Zaterdag 5 december 2009
Winter in mijn hart
even een gedicht ... wellicht aan te klikken om het geheel beter te zien en in je op te nemen.
even een gedicht ... wellicht aan te klikken om het geheel beter te zien en in je op te nemen.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 4 december 2009
Welzijnszorg
De aanwezigheid in ons midden van minder begunstigde en mariginale mensen herinnert ons aan onze eigen afhankelijkheid. Ze leren mij dat ook ik zelf op een andere wijze afhankelijk ben. Oog hebben voor iemand die lijdt, iemand die aan zijn lot wordt overgelaten en vernederd wordt, is een daad van menselijkheid en vermenselijking.
Het is niet toevallig dat Jezus zegt, dat als wij de noodlijdenden helpen, we eigenlijk hem helpen: 'Ik verzeker jullie , al wat je aan één van deze minste broeders van mij hebt gedaan, heb je aan mij gedaan' (Mt. 25.40).
Donderdag 3 december 2009
zelden volledig goed of kwaad
In de wereld waarin we leven - heel concreet zien we het gebeuren rond over het hoofddoekendebat en recent nog over de minaretten, maar zelfde kan gelden voor homosexualiteit - kunnen twee levensovertuigingen soms niet naast elkaar staan, en dat maakt van de aanhangers boze, agressieve mensen die elkaar kapot maken.
Maar bestudeer hun beweegredenen en je zult zelden het pure kwaad aantreffen.
NIEMAND IS VOLLEDIG VERKEERD OF VOLLEDIG JUIST.
Dit wordt heel duidelijk gesteld in de film die binnenkort in de filmzalen loopt met de titel:
'EYES WIDE OPEN' van Haim Tabakman.
http://www.youtube.com/watch?v=dnKfBvlZAcM&feature=player_embedded
waar de moeilijke keuze voor de voeten wordt geworpen tussen 'liefde voor de Heer en herenliefde'.
Meteen meer dan één thema: geloof, traditie, liefde, en de moeilijke keuze elkaar te aanvaarden als mens, moslim, jood, christen, homo of hetero ...
Woensdag 2 december 2009
Geef elkaar de hand
GEEF ELKAAR DE HAND
Geef elkaar de hand
als teken van vriendschap
Gewoon het gevoel om voor iemand iets te betekenen
openheid kan je gelukkig maken
het brengt warmte in je hart
Geef elkaar de hand
als teken van troost
Gewoon het gevoel om er te zijn voor iemand
kan een wereld van verschil maken
het droogt de tranen in je hart
Geef elkaar de hand
als teken van hoop
Gewoon het goede wensen voor iemand
zonder egoïsme de grenzen van het verlangen verleggen
het brengt zonneschijn in ons hart
Geef elkaar de hand
als teken van verzoening
Gewoon het goed willen maken met iemand
de deugd van het vergeven zonder eerst voorwaarden te stellen
het brengt opnieuw blijdschap in ons hart
Geef elkaar de hand
als teken van liefde
Gewoon het geluk delen met iemand
een innige omhelzing van onweerstaanbare gevoelens van genegenheid
het doet ons hart gewoon sneller kloppen
Maene Stefaan
... Of hoe een bloglezer langzaaam een vriend werd en dan ineens zelf in de pen kruipt ... om de waarden verder te delen die ik probeer uit te dragen in liefde en vriendschap, maar ook in geloof, want laatste durven/mogen we soms niet meer zeggen en toch. Ook fijn dat er eens mannen (letterlijk) in de pen kruipen!
En omdat geloven niet naast liefde staat maar in elkaar zo verstrengeld zijn als de takken van een boom, nodig ik jullie uit ook even te gaan zien op mijn blog rond geloven.
Tot besluit geef ik graag de hand aan mijn broer die vandaag verjaart! Dank voor die helpende hand!
Dinsdag 1 december 2009
Loyaal
Welke baas droomt nu niet van werknemers die loyaal, stipt, nauwkeurig en supergeconcentreerd kunnen werken?
... Om ze dan te dumpen zeker, eens ze als een citroen zijn uitgeperst, na geloofd te zijn als de reddende engel, die zo 'onnozele', 'simpele' ziel die op de duur zo gemakkelijk te manipuleren was omdat ze wisten dat ze hem in hun macht hadden, bang als hij geworden was van hun domme machtsvertoon, maar die toch maar punctueel verder werkte, perfectionistisch zelf, en niet omzag naar de klok tot hij er letterlijk bij neerviel; hun ultieme droom.
Geen enkel moment hield men rekening dat hij sinds zijn geboorte een sterke vorm van epilepsie had en op de duur dachten ze die nu nog beter te kunnen 'benutten' toen hij misschien een lichte vorm van autisme vertoonde. Maar BEGRIP was al lang geschrrapt, en wie het voor hem wel opnam kon dat maar in stilte want die laatste moest in zijn functie toch ook maar dansen naar de pijpen van zijn collega-baas.
Zijn leven had hij voor hen gegeven ... Ja, inderdaad alle bazen dromen van zulke werknemers ... en zijn ze dan aan vervanging toe: pest ze weg, desnoods met verbale, mentale en fysieke agressie zodat ze de deur niet meer vinden naar de ombudsdienst en die andere interne en externe diensten, opgericht tot het welzijn van de werknemer .. Maar die diensten staan wel onder de bevoegdheid van diezelfde bazen en delen dus ook van de koek, of toch van de kruimels. Die supergemotiveerde kracht ligt ondertussen al lang uitgeteld en voorgoed in bed ... om nooit meer te KUNNEN werken!
HOE SCHANDALIG DAN OOK DE KRANTENKOPPEN DAT MEN DEZE MENSEN TERUG IN DE ARBEIDSMARKT WIL GOOIEN!
Maandag 30 november 2009
LEVEN
Leven
Heb me vaak door het leven laten leiden,
vaak liet ik het leven aan mij voorgaan.
Vandaag leid ik het leven,
en ga ik het leven voor.
Heb me vaak laten omringen door liefde,
vaak liet ik mij beminnen.
Vandaag omring ik de liefde,
en bemin ik de liefde.
Heb vaak naar mij laten kijken,
vaak liet ik mij nakijken.
Vandaag kijk ik naar wat is,
en kijk ik het leven na.
Vanaf vandaag leef ik
omdat het leven mij niet is,
maar ik het leven.
Zondag 29 november 2009
MARIA
"Maria is een dynamiserend element in ons geloof. Zij verwijst actief naar Christus, daagt ons uit tot geloofsgehoorzaamheid, vraagt ons instrumenten te worden van Gods grote daden en gaat ons voor op onze pelgrimstocht naar de uiteindelijke voltooiing."
Kard. G. Danneels
Zondag 29 november 2009
Boeken - toemaatje op zondag
In de voorbije weken ben ik gestoten op een spannende thriller, geschreven door KARIN FOSSUM, de grootste naam uit de Noorse misdaadliteratuur. Het was meteen de aanleiding om al haar boeken te verslinden, ook een reden waarom ik al langer geen boek meer heb aanbevolen, dus bij deze. Bij het lezen van "ZWARTE SECONDEN" was ik in elk geval de trieste aanhoudende regenval vergeten. Alle boeken hebben een diepe psycholigische ondergrond en doen je op het puntje van de stoel zitten tot aan de allerlaatste regel! Dus bij nog meer regenweer, en met de meest donkere dagen in aantocht, dit boek als al de andere door haar geschreven zijn warm aanbevolen!
Negen dagen voor haar tiende verjaardag verdwijnt Ida Joner. Zelfs haar fiets wordt niet teruggevonden.
Helga Joner beleeft de nachtmerrie van alle moeders. Haar dochter Ida gaat even naar de kiosk om een tijdschrift over paarden en wat kauwgum te kopen. Ze komt niet terug. Negen dagen later wordt het meisje langs de kant van de weg gevonden, gekleed in een wit nachthemd en zorgvuldig in een deken gewikkeld. Konrad Sejer staat voor een lang en moeizaam onderzoek. Er is geen motief, geen logische verklaring.
Karin Fossum is de grootste naam uit de Noorse misdaadliteratuur. Ze schrijft psychologische thrillers met veel aandacht voor sfeer en geloofwaardige karakters. Haar debuut, Eva's oog, werd bekroond met De glazen sleutel voor de beste Scandinavische misdaadroman. In dezelfde reeks rond inspecteur Sejer verscheen Kijk niet achterom, Wie de wolf vreest, De duivel draagt het licht en De Indiase Bruid.
Zaterdag 28 november 2009
Wees erkentelijk
Wees de personen die ons vreugde geven erkentelijk;
ze zijn de charmante tuiniers die onze zielen laten bloeien.
Marcel Proust
Vrijdag 27 november 2009
Vergeven
Een buurvrouw die onthaalmoeder is vertelde me iets waarvan ze zegt dat ze het nooit zal vergeten.
Zij had een klein meisje een zachte tik op haar billen gegeven en streng toegesproken over iets wat het kind had uitgehaald. Toen het kind begon te huilen, keek de onthaalmoeder haar aan en sprak:'Het is oké nu, ik heb het je vergeven.'
Het meisje echter keek haar strak aan en antwoordde in haar eigen taal: 'Je woorden vergeven me, maar je ogen niet.'
Dat is doodnuchter, keihard inzicht. Het is alleen het soort wat enkel een kind kan zien en kan zeggen. Het is voor de onthaalmoeder een levenslange les die dat kind haar heeft geleerd over vergeving, namelijk dat niet alleen met de mond moet worden beleden, maar recht uit het hart moet komen.
Donderdag 26 november 2009
droomcruise - oproep
Beste blogvrienden,
Wie er aan denkt op droomcruise te gaan zoals ondergetekenden, mag met me contact opnemen.
Een andere uitnodiging is dan weer India!
Dank bij voorbaat!
Maarten
Woensdag 25 november 2009
kinderogen
'puur' geluk
geen pose
maar wat een blijdschap!
klik maar even open,
een prachtschilderij
maar dan van drie lieve
doch échte kinderogen
Dinsdag 24 november 2009
Werk en geluk
Haal Geluk uit je werk of je zal nooit weten wat Geluk is.
En denk eraan: Wat je zelf doet, doe je beter ook al denk je eerst de dingen over te laten aan anderen, want kennen die anderen het wel zo veel beter als jij?
De voldoening zal in elk geval groot zijn en dat is jouw GELUK!
Maandag 23 november 2009
Eroverheen komen
Als er iets verschrikkelijks gebeurt, dan hebben we het over"eroverheenkomen". Is ze er al overheen, vragen de mensen, alsof de tragedie als een hinderpaal op de weg ligt en wij er overheen moeten klimmen. Maar zo gemakkelijk is het immers niet. Verdriet is iets waar we doorheen moeten alsof je ten strijde trekt. Elke nacht. Ieder uur.
Zondag 22 november 2009
Een kopje koffie
Ja, een kopje koffie heb ik altijd wel ergens bij de hand, soms zelfs een kan koffie, zowel op het werk als thuis. Misschien een 'slechte' gewoonte die ik dan ook lang geleden ovegenomen heb van mijn baas?! Maar goed, het gebeurt me nog maar zelden dat ik op een terras een kopje koffie verbruik.
Toen dit een tijdje terug bij een zoveelste zomeravond wel het geval was, liet ik mijn blik in het oneindige meevoeren over de kooplustigen van de stad tot mijn gedachten werden verstoord met de vraag: "Nog een koffie meneer?". Oké, zegde ik en ik betaalde 2 euro voor die kop.
Bij het betalen dacht ik ineens aan de laatste kop koffie die ik had betaald op mijn laatste dag in India. Deze keer tot eigen voldoening in een klasse koffiehuis. Een koffie kost er één euro .... HET EQUIVALENT VAN EEN DAGLOON VOOR EEN GEWONE INDIER .... Dit wilde ik eens vertellen, dit moet ik jullie allemaal vertellen; ik heb mijn koffie opgedronken en ben naar huis gegaan, want de Indische droom is nog veraf voor het merendeel van de Indiërs.
Zaterdag 21 november 2009
Concert
"Concert" stond op de affiche met daarnaast een stemvork.
In verticaal opschrift "Kon. Sint-Jozefskoor, Soli & Orkest".
Dat moet dus wel goed zijn dacht ik, en dit op onze eigen parochie. Toen ik kaarten ging afhalen bleek dat men me nog slechts twee kaarten kon aanbieden!? Verrast keek ik op ... Over de 500 mensen hadden zich gemeld! Gelukkig kon ik die voorlaatste kaart bemachtigen. De opbrengst gaat trouwens integraal naar 'Een Hart voor West-Vlaanderen', een organisatie, opgericht in de schoot van de Koning Boudewiijnsticting die initiatieven steunt voor maatschappelijk kwetsbare kinderen en/of jongeren van 0 tot 18 jaar.
Op het programma de première van het "REQUIEM door K. Vanneste", een vernieuwd requiem dat vanaf nu ook zal gebruikt worden bij o.a. uitvaarten waar we maar ten zeerste kunnen dankbaar om zijn. Een hedendaagse getuigenis, gebaseerd op de aloude Latijn-Gregoriaanse gezangen, kort maar krachtig gebracht, helemaal niet deprimerend maar zelfs iets van diepe schoonheid, troost ook.
Daarna kwam de uitvoering van 'FUNERAL ANTHEM FOR QUEEN CAROLINE HWV 264 van G.F. HAENDEL.
Wat kan ik daarover zeggen als er na de uitvoering een minutenlange staande ovatie was voor koor, orkest en de vier soli?! Het was daarbij heel interessant dat tijdens beide werken de teksten op twee schermen werden geprojecteerd met de vertaling als bladzijden die werden opengeslagen. Voor het eerste werk: Lattijn-Nederlands, voor het tweede Engels-Nederlands.
Deze mooie avond werd afgesloten met een verzorgde receptie binnen de pas nieuwgeverfde kerk. Ik heb nog nooit meegemaakt hoe men in een mum vanj tijd 500 stoelen aan de kant krijgt om die ruimte vrij te maken. Ook deze keer hadden de afwezigen ongelijk ... Zeker toen ik hoorde van een paar menseen ie in het vak zitten dat dit optreden 'af' was, 'professioneel'. Geïnteresseerden vragen me maar dirigent en zo.
Laat me langs deze weg de mensen nog eens van harte feliciteren en ook dank zeggen aan de organisatoren en medewerkers, zeker dezen achter de schermen.
p.s. Toen ik na de uitvoering van het requiem tot mijn buurvrouw zegde dat men dit requiuem op mijn begrafenis mocht spelen, was haar onmiddellijke reactie: Maar wacht nog maar lang hoor! En toen dacht ik eraan dat zij nog maar pas haar veel te vroeg overleden broer had begraven ...wat ik nog recent heb geblogd.
Vrijdag 20 november 2009
Het is met een grote vreugde
en een bijzondere fierheid dat ik deze met jullie allen deel ... Dit verdient een plaatsje tussendoor!
Donderdag 19 november 2009
zeven minuten
'Langzaam boog hij zich naar het bed toe. Haar handen waren niet koud, maar ook niet warm, en ze waren erg droog.
'Moeder' zij hij zacht.
Het was vreemd om dit woord hardop te zeggen en nooit meer antwoord te krijgen. Hij stond op, maar liet de stoel staan alsof ze nog steeds bezoek verwachtte. Hij keek naar zijn horloge. In zijn hoofd maakte hij een regensommetje. Zeven minuten. Dat was wat hij gaar gegeven had, als dank voor alles. Zeven minuten voor een heel leven ...'
Een fragment dat ik in handen kreeeg bij het doorbladeren van een boek, maar dat me aan het denken zette, ook al heb ik het geluk nog beide ouders met grote regelmaat te gaan bezoeken.
Waarom ons haasten om vlug na dit bezoek nog naar her en der te hotsen. Mensen, geef om je moeder, je vader, jouw ouders nu het nog kan, ook al was jullie verleden en/of verstandhouding misshien niet rooskleurig.
Laat het niet zo eindigen dat je 'slechts' zeven minuten hebt om he stoffelijk overschot te groeten waar je nog zoveel te delen hebt, uit te praten, bij te leggen, in schoonheid afscheid te nemen, maar dan bij leven en welzijn.
Wij hebben elke dag de kans om onze moeder, onze vader te danken, want inderdaad ze gaven alles om ons een goed leven te geven naar hun eigen mogelijkheden. 'Moeder', een woord dat we zullen blijven herhalen, in dankbaarheid een leven lang. Mocht het zo zijn en niet met een bittere nasmaak zoals de man die slechts zeven minuten had ...
Woensdag 18 november 2009
tussendoortje
zie blogje 16 november
Woensdag 18 november 2009
lief zijn
Des avonds weegt er op mijn zwijgen
die schone menselijke pijn, de drang een innig woord
te krijgen en zelf voor iemand lief te zijn.
A. Nahon
1 reactie op dit bericht
Goedemorgen Martin, gedaan! Goed duidelijk (groot) zelfs ik kon het zonder bril lezen.
Hartelijk groetend