Welkom BAS

 Een kat kwam het graf van mijn grootouders bezoeken....

 LIEFDE.

 HEE-EE-RLIJK!

 WAAR JE IN DE KAPEL NIET NAAST DE UITNODIGENDE BLIK KAN KIJKEN VAN CHRISTUS KONING, OOK NA JAREN!

dan ben ik wellicht gaan fitnessen....

Dat wij hem blijven noemen,

naam voor naam.

En dat gemis

geen leegte is.

Maar levende herinnering

die als een sterrenhemel

boven ons blijft schijnen.

Kris Gelaude

De opgaande zon zette de basiliek in sprankrlende kleuren

tegen de loodgrijze lucht...

Misschien omdat ik vandaag mijn feestdag vier?!

Liefde: een teder woord,
maar ook een woord bezoedeld en besmeurd.

Liefde: een woord dat diepste overgave
tussen mensen kan vertolken,
maar evenzeer verkracht kan worden.

Liefde: een woord
dat zowel een krachtig neen kan inhouden
als het stille ja van mensen naar elkaar.

Liefde: een woord dat uitgebuit is door de reclame,
die gevoelens van mensen bespeelt.

Liefde: een woord voor het springerige gevoel diep in je hart,
dat vraagt om uitgebouwd te worden.

Liefde: een woord van nabije ontferming,
van belangeloze hulp en stilzwijgende solidariteit.

Liefde: een woord voor de intieme nabijheid
en het verstilde wachten op wat groter is dan wijzelf.

Liefde: een woord . . . voor God

En juist op dat moment stuurt een 'dure' kennis me een paar fotto's door van zijn zoveelste wilde aanwinst. Hij begon ooit met verkoop van toners; nu kan hij zijn wagens stallen in één van zijn vele loodsen....Hij is nog altijd geen senior!

Duizenden toeristen doen het jaar door BRUGGE aan, maar slechts weinigen passeerden of bezochten het GROOTSEMINARIE  aan de POTTERIEREI. Misschien de gelegenheid om er meer over te vernemen via de website. Deze gebouwen hebben een heel lange geschiendenis achter zich, maar zijn voor sommigen onder jullie bekend als het Grootseminarie, dé plaats bij uitstek voor preisterstudies. Maar op vandaag heeft dit gebouw heel wat meer te bieden; denk maar aan de bijzonder grote en historische bebliotheek om maar iets te noemen. Achter de rode poort opent zich een wereld die maar weinig toeristen hebben gezien.

Sterk als de dood is de liefde.

Waar die liefde toe in staat is,

daar hoop ik nog veel over bij te leren.

Tijdens mijn leven en daarna.

Eén van de meest gewijde, folkloristische broden is dat van Sint Hubertus, patroon van de jagers die zijn feestdag viert op 3 november. Vroeger leidde men jachthonden de kerk in om ze te laten zegenen op Sint Hubertusdag. Dit werd gezien als voorbehoedmiddel tegen hondsdolheid. Om diezelfde reden at men die dag de door de kerk gewijde Sint Hubertusbrood jes.

‘Toen de Heilige Hubertus op zekere dag aan het preken was (ongeveer het jaar 730), begon een vrouw, die door de kwade geest bezeten was, zo te razen en te tieren, dat dit onder het gehoor een grote opschudding verwekte. Toen de Heilige Hubertus merkte, hoe de duivel door deze vrouw zijn bekeringswerk wilde beletten, deed hij haar tot zich komen en, vertrouwende op de almacht Gods, maakte hij over haar het H. Kruisteken en tikte haar tegen de wang zonder daarbij verder een woord te spreken. De vrouw viel als dood ter aarde, doch nadat zij zo enige tijd gelegen had, begon haar een golf etter uit de mond te stromen, waarna de boze geest haar uit het lichaam vlood. Aldus zegt de Legende der Heiligen.'
Zoals vermeld zouden huubkes ook helpen tegen hondsdolheid. Er schijnt een kluizenaar te zijn geweest die op Sint Hubertus zelfs met een zogenaamde Sint Hubertussleutel de letter H op de voorkop van honden brandde. Voor deze handeling kreeg hij een schelling (28 cent) per hondenkop.

                                                                            WEES DAN STIL

De gedachtenis van de overledenen,

de zorg voor de graven en de gebeden

voor de zielenrust zijn getuigenis van

vertrouwvolle hoop, geworteld in de zekerheid

dat de dood niet het laatste woord heeft

over het menselijk lot, want de mens is bestemd

voor een Leven zonder grenzen,

dat zijn bron en voltooiing heeft in God.

Paus Franciscus

IK WENS JULLIE ALLEN EEN ZALIGE HOOGDAG

VAN ALLERHEILIGEN TOE!

In heel wat streken wordt de Heilge Martinus gevierd, in de volsmond Sint-Maarten. Het is sinds jaar en dag de gewoonte dat kinderen op de vooravond dan rondtreekkken van deur tot deur met een biet die van het binnenste werd ontdaan om er daar een kaars in te plaatsen. vele bieten werden omgevormd tot gezichtjes. Maar toen dreigde die traditie te loor te gaan, missshien wegens te gevaarlijk langs de wegen. Halloween zal er ook wel voor iets tussen zitten, want zijn die pompoenen niete gelijkaardig aan de bieten van toen. Gelukkig hebben nationale organisaties zich opgeworpen om een nieuw leven te geven aan die Sint-Maartensstoeten, en zo worden nu o.a. wedstrijden uitgeschreven voor de mooist versierde biet. Dus alvast een tip, zeker voor wie niet meedoet aan Halloween.

WIE HOUDT EEN HEERDENKING STRAKS

VOOR OMGEKOMEN VLUCHTLINGEN

OP WEG NAAR EUROPA

GESTORVEN AAN HOOP?