luisteren
"Ik begrijp het leven als een luisteren naar God dwars door de gebeurtenissen die mij overkomen heen: een telefoontje, een mail, een ontmoeting." Zo ook is een moderne priester, een sociaal assistent ... vaak iemand die niet méér doet dan luisteren. Mensen komen naar je toe om allerlei redenen, die niet allemaal even verheven zijn. Ze nemen vaak ook een stuk van je kostbare tijd, terwijl ze niet veel te vertellen hebben. En toch mag je daar uren aan besteden, want het zijn geen verloren uren..als ik maar luister. Soms gebeurt het ook dat het antwoord te lang op zich laat wachten en en je als toehoorder ongerust wordt, maar ook dat is een vorm van luisteren.
Als je van de ochtend tot de avond mensen ontvangt/leest (zoals ondertuusen in deze virtuele wereld waar mensen soms nog beter tot verhaal komen), heb je een heel panorama van de behoeften en de vreugden van het bestaan voor je liggen. Maar wanneer al deze vragen dan nog eens met de eenvoud van het Evngelie beluisterd worden, dan wordt dit luisteren een écht luisteren naar die ander en door hem heen naar God. Zo te luisteren naar de stem in jezelf kan niet anders dan dat je dat ook wil doorgeven en bereid bent er echt iets aan te doen, hoe klein ook. Wie echt heeft geluisterd naar een bv. een niet uitgesproken vraag uit een mail - ik noem zomaar iets - zal weten dat hij daar antwoord zal kunnen op geven omdat hij die vraag, die zo menselijk leek, tot gebed heeft gemaakt. Gebed kan zo nooit los staan van daden!
En dat dit luisteren belangrijk is heb ik zopas ondervonden bij het ingaan van dit woordje, want het toeval wil dat er ook hier en nu op dit net mensen uitzien naar een "gedragen woord". Dank u voor de aansporing.













