VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Zondag 15 februari 2009

een dode min of meer

Ik blog niet om te bloggen, maar ik moet zeggen dat er een beeld is dat me sedert vrijdagavond blijft achtervolgen. Velen onder jullie hebben het wellicht ook gezien op de Vlaamse televisie. In een reportage over het geld dat gestuurd wordt door verschillende n.g.o's om de bevolking van Congo ten minste een minimum van bestaan te geven door voedselpaketten te sturen en primair medisch materiaal, werd op een schrijnende manier aangetoond dat het goedbedoelde geld terecht komt in handen van regeringen of anderen tot eigen belang, terwijl mensen sterven op straat.

Het is eigenlijk over laatste beeld dat ik het even wou hebben. Hebben jullie ook die zwarte jonge man - naakt op het voetpad - zien liggen, terwijl hij aan het uitbloeden was omdat er niets voorhanden was om zelfs maar dat bloed te stelpen?!

Heb je die vele mensen gezien die gewoon doorliepen - en nog erger dan in het Evangelie - er niet eens met een boog omheen liepen?! En dat allemaal omdat alle hulpgoederen die arme bevolking niet bereiken, al komen ontzettende cijfers van over ganse wereld toegestroomd in harde valuta om precies mensen als deze jonge man een leven te geven, even waardig aan dat van ons!

Wanneer je dit leest, is deze man wellicht al gestorven ...

Geschreven door maarten om 23:52 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 15 februari 2009

liefde in februari

Elke liefde begint met de woorden:

'Omdat jij mooi, verstandig, lief, ijverig, goed, begrijpend bent, omdat je al deze kwaliteiten hebt, daarom hou ik van je.'
Maar welke man of vrouw kan in de loop van zijn of haar leven dertig, veertig, vijftig jaar lang, al deze kwaliteiten, die de partner hem of aar toe bedacht, bliven waarmaken? Indien je elkaar zo in bezit blijft nemen zal je liefde sterven, want mannen en vrouwen worden ouder en verliezen sommige van hun kwaliteiten ... Zo zijn er liefdes die breken ... Het verhaal van de hand en het zand, helaas op vandaag krijgen vele jonge mensen hun hand niet open ...

Dus moet er iets met de liefde gebeuren. Zoals een pop vlinder wordt en verandert van gedaante, zo moet de liefde ook veranderen. Steeds meer wordt liefde geven in plaats van iets voor jezelf te nemen. Het is zoals een kind. Naarmate een kind groeit, gaat het handje open. Het gaat alsmaar minder grijpen en meer geven.

Dat moet ook met de liefde gebeuren, anders overleeft ze de winter niet.
Ja, elke liefde, hoe klein ook, moet telkens opnieuw geboren worden, een leven lang!

Geschreven door maarten om 19:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 14 februari 2009

gedeeld geheim

evenwel iets ouder
maar hoe komt het dat ik je in mijn hart gesloten heb
en jij evenzo?

de intimiteit heeft ons nog sterker met elkaar verbonden
en ik voel zelfs iets wanneer ik je dit schrijf

neen, vele vrienden heb ik niet
maar wanneer het minder goed, gaat dan weet je wie de echte zijn

je kunt ze op één hand tellen
ik wil je nog steeds beter leren kennen
al besef ik dat er daar nog een hele tijd zal overgaan

maar ondertussen weet je dat je jezelf mag zijn
bij me en met jezelf

elkaar gegeven
dat wou ik even zeggen, zomaar,
en gemeend

veel liefs!

ik en jij - ons gedeeld geheim

Geschreven door maarten om 11:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 13 februari 2009

tij en ontij

IK WEET NIET WELKE DAG
GOD DE VRIENDSCHAP SCHIEP

MISSCHIEN WAS HET WEL DEZELFDE DAG
DAT HIJ OOK HET WEDER SCHIEP

WANT, WIE KOMT ZONDER VRIEND,
DOOR WEER EN WIND

WANT HOE ZOUDEN MENSEN WOORDEN VINDEN,
VRIENDEN WORDEN
WAS DAAR NIET TIJ EN ONTIJ.

Eug. Laridon

Geschreven door maarten om 11:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 12 februari 2009

even bezinnen

met de

ze mooie voorstelling

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 11 februari 2009

Lourdesontmoeting

Op 11 februari 1858 is het koud in het cachot. Moeder Louise stuurt Toinette naar buiten om hout te gaan halen. Bernadette mag eerst niet mee, maar na aandringen dan toch wel. Als ze buiten de stad langs de molen komen en zien dat de mensen kijken wat ze doen, trekken ze verder naar Massabielle, want ze willen niet voor dieven worden gehouden. Als Bernadette de twee volgen over de beek en haar kousen uittrekt, hoort ze plots een winddruk. Dat doet denken aan de wind die de apostelen horen op Pinksteren. Het is een aanwijzing voor de Geest van God die werkzaam is.

Bernadette ziet het meisje in de nis van de grot en grijpt naar de rozenkrans: is dit geen illusie? Ze wil een KRUISTEKEN maken, maar dat lukt niet. Een kruisteken is geen bezweringsteken, geen magisch verweermiddel. Pas als ook De Dame ook een kruisteken maakt, kan Bernadette dat ook doen.

Dit is veel betekenend: Maria leert Bernadette en ook ons het mysterie van het kruis en van de liefde van Vader, Zoon en Heilige Geest te verstaan.

Het is op deze verjaardag dat we allen willen getuigen over Bernadette in het komend jaar na het jubeljaar te Lourdes.

Waarom naar Lourdes? https://blog.seniorennet.be/geloven/

En verder nog een aantal interessante links voor mensen die er aan denken naar Lourdes te gaan:

Sites

Geschreven door maarten om 19:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 10 februari 2009

leven met een beperking

Het is inderdaad al een tijd terug geleden dat ik nogal uitvoerig schreef rond mensen met een beperking en de gevolgen op relationeel vlak. En toch is het goed af en toe duidelijk te stellen dat wij geen medelijden nodig hebben, en we er niet keer op keer moeten aan herinnerd worden dat we kwetsbaar zijn. We moeten evenwaardig worden behandeld, bezocht worden als een ander, uitgenodigd worden en indien nodig geholpen worden naar de plaats die we willen bezoeken, hetzij theater, filmvoorstelling en dat tussen alle anderen, niet weggestopt of een plaats toebedeeld krijgen in een uithoek van een praatcafé.

De enige manier om dat te bereiken is communicatie, het leifst in eigen buurt; uitgenodigd worden in het verenigingsleven. Anders is het communiceren via het net een godsgeschenk, maar dan enkel en alleen als het meer mag worden dan een virtuele wereld, want te veel heb ik, zelfs in dit blogland, al moeten constateren dat mensen wél de weg naar elkaar gevonden hebben via SeniorenNet, maar niet wanneer er bepaalde mensen zijn met een beperking.

De autokosten zouden immers kunnen oplopen!

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 9 februari 2009

Blogland Wonderland

Er was eens een dame - zo beginnen alle goede sprookjes toch - die blijkbaar al heel lang mijn blog bezocht en toen ik regelmatig berichten zag in mijn gastenboek was ik wel nieuwsgierig wie het gezicht achter die naam mocht wezen. Die dame voelde zich vooral aangetrokken door het Mariale aspect van mijn blog. En zo bracht een woord ons tot elkander ... een romance in de maak?

In zelfde tijd was er nog een andere dame. Zou hier nu echt een tweestrijd losbarsten, en dan nog als inzet de figuur van Maria?

De contacten rond dame één verwaterden echter al snel, maar wat ik in alle eenvoud vernam van 'dame twee' getuigde van zoveel oprecht en diep geloof dat ik wel wat meer wilde weten. Het was dus niet om mij te doen, maar om het gemeenschappelijke uitdragen van onze boodschap rond liefde en vriendschap gebaseerd op ons doorleefd geloof, waarin we elkaar bemoedigden en ondersteunden. Toen ik van Susanna, want zo vernam ik uiteindelijk haar ware identiteit, vernam dat zij af en toe een poëtische en muzikale bezinning bracht voor kleine groepen, en dit in het bijzonder rond Maria, en dat zij daarbij gebruik maakte van accordeon maar evenzeer van oude instrumenten, dacht ik eraan of het geen ideale gelegenheid was hen uit te nodigen naar het bedevaartstoord te DADIZELE (B), mijn geboortedorp, waar ik het Mariale en dit als lector, a.h.w. met de paplepel ben ingegeven. Zo contacteerde ik de pastoor aldaar en voor ik het goed en wel besefte, had deze al contacten gelegd met hen en zo kwamen de mensen uit het voor ons verre Limburg naar hier om een Mariale gebedswake te verzorgen.

Deze viel dermate goed in de smaak dat er al onmiddellijk werd aan gedacht of ik zelfde duo niet kon uitnodigen bij de jaarlijkse trekking van de 35 Lourdesbeurzen ter waarde van 400 euro hier in eigen stad ROESELARE waar "de vrienden van Lourdes" hier een goede stek hebben. Deze organisatie maakt deel uit van Vlaanderens Bedevaarten en is een lievelingskind van het bisdom Brugge.

Het was voor mij dan ook een genoegen http://www.akutaluma.be/ AKUTA-LUMA hier aan het werk te zien en te horen zondag laatst leden in een ingetogen sfeervolle Mariale evocatie, en dit tot vreugde van een sereen publiek waar een honderd mensen op waren afgekomen. Het werd er muis en muisstil, terwijl iedereen zijn ogen kon richten op Maria.

Of tot waar SeniorenNet kan leiden.
Een echt wonder dus!

Genegen en dankbaar,
Maarten

Geschreven door maarten om 17:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 8 februari 2009

week van de liefde

"WE ZIJN GESTART MET DE WEEK VAN DE LIEFDE
EN DAAROM ZULLEN WE NU CONDOOMS UITDELEN".

Wellicht ben je nu ook fel geschrokken, zeker nu u zich al hebt voorbereid op het nakende Valentijnsfeest. Helaas vormt tweede zinsdeel een flinke afknapper.

Wat je hierboven leest zag en hoorde ik echter wél degelijk op de Nederlandse tv.

Hoever zijn we afgedwaald van wat het mooiste in het leven - nog altijd en voor de meesten het hoogste streefdoel - : de LIEFDE - in één adem wordt
verkracht tot pure banaliteit, mensonwaardig, mensonterend!

Slechte tekst? Inderdaad, want ik vind er geen woorden voor!

Geschreven door maarten om 10:47 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 7 februari 2009

DE NACHTWAKER

De nachtwaker - Frederick Busch

New York City, 1876, William Bartholomew is financieel speculant en gelooft dat de wereld maar om één principe draait: winst of verlies. Hij gaat gemaskerd door het leven sinds zijn gezicht ernstig verminkt Raakte door een verwonding die hij als scherpschutter tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog heeft opgelopen. Als Bartholomew de Creoolse prostituee Jessie ontmoet, gaan zijn gevoelens echter opspelen. Jessie overtuigt hem ervan dat de handel in zwarte mensen sinds de Burgeroorlog geenszins is gestopt. Bartholomew walgt van het idee dat mensen behandeld worden als koopwaar en besluit met Jessie de strijd aan te binden tegen dit onrecht. Terwijl Jessie een ingenieus plan bedenkt om de slavenhandelaars te dwarsbomén, wordt Bartholomew geplaagd door herinneringen aan de vreselijke gebeurtenissen uit de oorlog. De flashbacks werpen hun duistere schaduw vooruit. Is Jessie wel te vertrouwen, of is ze net zo verdorven als de blanke slavenhandelaars? Hij zoekt hulp bij Herman Melville, een vergeten maar door Bartholomew bewonderd schrijver en nu douane beambte. Samen met Melville en de Journalist Samuel Mordechai wordt Batholomew meegesleurd in Jessies wereld: een wereld vol moordenaars, hoeren en achterbuurten.

EEN ZWART VERHAAL WAARBIJ IK AF EN TOE NAAR ADEM MOEST HAPPEN EN ME DE VRAAG STELDE WAAROM HET NOG ALTIJD KAN GEBEUREN OP VANDAAG!

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 6 februari 2009

Het gezin

Liefde .... gebeurt nog op zijn best in het gezin.

"Een christelijk gezin, dat vol VERTROUWEN leeft in en trouw aan God, grootmoedig kinderen aanvaardt, zorgt voor de zwaksten, en klaar staat om te vergeven, wordt een levende Bijbel die iedereen kan lezen.
De huiselijke omgeving is een school in menselijkheid en christelijk leven. in gezinsverband leert men wederzijdse liefde, waarheid, respect, gerechtigeheid, trouw en samenwerking.
Daarenboven leert men er zich inzetten voor anderen, vooral voor zwakkeren."

Benidictus XVI

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 5 februari 2009

LEEF NU

Zie de mensen uit de straat
De buurvrouw om de hoek
Vraag hoe het met hen gaat
Vereer hen met een bezoek

Geniet maar van het heden
Ruik de bloemen in de wei
Denk niet aan het verleden
Dat was gisteren al voorbij

Kijk , en steel met die ogen
De kleuren van de regenboog
Die vogels daar aangevlogen
Dicht bijeen, recht omhoog

Leef en proef van het leven
Met je vrienden van vandaag
Toon je in het samenleven
En help hen bij iedere vraag

Alles vliegt zo snel voorbij
Elke dag weer zoveel haast
Sta even stil bij jou en mij
Eer het leven verder raast

Voor de dood jou bezoekt
en jij geen tijd had mij te bezoeken.

Geschreven door maarten om 18:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 4 februari 2009

THUIS

Thuis

Wachtend in het station met een ticket naar
mijn bestemming
Net terug van een tournee van
one-night-stands, mijn koffer en gitaar in de hand

Elke stop is perfect gepland voor een poëet
Elke dag is een schakeling van sigaretten
Elke stad is dezelfde, de films, de fabrieken
en elke vreemdelings gezicht doet met beseffen
dat ik verlang te bestaan

Vanavond zing ik mijn lied opnieuw,
ik speel het spel en doe alsof
Maar elk woord komt op me af
als een leegte,
ik heb iemand nodig om mij te troosten

Ik wou dat ik thuis was, waar ik kan ontsnappen
en waar de liefde op mij ligt te wachten

Ik zit hier heel alleen, met drank en sigaretten
Het huis is leeg en verlaten
de hond ligt te janken in zijn mand

Elke stap is perfect gepland voor mij
Maar waarom kan jij er niet bij
Elke straat is dezelfde, het huis en de ramen
en elke vreemdelings gezicht doet me beseffen
dat ik jou nooit meer zal zien

Vanavond zing ik mijn lied opnieuw ...

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 3 februari 2009

Omdat je zwart bent

"Doodsbang en hulpeloos, zonder voldoende lucht om te ademen en in het pikdonker, waren ze onopzettelijk vergiftigd en opzettelijk verscheept. Je wordt geboren, en de wereld buigt zich over je heen om je op te voeden, maar de tepel is ijskoud, de melk is vergiftigd en je gaat dood omdat je een kind bent, en bovendien zwart".

Ik vond dat deze aangrijpende tekst uit de thriller "De Nachtwaker" met jullie moest delen ...

Maar naast dit stukje proza greep me nog eens die harde werkelijkheid naar de keel! Waarom?!

Geschreven door maarten om 10:56 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 2 februari 2009

Maria Lichtmis

We zijn toe aan één van de eerste Mariafeesten van het kalenderjaar. Voor velen ook een feest van en voor de jonge moeders. Vandaar deze bijdrage vandaag.

For those who love their moms.

Dedicated to all mothers in the world.

---------- What "Mother" Means ----------
"Mother" is such a simple word,
But to me there’s meaning seldom heard.
For everything I am today,
My mother’s love showed me the way.

I’ll love my mother all my days,
For enriching my life in so many ways.
She set me straight and then set me free,
And that’s what the word "mother" means to me.

Thanks for being a wonderful mother, Mom!

Meer rond LICHTMIS
vind je op mijn ander blog

https://blog.seniorennet.be/geloven/

Geschreven door maarten om 11:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 1 februari 2009

Kinderlijkjes

Dit waren kinderen, onze kinderen. Ze bezaten de tere oogleden, de korte, dunne vingertjes en zachte armpjes en beentjes die wij, door en door vertrouwd als we zijn met de grote wereld, in de naam van alles wat in het leven goed en rechtvaardig is, nu in onze armen hadden moeten wiegen en bescherming bieden ...Maar we zijn niet opgewassen tegen deze wereld die we met zijn allen misschien, beetje bij beetje, zelf hebben gemaakt en waar we nu allen het slachtoffer van zijn geworden....

Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 31 januari 2009

31 januari : Feest van Don Bosco

Don Bosco

Jan Bosco, later Don Bosco genoemd, werd op 16 augustus 1815 in Castelnuovo d'Asti, een stadje niet ver van Turijn, geboren. Hij groeide er op in het gehucht Becchi, als derde zoon van een landbouwersgezin. Aan de basis van zijn spiritualiteit en pedagogie ligt een droom die hij had op negenjarige leeftijd. Als zestienjarige knaap trok Don Bosco naar de middelbare school van Chieri en op 5 juni 1841 werd hij tot priester gewijd.

De confrontatie met de vele jongeren in de gevangenissen van Turijn, deed Don Bosco beslissen in Valdocco, een Turijnse volkswijk, een eigen 'oratorio' uit te bouwen, een speel- en ontmoetingsruimte, een thuis, een school, een parochie op maat van de jongeren.

In 1859 stichtte Don Bosco, samen met een aantal van zijn jonge medewerkers, een eigen congregatie, die zich noemde naar de H. Franciscus van Sales, de salesianen van Don Bosco. In 1872 legde hij samen met Maria Mazzarello de basis van het Instituut van de zusters van Don Bosco.

Don Bosco was een populair man, een pedagoog, een stichter van congregaties, maar ook een missionair man en vooral iemand met een hart voor jongeren. Op 31 januari 1888 stierf Don Bosco, 'versleten als een oud kleed', zo luidde het. In 1934 werd hij heilig verklaard.

Waarom Don Bosco zal jij je afvragen. Wel tot voor kort stond hier aan de linkerzijde een foto van Don Bosco waarbij ik toen schreef dat hoe langer ik aan het bloggen ben dus te meer mensen ik ontmoet die aan de kant van de samenleving staan, en ik me wel in de figuur van Don Bosco en zijn boodschap herken, omdat ook hij het altijd heeft opgenomen voor de zwakkeren en kanslozen.
Misschien zijn dit de vruchten van mijn jeugdjaren: én burgerzin én geloofsverkondiger ... waar ik zelfs op papier in 1988 een document kreeg met de opdracht de geest van Don Bosco verder uit te dragen in de Kerk en in de Wereld!

Geschreven door maarten om 20:35 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 30 januari 2009

Hoe komt het toch

Ja, hoe komt het dat ik me vandaag zo rustig voel, dat niets me kan raken ook al ben ik niet eens euforisch? Vanwaar kwam die rust over me heen die ik zelf niet eens heb gezocht? Was het dan toch het uitkijken naar mensen, of was het wat ik hoorde over twee broers die tamelijk vlug na elkaar werden geboren - zo verschillend zijn, soms hardvochtig maar het precies daarom opnemen voor elkaar - en dan zomaar de weg van vrede gaan door dat simpele gebaar een helpende hand uit te steken waar het niet eens werd gevraagd, laat staan verwacht.

Of is het dan toch mijn blijvend geloof in die ander, heel dichtbij of veraf hoe diep ze ook het mes in mijn rug hebben gestoken?!

Of is het niet méér dan de stilte die mijn hart bereikte na het lezen van zoveel zinvolle teksten, zelfs terwiijl er oorlog woedt en tragedies zich nog maar pas hebben voltrokken. Is het misschien het laatste dat me tot rust brengt in dit uur in het besef dat een natie, zonder elkaar te kennen, nu ingekeerd is in zichzelf, bezinnend hoe ons het leven werd gegegen om het tot bloei te laten komen.

Hadden we deze noodlottige bezinning nodig die ons tot de ware kern van ons bestaan herleidt en ons zo rustig maakt ... Een weg naar volwassenheid en wat we op die weg :mogen meemaken. Ook een weg van geloof, van gebed zelfs.

"Het moet eerst oorlog zijn voor mensen terug gaan bidden", hoor je zo vaak. Al die jaren dat er oorlog is in de Gazastrook werden wij niet uitgenodigd tot een persoonlijk gebed. Zelfs in de voorbije GEBEDSWEEK voor de eenheid is het moeilijk tot rust te komen, maar na de dodelijke steekpartij is er die inwendige stem: "Naar WIE zouden we gaan"? Elk op zijn manier. Is het mede ook dit gevoel dat me rustig maakt, wetend dat ik hier niet alleen zit, verbonden met jou en jou en jou?

Een bedenking nu we reeds aan het eind zijn van de eerste maand van dit nieuwe jaar 2009!

Geschreven door maarten om 18:32 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 29 januari 2009

Ontzeg mij alles

Ontzeg mij alles wat jij wilt

Ontdoe mij van mijn kleed,

want naakt werd ik geboren.

Ontneem mij mijn stem,

want spraakloos ben ik hier op aarde gekomen.

Ontzeg mij mijn ogen,

want blind was ik toen ik hier kwam neergedaald.

Steel mijn gehoor,

want toen ik hier op aarde de eerste klanken hoorde

wist ik niet wat ik hoorde.

Maar neem mij niet mijn liefde af

wat ik meedraag in mijn hart,

want liefdevol was ik reeds van die allereerste seconde op aarde.

Heer laat me stilstaan.

Laat mij neerstuikelen.

Laat mij wegzinken in een kolk van onwetendheid.

Want ik was het en ben het nog steeds,

en zal het altijd blijven, onwetender dan JIJ.

Maar ‘k vraag jou enkel mijn hart met rust te laten,

want het is mijn hart wat vervuld is van liefde,

liefde wat ik delen wil met ieder mens op aarde.

Eddy Hautekeete 23-01-2009

Wat kan ik hier nog aan toevoegen?! Het werd me zomaar gemaild, maar wanneer ik dit lees vraag ik me af: wie zijn ze, de mensen aan de rand ...die zo een mooie dingen uit hun pen laten vloeien.
Het is precies door een mens als deze en een op aanraden van enkele medebloggers dat ik een niuew blog ben gestart.

https://blog.seniorennet.be/geloven/

Geschreven door maarten om 11:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 28 januari 2009

Ik ken je naam niet

Ik heb je nooit ontmoet

Maar jouw ogen delen dezelfde dromen

Jouw hart koestert dezelfde liefde

Jouw handen zijn even gul

Dromen van hoop

Onvoorwaardelijke liefde

Gul voor elkaar

Ik ken je naam niet

Ik heb je nooit ontmoet

Maar jouw ogen zien mijn leed

Jouw hart spreekt mijn taal

Jouw handen reiken uit naar de mijne

Marjan Pittevils

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Sites

Don Bosco

Meer van liefde en vriendschap als sleutel