Echte liefde


... is op een bepaald moment heel zeker weten dat je van de ander houdt. Dat gevoelens nu voor die ander gekristalliseeerd zijn, van een intense passie, van een hernieuwde bewustwording van gevoelens die zovele maanden, jaren hebben gesluimerd tot LIEFDE!
Het is iets wat me de voorbije maanden treffend duidelijk is geworden en dit in twee categorieën te weten mensen van om en bij de 25 jaar die het zo moeilijk hebben échte keuzes te maken en niet voor even, maar liefst voor het leven. Deze mensen lijken soms niet eens echt overtuigd van hun liefde voor die ander, zij het nu jongen of meisje. Ze zeggen "nog niet klaar te zijn voor een vaste realtie" terwijl ze wel uitpakken met hun nieuw lief. Of ze er echt in geloven is maar de vraag, zelfs uitdrukkelijk uitgesproken aan vader/moederfiguren.
Een tweede groep lijkt me mensen te zijn die, vooral ontgoocheld in voorbije relaties, nu ineens herrezen zijn - gelouterd vaak ook door vele tegenslagen - maar die in alle sereniteit terugkijken en doorheen die passies en verwarde gevoelens bewust werden hoe waardevol hun liefde voor elkaar was en terug de plaats krijgt die ze verdiende, in harmonie en mét de gebreken en de tekortkomingen van de ander. Uit de mond van deze groep hoorde ik heel emotionele, maar vooral mooi menselijke getuigenissen over hun LIEFDE, puur en écht!

















