Zondag 12 november 2006
voor alle bloggers
wie daar ook aan de andere kan mag bezig zijn iets aardigs en moois achter te laten om in schoonheid te delen en elkaar zo een mooi moment te bezorgen dit boeket!
wie daar ook aan de andere kan mag bezig zijn iets aardigs en moois achter te laten om in schoonheid te delen en elkaar zo een mooi moment te bezorgen dit boeket!Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 12 november 2006
niemand
NIEMAND ontsnapt aan de dood. De dood hoort bij het leven. Daarom vind ik het zo erg dat velen niet eens de kans krijgen een mooi leven te leiden. Waarom bestaan vluchtelingen? Waarom moord?
Waarom zou je niet in dit korte bestaan niet trachten voor iedereen goed te doen?! Het leven is toch alléén maar een gave!
Beste mensen,
wanneer ik bovenstaande daarnet las van een zekere Lucien Decock kon ik niet anders dan deze boodschap hier achter te laten, zeker in deze gedenkdagen van oorlogen, maar meteen ook de levensgrote vraag: Waarom moord, waarom honger, waarom uitsluiting?!
Ik weet, het is misschien niet gepast terwijl we genieten van onze zondagavondrust stil te staan bij alle vormen van gruwel bij goede muziek, en toch: laten we morgen en ook elke dag nadien eens extra vriendelijk zijn voor elk-ander! Een kleine druppel?
En mochten er dan eens miljoenen van deze druppels zijn ... !
Nog een mooie avond verder en een vredevolle week toegewenst!
Zaterdag 11 november 2006
Sint-Maarten
Beste blogvrienden,Ja, ik weet niet hoe het komt, maar ik heb iets met mijn patroonheilige, Sint-Maarten. Mijn blognaam heb ik dan ook niet lang moeten zoeken. Een mooie poster van het beeld dat je vindt in Berlare hangt dan ook in mijn kamer, en al langer zoek ik naar een mooie schilderij om in de leefkamer op te hangen. Van mijn goeie blogvriend "Peter1925" kreeg ik destijds zomaar een paar foto's die ik dan ook graag in de zijkant plaats van dit blog.
Wat ik ten diepste met de heilige man heb is wellicht het proberen te delen met anderen. Dit is geen eigenwaan maar mede ook doorheen de opvoeding heb ik die waarden meegekregen en ik doe dan ook mijn naam graag eer aan. Zijn de Indiareizen daarvan niet een verre uitloper? Je mantel delen! Je huis gastvrij openstellen, luisteren naar het verhaal van een ander, want wie luistert er op vandaag nog echt?! De meesten hebben al een antword klaar en hebben dus niet echt geluisterd. Maar vandaag wil ik het positief houden.
In India had ik jaren terug het geluk precies op 11 november te gast te zijn en ik werd er omhangen met bloemnskransen want voor de Indiërs betekent een verjaardag niet zoveel; de feestdagen daarentegen wel! Een speciaal voor mij opgedragen mis in een privékapel met drie priesters was iets bijzonders! Zo ontvang ik nog steeds in deze periode de mooiste, soms duurste(al hebben de meesten weinig of niets!), wenskaarten met HAPPY FEAST! .. Oké, Maarten, je dwaalt weeral af naar jouw India ...
Bij deze dan ook een Gelukkige Feestdag aan allen die de naam dragen van Martin, Maarten, Martijn, Martine, Tine .... Een zuster heeft ooit naar mij bij haar inkleding de naam aanvaard van Zr. Martine!
Voor velen in Vlaanderen is het meteen ook een dag voor groot en klein wanneer de kindervriend langskomt! Mooi toch deze naam te mogen dragen!
Vrijdag 10 november 2006
DESIDERATA
D E S I D E R A T A
Beweeg je vreedzaam midden het lawaai en de haast,
en weet welke rust er in de stilte kan heersen.
en weet welke rust er in de stilte kan heersen.
Ga zo ruim mogelijk met iedereen vriendelijk om, maar zonder de dupe te zijn.
Zeg uw waarheid rustig en duidelijk;
en luister naar anderen, zelfs naar saaie en onontwikkelde lui;
en luister naar anderen, zelfs naar saaie en onontwikkelde lui;
ook zij hebben hun eigen verhaal.
Ontwijk schreeuwerige en agressieve mensen, zij zijn een ergernis voor de geest.
Ontwijk schreeuwerige en agressieve mensen, zij zijn een ergernis voor de geest.
Wanneer je jezelf met anderen vergelijkt,
zou je ijdel en verbitterd kunnen worden;
want er zullen altijd mensen zijn groter en kleiner dan jezelf.
Geniet zowel van je prestaties als van je plannen.
Blijf vol interesse voor je carrière, hoe bescheiden die ook moge zijn;
het is een echte rijkdom in het wisselend lot van de tijd.
Wees behoedzaam als je zaken doet; want de wereld is vol bedrog.
Maar laat dit je niet blind maken voor alles wat rechtschapen is:
vele mensen streven hoge idealen na;
en overal is het leven vol heldendom.
en overal is het leven vol heldendom.
Wees jezelf.
Veins vooral geen genegenheid.
Wees evenmin cynisch over de liefde,
want midden alle dorheid en ontnuchtering blijft zij eeuwig als het gras.
Laat je mild door de jaren leiden; doe zacht afstand van de dingen van je jeugd.
Voed geestelijke kracht als schild om je heen bij onverwachte tegenslag .
Maar ontredder jezelf niet met spookbeelden.
Vele angsten zijn de kinderen van vermoeidheid en van eenzaamheid.
Naast een weldadige discipline, wees teder met jezelf.
Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren;
je hebt het recht hier te zijn.
En gaat het al of niet je begrip te boven,
toch ontvouwt het heelal zich zoals het hoort.
Leef daarom in vrede met God, hoe je hem ook mag voorstellen,
en wat je inzet en verlangens ook mogen zijn.
Leef in harmonie met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.
Met al zijn onechtheid, afstomping en stukgeslagen dromen
is het toch nog steeds een prachtige wereld.
Wees zorgzaam.
Zet je in om gelukkig te zijn
Leef in harmonie met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.
Met al zijn onechtheid, afstomping en stukgeslagen dromen
is het toch nog steeds een prachtige wereld.
Wees zorgzaam.
Zet je in om gelukkig te zijn
Max Ehrmann ( 1872 - 1945)
Dit is de "modernere versie" van een tekst ooit gevonden in de Sint-Pauluskerk, Baltimore, gedateerd 1692. De originele tekst heb ik eerder al geblogd, maar deze wijsheid blijft toch actueel!
Dat wou ik je nog even meegeven op de vooravond van 11 november 2006!
Dat wou ik je nog even meegeven op de vooravond van 11 november 2006!
Vrijdag 10 november 2006
uit kindermond
... en het gaat toch ook deze keer weer over de liefde zeker!!!
Als mensen verliefd worden, gaan ze kussen en als je voor de eerste keer
kust, dan val je op de grond, voor zeker een uur. (Wendy, 8 jaar)
Gisteren heb ik een meisje gekust op een heel persoonlijke plaats.
Achter een boom (Thomas, 7 jaar)
Verliefde mensen houden elkaars hand vast, omdat ze hun ringen niet
willen verliezen die veel geld gekost hebben. (Govert, 8 jaar)
De ene wordt op de andere verliefd omdat hij bv. sproeten heeft en die
vindt dan iemand die ook sproeten heeft. (Andy, 6 jaar)
Als je verliefd wordt, word je door een pijl neergestoken of zoiets,
maar de rest doet niet meer zo'n pijn. (Manuel, 8 jaar)
Om een goed koppel te zijn, moet je altijd blij zijn, ook als hij
snurkt. (Wynne, 7 jaar)
Je kan iemand verliefd maken door heel hard te roepen I love you, I love
you" en je mag het niet erg vinden als haar ouders erbij staan
(Nicholas, 8 jaar)
Als je iemand verliefd wil maken, doe dan geen vieze, stinkende groene
schoenen aan of zo. Je krijgt dan wel aandacht, maar aandacht is nog
niet hetzelfde als liefde. (Titus, 9 jaar)
Je kunt je vriendinnetje mee uit eten nemen. Maar dan moet je er wel
voor zorgen dat ze het lust. Frieten zou ik wel lusten. (Jonas, 9 jaar)
Als twee volwassenen uit eten gaan, weet je zeker dat ze verliefd zijn
als ze de hele tijd naar elkaar kijken. Hun eten wordt koud. Andere
mensen willen hun eten warm eten. (Jelle, 9 jaar)
Als volwassenen verliefd zijn, zijn ze meestal mooi aangekleed. Dus als
ze gewoon een jeansbroek aanhebben, dan zijn ze misschien al uit elkaar.
(Sarah, 9 jaar)
Het is echte liefde als ze in het restaurant zo'n dessert kiezen dat in
brand staat. Dat bestellen ze graag, want hun hart staat ook in brand.
(Charlotte, 9 jaar)
Als je wil dat de liefde blijft duren, moet je heel goed leren kussen.
Dan vergeet je vrouw misschien dat je nooit de vuilbakken buitenzet.
(Dave, 8 jaar)
Mensen kussen, omdat je daar helemaal warm van wordt.
Dus zeker in de winter is kussen heel leuk.
(Daphne, 8 jaar)
kust, dan val je op de grond, voor zeker een uur. (Wendy, 8 jaar)
Gisteren heb ik een meisje gekust op een heel persoonlijke plaats.
Achter een boom (Thomas, 7 jaar)
Verliefde mensen houden elkaars hand vast, omdat ze hun ringen niet
willen verliezen die veel geld gekost hebben. (Govert, 8 jaar)
De ene wordt op de andere verliefd omdat hij bv. sproeten heeft en die
vindt dan iemand die ook sproeten heeft. (Andy, 6 jaar)
Als je verliefd wordt, word je door een pijl neergestoken of zoiets,
maar de rest doet niet meer zo'n pijn. (Manuel, 8 jaar)
Om een goed koppel te zijn, moet je altijd blij zijn, ook als hij
snurkt. (Wynne, 7 jaar)
Je kan iemand verliefd maken door heel hard te roepen I love you, I love
you" en je mag het niet erg vinden als haar ouders erbij staan
(Nicholas, 8 jaar)
Als je iemand verliefd wil maken, doe dan geen vieze, stinkende groene
schoenen aan of zo. Je krijgt dan wel aandacht, maar aandacht is nog
niet hetzelfde als liefde. (Titus, 9 jaar)
Je kunt je vriendinnetje mee uit eten nemen. Maar dan moet je er wel
voor zorgen dat ze het lust. Frieten zou ik wel lusten. (Jonas, 9 jaar)
Als twee volwassenen uit eten gaan, weet je zeker dat ze verliefd zijn
als ze de hele tijd naar elkaar kijken. Hun eten wordt koud. Andere
mensen willen hun eten warm eten. (Jelle, 9 jaar)
Als volwassenen verliefd zijn, zijn ze meestal mooi aangekleed. Dus als
ze gewoon een jeansbroek aanhebben, dan zijn ze misschien al uit elkaar.
(Sarah, 9 jaar)
Het is echte liefde als ze in het restaurant zo'n dessert kiezen dat in
brand staat. Dat bestellen ze graag, want hun hart staat ook in brand.
(Charlotte, 9 jaar)
Als je wil dat de liefde blijft duren, moet je heel goed leren kussen.
Dan vergeet je vrouw misschien dat je nooit de vuilbakken buitenzet.
(Dave, 8 jaar)
Mensen kussen, omdat je daar helemaal warm van wordt.
Dus zeker in de winter is kussen heel leuk.
(Daphne, 8 jaar)
Woensdag 8 november 2006
even-naasten
Gedicht van de maand november
Naasten
Er is een tijd geweest dat mensen elkaar
'evennaasten' noemden.
Die naasten zijn er nu vrijwel niet meer.
Misschien af en toe 'even'.
(Uit: 80 Gedachten)
Woensdag 8 november 2006
altijd
zal je er zijn, ook aan de overkant!
Woensdag 8 november 2006
levensavond
Levensavond
In de gang naast de ziekenkamer hoort hij de vrouwen zeggen hoe goed hij is geweest voor hen.
Maar zij spraken duidelijk een taal die hij niet meer verstond. Want hij had niet het gevoel goed
te zijn noch zocht hij in die goedheid nog te behagen.
Hij had het einde van het lijden bereikt, waar alle weerstand zich neergelegd heeft en de mens,
gezuiverd, niets meer dan goedheid is.
"Jullie moeten niks zoeken na mijn dood", heeft hij toen gezegd, ".. er is niks meer".
Inderdaad, in zijn leven had hij alles met milde hand weggegeven en de ene hand had het zelfs
nooit van de andere gezien.
Ja, hij was goedheid, zachtheid, barmhartigheid ... Die mens heb ik mogen kennen en ik sta er
vandaag even bij stil. Moegestreden verlangde hij naar zijn hemel waar men hem welkom zal heten!
In dankbare herinnering opgedragen aan die man die weldoende rondging!
Maarten
Woensdag 8 november 2006
hoop is
Hoop is
dat gevangen zitten
niet het laatste is;
dat honger hebben
niet het laatste is;
dat je werk verliezen
niet het laatste is;
dat macht
niet het laatste is;
dat terreur
niet het laatste is;
Hoop is
dat iemand zien sterven
niet het laatste is;
dat schuld hebben
niet het laatste is;
dat het kan me niet schelen
niet het laatste is;
dat uit je land moeten vluchten
niet het laatste is;
dat in de steek gelaten worden
niet het laatste is;
dat er geen zin meer in zien
niet het laatste is;
dat het allerlaatste wat we zien
toch niet het laatste is
... Dinsdag 7 november 2006
"gebak ...
... om op te warmen" is een toen nog getypte versie van zomaar wat bedenkingen over zakelijke contacten tussen twee personen tot ze beiden een mens worden van vlees en bloed, en die het contact alleen maar versterken doorheen de jaren. Een lofprijzing aan de vriendschap die sterker is dan de liefde, en zo nu nog op vandaag een blogverhaal waard is!Namen en plaatsen refereren naar een echt verhaal maar zijn zoals in vele boeken en films hier vervangen door andere namen al blijft het verhaal levensecht en waarheidsgetrouw. hier gaan we:
Tien maanden terug.
September 1991
een naamkaartje waarop we vlug noteren:
- gebak, op te warmen; chocolademousse ...
Een zoveelste aanbieding.
Voor ons misschien niet interessant, toch bewaren.
Voor ons misschien niet interessant, toch bewaren.
De jonge man, netjes gekleed, komt een maand
later terug - wat is ons overkomen;
dat weet wellicht geen van beiden, maar als vreemden
bleken wij zelfde wegen te gaan ...
Het product, deze keer de boels, werd een
eerste schakel, reeds verstrengeld in een
wederzijdse sympathie, die deugd deed.
Even later, bijna op de valreep, een uitnodiging
tot een degustatie-avond, die in dank wordt aanvaard.
Maar wie zijn we .... de vrienden van vroeger voor
de anderen, al kennen we elkaar nauwelijks.
Of toch, want eindelijk iemand gevonden die weet
te genieten van een fijne tafel, en voor wie
een mooi pak, zo niet belangrijk dan toch aangenaam
dragen is.
Ik vraag me zelfs nu nog af of het precies niet
mijn complimentjes zijn geweest met zijn verzorgd
voorkomen die de tweede schakel vormden.
Van dat ogenblik af groeide de vriendschap in
verhouding tot de grootte van de facturen, al had
geen van beiden invloed op elkaar, integendeel.
Een summum werd wellicht de Meersbloem, met
een dagenlange intense nasmaak. Gewoon prachtig, man!
Met uw geliefde die verwonderd is over mijn platenkeuze
"DU", maar me toch in een nieuw pak steekt,
thuis afscheid nemen ... bij rode wijn ...
tot hij wederkomt, de Kerstman.
Dat is wat men noemt: jong en dynamisch,
en toch zo fijngevoelig.
Dat voel je in elke handdruk, in de glimlach.
Stilaan werd het een samen-uitzien naar 18.07.
"U bent zeker op mijn huwelijk" wist ik reeds
bij uw derde bezoek ...
En dat was groot, want wat is vriendschap?!
Niets meer dan er zijn voor elkaar.
Het werd dus tijd voor een tweede re-unie: een festijn
bezegeld met Champagne, niet voor de naam,
maar voor ons - bijna een voorlopig afscheid van
de jongeling, die straks man en vader wordt.
Nog even speelde hij de Paashaas, lekker groot;
en zo blijft ons alleen de zomer nog, die zo anders
zal zijn ... dat ik er even stil bij word,
dankbaar herinnerend alles wat we samen hebben beleefd,
bron van stille vreugde en kracht, waar een firmanaam
gestalte kreeg in vlees en bloed, in lach en traan,
immer om elkaar begaan, vooral uit gans mijn persoon
U het beste toewensend, beste vriend,
om elkaar straks in blijheid terug te vinden.
Dankbaar om de vriendschap en de genegenheid,
echt heel veel geluk, Hans!
Dinsdag 7 november 2006
heimwee
of zo ...een "dagelijkse gedachte" waarin ik me nog altijd een beetje herken.
En zo gaan we terug naar de oorsprrong van mijn blog; misschien het ogenblik om blogland uit te nodigen terug te gaan in mijn archief en niet alléén bij de laatste berichten stil te staan. Want in die eerste maanden heb ik velen leren kennen en vooral omgekeerd. Bij deze een hartelijke uitnodiging en alvast dank aan de mensen die me nog niet zo lang volgen!
Echt van harte!
Misschien is het wel heimwee, dat ik nog heimelijk blijf vechten om iets dat al lang verloren is.
(vrij naar) Verdano (ingestuurd door: El Condos, Brugge)
Dinsdag 7 november 2006
fotoreportage
omdat ik nu even wat minder tijd heb en ik weet dat er toch sommigen zijn die dankbaar gebruik willen maken van bepaalde foto's. Laatste heb ik gemerkt op menig blog.Dinsdag 7 november 2006
zo heeft menig blogger weer wat inspiratie zijn eigen blog op te frissen, is het niet?Dinsdag 7 november 2006
Dinsdag 7 november 2006
Dinsdag 7 november 2006
... en toch verder denkend aan hem
Dinsdag 7 november 2006
mmmmmmmmmMaandag 6 november 2006
doortocht
we zijn hier maar op doortocht, en het is enkel door ons leven te leven, dat het ons lukt de eindstreep op een waardige manier te halen , wij hebben een bol wol meegekregen maar de sjaal moeten wij zelf breien
gelezen op blog van peter1925
Maandag 6 november 2006
ook mooi
zoals andere die een vriendin me stuurdeZondag 5 november 2006
Het gewicht van niets ...Een koolmeesje vroeg aan een duif: ‘Weet jij hoeveel een sneeuwvlok weegt?’
‘Zo goed als niets’, antwoordde de duif.
Het koolmeesje lachte. ‘Ik zat gisteren op een dennentak toen het begon te sneeuwen. Geen sneeuwstorm, maar een zachte sneeuwbui, mooi als een droom. Omdat ik niets beters te doen had, telde ik de sneeuwvlokken die op mijn tak vielen. Na een tijdje was ik bij 3 751 952. Toen viel de 3 751 953ste op mijn tak, met een gewicht van zo goed als niets, en toch brak de tak af.’
Het koolmeesje vloog weg. De duif dacht na. Hij was al eeuwenlang, sinds de tijd van Noach om precies te zijn, een expert in vrede. ‘Misschien is er ook slechts één mens nodig om de weegschaal te doen omslaan en de hele wereld in vrede te laten leven’, dacht hij.
© Kolet Janssen, Warme woorden. Zinvolle teksten voor jongeren. Altiora Averbode
1 reactie op dit bericht
Fijn bericht.
Je bezoek aan mijn blogje kon ik zeker ook waarderen. Nog een gezellige zondagavond en voor morgen een fijne start voor de nieuwe week. Liefs,