Geen inspiratie

Duizenden toeristen doen het jaar door BRUGGE aan, maar slechts weinigen passeerden of bezochten het GROOTSEMINARIE  aan de POTTERIEREI. Misschien de gelegenheid om er meer over te vernemen via de website. Deze gebouwen hebben een heel lange geschiendenis achter zich, maar zijn voor sommigen onder jullie bekend als het Grootseminarie, dé plaats bij uitstek voor preisterstudies. Maar op vandaag heeft dit gebouw heel wat meer te bieden; denk maar aan de bijzonder grote en historische bebliotheek om maar iets te noemen. Achter de rode poort opent zich een wereld die maar weinig toeristen hebben gezien.

Sterk als de dood is de liefde.

Waar die liefde toe in staat is,

daar hoop ik nog veel over bij te leren.

Tijdens mijn leven en daarna.

Eén van de meest gewijde, folkloristische broden is dat van Sint Hubertus, patroon van de jagers die zijn feestdag viert op 3 november. Vroeger leidde men jachthonden de kerk in om ze te laten zegenen op Sint Hubertusdag. Dit werd gezien als voorbehoedmiddel tegen hondsdolheid. Om diezelfde reden at men die dag de door de kerk gewijde Sint Hubertusbrood jes.

‘Toen de Heilige Hubertus op zekere dag aan het preken was (ongeveer het jaar 730), begon een vrouw, die door de kwade geest bezeten was, zo te razen en te tieren, dat dit onder het gehoor een grote opschudding verwekte. Toen de Heilige Hubertus merkte, hoe de duivel door deze vrouw zijn bekeringswerk wilde beletten, deed hij haar tot zich komen en, vertrouwende op de almacht Gods, maakte hij over haar het H. Kruisteken en tikte haar tegen de wang zonder daarbij verder een woord te spreken. De vrouw viel als dood ter aarde, doch nadat zij zo enige tijd gelegen had, begon haar een golf etter uit de mond te stromen, waarna de boze geest haar uit het lichaam vlood. Aldus zegt de Legende der Heiligen.'
Zoals vermeld zouden huubkes ook helpen tegen hondsdolheid. Er schijnt een kluizenaar te zijn geweest die op Sint Hubertus zelfs met een zogenaamde Sint Hubertussleutel de letter H op de voorkop van honden brandde. Voor deze handeling kreeg hij een schelling (28 cent) per hondenkop.

                                                                            WEES DAN STIL

De gedachtenis van de overledenen,

de zorg voor de graven en de gebeden

voor de zielenrust zijn getuigenis van

vertrouwvolle hoop, geworteld in de zekerheid

dat de dood niet het laatste woord heeft

over het menselijk lot, want de mens is bestemd

voor een Leven zonder grenzen,

dat zijn bron en voltooiing heeft in God.

Paus Franciscus

IK WENS JULLIE ALLEN EEN ZALIGE HOOGDAG

VAN ALLERHEILIGEN TOE!

In heel wat streken wordt de Heilge Martinus gevierd, in de volsmond Sint-Maarten. Het is sinds jaar en dag de gewoonte dat kinderen op de vooravond dan rondtreekkken van deur tot deur met een biet die van het binnenste werd ontdaan om er daar een kaars in te plaatsen. vele bieten werden omgevormd tot gezichtjes. Maar toen dreigde die traditie te loor te gaan, missshien wegens te gevaarlijk langs de wegen. Halloween zal er ook wel voor iets tussen zitten, want zijn die pompoenen niete gelijkaardig aan de bieten van toen. Gelukkig hebben nationale organisaties zich opgeworpen om een nieuw leven te geven aan die Sint-Maartensstoeten, en zo worden nu o.a. wedstrijden uitgeschreven voor de mooist versierde biet. Dus alvast een tip, zeker voor wie niet meedoet aan Halloween.

WIE HOUDT EEN HEERDENKING STRAKS

VOOR OMGEKOMEN VLUCHTLINGEN

OP WEG NAAR EUROPA

GESTORVEN AAN HOOP?

Ik ben heel blij dat ooit deze foto genomen werd; de foto toont één van de honderden  appelen die mijn vader met veel leifde en zorg heeft gekweekt. Op het hoogtepunt had vader zo een tachtig laagstammen staan, en die brachten zeer veel vruchten voort. We konden de winter overbruggen zonder en zelf maar één te moeten kopen. Vader was ook altijd benieuwd naar nieuwe rassen. Hij at dan ook meerdere appelen per dag, de reden van zijn lange leven, wie zal het zeggen? Helaas is dat nu voltooid verleden tijd. De nieuwe eigenaars hebben alle bomen gerooid; best dat vader dit nooit zal moeten zien. Deze bijdrage, deze foto is dan ook een eerbetoon aan hem!

In de nacht van zaterdag 27 oktober 2018

Op zondag 28 oktober 2018 moeten we alweer de klok een uur achteruit zetten.

Wil je een keuze maken volgend jaar, dat zijn dan de gevolgen voor jullie!

EN ZORGZAAM OMGAAN MET ELKAAR

Op een tekenblad tekende Piet een groot plusteken en legde kleine zus uit: “Dit betekent positief.” Met een veeg plaatste hij er een even groot minteken naast en zei: “Dit betekent negatief.” Zusje Anja bekeek hem met gefronst voorhoofd, dacht diep na, nam de stift en tekende het plusteken met daaronder het minteken. Verbaasd vroeg Piet: “Wat betekent dat?” Glunderend antwoordde zij: “Dat je het positieve altijd moet onderlijnen!”

Op initiatief van een 70-tal Italiaanse vluchtelingen- en andere hulporganisaties werd zaterdag een tafel zonder muren gedekt op de Via della Conciliazione, de laan die rechtstreeks naar het Sint-Pietersplein en de gelijknamige basiliek leidt. Daar kregen 650 noodlijdenden een gratis feestmaal aangeboden. Met het initiatief Tavolata romana senza muri (Romeinse tafel(gezelschap) zonder muren) wordt de aandacht gevestigd op het migratiedrama, verduidelijkt Sabrina Alfonsi. Tegelijk maken wij duidelijk dat wij niet bang zijn voor de religieuze en culturele verschillen, die wij juist als een verrijking willen waarderen.

Het idee voor de 270 meter lange tafel zonder grenzen was afkomstig van de christelijke vrijwilligersorganisatie FOCSIV

 Dit wordt het jaarthema voor de bedevaarten te LOURDES IN 2019.

Wie naar Dadizele gaat, komt gewoonlijk op bedevaart, en na een kop koffie of een pint is het algauw tijd huiswaarts te keren. Maar als jullie er dan toch komen, neem eens de tijd om het Rosarium - gebedspark naast de basiliek - in te lopen en dan vind je halverweg een uitweg naaar een park met vijver, en zo sta je oog in oog met wat ooit het kasteel van Ridder Jan was. Lang was dat een retraitehuiis voor priesters. Een tijd terug is het omgevormd tot Mariënstede, een woonplek voor mindervaliden. Ja, te Dadizele is er dan ook veel te ontdekken, en kan het weten, want nog steeds fier op mijn geboortedorp!

 Oogcontact is de kus van verlegen mensen.

LEEF MEER.

KLAAG MINDER,

GLIMLACH MEER,

STRESS MINDER.
HEB MEER LIEF,

HAAT MINDER..

Wie naar Dadizele gaat, richt er meteen zijn ogen op het Mariabeeld, want mensen komen er op bedevaart. Maar als je er dan toch bent, bestijg dan eens de trappen achter het miraculeuze beeld, en je komt voor het hoogaltaar te staan waar je ook de prachtige brandglasramen kan bewonderen.