JUK

David besluit om de zomervakantie bij zijn jeugdvrienden in zijn geboortedorp Dalen door te brengen. Ze weten niet goed wat ze met hun leven moeten en halen nachten door met eten, drinken, vrijen, praten, lachen en het plegen van inbraken. De buit wordt verzameld in het verlaten huis in het bos, waar ze ook al hun vrije uren slijten. Voor David staat het huis echter niet voor vrijheid. Integendeel: de beklemming die hij er voelt wordt met de dag groter. Zeker als blijkt dat zijn vrienden meer in hun schild voeren. Wat is er werkelijk aan de hand bij het huis?

Toen ik iemand vertelde dat de draadjes na mijn ingreep van 22 maart verwijderd zijn, was het directe antwoord van iemand:

Je hoort nu ook bij de stoere mannen!

Met dank aan Susanna, deel ik het antwoord met jullie allen. Zo leerde ik toch iets bij!

Door de omschakeling naar zomertijd staan we 2 uur vooruit op de normale tijd, dus.. om 12u is het eigenlijk nog maar 10 u, en dat merken we goed aan de gevoelstemperatuur. Engeland staat gelijk met de natuurlijke tijd, zij deden nooit mee met de omschakelingen ;-)

Met geliefde mensen samen zijn,
meer hebben we niet nodig.
Dromen, met hen spreken,
aan hen denken,
aan de meest eenvoudige
dingen denken;
in hun nabijheid zijn.

We zijn het ondertussen al jaren gewoon om de klok vooruit of achteruit te zetten, maar wie kan me vertellen wat het juiste uur was/is voor we begonnen zijn met dat winter-of zomeruur?

Stel dat het nu 12..00 U is op heden, wat was het juiste uur voor al die omschakelingen?

Het herstel en de ongemakken die deze -uiteraard ingrijpende operatie- met zich meebrengt zal nog enige tijd in beslag nemen.
Al bij al enkele gaatjes aan de buitenkant waarneembaar, maar van hieruit is de chirurg door huid en spierweefsel gegaan en is de opening van binnen groter door de vele manipulaties met de scoop. Door huid en spierweefse..., dus alle fintnessresultaten zijn ook meteen  teniet gedaan, al is dit nog het minste, want als je bovenstaande leest besef je pas wat een 'kleine' ingreep toch bijzonder ingrijpend is.

En de thuisverpleegkundige die deze morgen de wondverzorging kwam doen zegde dat het echt heel goed gedaan is, wat toch hoopgevend is. Wat niet wegneemt dat ik nog heel veel pijn heb in de buikstreek, amper een stap vooruit kan zettten, mijn buik haast moet dragen, dacht even dat ik zwanger was, lol. Slapen lukt enkel op mijn rug. Gelukkig werd het 'slechts' een kijkoperatie waardoor vijf gaatjes in buikwand zijn gemaakt, o.a. één heel dicht tegen de navel en die doet pijn, dan nog een pijnlijke plek waar de drain in het lichaam ging. Vier  weken niet heffen en tillen, en juist nu de lente aanbreekt en zo veel moet gebeuren in de tuin.

Mag ik de velen danken, bekenden en onbekenden die me gesteund hebben op weg naar de ingreep, voor me hebben gebeden of een kaarsje hebben laten branden! Het heeft veel deugd gedaan! Misschien tot morgen hier!

De zomer barst in alle hevigheid los, maar hoofdinspecteur Rani Diaz heeft geen tijd om van de zon te genieten. Als er een meisje uit het ziekenhuis verdwijnt, is iedereen in rep en roer. Er wordt met man en macht naar het kind gezocht. Kort daarna meldt een vrouw dat haar verloofde vermist wordt. Twee cases, één dader? Wat drijft deze obsessieveling? Lukt het Rani en haar team om de puzzel compleet te krijgen voor er meer slachtoffers vallen?