Zaterdag en minder warm

 dan zat ik nu niet met een grote verkoudheid.

ANTWOORD VAN EEN FRANSE VRIEND TOEN IK HEM VROEG WAAROM HIJ PORTRETTEN VAN GELIEFDEN SCHILDERT:

évoquer la seule chose qui compte vraiment :

l'amour, la sérénité, la complicité, la confiance, l'altérité, le plaisir à être ensemble, le plaisir tout court aussi.

TOCH MOOI!

Ken jij de meest kostbare waterdruppel van de wereld?

Een traan...

Omdat hij gemaakt is van 1% water en 99% gevoelens…

Op zekere dag nam een rijke man zijn zoon mee voor een reisje naar het platteland om hem te laten zien hoe arme mensen leven. Ze brachten een dag en een nacht door op een boerderij van een erg arme familie. Toen ze weer thuis waren, vroeg de vader: “Wel, hoe is de trip je bevallen?” “Heel interessant!”, antwoordde de zoon. “En heb je gezien hoe arm mensen kunnen zijn?” “O ja, vader, dat heb ik gezien.” “Dus, wat heb je geleerd?” wilde de vader weten.

Zijn zoon zei: “Ik heb gezien dat wij een hond hebben en de mensen op de boerderij hebben er vier. Wij hebben een zwembad, die de helft van onze tuin beslaat, en zij hebben een meer waarvan je de overkant niet ziet. Wij hebben lampen in onze tuin, en zij hebben ontelbare sterren aan de hemel. Ons terras gaat tot de voortuin en zij hebben de hele horizon.”

De vader was sprakeloos.
Toen voegde de zoon er nog aan toe: “Ja vader, ik heb gezien hoe arm wij zijn.”

Is het niet typisch christelijk dat we het wezenlijk goede in mensen herkennen en tegelijk ook de wolf in onszelf ontwaren?

Aan dat kwade in ons moeten we als het ware een hand geven, zoals Franciscus doet in het verhaal met de wolf van Gubbio: hij gaat het bloeddorstige beest opzoeken en sluit vrede met hem.

Daar komen ze aan, de kaas- en wijnavonden, heerlijk toch!

WAARBIJ JE BIJ DEZE FOTO TOCH VEEL KAN VINDEN,

EEN STILLEVEN DAT TOCH WAT DOET OPROEPEN.

 KIJK IK ZO GRAAG

Langs rijzende tarwevelden
Ging Jezus blootvoets door ’t zand
terwijl Hij de discipelen vertelde
Van de Vader en ’t andere land.

Door avondzon beschenen
Lag de landweg als een tapijt,
torrels kropen door de tenen
maar thuis stond koel water bereid.

Excellenties en doorluchtige heren
ziet men met muiltjes van brokaat.
Zalig de voeten van wie niet verleren
de ruwe weg die Jezus gaat.

Gery Helderenberg (1891 - 1979)

‘Ik beken’ van Jo Spain is een thriller over corruptie en vergelding.

Voormalig bankier Harry McNamara wordt in zijn eigen huis op brute wijze vermoord, onder de ogen van zijn vrouw Julie. Het heeft er alle schijn van dat Harry’s vele zonden - corruptie en verraad - hem noodlottig zijn geworden. Een uur later meldt de indringer zich bij de politie en legt een bekentenis af. Er zijn nu een slachtoffer, een verdachte en een ooggetuige. Case closed. Maar de aanhoudende onrust van Julie geeft aanleiding voor twijfel. Is de verklaring van de dader ingegeven door schuldgevoel of is het zijn eerste stap in een groter plan?

De boeken volgen elkaar in sneltempo op, maar zijn dan ook zo goed! Vlug naar de bib!

!!! De basiliek van en te Daddizele(B) heeft uw hulp nodig !!!

De basiliek heeft van Rome een relikwie gekregen van de H. Paus Johannes-Paulus II.
We zijn druk op zoek naar giften om een mooi altaar te creëren zodat alle bedevaarders optimaal deze relikwie kunnen vereren.

Wij kunnen dit niet zonder uw hulp!
U kan uw financiële hulp storten op het rekeningnummer van de pastorale eenheid OLV Dadizele Slypskapelle Moorslede:
BE53735051241953
Met vermelding van "Steun altaar Paus".

Hartelijke dank voor uw steun. Samen kunnen we er iets moois van maken!

Het kost zo weinig, het is zo veel,
een woord, een uitgestoken hand,
zomaar met je hart iets voor iemand doen,
met wie je ergens plotseling bent verwant.

De blikken van de studenten glijden over je heen alsof je een verkeersbord of een huisgevel bent. Ze zien je letterlijk niet staan. Dit is de stad waar hun volwassen leven begint en ze hebben geen zin in saaie mensen van middelbare leeftijd of ouder die over de stoep schuifelen. 

Je soepel voortbewegen, een superslank figuur, een geïmproviseerd leven vol gekke invallen, daar word je hier elke dag uitvoerig mee geconfronteerd. Wie eenmaal werkt en/of een gezinsleven heeft, of hier en daar zijn gewrichten voelt kraken, voelt zich al snel uitgerangeerd.

De jarige ouders.... geef maar toe, ze liijken hun leeftijd niet.

Met heel veel dank voor de vele wensen via welk kanaal ook!

 VADER WORDRT VANDAAG 93 JAAR!

Pas veertien dagen terug mochten we moeder in de bloemetjes zetten met haar negentigste verjaardag. Vandaag is het de beurt aan vader. Jullie herinneren zich nog dat mijn vader zwaar ziek was geweest is verleden jaar en er zelfs even gevreesd werd voor zijn leven. Maar wat een wonder - zoals ook velen beamen in het verzorgingstehuis - dat hij a.h.w. herboren is. Zijn geest is helderder dan voorheen, hij vertelt honderduit en geniet van het leven. Ik ben dan ook blij deze vreugde me jullie te delen nu 'papa' 93 jaar is mogen worden! Moge hij nog vele jaren samen zijn met moeder, al is voor hem altijd de winter een moeilijk te overbruggen periode. Maar vandaag is het feest!

PROFICIAT en   duizendmaal DANK papa!