Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Ongebruikte liefde


Je wilt het liefst alleen maar een geestelijk leven leiden, maar dat valt je zwaar, omdat je jong bent en veel kracht hebt. En vooral - omdat je veel liefde in je hebt. Je bent er helemaal van vervuld en ze is ongebruikt. Het barst gewoon uit je.

In deze tijdsgeest denken sommigen nu wellicht aan alle schandalen rond pedofilie, al dan niet in de kerk, wanneer jullie bovenstaande lezen. Helaas niet. Misschien ken je wel in de familie of in de onmiddellijke omgeving mensen met een fysische handicap. Wél, ik heb me met bovenstaande proberen in te leven in de grote wens, het diepe verlangen van enkele mensen die ik leerde kennen, en die hunkeren naar een vleugje erotiek, wat tederheid, passie, maar vooral ook naar echte sexualiteit in schoonheid en gegevenheid.

Wellicht een moeilijke opgave als de ander zich niet gebruikt mag voelen of gebruikt wordt, maar het blijft helaas ook in de media een taboe. Als we geloofwaardig willen zijn in dit blog rond 'vriendschap en liefde', mogen we ook deze groep mensen niet uit de weg gaan. Mogen ze mensen vinden die voor hen een wegwijzer zijn, een mooie vriendschap vinden, of een oprechte en ware geborgenheid!
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

zonnestraaltje28 april 2010 om 10:35

lieve groetjes van britt

Image and video hosting by TinyPic
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Iemand die straks naar de operatietafel moet schrijft:

Misschien dat de volgende woorden
een steun kunnen zijn
en de kracht kunnen geven om er even over te praten.

----------------------  

Steek jezelf niet weg in een schulp vol toorn.
Dwaal niet in de stilte van jouw lijden, maar praat.
 P
raat de pijn van jou af
want een woord wat gesproken wordt
en beluisterd is als een pleister op een wonde. 

Wees niet bang om jouw pijn te delen met anderen
want als een echte vriend jouw woorden ontvangen zal
zullen ze jou helpen die lasten te dragen. 

Dool niet rond in jouw eigen geest
zonder eens iemand anders binnen te laten
in jouw doolhof van verdriet en pijn.

Open jezelf ;
zo zul jij de wonde helen.
Het werkt als een zalf,
a
ls een medicijn.
Het werkt als een verdrietstollend middel
als jij jouw pijn kunt delen met iemand anders.  

En wees niet bang dat de ander jou niet
begrijpen zal ,want doet diegene dat niet,
dan is hij geen vriend,
geen metgezel waarop je bouwen kunt. 

Een vriend is namelijk vaak de fundering
v
an jouw leven. Vrienden zijn vaak die berg waartegen jij kunt leunen.

En vaak zijn ze net dat ene straaltje hoop
waardoor jij opnieuw het licht kunt zien!
 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Aan mijn vrienden die lijden


Je kunt iedereen die lijdt helpen en iedereen die niet begrepen wordt begrijpen. En als je hem begrepen hebt, kun je met hem aan de slag; het zwakke in het sterke veranderen, het onvolwaardige in het volwaardige, het ongelukkige in het gelukkige. Wij zijn niet intelligenter, niet beter, niet boven de rest ... We hebben alleen de picht elk individu boven zichzelf te laten uitstiijgen ...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:47 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

stofwolk


Tegen de kracht van de natuur valt niks te beginnen.Wij, de moderne Europeanen die dachten alles onder controle te hebben, zijn tegen onze grenzen gebotst. Laat dit een lesje wezen. Er zijn veel ergere dingen in de wereld dan vliegtuigen die een paar dagen aan de grond moeten blijven.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:02 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

boetedoening


"De laatste tijd hebben christenen dat woord boetedoening te vaak vermeden. Boetedoening is een genade. Zij is noodzakelijk om onze fouten te erkennen. Vernieuwing is het werk van de goddelijke barmhartigheid.”

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

liefdevol opgroeien


Het kind in jezelf verliezen doe je een heel leven lang ...
Je herinneringen aan je opvoeding zijn gegrift op je grijze massa en dit niet enkel door toedoen van de mensen die je altijd hebben omarmd en het beste voor je wilden ...
 
Het kind in jezelf is weg, afgestorven of misschien zelfs dood en vergaan als je jezelf niet graag ziet ... Meer zelfs, het beminnen van de ander begint met het koesteren van je eigen "ik zijn" ...
 
Ons brein is geconditioneerd op het verwerken van impulsen en emoties van vroeger, heden en later ... Het kan niks "voor zien" ... en is daardoor zo ellendig broos ...Je moet er als kind zelf mee leren omgaan en wanneer je het geluk hebt om te praten, luisteren en zien, raad inwinnen bij mensen die je hebt leren graag zien, vertrouwen geven ...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Lente voor jou?


Lente,een droom en een verlangen, zeker na een lange, koude en strenge winter, vooral voor mensen die niet naar buiten kunnen, neit buiten mogen. Ook zij hunkeren naar een zonnestraal op hun gezicht. Moge de Geest een weg vinden via ons om ook aan hen vreugde en toekomst te schenken!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

IK


Ik leerde dat IK zeggen, niet altijd

egoïstisch moet zijn,

maar vaak een teken van

 'even op adem komen',
 om daarna
met volle moed
 opnieuw er tegenaan te kunnen gaan.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

het leven als een lot?


Hoeveel vluchtige ontmoetingen telt een mensenleven? Wat had kunnen zijn, maar nooit zal zijn, je heel even benevelt en voorbijvliegt. Elke dag van ke leven is een mand vol gemiste kansen, van misgelopen lotswendingen. Het heeeft zin erom te zuchten, je moet je eigen weg weten te waarderen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

twijfel


'Heb jij dan nooit aan je geloof getwijfeld?', vroeg me een dame. Mijn antwoord was: 'Denk je dan dat ik een heilige ben? Heiligheid vind je alleen bij armen van geest; een denkend mens worden zware beproevingen gezonden. Goed is niet die hij geen verleidingen kent, maar hij die deze overwint. Iemand die nooit aan iets twijfelt, heeft een dode ziel. Maar twijfel aan mijn geloof werd al gauw weggenomen om plaats te nemen voor VERRTROUWEN, mijn grootste wapen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:18 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Ommekeer in je leven


Weet je, opeens komt er een moment in je leven waarop je voelt dat het zo niet langer kan. Dan moet je stil blijven staan, om je heen kijken, luisteren naar de stilte en iets wezenlijks over jezelf begrijpen. Misschien ook het moment om bewuster en langer bij Onze-Lieve-Heer te verwijlen, te zwijgen en te weten dat er een nieuwe weg voor je open ligt.

Bij deze ook "Gelukkige Verjaardag zus!"
Mogen al je dromen dit jaar uitkomen, en
dat zijn er ondertussen drie!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:20 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

om bij stil te staan


Ik ben een heel gewoon boek aan het lezen, een roman, maar plots raakt me die ene zin waardoor ik lang door het raam bleef staren. Ik dacht dat deze wel de moeite was te overwegen. Hier gaat hij.


"En toen Christus aan het kruis hing, had hij toen ook hoop?"

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Jezus, een groot mens


Het is een groot man die met Jezus kan zeggen: "Want mijn juk is zacht en mijn last is licht."
Er staat ook geschreven: "Gij moet eeen zwak mens geen bovenmatige lasten op de schouders leggen".
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

BOEK


De hand van St. Euphemia (2006)

Vaughan-Hughes, Pip



Broeder Petroc, een vriendelijke jonge novice, leidt een eenvoudig leven op het Engelse platteland. Hij doet zijn uiterste best om zijn ziel zuiver te houden– en het vrouwelijk schoon te weerstaan – maar loopt met open ogen in een wrede valstrik. Ingepalmd door de charmante maar vileine ex-tempelier Hugh de Kervezey, laat hij zich verleiden om een relikwie van het altaar weg te nemen. Volgens Hugh heeft de bisschop het nodig, maar het betreft een ordinaire diefstal en voor Petroc het weet, krijgt hij een moord in de schoenen geschoven. Met het relikwie onder zijn pij vlucht hij voor zijn leven.
Met de gewetenloze moordenaar op zijn hielen, is zijn enige redding een mysterieuze relikwieënhandelaar, die hem opneemt in zijn gezelschap. Reizend door Europa en met de Kerk en De Kervezey in zijn kielzog, probeert Petroc erachter te komen hoe zijn lot verbonden is met het heilige relikwie en zint hij op wraak op de man die zijn leven ontwricht heeft...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

JURK














Ik zou zo graag twee armen vinden

die me lang en lief omhelzen zouden
maar alle armen die ik vind
omhelzen niet zoals de jouwe

Ik zou zo graag twee lippen vinden

die me vol en warm kussen zouden
maar alle lippen die ik kus
die kussen niet zoals de jouwe
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

dagboek - vervolg


Ik zal vandaag wat beknopter proberen te zijn want ook ik wil Parijs-Roubaix zien en ik hoop dat ons Tommeke wint. Ja, Maarten is nogal persoonlijk deze dagen, zag je gisteren ook. Het schijnt zelfs dat je daamee schoort (grapje), zeker als het leed wordt uitgesmeerd, maar dus niet hier wat je trouwens nooit van me moet verwachten.

Mijn bloggen wordt soms beïnvloed, al dan niet ten goede of ten kwade -afhankelijk van het uur en tijdstip - door een buurvrouw die virtuoos piano kan spelen. Soms een welkom, voor anderen een diepe zucht. Ik denk eraan omdat ik in haar tuin een heel grote boom zie staan waar ik op uitkijk en die één en al bloei is. Helaas bloeit die boom slechts maar een grote week, want toen ik mijn gras aan het 'afrijden' was dacht ik dat het begon te sneeuwen. De grasmachine nam deze mooie sneeuw zomaar mee en daar verscheen het eerste frisse groen. Natuurlijk zijn er ook nog andere lentekleuren in de tuin nu. Het mooiste zijn nu wel de honderden paaslelies/narcissen met hun geel-witte kleuren, al dan niet in dubbele kelkvorm.
Ik heb me maar aan twee dingen pijn gedaan, een paar vroege netels die ik nu nog voel alsook een paar doornen die alijd boosdoeners zijn van een plant die te laag bij het gras groeit.

Het mooiste van dit dagboek heb ik voor het laaatst bewaard. het overspant de volledige week en kleurt nu al de volgende. Ik weet dat sommigen zullen zeggen: "toch weer niet", maar jawel, want zeg nu zelf, hoe zou jij reageren als iemand die je al een tijdje kent zonder dat je het zag aankomen je  zegt:"Ik heb je lief", zeker als deze persoon in kwestie gehandicapt is?! Kwam vandaar de energie de badkamer een grondige beurt te geven, de ramen te lappen en zoveel meer ... Liefde geeft inderdaad leven!

Dit dagboek nu afsluiten met het zoeken naar een gepast kado voor zus die straks tram vier neemt, snik! O ja, nog dit. Ik had daarnet afgesloten, maar naast de blijheid van de ontmoeting van afgelopen week, vernam ik met groot ongeloof dat een ex-collega van me ook getroffen is door darmkanker ... En meteen hoorde ik nog drie namen van mensen die ik ken die door 'dit beest' zijn aangetast. Je zou al van minder schrik hebbben wanneer één van de ouders zich niet goed voelt.

Mag ik jullie een aangename zinvolle zondag toewensen voor wie julie dan ook mogen supporteren, zij het in de wielrennerij of voor je geliefden!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

dagboek en bedenkingen


Inderdaad, ooit lang geleden ingelogd onder deze categorie, maar wat mij betreft zijn enkel de bedenkingen overgebleven. Het dagboek haalde nauwelijks mijn blog ook al was ik er steevast van plan dierbare herinneringen, kleine anecdotes en allerhande dagelijkse dingen op achter te laten. Maar ja zoals wellicht bij velen onder u ga je voor een bepaald publiek schrijven, een publiek dat je in oorsprong niet zelf hebt gekozen. Toch niet in mijn geval want ik pende zomaar iets neer en anderen hebben hier en daar iets opgepikt en zo krijgt ieder blogger wel zijn eigen publiek. Een lange inleiding - maar het is dan ook zaterdagavond - om toch eens het dagboek van deze week in te vullen.
Laten we maar beginnen zoals heel velen onder ons, bij de start van de paasvakantie. Meteen is het een lust eindelijk mee te kunnen zingen met het lied 'daar is de lente, daar is de zon'. Het is hier ook stil genieten want de schoolpoort hier niet ver van bij mijn deur is gesloten; dus geen kwetterende kleuters, taterende mama's, aanschuivende wagens, maar o zo een zuivere stilte. Nog aan het genieten van die stilte en deze nieuwe lente draai ik de kraaan open voor de vaatwas. Neen, ondergetende heeft nog geen automaat en dus handmatig werk is ook een lust, enfin soms toch. Mar kijk na vijf tellen en wat warm water hoor ik iets prutttelen en dan ineens enkel nog koud water. Nog eens naar de rode knop geschakeld, maar daar komt nu niets meer uit. Meteen gaan alle gedachten naar alle windhoeken. Het eerste, en dat kennen jullie wellicht ook zeker wanneer je zelf niet een handige harry bent, is roepen op je vader (toch in gedachten), of naar de buurman ... en ondertussen al een rekening maken wat die nieuwe boiler zou kosten. Even op de klok kijken, ik met die waterman nog te pakken krijgen voor de middag .. ik heb geluk, hij neemt op en zal komen. Maar wanneer is een "zal" bij deze gasten? Geluk bij een ongeluk, pas enkele uren staat hij voor de deur. Zijn ijzeren koffer schuift over mijn gladde vloer en al vlug hoor ik een paar tangen ook tegen de grond gaan. Ik durf het hem niet te zeggen, maar ben nu al bang voor de schade die hij zal achterlaten. Zwijgzaam doet de man verder. Ik zwijg ook, want de arbeidstijden zijn al duur genoeg. Gelukkig is deze stielman niet als vele anderen die meteen alles in het nieuw zetten indien niet echt nodig, al hield ik mijn hart vast wanneer hij over de prijs van nieuwe appaten begon te spreken. Maar toen ik hem alles terug zag aanspannen wist ik dat ik er met vijftien euro voor twee maal blazen in een leiding er zou van afkomen. 'De rest' zegde hij, kijkend naar een natte vloer 'is voor jou'. Heb ik maar al te graag gedaan en eindelijk kon ik mijn vaatwas starten, enfin toch nadien ik het middagmaal binnen gekieperd had ... Pas de eerste uren, morgen meer  ...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten