Oud worden

komt het uiteindelijk altijd goed wat dit goedkomen voor jou nu ook mag betekenen!

Twee lieve poesjes,
allerliefste snoesjes
dansten samen poot aan poot
boven in de goot
ze waren weggelopen,
uit de mand gekropen
dansten saam ,
miauw, miauw
boven op t gebouw

Twee lieve poesjes
allerliefste snoesjes
hadden niet goed opgelet
bij die dolle pret
ze waren uitgegleden
kwamen gauw beneden
plonsden in ‘t watervat
brrrrr , wat koud en nat

Op een avond in april wordt Thomas Berg, hoofdinspecteur bij de federale politie van Leuven, omvergereden. Zijn arm is gebroken, de chauffeur pleegt vluchtmisdrijf. Een week later wordt een bevriend echtpaar van Berg vermoord. De dader laat hen op een bizarre manier achter, vastgebonden op stoelen en met een plastic zak over hun hoofd. In hun onmiddellijke nabijheid treft de politie een cijfer aan. Omdat Berg met ziekteverlof is en de slachtoffers kende, mag hij het onderzoek niet zelf voeren. Zijn frustratie en machteloosheid worden nog groter wanneer een tweede koppel uit zijn kennissenkring op dezelfde wijze wordt gedood. Ook dit keer laat de dader een getal achter. Berg is ontzet wanneer hij ontdekt dat de moorden verband houden met zijn verleden en met de grote liefde van zijn leven. Tegen het bevel van zijn superieuren in gaat hij zelf achter de moordenaar aan.

** HET SPIEGELGLAS**

Er leefde eens heel lang geleden
een boertje werkzaam en tevreden,
aan weelde was hij niet gewend,
een spiegel had hij nooit gekend .

En eens toen hij aan het spitten was
vond hij een stukje spiegelglas.
Hij nam't in zijn vereelte hand
't zat onder't vuil en onder't zand.

Hij veegde't aan zijn broekspijp af
en keek er in, en stond toen paf.
Mijn vader zei hij, sapperloot,
die is al vele jaren dood .

Mijn vader, och die goeie man,
hij is het en hij kijkt me an .
Hoofdschuddend stak hij 't in z'n zak,
en bekeek het thuis op zijn gemak.

En hij begon te overleggen,
wat zijn vrouw ervan zou zeggen.
Ze was wat bazig zijn Katrien
en zou er wel om lachen misschien .

En omdat hij daar zo bang voor was,
verborg hij 't onder zijn matras.
Maar telkens ging hij er weer heen.
'Mijn vader,' zei hij dan tevreên .

Dat wekte argwaan bij z'n vrouw
die het hare er van weten wou,
en zodra hij weer de deur uit was,
zocht en vond zij 't spiegelglas .

Wat moet hij daarmee, peinsde zij,
er moet iets niet in orde zijn!
Zij wantrouwde zo haar goede Hein,
dat ze 't omkeerde en keek,
doch raakte toen geheel van streek.

Daar heb je 't nou, ik dacht het wel,
er is een andere vrouw in 't spel.
Mijn man, hij heeft geen hart in 't lijf,
waarom houdt hij van zo'n lelijk wijf ???

(dichter onbekend !)

op vakantie

in lief en leed.

Afrika, de jaren dertig. Na een bootreis van drie weken komt de jonge Joseph Timar aan wal in Libreville, Gabon, om er zijn fortuin te zoeken. De koloniale werkelijkheid wekt hem ruw uit zijn exotische dromen. Voordat hij beseft wat hem overkomt, raakt Timar verwikkeld in een kluwen van seks en drank, geweld en corruptie, ziekte, verloedering en verderf. Alles lijkt zijn ondergang te moeten bewerken: de verlokkingen van de rijpe Adèle, de moord op een bediende, de ontginning van een stuk regenwoud.

Eenheel recent werk uit 2020 over de wantoestanden in Afrika.

op vakanntie

uit mijn archief

Duisternis kan geen duisternis verdrijven,

enkel het licht is daartoe in saat.

Haat kan geen haat verdrijven,

enkel liefdde is daartoe in staat.

Martin Luther King

Een Flandrien van heel lang geleden, Briek Schotte, liet zich eens ontvallen: “Nu reizen mensen de wereld rond. Hoe verder, hoe beter. Maar de wereld is rond. Als ge halverwege zijt, zijt ge al aan het terugkeren. Ge moet u vooral aan het kleine of gewone verbazen.” Dit ‘gebod van Briek’ zit al een tijdje in mijn handtas. En het zit er goed … Als ik nog eens een zwak moment heb, herlees ik Briek Schotte wel, nu ja, het briefje met zijn citaat erop, in mijn handtas. En het zit daar nog. - Viviane Timmermans. In: Tussendoor, augustus 2017, p. 7.

Christnagar dus, waar ik mijn verblijf had. Waar ik mijn eerste 'douche' kon nemen. Een jonge gast bracht me een grote emmer warm water!

Deze is in het bijzonder voor een paar medebloggers die het nu even moeilijk hebben!

Een zomer om in jouw agenda te  noteren al willen we deze wellicht niet onthouden.

Ideaal weer om binnen te bljven en de Olypische spelen te volgen.

In Leuven worden op enkele dagen tijd twee mannen in hun woning door een inbreker neergeslagen: een boekenverzamelaar met een zwaar boek, een kunsthandelaar met een bronzen kunstwerk. Beide mannen bezwijken aan hun verwonding; telkens verdwijnt er iets waardevols.

Hoofdinspecteur Thomas Berg ontdekt dat er in de twee gevallen een verwijzing naar een plaatselijke, folkloristische figuur werd achtergelaten die niets met de overvallen lijkt te maken te hebben. Hij is ervan overtuigd dat de inbraken gelinkt zijn, maar zijn team denkt daar anders over.

En dan valt een derde slachtoffer, iemand die Berg kent, waardoor hij persoonlijk bij de zaak wordt betrokken en het emotioneel erg moeilijk krijgt. Tot overmaat van ramp treffen Berg en zijn team opnieuw een soortgelijke, mysterieuze verwijzing bij het lijk aan.

Dit boek moet je zeker gelezen hebben, spannend tot en met de laatste zin!

Ik benk blij dat ik dat in volle overtuiging kan zeggen en met jullie delen!

Hulde en dank aan de stichter van het Dadipark, dat helaas onertussen volledig werd gesloopt...

Hoe lang nog?!

groot of klein, alles is nu welkom voor hen die alles verloren hebben!