Beperkingen geeft kansen tot onmoeten!

Claire Wright is een werkloze actrice in New York. Haar enige klus is de rol van lokaas spelen voor een advocatenkantoor gespecialiseerd in scheidingen. Claire moet getrouwde mannen verleiden, haar avances neemt ze op om later tegen hen te gebruiken. Er is maar één regel: zij magverleiden, de mannen moeten de eerste stap zetten. De advocaten willen bewijs hebben voor overspelig gedrag, onschuldige mannen hebben niks te vrezen. Dan verandert het spel. Een van de mannen wordt door de politie verdacht van de moord op zijn vrouw. Ze vragen Claire om de man een bekentenis te ontlokken. Ze denkt dat ze het kan, al zal het de rol van haar leven worden. Maar al snel gaat Claire twijfelen. Want wie bespeelt wie?

Dit is één van de beste boeken die ik recent heb gelezen, dus een aaanrader!

kan enkel maar buiten meer

die veel te weinig gewaardeerrd worden voor het werk dat ze doen  waar velen hun neus voor ophalen. Bij deze mijn oprechte waardeing, want het is ook een belastende taak die soms hun gezondheid ondermijnt!

Dagelijks komen er bijna 14.000 nieuwe besmettingen bij in ons land. Dat blijkt woensdagochtend uit de voorlopige gegevens op het online dashboard van gezondheidsinstituut Sciensano. Sinds de uitbraak van het coronavirus zijn in ons land al meer dan 11.000 mensen overleden aan covid-19. Achter deze neutrale cijfers schuilt telkens een mensenleven, en vele nabestaanden!

Daniël Daens, detective in Antwerpen, komt buiten zijn wil om in een wespennest terecht. De zonderlinge Dieter Calliauw roept zijn hulp in bij de zoektocht naar zijn verdwenen vader. Daens weigert. Wanneer de oude man vermoord wordt teruggevonden, vindt Calliauw dat Daens moet boeten.Om uit de greep van de verbitterde zoon te raken, moet Daens de moord oplossen. Hij wordt meegesleurd in een verhaal dat de demonen van de collaboratie weer tot leven wekt. Intussen tracht hij het hoofd koel te houden door elke zondag tango te dansen en te mijmeren over zijn te vroeg gestorven geliefde. Maar herinneringen kunnen verwoestende gevolgen hebben.

OM IN EEN RUK UIT TE LEZEN, ZO GOED!

 voor zij die de reportage gemist hebbben.

HOEDT JUNDER KLOEK

Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Dus Gezelle had er ook hartzeer van, van bomen die moeten verdwijnen...
Het troost een beetje

Hoe dikwijls een blad uit mijn album gescheurd
en gestrooid op de varende Mandel!

Hoe dikwijls, daar tenden den hof, op den bank,
gezucht om u, blinkende wilgen!

Want wie die u beelden kan, edele natuur,
gij blinkende wilgen, wie maalt u?

Daar tenden de strekkende weide, daar neêr,
wie beeldt u, o blinkende wilgen?

Intusschentijd komt hij, die rekent en telt
voor hoeveel zijne hand u mag leveren.

Daar is hij! - o Wilgen toch, duikt u, verbergt
uw stammen: ze komen, ze zijn daar!

Zij zitten en wetten het staal op het steen,
en het steen op het staal, dat het knerzelt.

O Aarde, gij moeder van al dat er leeft,
gij baardet, gij voeddet de wilgen:

zij klampen u, moeder, zoo vast en zoo teer,
o moeten ze, moeten ze losgaan?

Guido Gezelle

Ik geraak er nooit over uitgesproken...

Drie mensen: detective Emanuel Selavy, die vooral in de gure wijken van Marseille opereert, onderzoeksrechter Theodora Steiner, die de opdracht krijgt de prefectuur van Marseille door te lichten, en het Parijse rijkeluiszoontje Raymond Roussel, op zoek naar kicks en de gitzwarte kant van de samenleving. Drie mensen die elkaar niet kennen, maar toch verbonden zijn door één persoon: de misdadiger Lönnroth. Zijn misdaden zijn berucht: hij ontvoert jonge meisjes en laat hen spoorloos verdwijnen. Hij is zelf ongrijpbaar.

Gaandeweg ontdekken de drie dat er nog een andere band is: hun vaders bleken elkaar te kennen. Meer zelfs, de vaders waren ongeveer honderd jaar geleden verwikkeld in een complot om de Republiek van Antarctica te stichten. Een jonge geleerde, een zekere Lönnroth, vergezelde hen naar de Zuidpool. Hij was bezig met bizarre experimenten.

Guido Eekhaut werd meermaals bekroond met en genomineerd voor de Hercule Poirotprijs, Diamanten Kogel en Gouden Strop. Q, Slender Man en De verdwijning zijn Eekhauts recentste thrillers.

Sint- Franciscus

Het is gedaan met al die ijdle dingen!
De maan speelt op de zilvren avondfluit;
hij zingt nu niet meer mee, dat lied is uit,
een schooner stem kon in zijn ziele dringen.

Hij zal in d' afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleéren uit,
en in een pij, met zijne ziel als luit,
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,

zingt voor den wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.

In zulke pure mensch wil God staan branden,
boort hem Zijn vuur door voeten, hart en handen.
Uit elke wonde juicht het zonnelied!

Felix Timmermans (1886-1947)

Angela Mattioli, bewoonster van een galerijflat en vriendin van Amedeo Consonni, stapt onverwachts uit het voorspelbare leven van een lerares op het lyceum. Een van haar leerlingen is ontvoerd, lijkt het, tegen een hoog losgeld. Een vervelende jongen, maar Angela wil weten wat er werkelijk is gebeurd. Ze gaat het uitzoeken en komt terecht in een onafzienbare kluwen van bizarre avonturen. De verbijsterde Amedeo kan het allemaal nauwelijks geloven.

“Coronavirus is hard op weg om een eenzaamheidsvirus te worden”

Mama

Mama is het woord
waar het leven mee begint
mama is het woord
dat hoort bij ieder kind

een woord om zacht te zeggen
niet om luid te schreeuwen
het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen

mama is het woord
waar de mensheid mee begint
mama is een ander woord
voor liefde.

Toon Hermans (1916-2000)

Hierbij denk ik aan mijn moeder,

dat ze nog lang bij me mag blijven.

Achelse kluis

De heldere tafels zonder tooi gedekt.
Borden en bekers. Onversierd bestek.
Het boek waaruit men ons zal lezen ligt,
terwijl de lector rechtop wacht, nog dicht.

De staande bel, het echoloze sein
voor de gemeenschap. Aangezeten zijn. Bewegingen van handen. Op de dis
de sneden brood, de rondgedeelde vis.

Geluid dat geen geluid is. Bijna licht.
Voor elke vensternis een vergezicht.
De vragen al vergeten en verhoord.
Geen ander dan de lector heeft het Woord.

Anton van Wilderode (1918 - 1998)

p.s. ik was er meer dan eens te gast.

Paus Franciscus herinnert aan het verhaal van Kaïn en Abel – net als bij zijn eerste reis naar Lampedusa: “Waar is je broeder?”, “Ben ik dan de hoeder van mijn broeder?” Het antwoord geeft de barmhartige Samaritaan. Hij loopt niet onverschillig in een boog om de problemen heen, maar ontfermt zich over de lijdende medemens. “There are people dying.”

De tijd dringt, we weten wat we moeten doen: “Heal the world. Make it a better place”.

Toch de moeite om er bij stil te staan en het vooral niet en nooit te doen.

Bedrogen worden hakt er diep in en blijft altijd wel ergens weer de kop opduiken!

voor allen die me hebben bijgestaan - soms in alle stilte - en dat niet tegen betaling

of een andere wederdienst, toen ik totaal onverwacht

werd opgenomen in het ziekenhuis,

en ook nog toen ik reeds thuis was!