Vrijdag 27 juni 2008
Houden van
Houden van is nooit vergeten
al wat een ander aan je geeft.
Houden van is altijd weten
dat je in iemands hartje leeft.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 26 juni 2008
onvoorwaardelijk
Liefde is niet enkel de mooi ontloken bloem bewonderen.
Het is veeleer de knoploze stengel met zoveel liefde bewateren en verzorgen zodat net door die liefdevolle verzorging afstand wordt genomen van de latere bloesem. Dat, dat is liefde, onvoorwaardelijke liefde.
Dat is het geknakte riet niet en nooit breken! Ik kan dit niet genoeg benadrukken zoals ik al eerder deed.
Dit is wat ook Wim Uyttendaele wil meegeven aan mensen zoals u en ik. Maarten
Donderdag 26 juni 2008
Reliefoob
RELIEFOOB
Beste mensen, ik weet niet of ik hier al dan niet een nieuw woord lanceer, maar ik wil even mijn intellectuele en andere bezigheden onderbreken n.a. v. het volgende.
Zoals daarnet weer eens in de media hoor ik het woord “homofoob”. Menigeen neemt het woord zomaar over al beseft niet iedereen wat de werkelijke betekenis en draagwijdte van dat woord inhoudt. Het zal wellicht iets te maken hebben met een nieuwe vorm van racisme rond homofilie, maar daar wou ik het niet over hebben. Neen, het was veeleer de klankkleur die me deed grijpen naar deze al dan niet goedgekeurde uitdrukking, en dat n.a.v. een paar bemerkingen of opmerkingen – op zijn zachts uitgedrukt - toen een paar mensen mijn blog bezochten.
Dat religie niet altijd even goed aanslaat weet ik al langer, dat er spottend rond gedaan nog meer alhoewel precies velen hier een anker vinden. Wie voor de eerste maal een blog bezoekt kan inderdaad ook vragen hebben naar het hoe en waarom. Maar een blog is als een boom die groeit en takken krijgt, diepere wortels zelfs .Ik hoef niet telkens opnieuw uit te leggen waarom dit plaatje of deze tekst, maar deze keer misschien toch.
Terug naar die bezoekers. Het gebeurt nog wel eens dat mensen meer van me willen weten, zoals dat ook wellicht bij jullie het geval is. Toen ik dus verwees naar mijn blog waarvan ik meende dat men zo meteen een goed beeld kon krijgen, las ik prompt een reactie als ‘God zegene en beware je’ als commentaar of nog “dag mijnheer de vicaris’ …Begrijp je waarom dit woord “reliefoob” al een beetje?
Zeker wanneer men dan nog een foto van een “oude pastoor” (Don Bosco) ziet op de site waar men niet kan naast kijken. Wél, ook dat heb ik maar gaandeweg doch bewust geplaatst, een deel van mijn opvoeding die blijkbaar nu pas vruchten draagt naar anderen toe. Het waarom lees je zelfs in de zijlijn.
Neen, ik hoef en wil me hier niet verdedigen maar ik stel maar vast dat er een antihouding is tegenover alles wat met Kerk en geloven te maken heeft. Dat kun je zelf nog deze week lezen in ons parochieblad waar inderdaad iedereen goed blijkt te weten welke godsdienst wat voorhoudt, zelf oploopt met de kennis van de Islam en Boedhisme, maar niets langer meer kent van het eigen christelijke huis. Het zijn precies dan nog vanuit die hoek dat ‘verwijten” als bovenaan ons worden toegestuurd zonder niet eens de personen te kennen die zelf zijn opgegroeid in een christelijk nest.
Wanneer ik dan op korte tijd dergelijke reactie lees, dan is reliefoob al even erg als homofoob.
O ja, nog deze : waarom denkt iedereen direct en onmiddellijk aan de katholieke kerk als het over geloven gaat?Willens nillens denk ik aan de tekst die ik gisteren nog plaatste rond VREEMD.
Maarten
Ondertussen heb ik al een paar zinvolle reacties ontvangen op mijn bedenkingen van gisteren waarbij ik graag volgende link achterlaat en meteen die mensen dank voor hun aandacht.
In verband met Reliefoob zie artikel over religiefobie op http://www.knack.be/nieuws/cultuur/tertio-tegen-de-religiefobie/site72-section44-article12438.html
Woensdag 25 juni 2008
VREEMD
VREEMD …
Vreemd…
Dat 100 euro zoveel lijkt als je naar de kerk gaat,
maar zo weinig als je ermee gaat shoppen.
Vreemd…
Hoe lang het duurt God een uur te dienen,
maar hoe snel 90 minuten voetbal om zijn.
Vreemd…
Hoe lang een paar uur in de kerk duurt,
en hoe kort dat is als je naar een film kijkt.
Vreemd…
Dat we vaak niet weten wat we bidden moeten,
Maar dat we onze vriend of vriendin
altijd wel wat weten te vertellen.
Vreemd…
Hoe moeilijk het is om een hoofdstuk uit de bijbel te lezen,
maar hoe gemakkelijk om 100 bladzijden
van een bestseller te lezen.
Vreemd…
Hoe mensen bij een concert dolgraag op de voorste rij zitten,
en zich in de kerk om een plaats
op de achterste rij verdringen.
Vreemd…
Hoe moeilijk het is voor ons
om het Goede Nieuws te vertellen,
maar hoe gemakkelijk om de laatste roddels te verspreiden.
Vreemd…
Hoe mensen geloven wat ze in de krant lezen,
maar twijfelen wat in de bijbel staat.
Vreemd …
Dat ik meer bezorgd ben over wat anderen over me denken,
dan over wat God van mij denkt.
Onbekend, zo herkenbaar.
Dinsdag 24 juni 2008
een jonge man
... al jaren stiekem verliefd op een docente, haar op de duur gedichten schrijvend, heb ik ooit aangeraden:
If you really love someone, show it, express it, and say it.
You never know what tomorrow may bring.
Dinsdag 24 juni 2008
bloggen
Goeie vrienden,
Helemaal in het begin, toen ik nog niet wist wat bloggen inhield, leerde ik een dame kennen die zeer kunstvol was aangelegd. Ze was daarenboven zeer open naar anderen toe, maar vooral bezorgd om alles en iedereen, zeker de minderbedeelden. Al had ze zelf geen gemakkelijk leven - wat ze trouwens rijklelijk uitschrijft - toch staat ze er elke keer. Het was via een nieuw kunstwerk dat ik even de draad weer kon op pikken, maar ze heeft het dermate druk dat ik hier haar link eens meegeef.Misschien herkennen sommigen haar nog wel van ergens. Iemand om eens in de bloemetjes gezet te worden.
Maandag 23 juni 2008
Kevelaer tot besluit
Onderstaande tekst is van Jan Coghe waarvan ik een fragment citeer omdat ik me herken in zijn woorden.
bedevaart
Vorig weekend was ik in Kevelaer (D). Een prachtig bedevaartsoord - rustig, niet uitgebaat en uitgebuit. Daar is Maria nog echt thuis - en kan je ook echt thuis komen bij Maria. En uiteraard ook haar zoon: Maria verwijst ons immers voortdurend door naar haar zoon. Zo rustig dat je op zondagavond nauwelijks nog een café of drankgelegenheid open vindt om met enkele mensen nog een glaasje wijn te gaan drinken. De stilte is er zalig...
Het heeft me enorm veel deugd gedaan.
Drie dagen op stap met mensen die je bijlange niet allemaal en allemaal bijlange niet helemaal kent/kende. En toch ben je samen op stap. Samen op pad. Met dezelfde bedoeling en hetzelfde doel.
Je neemt naar Maria intenties van mensen mee. Mensen die je vragen om voor hen te bidden. Ook je eigen verlangens en dromen neem je mee... En ook je gebed voor mensen die het niet zo goed gaat in het leven. Die tegenslag kennen.
Maar - het waren prachtige dagen. Ze waren te snel voorbij - dat is zeker. Samenwerken met enkele confraters - drie generaties priesters waren er (nou ja : ook in absolute getallen waren er drie priesters mee), die goed samenwerkten en mekaar begrepen, ondanks het verschil in leeftijd. Mensen van allerlei slag waren er: dik en dun, groot en klein, geleerd of minder geletterd, rijk of arm, ... het was echt een allegaartje van toffe mensen die echt samen wilden op stap gaan. Samen wilden bedevaarten.
Bij de laatste viering werd een kaars aangestoken. Een grote kaars. ONZE bedevaartskaars. Die zal branden de komende weken... met al onze intenties, al onze gebeden, al onze verlangens, al onze dromen, al onze pijnen... Het is een gebed dat er plaatse blijft. Ons gebed aldaar, ook al zijn we er zelf niet, omdat we weer het normale gangetje van alledag hebben moeten aannemen... maar onze intenties en gebeden zijn er.
Hoe klein kan die grote wereld zijn... Kevelaer: naast de deur bijna... En hoe groot kan die kleine wereld zijn...
God is toch wel super : hij maakt alles klein en groot en groot en klein... Hij brengt alles samen. Eén groot geheel. Hij brengt allen samen: één grote gemeenschap.
Kan je mijn vreugde nu begrijpen?
Jan Coghe
Maandag 23 juni 2008
Als je loslaat wat het verdriet je aandoet...
dan pas heb je twee handen vrij om het geluk te grijpen...
Zondag 22 juni 2008
Reisverslag Bedevaart
Beste mensen,
We zijn ondertussen al een paar dagen terug thuis van een verkwikkende bedevaartsreis naar Kevelaer. Ik was daarnet nog van plan eens te vertellen wat een bedevaart op vandaag kan betekenen; maar hoe kan ik het beter dan met deze bijlage die u in woord en beeld vertelt welke indrukken zijn opgedaan.
U zal zien dat mijn aanzet een paar dagen voordien: een oase van groen, kunst en gebed, niet overdreven waren. Alleen kan nooit iemand zeggen wat de persoonlijke invulling was bij een ander; dat moet je zelf ontdekken. Het is voor iedereen anders maar blijkbaar voor elk-één deugddoend.
Ik laat je nu verder genieten, misschien toch nog een aansporing er zelf heen te gaan!
Van harte, met dank aan de vele fotografen die meereisden!
http://www.pixagogo.be/9841784631
Zaterdag 21 juni 2008
bidden wast
"De geest wordt onzuiver als het hart niet gewassen wordt door gebed."
Dat besef je als bedevaarder maar al te goed. Dan weet je hoe ver je af staat van de virtuele wereld met zijn bekoringen en verslavingen die je dan liefst zo vlug en voorgoed de rug toekeert. Dan besef je diep binnenin dat het leven veel meer te bieden heeft. Helaas zijn we mensen van vlees en bloed.
En toch, ik kan het niet genoeg herhalen, bidden werkt en “wast”. Zoals je geen twee goden kunt dienen, God en het geld, zo kun je ook niet bidden na een avond ‘lust en liefde’.
Mahatma Gandhi Indiaans politicus (1917-1985)
Hierbij denk ik wat ik tijdens de reis hoorde over het breviergebed en dat beaamd werd door drie priesters van drie verschillende generaties.; dat die verplichting maar al te goed is, anders en zeker in onze maatschappij niet meer leefbaar zonder die band met God en Zijn Heilsverhaal met de mensen. Bid je even me tme mee deze avond of morgen bij het ontwaken?
Zaterdag 21 juni 2008
les voor mezelf
Wie zichzelf almaar wegcijfert, voelt zich uiteindelijk een nul.
Hoe goed en aangenaam het ook kan zijn in de bres te springen voor zovelen en altijd maar klaar te staan wanneer een beroep op je gedaan wordt, altijd maar te geven zonder zelf te ontvangen, dan voelt een mens zich inderdaad op de duur een nul. Of beter: Wie denkt er ook eens aan mij miischien?
Zaterdag 21 juni 2008
diernmishandeling
deze keer hopelijk wel met plaatje ... of teveel bloggers als dierenvriend?
Zaterdag 21 juni 2008
dierenmishandeling
Beste mensen,
Dit kan een valse noot zijn temidden deze blog en toch wil ik deze plaatsen op vraag van een vriend al heb ik het er nog altijd moeilijk mee omdat voor mij de mens altijd boven alle andere staat.
Maar ik begrijp ook zoals deze jonge man dat "zijn baasje" misschien die éne trouwe vriend is in zijn leven. Ik plaats het ook omdat er zovelen hier een bijzondere plaats geven aan hun hond of een ander lievelingsdier en dit uit respect. Ja, misschien staan mens en dier niet zo ver van elkaar. Vriendschap dan toch, zelfs liefde?
In de hoop dat deze tekst nu wél wordt gepubliceerd.
Maarten
Vrijdag 20 juni 2008
prettig weekend
Ik maak een hemel voor jou
nog mooier dan een droom.
Met waterblauwe wanden
en hartelijkheid als ondertoon.
We branden witte kaarsen
die schitteren van het licht.
De kracht die ik je zal geven
overtreft veruit dit gedicht.
Ik schenk je al de sterren
die boven aan die hemel staan.
Omgeven door slierten nevels
en in een hoek die grote maan.
Maar het meest belangrijkste
dat ik je hiermee wil geven.
Is vooral veel geluk gezondheid en liefde in je leven!
wens jou een fijne vrijdag toe
en een tof weekeind
Vrijdag 20 juni 2008
openbloeien
Ja, soms zijn weinig woorden nodig; kijk maar.
Van een bedevaart kan een mens gaan openbloeien.
Zeker wanneer we "samen" onder weg waren!
Donderdag 19 juni 2008
een overweging
Ben jij geleidelijk in staat om naar jezelf te kijken zoals je bent? Ik hoop en wens het je toe. Daar wil ik je overigens bij aanmoedigen, want dit is geen makkelijke opgave: jezelf te leren zien zoals je bent. En bovendien tevreden te zijn en zelfs gelukkig. Weet je, zoals je bent, is het goed, want zo (en niet anders) ziet God je graag. Waarom jij dan jezelf niet?
Donderdag 19 juni 2008
Nog even bidden
Beste mensen,
zoals beloofd schrijf ik nog wat rond de bedevaartsreis. Deze bijdrage - moet ik eerlijk toegeven -mocht je gisteren al gelezen hebben maar iets weerhield me te bloggen, want zoals in voorbije jaren is gebleken ligt "bidden" niet in de markt in blogland. En néén, ik geef niet om scores al geeft het te denken dat een rangschikking onderste boven gehaald wordt wanneer ik nog eens uitdrukkelijk over geloven schrijf en over wat me sterkt. De tekst die volgt sluit dan ook naadloos aan bij de Westerse ingesteldheid van heden.
... En toch, vanwaar die 800.000 bedevaarders naar Kevlaer elk jaar opnieuw; die miljoenen naar Lourdes? Er was verder ook een andere reden om niet te bloggen, maar in dezelfde gesteldheid intens begaan te zijn met die jonge dichter (adhd) - zie archief een korte tijd terug - die me via een gedicht liet weten dat zijn papa zoaps is overleden. Ook dat is bidden!
Moeder Maria, wij willen nog even bidden ...
Eeuwenlang was U voor ons de Lieve Vrouwe van Vlaanderen.
Maar de tijden zijn in Vlaanderen veranderd, zoals U weet.
Wij hebben nu veel geld. En we hebben televisies.
En vanuit de zetel van onze woonkamer zien we nu iedere avond
wat er over de wereld gebeurt.
Maar bij dit alles bent U de grote afwezige.
Wij kennen U niet meer, of bijna niet meeer.
Toch zijn er nog die trouw hun rozenkrans bidden,
die op bedevaart gaan ...
Maar U verschijnt nooit op televisie.
Door de televisie is onze horizon verbreed en verruimd.
Wij hebben nu gezien hoeveel armen er over de wereld worden vervolgd,
verdrukt. Wij weten alles over Joegoslavië en hoeveel slachtoffers er zijn in Afrika!
Wij hebben zoveel gezien, maar van U geen spoor!
Zou zoveel menselijk leed U koud laten!
Moeder Maria, leer ons kijken met andere ogen,
en wees ons nabij in goede en kwade dagen.
De ingelaste foto is de bedevaartskaars die we als groep hebbben geofferd op het einde van de driedaagse. Deze kaars staat symbool voor onze zorgen en vragen die we acherlieten bij Maria
Maandag 16 juni 2008
terug thuis
WEES GEGROET MARIA
Goeie dag, Maria,
Het verwondert U misschien
dat wij tot tot U spreken,
tot U bidden,
vandaag de dag doet men dat niet meer,
Gij waart wat stempelen gezonden ...
Toch komen wij tot U, Maria
gewoonweg om bij U te zijn,
even met U te spreken,
als met een moeder
die begrijpt,
en de pijnen en het ongebrrip
in het hart bewaart ...
Wees goed voor ons, Maria
blijf voor ons pleiten
bij Uw Zoon,
als wij het hier wat bont maken ...
Als wij hier liefdeloos en harteloos leven ...
als wij geen broers en zussen zijn,
maar concurrenten en, vijanden ...
Jan Coghe,
priester
die de voorbije bedevaartsreis spiritueel geleid heeft naar Jezus via Maria.
Morgen meer daar over. Maria dankend voor een behouden thuiskomst.
Maarten
Zondag 15 juni 2008
Als ik voor jou
Als ik voor jou mag zijn
Als ik voor jou mag zijn
Een mens die luisteren kan
Naar alles wat je drukt
Naar alles wat je draagt
Dan dank ik jou voor het vertrouwen dat je in mij stelt
Als ik voor jou mag zijn
Een mens die zoekt naar jou
Naar alles wat nog mogelijk is
Naar alles wat nog overblijft
Dan dank ik jou voor het vertrouwen dat je in mij stelt
Als ik voor jou mag zijn
Een mens die zwijgen kan
Wanneer een woord teveel is
Wanneer alleen de stilte zegt wat niet te zeggen is
Dan dank ik jou voor het vertrouwen dat je in mij stelt
Als ik voor jou mag zijn
Een mens temidden van de mensen
Door jou geroepen, door jou gevraagd
Omdat het echt niet verder kon
Dan dank ik jou voor het vertrouwen dat je in mij stelt
Als ik voor jou mag zijn
Een mens die wachten kan
Tot dat je danken gaat omdat het toch nog erger kon
Veel zwarter, veel zwaarwichtiger
Dan dank ik jou voor het vertrouwen dat je in mij stelt
Als ik voor jou mag zijn
Een mens die op het juiste ogenblik
Jouw huis betreedt
Wanneer je bang geworden bent voor ‘t donker om je heen
Dan dank ik jou voor het vertrouwen dat je in mij stelt.
- auteur me niet bekend - maar bovenstaande sluit naadloos aan bij wat ik al zo lang blog.
Zaterdag 14 juni 2008
bedevaartreis
Goeie vrienden,
Wanneer u dit leest ben ik op weg voor een drievoudige bedevvaartsreis. Misschien een idee om mee te nemen waneer jullie straks met verlof gaan of er een weekend tussenuit willen, ontspannen en toch verdieping zoeken, kunst bewonderen op een plaats van gebed, maar vooral Maria ontmoeten door de mensen die ons op reis aan elkaar gegeven zijn.
Kort samengevat omvat de bedevaartreis:
1 HET LOURDES VAN DE KEMPEN TE MEERSEL-DREEF
2 HET GENADEBEELD IN MARA-KEVELAER (Duitsland)
3 DE O.L.VROUWBASILIEK TE MAASTRICHT (Nederland)
Ik kan het bezoeken van het genadeoord te Kevelaer alleen maar sterk aanbevelen daar het voor mij een openbaring was toen ik er verleden jaar voor de eerste maal kwam. Een genadeoord in volle groen, rust en boordevol kunst!
Vandaar dat ik deze meer uitgebreide bedevaartsreis met o.a. gelegenheid tot de kaarsenprocessie graag meepik dit jaar, vooral in dit bijzonder Lourdesjaar.
De fotoalbum over Kevelaer kun je vinden op de website:
www.lourdesvrienden.be
Graag tot na dit weekend waar ik er zeker van ben dat ik er versterkt van terug kom.
Maarten