haar onbekend.
Haar kinderen staan op en prijzen haar,
maar jij overtreft hen allemaal!
Bevalligheid is bedrieglijk, schoonheid vluchtig,
maar een vrouw die de Heer vreest, moet worden geroemd.

Toen ik deze tekst beluisterde, een tekst uit SPREUKEN, moest ik meteen aan mijn moeder denken. Moeder, deze draag ik dan ook graag aan u op!

ELKE DAG!

Als de bomen kaler en kaler worden,
als we door de bomen heen kunnen kijken,
als we weer verder kunnen kijken,
zien we wat verborgen lag.

Als het grijzer en donkerder wordt,
de winter zich aankondigt,
als we de gordijnen vroeger sluiten
meer naar binnen gericht leven,
als we zoeken naar geborgenheid
en saamhorigheid, zien we elkaar meer.

Als het kaler en kaler wordt
in ons eigen leven, mensen om ons heen wegvallen,
als het rammelt aan de ramen van ons levenshuis,
zien angst en onzekerheid hun kans.

Als de dagen grijzer, de avonden langer worden,
als levensmoeheid ons soms overvalt,
dan groeit het verlangen om verder te kunnen kijken,
dan beginnen we uit te zien naar nog verborgen licht.
Dan ontspruit de knop van hoop, die ons zegt:
"Geef je maar over, maak je geen zorgen,
het komt goed, ook al zie je zelf niet hoe."

Geef elkaar de hand
als teken van vriendschap
gewoon het gevoel
om voor iemand iets te betekenen
openheid kan je gelukkig maken
het brengt warmte in je hart

Geef elkaar de hand
als teken van troost
gewoon het gevoel
om er te zijn voor iemand
kan een wereld van verschil maken
het droogt de tranen in je hart

Geef elkaar de hand
als teken van hoop
gewoon het goede wensen voor iemand
zonder egoïsme de grenzen
van het verlangen verleggen
het brengt zonneschijn in ons hart

Geef elkaar de hand
als teken van verzoening
Gewoon het goed willen
maken met iemand
de deugd van het vergeven
zonder eerst voorwaarden te stellen
het brengt opnieuw blijdschap
in ons hart

Geef elkaar de hand
als teken van liefde
gewoon het geluk delen met iemand
een innige omhelzing van onweerstaanbare gevoelens
van genegenheid
het doet ons hart
gewoon sneller kloppen.

Ik droom van morgen

Ik droom van morgen,
een morgen dat ik de toekomst onbevreesd tegemoet kan zien
ook al was ik vandaag nog doodsbang,
een morgen dat er vrede zal zijn in heel de wereld
ook al wordt er vandaag nog meedogenloos gevochten,
een morgen dat er overal liefde zal zijn
ook al worden er vandaag nog levens vernietigd door haat en nijd.

Ik droom van morgen,
een morgen, dat alle mensen hun welvaart eerlijk delen
ook al worden er vandaag nog mensen uitgebuit en onderdrukt,
een morgen, dat alle armoede uit de wereld is uitgebannen
ook al sterven er vandaag nog mensen van de honger,
een morgen dat er medicijnen zijn voor alle ziektes
ook al stierf vandaag nog mijn beste vriend aan kanker.

Ik droom van morgen
een morgen waarop ik wakker wordt met de vraag:
wat heb jij gisteren gedaan om de wereld beter te maken,
wat heb jij gisteren gedaan om noden te lenigen,
vrede te brengen, liefde te geven?
Elke morgen wordt gedragen door vandaag en gisteren.

Wie van jullie heeft ooit in de hoek moeten staan?

Zijn daar niet veel trauma's geboren,

of was het echt nodig?