Dinsdag 24 maart 2020
Lente en Corona
en afstand houden, het kan!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 23 maart 2020
Liefde in tijden van Corona
Vriendschap overschrijdt de coronagrenzen. De wereld is verbonden, bedenk ik.
Meer dan ooit. Verenigd in haar isolement.
De weg naar Pasen is nog nooit zo hobbelig geweest.
Het pad loopt door de woestijn en velen zullen dorst lijden. Maar tegelijk daagt deze periode ons meer dan ooit uit om nieuwe wegen te ontdekken naar het Licht. Om lief te hebben op een manier die we niet gewoon zijn, maar misschien net daarom nog veel dieper gaat.
Om ons egoïsme achter te laten, en onze eigen verlangens opzij te duwen uit liefde voor de ander.
Om onze creativiteit in te zetten om anderen vanop afstand te dienen.
Om het gemeenschappelijke kruis op te nemen en elkaar door de woestijn heen te dragen.
Om hoop uit te dragen en vreugde te verspreiden.
En om samen geduldig uit te kijken naar het moment dat we elkaar opnieuw hartelijk in de armen kunnen sluiten.
Wat zal de dagelijkse normaliteit dan een prachtig geschenk zijn!
Liefde in tijden van corona? Ja hoor, het kan!
Sara Loobuyck Kerknet 17 maart 2020
Zondag 22 maart 2020
De lente wist het niet!
Geen idee wie deze mooie tekst schreef maar héél mooi verwoord in deze moeilijke tijd.. 
Het was 13 maart 2020...
de straten waren leeg, de winkels waren gesloten, de mensen kwamen niet meer buiten,
Maar de lente wist het niet...
En de bloemen bleven bloeien.
En de zon scheen.
En de zwaluwen kwamen terug.
En de lucht werd roze en blauw.
‘s Morgens bakten we brood en cake
Het werd later donker en 's ochtends kwam het licht vroeg door de ramen.
Het was 13 maart 2020....
De jongeren studeerden online 
En 's middags speelde je onvermijdelijk in huis.
Het was het jaar waarin je alleen buiten kwam om te winkelen...
Alles was gesloten.
Zelfs de kantoren, hotels en bars.
Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken.
Er was niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen 
En mensen werden ziek.
Maar de lente wist het niet en het ontsproot... 
Het was 13 maart 2020 
Allen werden in quarantaine geplaatst
Grootouders, gezinnen en tieners om gezondheidsredenen
Toen werd de angst echt!!
En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit...
Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
Het plezier van samen eten werd herontdekt
Tijd om te schrijven en te lezen, je liet je fantasie de vrije loop en verveling werd creativiteit
Sommigen leerden een nieuwe taal
Sommigen ontdekten kunst
Studenten werkten voor het laatste examen dat nog ontbrak voor het eindexamen.
Een van hen merkte op dat hij niet echt leefde en vond de weg naar zichzelf terug.
De andere stopte met onwetend onderhandelen
Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen.
De andere verliet zijn vriendin om de liefde van zijn leven te vinden.
Er was iemand die dokter werd om iedereen te helpen die het nodig had.
Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en echt lijden, en misschien ook van zijn roeping.
Het jaar waarin de wereld leek te stoppen
En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit.
En de lente wist het niet, en de bloemen bloeiden en de bomen liepen uit ..
En toen kwam de dag van bevrijding 
We waren op tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was.
En dat het virus had verloren !
Dat iedereen samen had gewonnen!
En toen gingen we de straat op...
Met tranen in de ogen...
Zonder maskers 
en handschoenen.
en handschoenen.Onze buurman werd geknuffeld
Alsof hij onze broer was
En toen kwam de zomer....
Omdat de lente het niet wist
En hij was er nog steeds
Ondanks alles
Ondanks het virus
Ondanks de angst
Ondanks de dood
Omdat de lente het niet wist,
leerde iedereen
de kracht van het leven.
Zaterdag 21 maart 2020
Sint-Jozef arbeider.
In deze maand maart nog even aandacht voor de figuur van Sint-Jozef, deze maal in een brandglas op een technische school.
Je vindt Sint-Jozef met kind centraal, met op de achtergrond de voorgevel van de school in de jaren vijftig en links en rechts de verschillende richtingen die deze school had : hout, textiel, elektriciteit en metaal. Textiel is ondertussen verdwenen en er zijn honderden computers voor in de plaats gekomen.
Vrijdag 20 maart 2020
APPLAUS
EN RESPECT EN MEER DAN TERECHT!
Donderdag 19 maart 2020
Sint-Jozef is terug.
Eindelijk is het mooie witstenen beeld van Sint-Jozef (de patroon van het VTI-Waregem) teruggevonden dat altijd in de inkom van de school stond en daar een jaar of negen geleden op onbekende wijze verdween. Waarschijnlijk werd het toen ‘voor even’ uit de weg gezet en geraakte het nooit meer op zijn plaats. Het was echter zo goed uit de weg gezet dat niemand er nog op lette en het ook vergeten geraakte dat het beeld in een zo goed als onopvallend hoekje stond dat als bergplaatsje gebruikt werd.
Er was ook niemand die nog wist wanneer het beeld weggenomen werd en door wie (en waarom.) Er werd de voorbije jaren ongeveer alle hoeken en kanten van de school afgezocht en altijd over dat ene opberghoekje gekeken. Men wist niet meer van dat hoekje.
Enfin, Sint-Jozef is terug in de inkomhal : nog een beetje grijs van het stof en met hier en daar een 'kobbenette'… De directeur beloofde dat dat Sint-Jozef voortaan in ere gehouden wordt en weer iedereen zal begroeten die het VTI binnenkomt !
Net op tijd om zijn naamfeest vandaag te kunnen vieren! Proficiat aan allen die de naam van Jozef dragen! Het is mijn tweede naam, verwijzend naar mijn grootvader die jarenlang in de loopgraven lag!
Woensdag 18 maart 2020
Blijf in uw kot!
Of ga in de natuur gaan spelen zoals (met) de kinderen!
Dinsdag 17 maart 2020
Liefde zonder woorden!
Als je rond je 90e denkt dat je zo ongeveer alles wel hebt meegemaakt nu, staan er ineens twee marsmannetjes buiten aan de venster gebaren te doen...zoals op de foto gisteren.
Maar ik was gisteren in de avond zo gelukkig toen ik nog eens de foto zag dat ik dat vreemde maar toch goede nieuws met jullie wilde delen, met taalfouten en al, dus maar vlug vandaag gecorrigeerd!
Vader die nooit zijn emoties heeft getoond in zijn leven, stak breeduit zijn armen naar ons uit. Zo mooi! Dat is liefde zonder woorden!
Maandag 16 maart 2020
Bezoek aan de ouders
Na een telefoontje met de directie waren ze zo goed in te gaan op onze vraag of we onze ouders toch even konden zien, en zo gebeurde het. Verpleegkundigen kwamen hen speciaal uit hun kamer halen om hen naar een glazen wand te rijden. Zowel wij als mijn ouders waren heel blij elkaar eens te zien. Maar hoe dicht tegen het raam ook, we verstonden elkaar moeilijk tot ik op het idee kwam waarom niet contact maken via de gsm? De verpleegkundige hield haar smartphone tegen de oren van afwisselend vader en moeder terwijl mijn zus met hen belde. Het is een noodoplossing maar wel een oplossing! En toen het moment kwam om afscheid te nemen, had vader plots het idee en strekte wijd zijn armen uit alsof hij ons wou omarmen! We hebben hen zo lang mogelijk gevolgd via deze glazen wand. Met dank aan de verpleging die daar tijd voor maakten!
Zondag 15 maart 2020
Basiliek Dadizele (B)
GEEN RELIEKEN VAN BERNADETTTE
TE DADIZELE DOOR HET CORONAVIRUS
Vele mensen zijn verwonderd,
Vele mensen zijn boos.
Geen relieken,
Geen geleid gebed...
Geen mis, geen...
Toch is de basiliek open.
Toch ben je van harte welkom.
Toch versierden we de kerk...
Ter ere van Maria, ter ere van Bernadette.
Op de stoelen ligt een blaadje,
Gemaakt voor jullie die hier komen...
Het weekend-evangelie dat niet luidop werd voorgelezen, ging over de Samaritaanse vrouw die Jezus water gaf.
Dit wordt, op dit blaadje, verbonden aan de verschijning van Onze-Lieve-Vrouw aan Bernadette, die water krijgt van de bron in Lourdes, van Maria...
Je kan individueel hier, kort of lang, wat mijmeren, wat bidden, jouw rozenkrans in de hand, zoals Bernadette...
Al zijn haar relieken niet hier,
toch kan je tot haar bidden...
Of ook: samen met haar bidden tot Maria.
En door Maria, tot Jezus...
En zo samen met hen die dit hier lezen, verbonden zijn in gebed, met de vele Christenen in de wereld.
Ook al zijn we niet allemaal samen, op een vast staand uur, hier of elders.
In het begin van de vasten hoorden we:
"Als je bidt, sluit je deur van je kamer en bid tot je Vader is
en je Vader die in het verborgene ziet, zal het je vergelden."
Zo blijven we echt verbonden als gelovigen...
in ons gebed!
Van harte welkom, blijf je!
Hier in de basiliek, of in jouw gebed!
Zaterdag 14 maart 2020
100 jaar later ...
EN WE KUNNEN DE MAATREGELEN VAN TOEN OVERNEMEN
Vrijdag 13 maart 2020
CORONA - de verregaande gevolgen!
HET ZAL WEL MOETEN MAAR VOOR BETROKKENEN ZOALS ONDERGETEKENDE IS HET ZWAAR TE HOREN DAT IK MIJN OUDERS VOOR ONBEPAALDE TIJD NIET MEER MAG EN KAN BEZOEKEN IN HET WOON- EN ZORGCENTRUM.
ZULLEN ZE NIET DENKEN DAT WE HEN VERGETEN ZIJN? VADER DACHT HET IN HET BEGIN VAN HET JAAR AL TOEN HIIJ OP INTENSIEVE LAG. ZULLEN VERPLEEGKUNDIGEN HEN OP DE JUISTE MANIER OP DE HOOGTE HOUDEN EN HET HEN REGELMATIG VERTELLEN?
EN WAT MET DE WAS DIE WEKELIJKS MOET GEDAAN WORDEN, DE ADMINISTRATIE DIE MOET WORDT BIJGEHOUDEN? REKENINGEN DIE OP TIJD MOET WORDEN BETAALD ALS WE NIET MEER TOT BIJ HEN GERAKEN?! IN MIJN/ONS GEVAL MOETEN BINNEN AFZIENBARE TIJD PAPIEREN GETEKEND WORDEN EN DAT KAN ENKEL EN ALLEEN 'BUITENSHUIS'.
IK NOEM MAAR EEN PAAR DINGEN OP.
IK BEGRIJP DAT ER MOET DRINGEND INGEGREPEN WORDEN, MAAR IS OOK HIER NIET TROP IS TROP?
Donderdag 12 maart 2020
NA DELPHINE - Siska MULDEER
Een indringende thriller over verraad en verloren vriendschap
Acht vrienden delen samen lief en leed, totdat één van hen verdwijnt. Delphine Zuiderland laat haar gezin in de steek en vertrekt met onbekende bestemming. Haar vriendin Nina is er als enige van overtuigd dat Delphine niet vrijwillig is weggegaan. In Nina?s zoektocht naar de waarheid raakt ze verstrikt in een web van leugens en intriges. De veilige wereld van de vriendengroep valt uiteen en laat Nina achter met de vraag: wie heeft er schuld?
Na Delphine is een intelligente psychologische thriller vol onderhuidse spanning. De personages worden tot leven gewekt met gevoel voor detail en groot menselijk inzicht. Liefde, lust, afgunst en haat leiden tot een dramatische ontknoping die nog lang nadreunt.
Woensdag 11 maart 2020
Nu nog het kan
zin in een fotoshoot!
Maandag 9 maart 2020
Wateroverlast
in mijn geboortedorp en da al vele jaren!
Zondag 8 maart 2020
Een kus zonder woorden
want zoals ik jullie liet weten in jullie gastenboeken
hoopte ik op een bezoek van mijn ouders; niet dus, dan maar hier een kus!
Zaterdag 7 maart 2020
TIEN GROTE TALENTEN - Paul JACOBS
In de hete zomer van 1985 nodigt de excentrieke miljonair Edouard Schampenberg tien jonge, beloftevolle talenten uit op zijn landgoed in Zuid-Frankrijk. Het zijn maanden van hard werk, jaloerse intriges en schaamteloze liefdesaffaires, die een tragisch einde krijgen als de verleidelijke Kathy Maljeu in de kortste nacht van het jaar dood wordt aangetroffen in de rotspoel van het kasteel.
Dertig jaar later komt ex-televisiemaker Thomas Breens het verhaal toevallig op het spoor tijdens een reis in Frankrijk met zijn vriendin Kristien. Hij krijgt een gouden idee voor een nieuwe documentaire: een reünie van de tien grote talenten in het kasteel van toen. Maar dan blijkt dat oude geheimen en vetes beter met rust kunnen worden gelaten.
Ik weet dat ik maar pas een boek heb voorgesteld, en dan nog van dezelfde auteur, maar dit boek is zo goed en zo spannend geschreven dat ik het nu al hier voor jullie acherlaat! Ik had niet eens tijd om koffie te zetten!
Anders strafport als ik dit boek niet biinnenbracht...
Vrijdag 6 maart 2020
De fiets wordt steeds populairder
Dat hoorde ik net op de radio. Maar is dat wel de realiteit, of zie je die fietsers gewoon op zondagvoormiddag of tijdens het verlof. Of populairder omdat ze electrisch worden aangedreven? Of populairder omdat je er in sommige gevallen nu een vergoeding voor krijgt?
Zalig zij die met een auto mogen rijden, want daar kom je overal mee; met een fiets helaas niet, en altijd afhankelijk van de weerrsomstandigheden. In het begin van mijn bloggen heb ik er nog uitgebreid over gehad dat ik me vaak 'de eenzame fietser' voelde, want over een afstand van twee maal twalf km. kwam ik haast nooit een medefietser tegen, of het was een jong gezin dat naar de supermarkt ging omdat zij zich geen auto konden verloven.
Nog steeds lijk ik een van de weinige fietsers! Dit moest ik toch even kwijt!
Donderdag 5 maart 2020
Omdat ik er nog niets over schreef
MAAR WE HET AL MAANDEN MOETEN ONDERGAAN...
Woensdag 4 maart 2020
BLOEI!
En toen brak de tijd aan
dat het risico
om vast te blijven zitten
in de knop,
veel pijnlijker was
dan het risico nemen
om open te bloeien.
1 reactie op dit bericht
ofwel van de ene kant van de straat naar de andere ..haha
Zo even elke dag een goeie dag zeggen, een groet binnen gooien even horen hoe het gaat, het kost niets maar het kan wel deugd doen en zo steunen we mekaar. Allé zo zie ik het.
We hebben daar juist een korte wandeling gemaakt want het gaat nog niet vlot om lang te stappen met die wonde en het deed deugd om de zon te voelen. Niet dat wij er gebrek aan hebben maar we missen ze toch hoor! Maar soit, zo is het nu eenmaal.....sommigen hebben het veeeel moeilijker!
Houd het daar veilig en goed en tot de volgende.