Misschien dat de volgende woorden
een steun kunnen zijn
en de kracht kunnen geven om er even over te praten.
----------------------
Steek jezelf niet weg in een schulp vol toorn.
Dwaal niet in de stilte van jouw lijden, maar praat.
Praat de pijn van jou af
want een woord wat gesproken wordt
en beluisterd is als een pleister op een wonde.
Wees niet bang om jouw pijn te delen met anderen
want als een echte vriend jouw woorden ontvangen zal
zullen ze jou helpen die lasten te dragen.
Dool niet rond in jouw eigen geest
zonder eens iemand anders binnen te laten
in jouw doolhof van verdriet en pijn.
Open jezelf ;
zo zul jij de wonde helen.
Het werkt als een zalf,
als een medicijn.
Het werkt als een verdrietstollend middel
als jij jouw pijn kunt delen met iemand anders.
En wees niet bang dat de ander jou niet
begrijpen zal ,want doet diegene dat niet,
dan is hij geen vriend,
geen metgezel waarop je bouwen kunt.
Een vriend is namelijk vaak de fundering
van jouw leven. Vrienden zijn vaak die berg waartegen jij kunt leunen.
En vaak zijn ze net dat ene straaltje hoop
waardoor jij opnieuw het licht kunt zien!