Woensdag 4 november 2009
Een plotselinge dood
Een plotse dood neemt je de mooie dingen af, maar houdt ze wel in goede staat.
Dat is haar ware grootsheid. Daar valt niet tegen te strijden. Hoe erg ook.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 3 november 2009
Thuis sterven
Tegenwoordig maken we de dood zo onzichtbaar mogelijk, maakt de dood deel uit van een proces - van arts via ziekenhuis en begrafenisonderneming naar crematorium - waarin de professionals en de bureaucraten ons vertellen wat te doen.
Maar nog niet zo lang geleden lagen stervenden hun laatste ziekbed thuis uit, overleden ze te midden van verwanten, legden buurt- of dorpsgenoten ze af en baarden ze op, waaakte men gezellig een paar nachten bij het lijk - wat ik zelf gelukkig heb mogen meemaken bij het overlijden van mijn grootmoeder, kijkend naar mijn grootvader die in een slaap was verzonken terwijk ik afscheidsgedachten neerpende in alle stilte, grootmoeder enkel een tussendeur van me verwijderd - We betoonden meer zorg en aandacht, mooier voor hen en ook beter vvoor ons.
Het 'oude' systeem bood een waardiger gang van leven naar dood. De haast van nu lijkt in overeenstemming met de moderne kijk op de dood - je leeft en een ogenblik later ben je dood, dus instappen. .... Welke wagen nemen we?
Maandag 2 november 2009
doordenker
BESTAAT ER IETS VERDRIETIGERS DAN EEN GRAF
DAT NIET WORDT BEZOCHT?
Zondag 1 november 2009
slechts de oversteek
De dood is slechts de oversteek naar een andere wereld, zoals vrienden de
zeeën oversteken: ze leven in elkaar voort. Want zij die leven en liefhebben in dat wat alomtegenwoordig is, moeten uiteraard nog aanwezig zijn. In die goddelijke spiegel zien ze elkaar van aangezicht tot aangezicht en is hun omgang vrij en zuiver. Dit is de troost van vrienden: dat, hoewel men kan zeggen dat zij in zekere zin sterven, hun vriendschap en gezelschap nimmer vergaaan, in de beste zin van het woord, omdat die onsterfelijk zijn.
Willam Penn, More Fruits of Solitude
Zaterdag 31 oktober 2009
De taal van de liefde
Mensen die de taal van de liefde verstaan
hebben niet veel woorden nodig om met elkaar om te gaan.
Hun hart spreekt.
Hun hart streelt.
Hun gevoelens omhelzen elkaar;
ze zijn de zon in elkaars bestaan !
Mensen die de schoonheid van liefde doorgeven;
die kom je niet elke dag tegen.
Hun hart waardeert.
Hun hart deelt.
Ze zijn het licht in het donker;
het zijn de mensen die ik echt bewonder!
Bedankt voor uw vriendschap !!!
Vrijdag 30 oktober 2009
Geloven in de appel
Alle leervakken gaan over de schil of over uiterlijke feiten. Daarnaast leer je de grote levenswaarden en hoe mensen omgaan met elkaar. Dit is het vruchtvlees, het lekkerste en sappigste stuk van de appel. En dan is er nog het klokhuis ... Dat gooien we bij het vuilnis.
FOUT! In het klokhuis zitten de zaadjes, de levenskracht. Dat is de reden waarom appelbomen appels maken. Daar gaat het in het vak godsdienst over, over de kracht van het leven. Dat is ook de kracht van het geloven, van ons credo, 'de schone belijdenis'.
Eens daarvan geproefd zal je niet langer het klokhuis zomaar wegwerpen.
Naar een artikel uit Kerk en Leven.
Donderdag 29 oktober 2009
voor jou
Nimmer vergeten,
nimmer verloren,
de zomer voorbij,
jij steeds nabij,
zonder veel woorden,
je blijft me bekoren.
Woensdag 28 oktober 2009
Voor JOUUUUUUUUUUUUUU
Alleen voor mijn allerbeste vriend(in)en
Iemand om van te houden,
iemand om te behouden.
Iemand om mee te praten,
iemand om mee te slapen.
Iemand om aan te denken,
iemand om iets aan te schenken.
Iemand om op te wachten,
iemand om te verwachten.
Iemand zoals jij
waarop ik steeds kan bouwen.
Zo iemand ben jij
Sinds die eerste dag
dat ik jou begroeten mocht.
Daarom alleen al zeg ik nu:
Ik hou van jou.
Voor deze steun en toeverlaat
die ik vond bij jou
steeds wanneer ik het even niet
meer zag zitten.
Daarom alleen al zou ik het
betreuren mochten onze wegen
voorgoed van elkander
worden gescheiden.
Jij was,
jij bent,
jij blijft mijn allerbeste vriend(in).
En dat voor zolang ik jouw naam
mag graveren
op de zijwand van mijn hart.
Mocht jij nu je geroepen voelen om deze boodschap door de sturen naar jouw beste vriend(in)en, hou je dan vooral niet in en mocht ik daarbij horen, stuur hem gerust terug naar mij.
Nee deze is geen doorgeef bericht om een of andere reden, maar wel gewoon zomaar om iemand iets duidelijk te maken:
IK HOU VAN JOU!
Dinsdag 27 oktober 2009
INDIA
"Chennai - het vroegere Madras - is vol mensen die beter gekleed zijn dan ik, die betere telefoons hebben en die overduidelijk niet uit welk soort bagage dan ook leefden. India hoort te stinken, het hoort arm, hard en verwarrend te zijn. Sommige delen van de stad die ik vandaag heb bezocht zijn dat ook, maar de stad is ook rijk en statig en goed gekleed en speels. Hij past zich aan iedereen aan, net als London." (uit 'Back on track' van Emily Barr).
Dit uittreksel heb ik gekozen omdat ik nog altijd te veel mensen hoor zeggen dat 'India hoort te stinken en arm is', maar uit eigen ervaring na enkele Indiareizen en doorheen de blijvende conacten met mensen van aldaar weet ik dat zij niet moeten onderdoen voor ons. Mobieltjes zie je overal, waarbij ik niet gezegd heb willen dat er India geen schrijnende armoede meer zou zijn. Maar ik wil het beeld wel bijstellen dat mensen al a priori negatief staan tegenover India, dat inderdaad slechts in het nieuws komt indien er een catastrofe plaats heeeft en men dan inzoemt op schreiende weeskinderen.
Wellicht een heel late reactie op mensen die die in hun blog het hadden over slechte reiservaringen, maar die mensen hadden dan ook enkel en uitsluitend de beste restaurants en de luxehotels uitgekokzoen waar ze slechts vanuit hun kamervenster de armoede zagen aan de overkant van de straat.
Gelukkig heb ik geleefd tussen en met die mensen ... en zoals je merkt, alleen al aan de lengte van dit blog, dat ik nooit over India zal kunnen zwijgen. Proef ervan en je geraakt er aan verslaafd!
Al deze indrukken vond je al eerder hier en daar. Hoe het voelt in India te zijn kun je ook lezen wanneer je helemaal naar beneden scrolt, aan de rechterzijde onderaan.
Maandag 26 oktober 2009
Back on track - Emily Barr
Je wil de opgedane reiservaringen in India nog eens overdoen of je denkt eraan dit onmetelijke land te gaan verkennen met al zijn geuren en kleuren, maar dan niet met een reisgids in de hand, lees dan zeker (nog) eens deze spannende thriller waar vele plaatsen je in herinnering brengen, waar luxe en armoede naast elkaar leven ...waar duizenden handjes le liefdevol uitnodigen.
|
Back on track |
 |
|
Tansy Harris is een verschrikkelijk slechte moeder. Van het soort dat vergeet haar kinderen van school te halen, een halve fles wijn drinkt bij de lunch en overweegt een affaire te beginnen met de onderwijzer van haar zoon. Maar Tansy’s leven is dan ook niet wat ze zich ervan had voorgesteld.
Toen ze met Max trouwde en kinderen met hem kreeg, was dat op voorwaarde dat hun leven er niet door zou veranderen: ze zouden blijven doen waar ze zin in hadden, vrij zijn, de wereld zien. Tansy beseft dat er iets moet gebeuren als ze niet wil instorten, en besluit het antwoord op haar levensvragen te gaan zoeken in India. Alleen. In India vindt Tansy aanvankelijk de gemoedsrust waarop ze had gehoopt. Maar wanneer ze een oude reisvriend opzoekt die zich bij een sekte heeft aangesloten, stuit ze op angstaanjagende zaken die beter verborgen hadden kunnen blijven. Te laat beseft Tansy dat ze op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is... |
Zondag 25 oktober 2009
Maak wat tijd.
"Maak wat tijd vrij. Tijd om iemand wat aandacht de geven, om iemand te laten voelen dat hij/zij er niet alleen voorstaat. Maak wat tijd vrij, in jouw hectisch bestaan, om eens iemand uit te nodigen in je huis, Om even iemand een warm gevoel de geven, al was het slechts met een luisterend oor. Want meer dan aandacht behoeft een mens vaak niet te ontvangen om als een rijk mens door het leven te gaan".
Deze boodschap werd achtergelaten op mijn ander blog 'geloven', maar ik vond het wel de moeite deze te delen op mijn eigen blog, want vanaf het begin ben ook ik blijven hameren op AANDACHT.
En op deze herfstzondag kun je misschien even in het rijke archief duiken van wat ik in blogland probeerde te delen. Ja, zelfs ver terug in de tijd om misschien terug te weten waarom en hoe we elkaar toen vonden en willen blijven vinden. Want veel te veel staan we stil bij een laatste bericht! Ook bij gebrek aan tijd?
Zaterdag 24 oktober 2009
Vrienden
GOEDE VRIEND(INN)EN HEBBEN IS ALS EEN HUWELIJK ZONDER SEX.
Linda De Mol.
Vrijdag 23 oktober 2009
Nooit ontmoedigen!
Ontneem nooit de moed van iemand die voortdurend vooruigang maakt, hoe traag ook!
Donderdag 22 oktober 2009
Liefde
'Liefde' ... is slechts een woord tot iemand voorbijkomt die er betekenis aan geeft.
Dinsdag 20 oktober 2009
Dankbaar
Samen waren we jong, samen zijn we oud.
Er was veel vreugde en veel verdriet.
Maar alles kwam van U, Heer. Dank om alles.
Het zijn wellicht ook de woorden geweest van mijn ouders
toen ze recent hun vijfenvijftigste huwelijksverjaardag hebben gevierd.
Maandag 19 oktober 2009
Rozenkransmaand
Nu we half oktober al voorbij zijn is het misschien goed om af en toe het bewust stil te maken in onszelf rondom een Mariakapel in deze maand, te midden van de drukte. We kunnen misschien eens stilstaan bij al het mooise dat wij in ons leven reeds mochten ontvangen. Wij denken aan alle mensen van wie we warmte, vriendschap of liefde mochten ontvangen: kinderen, echtgenoot of vrienden met wie we vreugdevolle gebeurtenissen mogen delen, met wie we plezier kunnen maken, maar die ons ook dragen in moeilijke dagen. Wij denken aan de momenten waarop we zelf iets mochen betekenen voor anderen. Want geven en delen geeft voldoening die niet in woorden is uit te drukken. Daarom brengen we Maria zeven witte rozen voor al de blijde dagen die Maria heeft gekend.
Maar we brengen ook zeven rode rozen aan voor al de droevige dagen die Maria heeft gekend, vooral de dag waarop haar zoon Jezus veel te vroeg is gestorven. Ook hier staan we even stil bij onze eigen moeilijke momenten, tegenslagen, ruzie met iemand die we eigenlijk wel graag zien; een kwetsend woord dat we soms veel te vlug uitspreken, ziekete of overlijden van een dierbare. Want even stilstaan bij moeilijke momenten werkt ook genezend. Het helpt ons in het verwerkingsproces ervan.
Zondag 18 oktober 2009
Beminnen
Beminnen, Damiaan weet het wel heel goed, afzichtelijke wegkwijnende mensen beminnen. Er is één zinnetje in Damiaans brieven die de pointe is van heel het verhaal: 'Ik hou heel veel van mijn kanaken, omdat ze eenvoudig zijn en ik doe alles wat ik maar kan. Als ze van hun priester houden, zullen ze gemakkelijk ook van God gaan houden'.
Priesters hebben het nu niet gemakkelijk; mochten ze van Damiaan leren nog één keer één tandje bij te steken. Laat ons het priesterschap niet bevragen en van onze priesters houden. Misschien, wellicht, zeker gaan we dan méér van God houden. En dat is toch het eerste gebod of niet?
Zaterdag 17 oktober 2009
Oog om om
"OOG OM OOG" ZORGT ER VOOR
DAT DE GANSE WERELD BLIND WORDT!
Vrijdag 16 oktober 2009
Het leven in handen nemen
Na een langere tijd van ziekte, burn-out, depressie ... moet een mens vroeg of laat terug de draad opnemen. Ook al kan het leven mooi worden en kan je beginnen met het GENIETEN van het lezen van boeken, je kunt niet altijd in die boeken blijven leven al zijn ze vast en zeker een eerste stap; op een gegeven moment moet je het leven in al zijn schoonheid met beide handen aanpakken met de krachten en de ongekende mogelijkheden die je in geborgen zijn, die je hebt herontdekt of voordien onmogelijk leken. Dit wens ik aan jullie allen! GENIETEN is het eerste woord!
Heel gepast op deze Wereldvoedseldag waar één miljard mensen niet eens weten of ze vandaag iets zullen kunnen eten of wat water over de lippen zullen krijgen.
Donderdag 15 oktober 2009
Moorden
In gedachten en met woorden pleegt elk mens heel wat moorden op een dag, ook als hij het zelf niet echt doorheeft. Als je erover nadenkt, zijn er in verhouding tot al die abstracte misdaden heel weinig echte moordenaars. En toch kan het aan een mens wreten hoe hij een aanslag pleegt op een ander, al is het maar in gedachten, ook al heeft die ander er zelfs geen besef van hoe naar zijn leven wordt gestaan, in woorden en daden. ... Het doet me terug denken aan de tien geboden: " GIJ ZULT NIET DODEN!" ... ook niet in woorden!