Eindelijk

Martin Hochtstettler, commandant van de Zwitserse Garde, staat voor de grootste uitdaging van zijn leven als hij een aanslag op de paus moet zien te voorkomen. Het roept traumatische herinneringen bij hem op. Herinneringen aan de nacht van 28 september 1978, de nacht dat Paus Johannes Paulus I tijdens zijn wacht overleed onder mysterieuze omstandigheden. En nu lijkt de geschiedenis zich te herhalen.

Hochstettler moet alles op alles zetten om de veiligheid van de paus te waarborgen. Maar hij heeft te maken met een eigenzinnige en tegendraadse Franciscus die ook nog eens op ramkoers lijkt te liggen met de oude garde in het Vaticaan. De paus heeft aangekondigd het onderzoeksverslag over de bank van het Vaticaan openbaar te maken. De laatste paus die voornemens was een dergelijk onderzoek openbaar te maken was binnen 33 dagen dood...

BIJZONDER AANGENAAM OM LEZEN ZEKER OM HET PERSONAGE VAN DE PAUS.

De plaats waar voorlopig alle missen iin openlucht doorgaan.

Muguetjes

De meiklokjes heten in Vlaanderen vaak muguetjes, soms uitgesproken als mugeetjes. Muguet de mai is de Franse naam voor de bloem. De benaming muguet verwijst naar de sterke geur van de bloem. Het woord is afgeleid van muskus, de sterk riekende stof van mannelijke muskusdieren. Naast de vorm van de bloemen, de plaats waar je ze vindt of de periode waarin ze bloeien, kan dus ook de geur bepalend zijn voor de naamgeving.

Kreeg jij ook lelietjes-van-dalen of meiklokjes op 1 mei? Of kreeg je bosielekes of boslellekes? En waar krijg je muguetjes en snuivertjes? Het witte meiklokje wordt op 1 mei uitgedeeld om het einde van de winter te vieren. Het brengt de ontvanger geluk voor het volgende jaar; daarom worden ze ook wel porte-bonheur ‘geluksbrenger’ genoemd. In Frankrijk is de traditie om meiklokjes te geven nog heel bekend. En ook in België zijn er heel wat mensen die op die eerste dag van mei meiklokjes uitdelen aan vrienden en geliefden, zowel echte als virtuele.

Na enkele weken mocht ik terug op bezoek bij mijn ouders. Het deed me deugd hen beiden zo goed aan te treffen. Moeder zag er veel beter uit dan een tijd terug. Ze was ook mooi opgekleed met haar beste kleed, maar bovenal, ze genoot bovenal van het tijdschrift van het woonzorgcentrum, dat vol stond met foto's van de bewoners. Het had haar volle aandacht en zo konden we over vroeger vertellen, al ken ik zelf niet al die mensen. Vaderr lijkt nog niets veranderd in al die jaren,  en vertelt nog even zo graag over het werk van toen in de autogarage. Het is toch goed en blijmakend als je zo de ouders bezig mag horen en zien!

met de bewoners van het woon-zoorgcentrum te Ddaizle, van lente was er geen sprake, zie je aan de kledij!

Opening van de bedevaartsmaand te DADIZELE, helaas kon het niet in de basiliek maar moest het buiten in het gebedspark ROSARIUM. Een grote teleurstelling voor de vele duizenden bedevaarders van heinde en verre, en op dit ogenblik kan ik jullie niet meedelen wanneer het wel terug zal kunnen.

Ik moet dan ook terug grijpen naar een foto in mijn archief.

De meimaand was voor mij een heerlijke tijd omdat ik er lecctor was in de achturenmis.

de lente!

 naar het vogeltje...

maar dan letterlijk!

in de abdij Keizersberg

met wat drromen op betere tijden

en krijgt meteen gezelschap.

de grote kattenliefhebbers!

Varg Veum ontmoet in zijn stamcafé de gepensioneerde politierechercheur Nymark. Die vertelt hem dat hij nog altijd bezig is de waarheid achter enkele zaken te achterhalen, zoals de explosie bij een verffabriek en een moord. Hoewel beide misdrijven ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, is Nymark ervan overtuigd dat er een verband is. Kort nadat hij Veum in vertrouwen heeft genomen, wordt de ex-politieman overreden. Varg Veum gelooft niet in toeval en gaat op onderzoek uit, waarbij hij al zijn scherpzinnigheid moet aanwenden om niet ook zelf slachtoffer te worden.

Bijzonder interessant boek om te lezen!

Terwijl ik mij op een rond punt bevond werd ik aangereden door een auto die in volle snelheid het rond punt opreed. Ik werd gegrepen en nog zo een drietal meter meegesleurd. Ze hebben mij met de ambulance weggevoerd. Wonder boven wonder heb ik geen breuken maar heel veel kneuzingen en inwendige bloeduitstortingen . Vooral mijn bekken en voet zijn zeer gehavend.

Het relaas van wat mijn zus overkomen is. Gelukkig kan ze het nog navertellen!

De grindpaden tussen de graven knerpen onder mijn voeten. Oude grafstenen leunen achterover. De letters dier erin zijn gegrift, een naam en twee jaartallen: een levensloop in feiten gevangen. Alles en niets: en handjevol letters en acht cijfers. De zorrgen en de vrolijkheid. Liefde en teleurstellingen. Tederheid en eenzaamheid. Het staat er niet. Maar het is er wel, ergens achter de naam van de jaartallen, in de aarde onder de hellende stenen, de verfomfaaide bloemen en de overwoekerde tegelpaadjes.

Wie zijn ze voor jou?