Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

les van Bompa

India, het land waar ik mijn tweede thuis vond.
Het spreekt dus voor zich dat ik deze foto's gebruik om mezelf bij te scholen in het plaatsen van foto's al hoop ik dan mijn lay-out daardoor niet te veel 'schade' oploopt. 

579766-6be1b506a84895b7832b5b20fb95fd70.jpg
579766-9ebb76dac1c602ce87bd192ee8d3b1b8.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 13:42 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

mobieltje


Ik zit in de kerk. Niemand neemt nog de moeite zijn telefoontje uit te zetten en een hele symfonie aan popnummers schettert tegelijkertijd door de ruimte. Wie weet, misschien moeten ze het koor wel vervangen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:45 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

mijn vader


Mijn vader was (en is) in elke betekenis van het woord sterk geweest en ik kan me niet herinneren dat hij ooit ergens bang voor was. Hij liet het in elk geval nooit blijken. Niet dat hij van het macho klootzak was, helemaal niet, maar hij aanvaardde alles wat het leven hem toebedeelde zonder moeilijk te doen, zelfs toen het hem heel veel pijn deed. Wat er ook op hem afkwam, hij was bereid dit het hoofd te bieden, ook al was hij er niet altijd klaar voor. Hij vertrouwde dan ook in zijn Heer.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

FACEBOOK


Facebook en andere sociale netwerken zouden geen excuus mogen zijn om de andere van aangezicht tot aangezicht niet langer meer te mogen/ontmoeten. Het gebeurt helaas hoe langer hoe meer dat men het nieuws in de straat enkel nog verneemt via berichtjes, er al dan niet op reageert, maar het niet meer aandurft, misschien door al het getokkel, er zelfs geen tijd meer is uit onze luie stoel te komen en te gaan zien wat er met de ander al dan niet aan de hand is; hem of haar op te beuren, geluk te wensen met de geboorte, met de verhuis, de verbouwing ... of gewoon luisterend aanwezig zijn. Laatste geldt zeker voor mensen die door de stenge aanhoudende winter afgesloten zijn van elk écht sociaal contact. Laten we dus even tijd maken voor wat echt belangrijk is.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

goeie dag mens


Misschien moeten we even terugkeren naar de beloftes die we gemaakt hebben bij de jaarwisseling.
Mocht je die vergeten zijn, hier heb ik er alvast één:

Zeg elke ochtend tegen jezelf::

"ELKE DAG WORD IK BETER EN DAT IN ELK OPZICHT".

Na enkele dagen zal je dat ook tijdens de dag onbewust herhalen. Lukt het niet , ga dan maar eens de spiegel kijken en maak van je mond een brede glimlach.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

creditkaart


Wat ik hier schrijf zou hij misschien graag lezen ...
Voor het gemak zal ik hem maar "steuntrekker" noemen, al is hij een goede vriend van me.

Het gaat als volgt. Op een avond belt hij aan en na wat over koetjes en kalfjes te hebben gepraat voel ik dat hij niet tot de realiteit durft te komen. Tot plots de vraag: "Kun je me € 50,- lenen, ik betaal je die zo vlug mogelijk terug".  Ik antwoord hem: "Als je een website had, dan kon ik je zoveel euro's sturen als je wil met mijn creditkaart". "Die heb ik niet", zegt hij, maar jij hebt wel een goed hart, de beste creditkaart die je kunt hebben".

Natuurlijk heb ik dat geld nooit terug gezien, hoeft ook niet want met een goed hart gegeven. Nu begrijp je ook waarom hij dit nu niet kan lezen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Gemis


Het ergste soort pijn, iets missen wat je nooit hebt gehad en, erger nog, nooit zult hebben.
 Het hart verlangt naar wat het nooit zal krijgen:
 kinderen.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Brief op Valentijn


Ik moet over je schrijven in dit dagboek, mijn lief, want hier, alleen hier, kan ik zeggen wat ik wil uitdrukken. Bij jou lukt me dat niet. Ik voel je gespannenheid en besluit uiteindelijk te zwijgen. Daarom hoop ik even alleen te zijn om aan het papier woorden toe te vertrouwen die ik in jouw bijzijn niet durf te gebruiken. Ik geef toe dat niemand al te goed weet wat ze betekenen zoals me dit eerder nog overkwam. Het kan zijn dat ze niets betekenen, maar ik heb ze nodig in een poging te begrijpen wat er met me gebeurt. Met jou. Wat er met mijn ziel gebeurt wanneer ik bij je ben, wanneer ik in je lichaam ben, en wat er met jou gebeurt, wat wij elkaar overdragen. Jij, die nooit de minste interesse voor religieuze zaken kon opbrengen, voelt nu zelf aan dat ons samenzijn van die aard is. Maar je laat het me nooit zeggen. Ik realiseer me al die jaren dat dit voor jou iets anders is, of als het dan toch hetzelfde is, spreek je dat liever nooit uit. En toch voel ik het en zie ik het in je ogen. Daarom verschil je van me.Ik moet elke gebeurtenis bevoelen, in woorden wikkelen, ze opschrijven en bewaren, want ze zijn zo zeldzaam. En toch is alles wat ik opschrijf niets meer dan de waarheid. En als ik bij het schrijven denk aan een paar ogen, zijn dat deze van jou.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 13:45 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

levenslang

Wanneer je elkaar pas leert kennen, en je bent verliefd, lijkt het alsof er niets is waarover je oneens bent. Je verwaarloost de verschillen, en vindt ze charmant. Tot je op een dag op elkaars grenzen stuit, en dan begint het harde boksen in een relatie. Pas als je dan van elkaar weg probeert te komen, en dat lukt niet omdat de wederzijdse aantrekkingskracht te groot is, heb je kans op een relatie voor het leven.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 22:41 Reageer op dit bericht Stuur door

het mag niet meer


Je ziet een vader met een zoon, hij voelt door het haaar van zijn kind en het stelt niets voor, maar als een ongehuwde verwant één keer ... zijn hand uitsteekt, hem heel even met zijn vingers streelt, och Jezus dat mag niet. 'Hij zou misschien niet meer kunnen ophouden', was het ingehouden verwijt van de schoonbroer en sindsdien doet deze er alles aan daar nooit meer langs te gaan. Niets vermoedend groeide het kind op, maar zag pas zijn oom terug toen wanneer hij overleden was. Toen keek de jongen recht in de ogen van zijn vader en vroeg waarom hij nooit bij zijn oom had mogen langsgaan. Een zware stilte viel om zoveel onrecht dat was aangedaan waar er niet eens een aantoonbare reden voor was.
Hoe graag wou de ondertussen jonge man zich nu even neervleien tegen zijn oom nu hij wist dat deze heel veel om hem had gegeven.

Het antwoord is eigenlijk niets meer of minder dan het feit dat vaders bang zijn dat de natuurlijke liefde van hun kinderen verdwijnt.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:50 Reageer op dit bericht Stuur door

verdriet laten bovenkomen


"Ze moesten mijn binnenkant eens zien", zeggen mensen als men bij wijze van troost zegt dat ze er goed uitzien, zich er doorheen hebben geslagen. Zulke woorden zijn niet meer dan een pleister op een wonde. Zoveel woorden troosten niet. De enige weg is luisteren en inleven. - Hier maak ik een uitstapje want wil vandaag heel concreet hulde brengen aan Cécile, ons klaproosje.

De eerste voorwaarde om te kunnen helpen is dan ook: tijd hebben, niet voorbarig oordelen of besluiten, het verdriet  boven laten komen. Etter moet je immrers niet willen stelpen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:38 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

goed-zijn


Wie in zijn buurt komt bespeurt de gevoeligheid om het verdriet van anderen op te vangen. Ik heb nog nooit zo iemand gekend die zo zijn best doet om anderen niet te kwetsen. Hij is alleen maar in staat zichzelf pijn te doen. Ik heb hem nog nooit iets kwetsends of belededigends horen zeggen. En net als die iemand ben ook ik soms te goed, te naïef wellicht. En toch zal ik die weg van de gebrokenen blijven bewandelen, misschien als eeen roeping.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wensen voor een bisschop


Pauselijke wens voor mgr. Vangheluwe

In de eucharistieviering voor het zilveren ambtsjubileum van mgr. Roger Vangheluwe zondagochtend in de Sint-Salvatorskathedraal las de nuntius in ons land, mgr. Giacinto Berloco, een brief van Benedictus XVI voor. De paus wenste de 25ste bisschop van Brugge heil en geluk toe.

Paus Benedictus XVI verwoordde dat hij samen met de gelovigen van het bisdom Brugge en vele anderen verheugd is om dit zilveren jubileum van de bisschopswijding. Hij maakte zijn gelukwensen kenbaar met deze brief waarin hij enkele belangrijke momenten van Vangheluwes leven en inzet in herinnering bracht.

“Alle pastorale opdrachten die U toevertrouwd werden, hebt U met ijver ter harte genomen. Een vruchtbare leeropdracht hebt U vervuld bij leerlingen van verscheidene scholen en daarna bij de studenten van het Grootseminarie”, wist de paus.
De paus, die eraan herinnerde dat Johannes Paulus II Roger Vangheluwe aangesteld had als bisschop van het bisdom Brugge omwille van zijn bijzondere gaven, benadrukte ook dat het bisdom Brugge bekend is “voor zijn geloof, zijn godsvrucht en voor zijn roepingen tot het priesterschap en het religieuze leven.”

“In de uitoefening van uw ambt hebt U als een herder steeds uw priesters en het gelovige volk liefde en vriendelijkheid betoond, hebt U de priesterroepingen bevorderd en er zorg voor gedragen dat de gelovigen zich zouden toeleggen op het gebed en het trouw ontvangen van de sacramenten”, schreef de Heilige Vader die ook de jaarlijkse viering van het Heilig Bloed in de plechtige eucharistieviering en de Heilige Bloedprocessie vermeldde.

“Van ganser harte vragen wij dat God, door de voorspraak van de Allerheiligste Maagd Maria en van de Heilige Damiaan Jozef De Veuster, U geve uw zending in het bisdom Brugge in toenemende mate voort te zetten. Moge Hij U eveneens een goede gezondheid schenken, overvloedige geestelijke vertroosting en alle genaden waaraan U en uw volk behoefte hebben. Als blijk van onze genegenheid schenken Wij U en allen die delen in de vreugde van dit jubileum onze Apostolische Zegen”, besloot paus Benedictus XVI zijn brief.


Peter Rossel

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 16:16 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Jubilerende bisschop


BRAAMBOS IN GESPREK MET JUBILERENDE BISSCHOP VAN BRUGGE

 

Mgr. Vangheluwe Bron: KerkNet

In de uitzending van Braambos op Radio 1 kan U zondagavond, na het nieuws van 20 uur, luisteren naar een brief van Mark Van de Voorde aan een verpleegster en brandweerman. Didier Vanderslycke vertelt over de studiedag “Kerk en asiel” en er is een uitvoerig gesprek met mgr. Vangheluwe over zijn zilveren jubileum als bisschop van Brugge. Mgr. Roger Vangheluwe werd op 3 februari 1985 tot bisschop gewijd in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge. 25 jaar later, op zondag 7 februari 2010 om 10.30 uur, gaat de bisschop voor in een pontificale viering in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:34 Reageer op dit bericht Stuur door

vraagje tussendoor



Toen ik recent even door blogland wandelde maakte ik me volgende bedenking:

"HOEVEEL AANDACHT EN TIJD BESTEED JIJ AAN EEN BLOGBEZOEK?"

Het toeval wil, als toeval al bestaat, dat ik gisteren een gelijkaardige reactie las van een blogger, die eveneens blijkbaar niet wordt gelezen en dan maar afhaakt. Waar hebben wij dat nog gehoord?! Inderdaad heel spijtig, want we bloggen niet om de gunst van een ander, m.a.w. om zoveel mogelijk handtekeningen te verzamelen op ons blogje.

Wie met aandacht een blog leest zal er maar enkele goed kunnen doornemen, zelfs niet eens volledig. maar hij zal aanvoelen wat er in de ander omgaat aan vreugde en verdriet, geluk en wanhoop, eenzaamheid en twijfel. Van daaruit zal hij misschien de noodkreet horen van een mens die gebukt gaat onder eigen zwakheid.  Hij zal ook zien met hoeveel inspanning een blogger unieke tafereeltjes maakt of muziek wil delen.

Misschien moeten we wat meer aandacht besteden aan één blog, wat dieper ingaan op een stille wenk, al is het ook goed afstand te nemen, want we zijn God niet. Maar beter zo dan gewoon een dagboek te ondertekenen en dan overgaan naar een ander.  Er kruipt inderdaad heel wat tijd in het bezoeken van een blog, want daar bezoek je een mens van vlees in bloed, en allen zijn we zeer verschillend. We hebben wel dit ene gemeen, dat we allemaal bloggers zijn die het beste van onszelf willen geven, en dan ook willen gelezen/gezien worden. Een compliment is dan wel graag meegenomen, maar daar hoeven we het echt niet voor te doen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:46 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten