Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Een wezen van verten
"Een wezen van verten"
224 blz., paperback, januari 2004.
ISBN: 90-74328-70-9
oorspronkelijke titel: Un Ser de Lejanías
vertaald door: M. Vanderzee
beschrijving
Francisco Umbral (1935), winnaar van de Premio Cervantes 2000, is een erg veelzijdige schrijver die onder andere de column, de roman en het essay beoefent, maar toch voor alles een uitstekend autobiograaf is. Dat liet hij al zien in het eerder gepubliceerde dagboek Sterfelijk en roze en wordt nu opnieuw bevestigd door zijn meest recente dagboek Een wezen van verten. Stond in Sterfelijk en roze een uitzonderlijke, dramatische gebeurtenis centraal, de ziekte en de dood van zijn zoon, in Een wezen van verten draait het om het verloop van het leven van alledag. De literaire tovenaar Umbral toont waartoe de taal in staat is wanneer ze het alledaagse leven werkelijk de hand reikt, wanneer ze door haar vorm en stijl datgene opzoekt wat doorgaans als het tegendeel van literair wordt beschouwd. De uitkomst is een spanningsvol en zeer persoonlijk perspectief waarin de voortgang van de dagen gestalte krijgt via een tegelijkertijd intieme en ironische blik. Deze blik, als van een moderne picaro, enigszins spookachtig en gedistantieerd, richt zich nu eens op het private dan weer op het publieke leven van de schrijver, om zo zowel de eigen eenzaamheid als het gezelschap van anderen de revue te laten passeren.
Dit boek, beste blogvrienden is niet zomaar een roman, maar een boek over taal en het spelen met taal maar toch zo doorleefd, zo echt! Ik bied het dan ook als aanrader aan zoals ik nog eerder boeken aanprees.
zelfbediening
Voor nu slaap zacht!
de hond


Deze avond stond ik een praatje te maken met de buurman die altijd rond etenstijd de hond buitenlaat. Die hond maakt dan gewoonlijk achten tussen mijn benen, maar deze avond bleef de hond mij aankijken alsof hij iets van me wilde. Misschien voelde hij wel spanningen aan. In elk geval een aangename nieuwsgierigheid, zelfs ernst of nog meer een menselijke waardigheid die de mens niet bezit. Nee, nooit kijkt een ander mens ons zo aan.
Mensen wisselen onderling alleen maar vluchtige blikken, of blikken van ogenblikkelijke vreugde, oppervlakkiger blikken, min of meer bedrieglijk. Achterdochtige blikken ... Was het dat laatste wat de hond voelde daar ik nog niet bekomen ben van de neerhalende kritiek (dan nog niet eens over de inhoud dan wel een persoonlijke aanval) die ik moet verwerken op een blog via seniorennet van anonieme bloggers?!
.
De hond bleef lang kijken in mijn ogen, geïnteresseerd, waardig. Met een hondenblik.
Ja, je moet erg menselijk zijn van binnen om als een hond te kunnen kijken.
Je moet vooral kunnen vergeven, hopen en wensen dat het fijn mag blijven in blogland te vertoeven.
Laat ons niet vervallen in tijden van weleer waar mensen de kansen werden ontnomen nog verder te bloggen, voor sommigen hun enige hobby en passie.
Kijk, mensen, ik heb altijd graag geschreven en zij die me al langer volgen weten dat schrijven en lezen meer dan een hobby is geworden. Ik heb nooit een blog willen gebruiken met als doel anderen te treffen; ik kan alleen maar zeggen dat het dan ook zeer pijnlijk is wanneer je met volle enthousiasme een column wil gaan schrijven en dan eerst mails moet lezen van mensen die het op ondergetekende gemunt hebben, om welke reden dan ook.
Goeie vrienden,
Hadden jullie het vandaag ook zo warm? Ik in elk geval wel en dat overkomt me niet zo vaak.
Ik was van plan hier nog uitgebreid te bloggen maar dat zal dan wel voor een andere keer zijn.
In elk geval wou ik toch nog even deze meegeven, misschien toepasselijk op einde van een dag!

geluk
In het dialect komen de woorden soms nog zo echt over, precies omdat ze in een levende taal zijn
uitgesproken. Zo ontvang ik een mail van iemand waaruit ik dit deel wil weergeven.
je geluk bepaal je zelf, ge kunt content zijn met minder en dan ben je vlugger gelukkiger
oordeel niet
Of: Beoordeel me niet op mijn uiterlijk, maar probeer me te begrijpen ...
ouder worden

Onze-Lieve-Vrouw

Beste blogvrienden,Het is met enige schaamte dat ik hier een correctie moet inlassen, maar inderdaad is 8 september NIET het feest van Onze-Lieve-Vrouw, Onbevlekt Ontvangen, maar WEL het feest van MARIA'S GEBOORTE.
En dat voor een "Daiselnaere"! Met mijn excuses voor dit misverstand, maar het voornaamste is dat deze dagen een uitnodiging blijven; zie daarvoor maar hieronder.
Verder nodig ik je nog eens uit op GERDIBLOG ivm de Mariale devotie.
Vriendelijke groeten met dank aan Germain voor het "lenen" van de primeur!
eenzaamheid

Zijn we niet met zijn allen, zeker tijdens de weekends, in een val van de tijd getrapt, gevangen in een immense vrijheid, maar dan wel een grote gevangenis waarin de eenzame mens uiteindelijk oplost in zijn naam om uiteindelijk vergeten te worden?! Is dat de vrijheid die we hebben bereikt in deze eenentwintigste eeuw? Ik doe hier niet aan doemdenken, zeker niet op een zonnige dag als deze, maar misschien op zulke ZONdagen knaagt voor menigeen misschien nog harder het koude traliewerk aan zijn bestaan. Een overweging waard.
liefde


Men vroeg in een interview aan Julien Schoenaerts die onlangs is overleden : "Wat is er na de dood"?
Hij glimlachte en antwoordde : L I E F D E.
Nadat hij dat woord een paar maal langzaam had herhaald vervolgde hij, zichtbaar met nog meer geluk, :
"Er is niets anders dan liefde. Als er geen liefde is is er alleen bitterheid en daar word je ziek van; ik wil niet ziek worden, dus zal er ALTIJD liefde zijn".
vrienden
Goeie vriend,
Waarde lezer,
Geachte bezoeker,
Op een blog als deze is het soms moeilijk een titel te verzinnen omdat ik gewild of niet altijd terugkeer naar de hoofdgedachte van de blog: vriendschap en liefde. Dat zal ook wellicht in de toekomst niet anders zijn, maar door wat me wordt aangereikt, wat ik beluister en doorleef krijgen deze woorden telkens een andere kleur. Waren ze in aanvang meer een schreeuw, dan werden ze stilaan een gelukkigmakende gedachte, een stuwende kracht, een aanmoediging, die laatste schouderklop. Zo wil ik blijven bloggen, misschien maar voor die éne die precies juist nu dit ene woord mag lezen.
Ik weet uit ervarring dat dezelfde tekst helemaal anders kan overkomen, je al dan niet raakt, gewoon maar om wat je NU doormaakt. Dit allemaal als te lange inleiding op wat ik straks nog eens wil bloggen. Ook de vele pps-voorstellingen die een mens ontvangt kunnen gewoon mooi zijn, maar voor anderen juist gekleurd door pijn, angst, verdriet. Wanneer alles mee lijkt te vallen is zo een mail gauw bekeken en in het beste geval doorgestuurd, maar wanneer hij bewust aan u werd doorgestuurd in mindere dagen, dan kan het gebeuren dat je herkenning ervaart, dank ook omdat er tocch nog iemend aan je dacht.
Dit alles kun je pas neerschrijven eens niet alléén een bladzijde werd omgeslagen, maar een volledig boek hebt toegedaan.
Wat ik in het begin van dit bericht eigenlijk wou neerschrijven is volgende gedachte, eigenlijkk meer dan zo maar een gedachte, is het niet, vriendschap?
ER ZIJN VRIENDEN DIE ONS JEUGDIGER DOEN ZIJN OF WIJ HEN!
duivensport
Raar hoe mensen soms elkaar kunnen vinden ... via de duivensport dan nog, waar ik niet het minste van af weet, laat staan andere blogs ga bezoeken over dit thema of aanverwanten. Maar soms "moeten" mensen elkaar blijkbaar vroeg of laat ontmoeten, en dan niet om het uitgebreid over hun grote passie, de duiven, te hebben. In dit geval was de link niet eens de duivensport, maar een gedicht.
Ja, soms is er niets méér nodig om op te trekken met een ander. Dat viel me al eerder te beurt in blogland, maar dat ik via de duivensport een goed contact zou overhouden is me nu nog een raadsel.
Ja, GELUK ligt soms in een klein hoekje.
Ik nodig jullie dan ook uit eens op volgende duiventil te gaan zitten en genieten:
http://www.tomsracingpigeons.be/
Dankbare groet,
Verkopen

waarheid
Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid.
Iemand zijn
JE BENT PAS IEMAND ALS JE IEMAND BENT VOOR IEMAND
WEES GEGROET

Op de vooravond van de Mariale Novene te Dadizele bidden wij met zovelen die deze dagen naar het bedevaartsoord stappen :Op de vooravond van de Noveen te Dadizele die begint op 8 september t.g.v. Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangenis geef ik hier graag het programma mee. Dit mag een uitnodiging zijn!
DADIZELE NOVEEN
De noveen ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Dadizele loopt van 8 tot 16 september.
* Eucharistievieringen. Op weekdagen om 7.30 uur, 9 uur, om 16 uur (in het rosarium) en om 18.30 uur. Op zaterdag 9 september om 16 uur (in het rosarium) en om 18 uur en op zondag 10 september om 6 uur, 7 uur, 8 uur, 9 uur, om 10 uur (met het koor ‘Cantabile’ uit Dadizele), 11 uur, 16 uur en om 18 uur. Geert Morlion, professor aan het Grootseminarie te Brugge, spreekt de homilie uit tijdens alle weekendvieringen.
* Elke dag om 15 uur in het rosarium: Mariale gebedsviering met lof, aanbidding en rozenkrans.
* Woensdag 13 september om 17 uur: kinderzegening door mgr. Roger Vangheluwe. Vanaf 16.30 uur: kinderanimatie op de trappen van de basiliek.
* Vrijdag 8 en 15 september, telkens om 20 uur: eucharistieviering gevolgd door kaarsprocessie en taptoe.Info bij pastoor André Monstrey (tel. 056/50.91.50 en andre.monstrey@pandora.be), bij pastoraal verantwoordelijke Philippe Vansweevelt (tel. 056/50.33.90 en eh.ph.vansweevelt@skynet.be) en via de basiliek (tel. 056/50.52.86).
kleine geluk
deze keer uit het leven gegrepen; het moeten niet altijd "wijzen" zijn.
danke, mailvriend!



