Het verhaal van de appel.

Met vader en moeder gaat het heel goed, ik ga er straks naar toe.

Maar het lijken precies terug tortelduifjes.

Toen ik gisteren belde, nam vader op en nogal vlug zegde hij ‘dat meisje is hier’.

Ik dacht dus dat hij het over mijn jongere zus had, maar toen ik vroeg welk meisje,

zegde hij:

jouw moeder natuurlijk die naast me zit!

houdt van mij

Als Varg Veum op een avond door een stille straat loopt, wordt hij bijna aangereden door een auto. De bestuurder rijdt door, de daad lijkt opzettelijk. Varg Veum maakt zich zorgen omdat hij onlangs in de krant de overlijdensadvertenties heeft zien staan van twee mannen die in een misbruikzaak veroordeeld zijn, een zaak waar Veum zelf een tijdlang verdachte was. Als hij op onderzoek uitgaat, blijkt dat beide mannen onder verdachte omstandigheden zijn gestorven. Veum vermoedt dat er sprake is van een wraakactie en hij zal de zaak tot op de bodem moeten uitzoeken om niet zelf ook slachtoffer te worden.

Bijzonder spannend!

Geen enkele regel moet je tegenhouden

om het goede te doen.

ZALIGE HOOGDAG VAN PASEN! ALLELUIA!

 Tijd voor mijn wekelijks bad.

maar ook na één jaar is nog niets voorbij.

In Rome zat een kleine zuster buiten aan een bar toen twee jonge Amerikaanse katholieken haar ontmoetten. “Zuster, mogen wij u iets aanbieden om te drinken, een Cola of iets anders?” “Wat vriendelijk van jullie. Wat drinken jullie? Ik hou niet zo van Coca-Cola.” “Wij verkiezen een droge Martini.” “Oké, bestel er mij dan ook maar eentje maar liefst in een theekopje, niet in een glas. “Drie grote Martini’s,” zo bestelden ze, “maar, kelner, één in een theekopje!” Met een fijn lachje vroeg de kelner: “Zit dat zustertje daar nog altijd?”

Naar Douglas Woodruff

Je koopt iets op Marktplaats en even later wordt je bankrekening geplunderd; je slimme thermostaat is gegijzeld en zolang je niet betaalt blijft het 37 graden in je huis; je gloednieuwe beveiligingscamera zegt opeens 'suck my dick' tegen je. Het internet is een wereld vol mogelijkheden - ook voor criminelen. Het zijn griezelige, maar ook verbluffende verhalen. Met gevaren waar je je tegen kunt beschermen. Hoe? Daar weet techjournalist Daniël Verlaan alles van. Hij ging undercover in schimmige netwerken, sprak met de puber die de Nederlandse banken platlegde en zocht uit hoe een kleine arthousebioscoop op grote schaal onze computers gijzelde.

Ik weet je wachtwoord wil je niet paranoïde maken, wel minder naïef. Lees de verhalen van Daniël Verlaan en wees voorbereid.

Daniël Verlaan (1989) is een van de belangrijkste techjournalisten van het moment. Hij werkt voor RTL Nieuws. Vorig jaar ontving hij de Loep, de prijs voor de beste onderzoeksjournalistiek, en de Tegel, de belangrijkste journalistieke prijs van Nederland.

Deze heb ik tien jaar geleden ooit gedeeld met vele vrienden.

Heeft ook lang in mijn kameer gehangen.

van een vriend die ook aktief is op de sociale media.

 al zijn we dit al goed gewoon; soms lijkt het een modetrend

net als altijd en overal met de smartphone bezig zijn.

Acht moeders van jonge kinderen zijn om het leven gebracht. Ieder van hen leed aan een ongeneeslijke ziekte. De dader, Natan Z., zit veilig in een kliniek, maar dreigt door een fout van Justitie vroegtijdig vrij te komen.

Tijdens het proces doet zijn advocaat Reinier een gruwelijke ontdekking. Tegelijkertijd neemt de jonge
therapeute Suus levensgevaarlijke risico’s op de afdeling waar Natan vastzit en werkt Hannah, echtgenote van Reinier en een bekende schrijfster, in de Franse Alpen aan haar nieuwe roman… over Natan. In het afgelegen
landhuis ontdekt ze iets dat ieders voorstellingsvermogen te boven gaat.

Arjan Alberts brengt met deze bloedstollende thriller de lezer in het hart van een tbs-kliniek, in
een zenuwslopende rechtszaak en in een draaikolk rondom een seriemoordenaar wiens verwrongen karakter ondoorgrondelijk lijkt…

“Natan Z. is een Hannibal Lecter-achtige creatie, en doet ook denken aan de zieke geest van Jurek Walter in de Joona Linna-reeks van Lars Kepler.” – Het Parool

 DIE HEBBEN WE NU MEER DAN OOIT NODIG!

BIJ NACHT

Wellicht kijk je raar op als je de titel zag van dit stukje, maar ik kijk al een tijd letteterlijk op als ik aan mijn tafel zit. Want als ik opkijk zie ik een bijzonder groot dak van een nieuwbouw, en daar is een man alleen en zonder veel bescherming de dakpannen aan het leggen. Het is toch een stiel apart vind ik, en vooral gevaarlijk hoe ik hem zie 'lopen', op die pannelatten, van links naar rechts, dan weer naar boven en beden. Soms neemt hij zelfs de tijd om even rechtop te staan. Ik dacht altijd dat die mensen vastgebonden zouden moeten zijn aan een soort broeksband, maar hier niets van. Enkel via een hoge kraan worden pakken dakpannen aangebracht die hij dan één voor één op hun plaats legt, alsof het een spel is. je mag geeen hoogtevrees hebben, en je moet ook tegen wind, water en koude kunnen. Want juist nu hij bezig was heeft het constant geregend. Maar hij deed en doet gewoon verder.

Het huis mag dan mooi ogen, ik ben wel het zicht op een helblauwe hemel - als het goed weer is - volledig kwijt, en kijk ik nu voorgoed op een zwart dak ...

Onlangs sprak ik met een jonge twintiger. Ze had net haar proefschrift afgewerkt aan de universiteit en haar promotor had haar een fijne en goedbetaalde job aangeboden. Voor veel jonge mensen en ouders klinkt dit misschien als een droom die werkelijkheid wordt, zeker in deze tijden. En toch was ze hier niet gelukkig mee. Meer nog, ze was zelfs teleurgesteld. Want, zo vertelde ze, wat hij haar aangeboden had, was een carrière pad, een manier om ‘binnen’ te zijn.