Eerste zondag van de meimaand te Dadizele

de lente!

 naar het vogeltje...

maar dan letterlijk!

in de abdij Keizersberg

met wat drromen op betere tijden

en krijgt meteen gezelschap.

de grote kattenliefhebbers!

Varg Veum ontmoet in zijn stamcafé de gepensioneerde politierechercheur Nymark. Die vertelt hem dat hij nog altijd bezig is de waarheid achter enkele zaken te achterhalen, zoals de explosie bij een verffabriek en een moord. Hoewel beide misdrijven ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, is Nymark ervan overtuigd dat er een verband is. Kort nadat hij Veum in vertrouwen heeft genomen, wordt de ex-politieman overreden. Varg Veum gelooft niet in toeval en gaat op onderzoek uit, waarbij hij al zijn scherpzinnigheid moet aanwenden om niet ook zelf slachtoffer te worden.

Bijzonder interessant boek om te lezen!

Terwijl ik mij op een rond punt bevond werd ik aangereden door een auto die in volle snelheid het rond punt opreed. Ik werd gegrepen en nog zo een drietal meter meegesleurd. Ze hebben mij met de ambulance weggevoerd. Wonder boven wonder heb ik geen breuken maar heel veel kneuzingen en inwendige bloeduitstortingen . Vooral mijn bekken en voet zijn zeer gehavend.

Het relaas van wat mijn zus overkomen is. Gelukkig kan ze het nog navertellen!

De grindpaden tussen de graven knerpen onder mijn voeten. Oude grafstenen leunen achterover. De letters dier erin zijn gegrift, een naam en twee jaartallen: een levensloop in feiten gevangen. Alles en niets: en handjevol letters en acht cijfers. De zorrgen en de vrolijkheid. Liefde en teleurstellingen. Tederheid en eenzaamheid. Het staat er niet. Maar het is er wel, ergens achter de naam van de jaartallen, in de aarde onder de hellende stenen, de verfomfaaide bloemen en de overwoekerde tegelpaadjes.

Wie zijn ze voor jou?

De mensen hebben geen tijd meer om verhalen over vriendshap te horen. Ze hebben nauwelijks tijd om vriendschappen aan te gaan.

Het zou de vastgestelde werktijd eens kunen overschrijden...

Zij vandaag verjaart en ze doet echt veel doet voor mijn ouders. Zij mag dan ook wekelijks naar het rusthuis komen. Zij zorgt echt voor alles en ziet er niet naar om daarvoor honderden km over en weer te rijden. Proficiatr zus en dank,  en nog heel veel gelukkige jaren, en vandaag mag je in de bloemetjes gezet worden, want je cijfert jezelf te veel weg voor het geluk van anderen.

Tine is secretaresse voor een makelaar, een advocaat en een kunstenares. Ze regelt vooral privézaken voor haar werkgevers; de makelaar en de advocaat hebben elk nog een secretaresse voor de zakelijke belangen.

Alle drie hebben ze het komende weekend een belangrijke gebeurtenis: de advocaat heeft een inauguratiediner, de kunstenares een vernissage in een kasteel en de makelaar een plechtig communiefeest.

Maar dan daagt Tine de maandag van die week niet op en enkel zij beschikt over alle gegevens voor die gebeurtenissen. De drie starten een wanhopige zoektocht om Tine terug te vinden en alsnog hun weekend te redden!

Ook dit boek reeds uigelezen, een must!

Een gevangene wordt vermoord in de Nieuwewandeling gevangenis in Gent en zijn zoon en ex-vrouw worden ontvoerd. Inspecteur Soetaert krijgt maar geen vat op het onderzoek, het loopt voor geen meter. Tueri - een tehuis voor daklozen, vluchtelingen, enz. - komt meer en meer in 'the picture' en inspecteur Soetaert is er van overtuigd dat er grote belangen en vooral grote sommen geld in het spel zijn. Een bezoek aan een zustervestiging van Tueri in het noorden van Frankrijk maakt de zaak nog verwarrender. Een oud dossier over kidnapping en misbruik van kin-deren blijkt heel wat raakpunten te hebben met wat er nu gaande is. Een nieuweling vervoegt het team van Soetaert en heel gelukkig is hij daar niet mee.

Dit boek moet je zeker eens lezen!

wat dit jaar voor jou belangrijk is!

Na het bezoek van mijn zus aan onze ouders werden dingen van vroeger opgehaald en zo kwem het woord 'saro' naar boven. Wie draagt het nog en wie kent het woord? Er zijn meerdere woorden voor zoals deze.

Saro

Skorte, stofjas.

Van 't Fransche sarrau (boerenkiel)

En ne cache-poussière bestaat wel degelijk ook :)

Meteen herinneringen en ontspanning voor jullie!

In een katholieke school - midden vorige eeuw - stonden de kinderen in de eetzaal aan te schuiven. Aan het uiteinde van de tafel stond een grote schaal met appelen. De directrice had er een kaartje bij gelegd met de tekst: “Neem één enkele appel. God ziet ons!“ Aan het andere uiteinde, stond een schaal met koekjes. Een schalks kind had er een kaartje bij gelegd met de tekst: “Neem zoveel je wil. God let immers op de appelen.”

Met vader en moeder gaat het heel goed, ik ga er straks naar toe.

Maar het lijken precies terug tortelduifjes.

Toen ik gisteren belde, nam vader op en nogal vlug zegde hij ‘dat meisje is hier’.

Ik dacht dus dat hij het over mijn jongere zus had, maar toen ik vroeg welk meisje,

zegde hij:

jouw moeder natuurlijk die naast me zit!