Vrijdag 10 december 2010
doordenkertje
Je krijgt nooit mensen in je leven
als je je voor hen verstopt!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 9 december 2010
BROOD VOOR ALLEN
Christus is gekomen om brood te geven aan de wereld, in alle betekenissen van het woord, dus ook brood voor het lichaam. Het hongerprobleem zou ons geweten nooit met rust mogen laten. Er is maar één oplossing: dat wij vrijwillig onze luxe verminderen om anderen te laten leven.
'Elk kledingstuk in je kast dat je niet nodig hebt, 'zegt Ambrosius, 'behoort je niet toe.' Meer nog, als onze broeders en zusters sterven van de kou, moeten wij ons ontlkleden voor hen. Deze vraag dringt zich mer dan ooit op nu we in eigen land beelden zien van mensen die sterven van koude en ontbering. 'Geef ons heden ons dagelijks brood' betekent dan ook dat wij recht doen aan allen, heel zeker nu!
Woensdag 8 december 2010
8 december
|
Maria echter sprak tot de engel: 'Hoe zal dit geschieden daar ik geen man beken?' Hierop gaf de engel haar ten antwoord: 'De heilige Geest zal over u komen en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook zal wat ter wereld wordt gebracht heilig genoemd worden, Zoon van God.' Uit: Lucas 1, 34-35 Gezien mijn blog altijd een beetje een Mara-blog is geweest - waardoor velen dit blog en zo ook zijn schrijver leerden kennen - is het heel passend het feesst van vandaag, op 8 december, in de kijker te plaatsen. |
|
Dinsdag 7 december 2010
crisis
De blinde is het beeld voor tastend verder moeten gaan.
Crisis brengt een mens in onbekend levensgebied.
'Het leven gaat door', zegt men dan. Maar hoe?
In een crisis zie je anders en je ziet wat anderen niet waarnemen.
Je bent gevoeliger voor woorden.
Je bent gevoeliger voor steun die oprecht is.
Je bent gevoeliger voor attente aandacht.
Crisis kan zijn een zevenkoppig monster,
dat jij moet aankijken
om in een nieuw begaanbaar
levensgebied te komen.
Uit: Marinus van den Berg, Vormen van geluk. 2005
Maandag 6 december 2010
Pesten op het werk
Hieronder vind je een typologie van pest-activiteiten op basis van de effecten op het slachtoffer.
| Ervoor zorgen dat het slachtoffer zich niet meer kan uitdrukken/op een efficiënte manier kan communiceren: |
- het management geeft geen mogelijkheid tot communiceren
- je wordt gedwongen je stil te houden
- verbale bedreigingen
- permanent bekritiseren van je werk
- je privé-leven wordt aangevallen.
| De mogelijkheden van het slachtoffer om sociale contacten te onderhouden uitschakelen, iemand sociaal isoleren: |
- collega’s die niet meer met je praten of die je verbieden met het management te praten
- op het werk laat men je je links liggen en komt men niet meer bij je zitten
- je compleet negeren
| Het ondermijnen van je persoonlijke reputatie: |
- roddelen over jou
- uitgelachen worden door je collega’s
- anderen maken plezier met jouw fouten, de manier waarop je gaat of praat, je etnische afkomst
| Je beroepssituatie onmogelijk maken: |
- je krijgt geen taken of werk meer
- je krijgt enkel nog werk dat geen enkele betekenis heeft of geen verantwoordelijkheid inhoudt
- je krijgt te moeilijke taken in verhouding tot je competentie
- men doet je geloven dat je veel professionele fouten maakt
| Mikken op je fysieke gezondheid: |
- je krijgt gevaarlijke werkopdrachten
- je wordt fysiek bedreigd of aangevallen
- je wordt seksueel lastiggevallen
Zondag 5 december 2010
respect
Alles draait rond en om de as van respect
Alles wat men doet
Alles wat men krijgt
Alles wat men mag beleven
Alles is met respect terug te betalen.
Zoals een lach
Een groet
Zoals een handdruk
Een kus
Niet betaalbaar is met geld,
Zo is alles slechts betaalbaar met respect.
Want alles
Ja, echt alles draait rond dat ene woord:
Respect.
Zaterdag 4 december 2010
een adembenemende boekentip!
Prooi (2010)
Luc Deflo |
| Bijna middernacht. Inge Gerets komt van een personeelsfeestje in het chique Anderlechtse Westland Shopping Center. Ze moet voortmaken. Anders mist ze de laatste trein richting Mechelen. In Sint Guido, de dichtstbijzijnde metrohalte ligt het perron er verlaten bij. Op het signalisatiebord is welgeteld één rode stip te zien. Van een metrostel dat twaalf minuten geleden is vertrokken. Van inkomend verkeer geen spoor. Als ze een taxi overweegt en rechtsomkeert wil maken, merkt ze tot haar verbazing dat ze niet alleen is. De jonge allochtoon, zelfzeker en arrogant, staart haar aan alsof hij naar iets smerigs kijkt. Blijven of weglopen? Kiezen. De essentie van het leven. Maar wat als er geen keuze is? Als het noodlot nonchalant je enige uitweg blokkeert. De roltrap. Inge beseft dat ze als een rat in de val zit. Ze panikeert. Waarom ik? Probeert zichzelf te sussen. Die jongen wacht gewoon op een vriend. Haar gemoed schiet vol en ze haast zich naar het eind van het perron, murw gebeukt door haar emoties. Ben ik een racist? De jonge allochtoon komt haar niet achterna. Op het signalisatiebord floept een rood bolletje aan. Nog tien minuten wachten. Inge haalt opgelucht adem. Als haar ogen langs de muur glijden, ziet ze een vuilniszak. Het ding hangt over de bewakingscamera. Is dat toeval? Of het begin van een verschrikkelijke nachtmerrie waaruit Inge nooit meer zal ontwaken? |
Vrijdag 3 december 2010
ware vriendschap
Wat ooit vriendschap teweeg bracht blijft wanneer je mekaar “kent”.
Het onbekende moet je leren ontdekken een leven lang.
Ware vrienden blijven mekaar steunen op afstand in goeie en kwaaie momenten ...
Donderdag 2 december 2010
echte vrienden
Soms kan in een relatie een sluimerend ongemak schuilen, ook tussen vrienden, zeker in een beginnende liefdesrelatie. En je hoort en leest het ook zo vaak dat echte vrienden elkaar steunen door dik en dun ... Het karakter en het humeur van de ander mag dan ook geen rol spelen voor de goede verstandhouding, nog minder zijn afkomst of verleden. Omdat juist de verschillen hen sterker maken. Completer.
Bij deze een gelukkige verjaardag aan mijn broer op deze dag, dankbaar, ondanks onze verschillen, dat we bij elkaar terecht kunnen in goede en kwade dagen.
Woensdag 1 december 2010
DOEN!
Als de hartstocht vervaagt
moet de wilskracht het overnemen!
Dinsdag 30 november 2010
Kerken leeg
Iedereen heeft het gelezen en gehoord: 'Kerken zijn tegen 2016 leeg'. Toen ik deze titel van een persbericht mailde met wat uitleg aan Indische vrienden, zowel leken als inlandse missionarissen kreeg ik prompt enkele antwoorden waaronder volgende. Meteen de echte zin van de ADVENT!
"with the change of orientation, this is possible.
when people are after money, power, name & fame; what they miss mostly is the religiosity.
it is a byproduct of reason outplaying faith.
there will definitely be a time when faith regains its lost glory.
let's pray and wait upon that day.....
that to is the meaning of ADVENT.....
Let's wait in expectation of the return of the lost Christian Glory in prayer .....
God Bless You"
Maandag 29 november 2010
Sint-Maarten in daden
Het kan melig klinken of voor watjes, en toch - trouw aan mijn patoon, de Heilige Martinus - heb ik me steeds gefocust op de meest kwetsbaren in de samenleving, op die mensen die om één of andere reden niet konden deelnemen aan het maatschappelijk leven, op mensen met minder kansen.
Zeker in deze vroege koude winterdagen is dit een oproep julie mantel te delen met een ander die er geen heeft, of zoals in het Evangelie staat: Iniden je twee kledingstukken draagt, ontferm u dan over diegene die er geen heeft en geef die kledij aan die ander die ook maar een mens is!
Zondag 28 november 2010
Verwond
Ik las recent dat woorden wonden kunnen openbreken - en dat is inderdaad maar een al te grote waarheid, zelfs jaren na de feiten - maar dat zwijgen de genezing versnelt.
Maar klopt laatste dan wel? Of heeft het eerder te maken met het niet aanvaarden van de eigen werkelijkheid die soms een onuitputtelijk bron kan zijn van niet verzoend zijn? Maar hoe kan een mens verzoend zijn als hij bijvoorbeeld van de ene op de andere dag, en dit zonder afscheid te kuunen nemen, niet langer kan en mag deelnemen aan het rijke sociale leven dat 'werkvloer' kan heten, en dat omwille jaren lange pesterij?
Bij onverwachte ontmoetingen kunnen zowel woorden als het zwijgen wonden openbreken, en als je nog maar pas had gezegd tot een vriend dat je over de 'zeven magere jaren' heen waart - de periode van een genezingsproces - is het voldoende een ex-collega tegen het lijf te lopen die na al die jaren slechts een 'hey' in het luchtledige roept, om als een verwond dier neer te gaan liggen.
Gelukkig is er dan het geloof, een God die verder reikt dan dit kleinmenselijke; een God die me inspireert tot vergeving en verzoening.
Zaterdag 27 november 2010
VRIENDSCHAP
VRIENDSCHAP ALS LEIDRAAD
Het klinkt eens anders als mijn leidmotief van mijn blog, maar zegt nog steeds even veel; ik kan er gewoon niet over zwijgen; misschien precies omdat
VERTROUWEN EN WEDERZIJDS BEGRIP HECHTE VRIENDSCHAPPEN SMEDEN.
Vrijdag 26 november 2010
Houden van het leven
IK HOU VAN HET LEVEN
Ik hou van het leven
er is zoveel dat je kan geven
Mensen gelukkig maken
schreeuw het zoveel mogelijk van de daken
Lachen, helpen, troosten en liefhebben,
samen de handen in elkaar
alles komt zoveel vlugger klaar.
Bloemen, vriendschap, warmte en tranen
Liefde geven en liefde krijgen
het beste om verdriet te doen verdwijnen.
Hand in hand
werken aan een nieuw land…
Als we samen vechten voor wat geluk
kan de wereld niet meer stuk!
Een bloglezer werd geïnpireerd door de titel enkele tijd terug en liet me volgende toekomen ...
Donderdag 25 november 2010
gelukkig zijn
gelukkig zijn met wat je hebt
maakt gelukkig in het hart
Woensdag 24 november 2010
een tussendoortje
moet kunnen
zeker voor hen die nu in verwachting zijn.
Woensdag 24 november 2010
novembergedicht
Ik ben: wie houdt van eenvoud en stilte
Ik ben: wie streeft naar evenwicht en rust
Ik ben: wie lacht en zingt en danst en kust
Ik ben: wie vecht voor recht en bidt voor vrede
Zo ben ik: moed, geduld en vrede
Zo vind ik liefde en geluk................................
Dinsdag 23 november 2010
ik dacht aan fitness
Je hoeft niet per se je tempo op te voeren
om meer uit het leven te halen.
Mahatma Gandhi
Gelukkig zwaar misdacht!
Maandag 22 november 2010
nogmaal IK
Ik ben veel te snel en veel te fel geveld door empathie!
1 reactie op dit bericht
Een al te ware uitspraak mijn beste Maarten
Dank je wel voor de mooie tekst die je me stuurde...daar heb ik goed over nagedacht hoor. Wie van ons dwaalt niet eens af, ik wel..ben ook maar een mens maar ik weet altijd de weg terug weer te vinden naar Hem. Hij die alles begrijpt en alles vergeeft, zolang je de weg bewandeld die Hij voor je bestemd heeft.Al behoor ik niet bij een kerk, ik probeer te leven als een Christen..het geloof zit diep in mij verankerd. En bedenk maar eens dat onze God, menselijker is dan de meeste mensen hier op aarde.Hij die alles weet..en elk wenend kind liefdevol in zijn armen neemt. Hij is er altijd om me te troosten in moeilijke tijden.Bij Hem voel ik me geborgen en mag ik mezelf zijn.Bij deze dank ik je nogmaals..ik wens je alle goeds en God's zegen toe. Met lieve groet van Rozemarijn.