eenzaamheid

Zijn we niet met zijn allen, zeker tijdens de weekends, in een val van de tijd getrapt, gevangen in een immense vrijheid, maar dan wel een grote gevangenis waarin de eenzame mens uiteindelijk oplost in zijn naam om uiteindelijk vergeten te worden?! Is dat de vrijheid die we hebben bereikt in deze eenentwintigste eeuw? Ik doe hier niet aan doemdenken, zeker niet op een zonnige dag als deze, maar misschien op zulke ZONdagen knaagt voor menigeen misschien nog harder het koude traliewerk aan zijn bestaan. Een overweging waard.














