Op slot!

 in deze tijd van het jaar te kunnen wandelen in het bos, al waren  er soms wat te veel wandelaars op pad door de Corona nu iedereen wil buiten zijn.

Sint-Maarten naar wie ik genoemd werd, de heilige die ik probeer na te volgen, want ook ik deel heel graag met zij die het minder goed hebben in welke vorm van delen ook. Aandacht geven is één van mijn grootste betrachtingen naast er willen zijn voor de ander waar het kan en in mijn mogelijkheden ligt. Ik deel dan ook heel graag mijn mantel.

Tijdens een zeer strenge winter, waarin velen afzagen van de ijzige kou, zag Sint-Maarten bij de stadspoort van Amiens een armzalig geklede man. Deze smeekte de voorbijgangers om medelijden, maar allen liepen achteloos voorbij. Maarten zag dit en gedreven door de geest van God, wilde hij iets doen voor die sukkelaar. Maar wat kon hij doen? Al wat hij nog bezat was de soldatenmantel om zijn schouders. De rest had hij bij andere gelegenheden al weggeschonken. Hij trok het zwaard waarmee hij omgord was, sneed zijn mantel middendoor en gaf de ene helft aan de arme man. De andere helft sloeg hij zelf weer om. Veel omstanders lachten hem uit nu hij er - in een halve mantel - potsierlijk bij liep. Anderen, met meer inzicht, betreurden dat zij niet hetzelfde gedaan hadden want, rijk als ze waren, hoefden zij niet te vrezen naakt te moeten rondlopen. De volgende nacht verscheen Christus aan Maarten in zijn slaap. Hij doeg het deel van de mantel dat de heilige aan de arme gegeven had. Maarten hoorde Jezus duidelijk zeggen: “Maarten, jij hebt mij met deze mantel gekleed.”

dat is wat naastenliefde doet!

Denken we ook aan de artsen,

verpleegkundigen,

vrijwilligers en de vele mensen

die op dit ogenblik met zieken begaan zijn.

Zij wagen hun leven en doen dat uit liefde

tot de naaste.

Als een roeping.

Laten we voor hen bidden.

 Novembermaand

Dat rechercheur Sean Corrigan op z'n zachtst gezegd geen fijne jeugd heeft gehad, heeft hem er niet van weerhouden een mooi leven op te bouwen met zijn vrouw en twee dochters en een geweldige carrière bij de afdeling Moordzaken van Zuid-Londen na te streven. Hij heeft er daarentegen wel een bijzondere vaardigheid aan overgehouden: als geen ander herkent hij de duistere kant in de misdadigers met wie hij van doen heeft - dezelfde duistere kant die hij ook in zichzelf herkent. Nu is Sean op zoek naar de meest geraffineerde seriemoordenaar met wie hij ooit te maken heeft gehad.


De man heeft geen eenduidige werkwijze, laat geen enkel forensisch spoor na en zijn slachtoffers hebben niets met elkaar gemeen. De enige overeenkomst is de vrijwel smetteloze werkwijze, het onmiskenbare bewijs dat de moorden steeds door dezelfde man worden gepleegd. Sean zal diep in zijn eigen ziel moeten kijken om de moordenaar te kunnen doorgronden - en hem te vinden voordat hij er zelf aan onderdoor gaat...

Een boek dat ik ten zeerste wil aanraden!

Mijn vader heeft me boven alles één ding geleerd: het maakt niet uit hoeveel we in het door ons gekozen beroep bereiken, het maakt niet uit hoeveel rijkdom en macht we verwerven, waar het werkelijk om gaat is een goed mens te zijn. Niets meer en niets minder. Hij is een heel goed mens.

Laten we ons niet bezighouden met onze ogen strak op onze politieke leiders te richten in de hoop ze te betrappen op een onduidelijkheid of een vergeten achterdeurtje. Dat lost toch niets op. Laten we juist creatief zijn en het voorbeeld van Jezus volgen: onze blik open houden voor iedereen en vooral voor de meest zwakken en eenzamen. We mogen dan wel niet samenkomen in , maar er zijn tal van andere manieren om contact met mensen te behouden of te herstellen. Laten we ons vooral niet beperken tot altijd dezelfde personen, maar juist zoeken in onze lijst van contactpersonen naar die mensen met wie het contact verwaterd is of van wie we vermoeden dat een telefoontje echt een groot verschil kan maken.

Claire Wright is een werkloze actrice in New York. Haar enige klus is de rol van lokaas spelen voor een advocatenkantoor gespecialiseerd in scheidingen. Claire moet getrouwde mannen verleiden, haar avances neemt ze op om later tegen hen te gebruiken. Er is maar één regel: zij magverleiden, de mannen moeten de eerste stap zetten. De advocaten willen bewijs hebben voor overspelig gedrag, onschuldige mannen hebben niks te vrezen. Dan verandert het spel. Een van de mannen wordt door de politie verdacht van de moord op zijn vrouw. Ze vragen Claire om de man een bekentenis te ontlokken. Ze denkt dat ze het kan, al zal het de rol van haar leven worden. Maar al snel gaat Claire twijfelen. Want wie bespeelt wie?

Dit is één van de beste boeken die ik recent heb gelezen, dus een aaanrader!

kan enkel maar buiten meer

die veel te weinig gewaardeerrd worden voor het werk dat ze doen  waar velen hun neus voor ophalen. Bij deze mijn oprechte waardeing, want het is ook een belastende taak die soms hun gezondheid ondermijnt!

Dagelijks komen er bijna 14.000 nieuwe besmettingen bij in ons land. Dat blijkt woensdagochtend uit de voorlopige gegevens op het online dashboard van gezondheidsinstituut Sciensano. Sinds de uitbraak van het coronavirus zijn in ons land al meer dan 11.000 mensen overleden aan covid-19. Achter deze neutrale cijfers schuilt telkens een mensenleven, en vele nabestaanden!

Daniël Daens, detective in Antwerpen, komt buiten zijn wil om in een wespennest terecht. De zonderlinge Dieter Calliauw roept zijn hulp in bij de zoektocht naar zijn verdwenen vader. Daens weigert. Wanneer de oude man vermoord wordt teruggevonden, vindt Calliauw dat Daens moet boeten.Om uit de greep van de verbitterde zoon te raken, moet Daens de moord oplossen. Hij wordt meegesleurd in een verhaal dat de demonen van de collaboratie weer tot leven wekt. Intussen tracht hij het hoofd koel te houden door elke zondag tango te dansen en te mijmeren over zijn te vroeg gestorven geliefde. Maar herinneringen kunnen verwoestende gevolgen hebben.

OM IN EEN RUK UIT TE LEZEN, ZO GOED!

 voor zij die de reportage gemist hebbben.

HOEDT JUNDER KLOEK

Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.

Dus Gezelle had er ook hartzeer van, van bomen die moeten verdwijnen...
Het troost een beetje

Hoe dikwijls een blad uit mijn album gescheurd
en gestrooid op de varende Mandel!

Hoe dikwijls, daar tenden den hof, op den bank,
gezucht om u, blinkende wilgen!

Want wie die u beelden kan, edele natuur,
gij blinkende wilgen, wie maalt u?

Daar tenden de strekkende weide, daar neêr,
wie beeldt u, o blinkende wilgen?

Intusschentijd komt hij, die rekent en telt
voor hoeveel zijne hand u mag leveren.

Daar is hij! - o Wilgen toch, duikt u, verbergt
uw stammen: ze komen, ze zijn daar!

Zij zitten en wetten het staal op het steen,
en het steen op het staal, dat het knerzelt.

O Aarde, gij moeder van al dat er leeft,
gij baardet, gij voeddet de wilgen:

zij klampen u, moeder, zoo vast en zoo teer,
o moeten ze, moeten ze losgaan?

Guido Gezelle

Ik geraak er nooit over uitgesproken...