NACHT - Elie WIESEL

Dit is nu het belangrijkste gezien moeder in het ziekenhuis ligt.

In de viering van Aswoensdag tekent de priester met de duim een kruis van as en wijwater op het voorhoofd van de gelovigen. Het askruisje is een teken van bezinning, bekering en boete. In de middeleeuwen werd overvloedig as gestrooid over het hoofd van publieke zondaars. Het askruisje is een verkorte versie daarvan, niet als een openbare vernedering, maar als een aanzet tot bezinning voor iedere gelovige, in het besef dat niemand zonder zonde is.

Ik ben laat, de trieste reden is dan ook dat mijn  moeder met spoed is opgenomen in het ziekenhuis. Zaterdag was er zo te zien nog geen vuiltje aan de lucht; ze zat in haar boekjes te lezen, maakte grapjes en kon goed eten. Zondag morgen werd ze met spoed opgenomen in het ziekenhuis waar zowel nierproblemen als Corona werd vastgesteld. Na vele dokters te hebben gesproken, liet men ons gisteren laat in de avond weten toch geen ingrepen te zullen doen. Terwijll ik dit schrijff kan weeral veel veranderd zijn. Nu maar hopen en bidden dat ze vug terug bij vader mag zijn in het rusthuis.

Aan een deel van vaders bijzondere grote tuin. Daarachter heeft hij vele uren doorgebracht in zijn 'kot', waar hij van alles deed tot aan auto's sleutelen, zijn grote hobby. De wagens stonden dan op een rij, mensen uit de buurt, familieleden en zo velen die het verder hadden verteld hoe goed zijn werk was.

Napels, jaren dertig. De excentrieke commissaris Ricciardi onderzoekt de zaak van de oude tarotkaartlezer Carmela Calise, die in haar appartement is doodgeslagen. Maar wanneer hij op de plaats delict aankomt, willen de buren niets loslaten. Stukje bij beetje komen de feiten toch naar buiten: Carmela ontving haar cliënten in haar aftandse appartementje, onder wie de rijksten en machtigsten van de stad, die ze een misleidende toekomst voorspelde. Met haar vele vijanden zijn er verdachten in overvloed... Dankzij Ricciardi’s onverklaarbare gave lijkt hij meer te weten dan alle anderen, maar de moordzaak blijft een mysterieuze kwestie. De dood bedriegt in Napels is het nieuwste boek van De Giovanni, als altijd intelligent en atmosferisch.

...

Of er is een weg
of ik vind een weg
of ik maak een weg.
Dietrich Bonhoeffer

...

Is dat niet de boodschap van Valentijn?

Wanneer een vrouw dood wordt aangetroffen in een kist doorboord met zwaarden, vraagt de politie zich af of het een mislukte goocheltruc is of een brute moord. Inspecteur Mina Dabiri schakelt de hulp in van Vincent Walder, mentalist en expert in lichaamstaal en magie. Ze linken de dood met eerdere moordzaken en beseffen dat ze op jacht zijn naar een roekeloze seriemoordenaar. Maar zowel Mina als Vincent heeft een duister geheim. Hun verleden lijkt verband te houden met de zaak. Ze moeten de moordenaar een stap voor zijn. Maar hoe?

Box is het eerste deel van een nagelbijtende serie van dit nieuwgevormde schrijversduo.

Al heb ik nooit een briefje van 10000 in handen gehad.

...

Die heb ik nog gedragen en niemand keek er van op! Alles komt terug!

...

Voor een vriend van wie zijn vrouw veel te jong is overleden.

Zo begon ooit mijn bloggen!

Een thriller over pastoors, onbeleefde oude dames, moord en teckels.

Daniel Clement is al acht jaar pastoor in Champton. Hij woont er in de pastorie, samen met zijn moeder – de eigenwijze, onverschrokken maar ook lichtelijk irritante weduwe Audrey – en zijn twee teckels. Wanneer Daniel een plan aankondigt om een toilet in de kerk te installeren, is de parochie plotseling (en onverwacht) verdeeld: terwijl iedereen fel stelling neemt, dreigen lang verborgen geheimen de schijnbare rust van het dorp te verscheuren. En dan wordt Anthony Bowness achter in de kerk dood aangetroffen, in de nek gestoken met een snoeischaar.

Terwijl de politie de zaak onderzoekt, vallen er steeds meer doden. Daniel probeert ondertussen zijn afbrokkelende gemeenschap bij elkaar te houden... en een moordenaar te pakken te krijgen.

Herkenbaar?

Ook achter een glimlach schuilt soms een traan...

Ieder hart heeft wel eens pijn,
alleen de manier waarop we het verbergen is anders,
de ene achter zijn ogen, de ander achter een glimlach...