VOETBAL

Wistjedat... Filips de Goede en Isabella van Portugal respectievelijk in 1463 en in 1455 op bedevaart kwamen naar Onze-Lieve-Vrouw van Dadizele?

Pas ingecheckt in het hotel vertelt de man aan de balie ons dat er een privéparking is achter het hotel. Daarvoor moet je wel een straatje binnerijden vlak achter het hotel. het straatje loopt nogal schun af, maar daar vinden we inderdaad een geîsoleerde garage voor één wagen. We pakken onze bagage uit en mijn reisgenoot vraagt me plots in volle paniek of er geen valies naar beneden is gerold, of zomaar is meegenomen terwijl we nog even in de garage waren. Hij wordt heel kwaad en dreigt direct ommekeer te maken en naar huis te rijden. Ik blijf kalm. Rood aangelopen wil hij klacht indienen wegens diefstal terwijl ik buiten blijf. Even later komt hij woordeloos terug. Hij had bij het inchecken reeds een valies mee naar binnen genomen... Wat hebben we nog lang gelachen met die valies die zomaar de hellng was afgerold, al kon hij slechts groen lachen.....

Een paar dagen later gebeurt iets gelijkaardigs. we parkeren onze wagen in een drukke boulevard waar amper een plaats vrij is. Als hij wil betalen via het parkeertoestel, zegt hij me dat hij zijn bankkaart is verloren. ik zeg hem nog eens goed uit te kijken, te denken waar hij ze laatst had gebruikt. Maar hij blijft maar hopeloos zoeken, dreigt ook nu meteen rechtstreeks ommekeer te maken. ik zeg hem dan maar dat ik nog mijn kaart heb en verzoek hem zijn kaart te blokkeren wat we dan ook meteen doen.  Wanneer we al lang thuis zijn, weet hij me te vertellen dat de kaart al die tijd aan zijn voeten lag, gevallen en onder het vloermatje van de zetel lag ....

In ons land vielen tijdens de Eerste Wereldoorlog 600.000 slachtoffers. Dat blijkt uit de Namenlijst, de telling van het 'In Flanders Fields Museum' in Ieper. Het gaat dan over soldaten van over heel de wereld die hier sneuvelden én over burgers, die door de oorlog in ons land gestorven zijn. Kunstenaar Koen Vanmechelen bedacht een project om hen te herdenken, maar 'Coming World Remember Me' is meer dan dat. Dit vormde een ideale uitnodiging voor een uitstap met enkele bewoners van het WZC waar mijn ouders verblijven, naar de Palingbeek in Zillebeke.Naast de 600.000 beeldjes zie je centraal een reuzegroot ei dat de nieuwe toekomst moet weergeven. Om stil van te worden: elk beeldje, één verloren mensenleven....

P.S. ZOEK MIJN OUDERS

Zeg nu nog eens dat de kindjes niet van de ooievaar komen ...

Beste mensen,

Deze moest al langer van mijn hart, maar blogland lijkt soms een peutertuin. Ik verklaar me nader. Heel velen lezen niet (echt) wat een ander geschreven heeft, of met heel veel geduld gemaakt heeft, maar laat vlug een krabbel achter, ook al kan het bericht gaan om een ziekte, een overlijden. Als er dan nog omwille van welke omstandigheden dan ook, men geen reactie kan geven of het gastenboek kan tekenen, dan is 'uit het oog, uit het hart, hier heel gauw wrange werkelijkheid. Nog erger is het dat je zomaar en zonder grondige verklaring wordt geblokkeerd, en dat voor maanden, ook al wil je de ander een compliment geven. En zo belanden we, hoe langer hoe meer in een peutertuin:

ALS JE MIJN BOEK NIET TEKENT, DAN TEKEN IK HET JOUWE OOK NIET MEER....

BOULOGNE sur MER waar het zalig zonnen was, maar een beetje te warm...

St. OMER waar het marktdag was en wat voor een markt en marktplaats! ...

ROUEN moesten we wel aandoen om verder te geraken...

Een zijstraatje ingereden en daar opende zich een pitoresk zicht; we waren in NORMANDIE, en dan nog in alle stilte, groen en rust:

LE BEC - Hellouin, dan nnog tegen een Benidictijnerabdij!

Maar we moesten verder, op weg naar mijn patroonheilige....

En zo bereikten we de immense stad TOURS met zijn grote boulevards, met zijn vele kathedralen,

met zijn middeleeuwse overblijfselen en torens....

Geen toerisme waar de Heilige Martinus ligt begraven...

Nog even verblijven in de streek van BLOIS met o.a. het bezoek

aan het kasteel  te CHAMBORD....

Maar de regens zorgden er voor dat we huiswaarts moesten keren...

Praten met je ogen.
Elkaar verstaan in een enkele blik.
Naar elkaar kijken is al genoeg.
Begrijp je elkaar in dat ene moment.
Je hoeft niet altijd wat te zeggen.
het is niet nodig om iets uit te leggen.
Zomaar een blik in elkaars ogen.
Zomaar even kijken in elkaars hart.
De vonk van herkenning vliegt over
de vonk van houden van.
Je ziet de vreugde, je ziet het verdriet,
omdat je kijkt met de ogen van je hart.

Liefde ontvangen, liefde geven...
De kleinste gebaren van vriendelijkheid,
een klein beetje liefde,
kan een verschil maken in iemands dag...

Weet je…..brood is nodig om te leven
en als je elkaar het leven gunt,
het goede en het lieve,
dan moet je delen
en samen eten van het ene brood.

Weet je…...je bent broodnodig
want als je de ander het leven gunt,
het goede en het lieve,
dan moet je jezelf delen
en de ander laten genieten van jouw brood en spelen,
van jouw huis, van jouw leren,
van jouw bloemen, van jouw alles.

van wat ik afgelopen week zag

Liefde is: ik zie jou, en ik zoek het goede voor jou.

Jij ziet mij en ik vertrouw erop dat jij het goede voor mij zoekt.

Ik ben ervan overtuigd dat hij die dit goede werk bij u begonnen is, het ook zal voltooien op de dag van Christus Jezus.

 Laten we opmerkzaam blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen.

Beste mensen, ik weet nu al dat ik jullie ontzettend zal missen, maar ik las vanaf heden een blogpauze in....

tot ziens!

maarten

Zeg ik niets
Dan zeggen ze dat ik met me laat sollen
Zeg ik wel iets
Dan lachen ze me erom uit
Wil ik helpen
Dan bemoei ik me
Help ik niet
Dan laat ik hen in de steek
Wil ik luisteren
Dan zijn het mijn zaken niet
Luister ik niet
Dan trek ik me van hen niets aan
Geef ik mijn mening
Dan heb ik een grote mond
Geef ik mijn mening niet
Dan ben ik een watje

Wat is dit voor een bizarre wereld?
Wordt het niet eens tijd
dat men eerst nadenkt,
voor men oordeelt?!

Liefde voelt zich niet thuis in hokjes of onder voorwaarden.
Liefde is het mooist als ze vrij is en overal kan bewegen.
Heb lief wie de ander is,niet wie je van hem of haar zou willen maken...

Elk huisje heeft zijn kruisje....en uit ervaring hebben we geleerd dat samen met anderen niet alleen het geheel draaglijk is, maar dat anderen vaak door hun ervaringen ons doen inzien dat voor alles wel een oplossing is, of dat we onze visie op vele dingen moeten bijsturen....en leren beseffen dat we er niet alleen voor staan, en dat met de hulp van hierboven we de nodige energie kunnen ontwikkelen om er ons door te slaan ..... hoop, liefde, samen, God....

Dan is ons verhaal relatief, toch ? Onze missie, onze boodschap is dat wij over heel sterke wapens beschikken, geloof, verbondenheid, liefde, en SAMEN zijn we sterk en kunnen we veel, niet alles maar toch....Ik (wij) wens(en) u dan ook dat alles toe in momenten van : "ik ben het allemaal moe". De impact van SENIORENNET en  fb is en kan dan ook heel waardevol zijn. We kennen mekaar niet persoonlijk maar de verbondenheid is groot.

Een mooie en liefdevolle groet stuur ik jullie dan van harte toe!