ze zeggen dat je flink bent
en alles goed verwerkt
ze hebben zelfs al tijden
niets van je zorg bemerkt
er zijn er die beweren
dat het je niets meer doet
maar niemand weet je angsten
de storm die in je woedt

zo ga je moegestreden
geen mens die je echt kent
ze zien niet dat je eenzaam
en ongelukkig bent
zo dwaal je door het leven
gepijnigd en bebloed
en niemand weet je angsten
de storm die in je woedt

toch zal het niet zo blijven
er komt een and're dag
waarop je Gods erbarmen
en hulp ontvangen mag
want ook nog op jouw paden
Samaritanen gaan
die helpen zonder praten
en troostend naast je staan

fd

Tegen mijn wang vlei jij jouw wang
en ik zal jou teder omarmen.
Mijn brandend hart tegen jouw hart
het vuur zal ons zinderend verwarmen.

En zelfs onze tranen van louter geluk
kunnen de vlammen niet blussen.
En als jouw mond op de mijne zich drukt
sterf ik in eeuwig kussen.

Was jij hier maar ...

Was jij hier maar,
Dan konden we praten.
Was jij hier maar,
Dan konden we lachen.
Was jij hier maar,
Dan konden we huilen.
Was jij hier maar,
Dan konden we kussen.
Was jij hier maar …

 
Maar dat kan niet,
Want JIJ bent daar en IK ben hier.

Maar toen je hier zonet nog even hier waart,

Toen hebben we gepraat, gekust

En gehuild, maar niet zoals in elk ander

Romantisch gedicht.

Neen, want opeens opgeschrikt

Door die gsm van jou die vertelde

Dat je ma voor de hemelpoort stond.

Nog een laatste kus,

Want ik ben hier en jij, helaas

Daar, wachtend en hopend.

Nog nooit was liefde zo mooi

In dat bitter moment.

Tot straks, mijn lief!

aan twee jonge vrienden die hard vechten tegen kanker, waarvan ik nu weet dat één van hen het niet zal halen...

en voortdurend overstromingen op de baan, ideaal om foto's te nemen

zo lang je maar geen schade had!

De voorbije weken ...

Door de ziekte van een vriend dacht ik laatst dat het beste in ons naar boven komt, als we ziek zijn. Welke ziekte houdt zich immers bezig met hebzucht of begeerte? Hij is niet verslaafd aan de liefde, taalt niet naar eerbewijzen, veronachtzaamt rijkdommen en heeft genoeg aan het minste of geringste; hij moet het toch acterlaten...

Als bij een antiquariaat in Parijs een onbekende tekst van de Romeinse schrijver Plinius de Jongere te koop wordt aangeboden, beseft Anthony Mulligan, conservator van het British Museum, dat hij op een historisch unicum is gestuit.

Tegelijkertijd wordt de Nederlandse scenarioschrijfster Esther van Baerle gevraagd voor een internationale speelfilm die de vrouwenhaat binnen de Rooms-Katholieke Kerk aan de kaak wil stellen op basis van ditzelfde Plinius-document. Als Esther voor haar research op bezoek gaat bij haar vroegere professor, expert op het gebied van manuscripten uit de oudheid, treft ze hem aan in zijn werkkamer, badend in het bloed, vermoord.

Ze doet vervolgens een beroep op de geschiedkundige expertise van Anthony Mulligan, die vroeger luitenant in het elite-SAS-corps van het Britse leger blijkt te zijn geweest. Samen worden ze meegezogen in een meedogenloze intrige, waarbij zij de militante en duistere kanten ontdekken van de oerconservatieve katholieke organisatie het Legioen van Christus.

Niet alleen ontdekken zij hoe Maria Magdalena en andere belangrijke vrouwen in de eerste eeuwen van het christendom werden verketterd, maar ook hoe gevaarlijk fake news uit de christelijke oudheid zelfs vandaag nog kan zijn. Worden zij slachtoffer van religieuze fanatici die 'het ware geloof' en de onderdrukking van de vrouw verdeigen?

Aristoteles, die meer dan 2000 jaar geleden leefde, schreef over de jongeren in zijn tijd: ‘Al wat ze verkeerd doen heeft te maken met vergissingen en overdrijvingen. Zij overdrijven in liefde en veel andere zaken. Ze denken dat ze alles weten en blijven koppig hun gelijk verdedigen. Zij houden van grappen om de grap wat getuigt van weinig smaak.’

Er is duidelijk nog niets veranderd!

Weg uit haar dorp, dat wilde een vrouw in India. Met haar kind en een mooie tulband, haar hele bezit, trok ze weg. Onderweg hoorde ze een stem: “Kom in de grot.” De rots spleet en overal zag ze goud, zilver en edelstenen. Nadat ze haar kind op de grond zette, stopte ze in haar tulband zoveel als ze dragen kon. Zwaar geladen trok ze naar buiten en … de grot sloot zich achter haar. Tot haar enorme schrik merkte ze dat ze haar kind vergat. Maar de rots bleef dicht. Toen besefte ze hoe arm ze was met al die rijkdom.

na vele maanden mogen de terrrassen terug open en ik heb er meteen gebruik van gemaakt

Martin Hochtstettler, commandant van de Zwitserse Garde, staat voor de grootste uitdaging van zijn leven als hij een aanslag op de paus moet zien te voorkomen. Het roept traumatische herinneringen bij hem op. Herinneringen aan de nacht van 28 september 1978, de nacht dat Paus Johannes Paulus I tijdens zijn wacht overleed onder mysterieuze omstandigheden. En nu lijkt de geschiedenis zich te herhalen.

Hochstettler moet alles op alles zetten om de veiligheid van de paus te waarborgen. Maar hij heeft te maken met een eigenzinnige en tegendraadse Franciscus die ook nog eens op ramkoers lijkt te liggen met de oude garde in het Vaticaan. De paus heeft aangekondigd het onderzoeksverslag over de bank van het Vaticaan openbaar te maken. De laatste paus die voornemens was een dergelijk onderzoek openbaar te maken was binnen 33 dagen dood...

BIJZONDER AANGENAAM OM LEZEN ZEKER OM HET PERSONAGE VAN DE PAUS.

De plaats waar voorlopig alle missen iin openlucht doorgaan.

Muguetjes

De meiklokjes heten in Vlaanderen vaak muguetjes, soms uitgesproken als mugeetjes. Muguet de mai is de Franse naam voor de bloem. De benaming muguet verwijst naar de sterke geur van de bloem. Het woord is afgeleid van muskus, de sterk riekende stof van mannelijke muskusdieren. Naast de vorm van de bloemen, de plaats waar je ze vindt of de periode waarin ze bloeien, kan dus ook de geur bepalend zijn voor de naamgeving.

Kreeg jij ook lelietjes-van-dalen of meiklokjes op 1 mei? Of kreeg je bosielekes of boslellekes? En waar krijg je muguetjes en snuivertjes? Het witte meiklokje wordt op 1 mei uitgedeeld om het einde van de winter te vieren. Het brengt de ontvanger geluk voor het volgende jaar; daarom worden ze ook wel porte-bonheur ‘geluksbrenger’ genoemd. In Frankrijk is de traditie om meiklokjes te geven nog heel bekend. En ook in België zijn er heel wat mensen die op die eerste dag van mei meiklokjes uitdelen aan vrienden en geliefden, zowel echte als virtuele.

Na enkele weken mocht ik terug op bezoek bij mijn ouders. Het deed me deugd hen beiden zo goed aan te treffen. Moeder zag er veel beter uit dan een tijd terug. Ze was ook mooi opgekleed met haar beste kleed, maar bovenal, ze genoot bovenal van het tijdschrift van het woonzorgcentrum, dat vol stond met foto's van de bewoners. Het had haar volle aandacht en zo konden we over vroeger vertellen, al ken ik zelf niet al die mensen. Vaderr lijkt nog niets veranderd in al die jaren,  en vertelt nog even zo graag over het werk van toen in de autogarage. Het is toch goed en blijmakend als je zo de ouders bezig mag horen en zien!

met de bewoners van het woon-zoorgcentrum te Ddaizle, van lente was er geen sprake, zie je aan de kledij!