Witte Donderdag

wat mensen niet begrijpen
is dat onze wereld niet verdeeld wordt door grenzen
noch door nationaliteiten,
maar wel in en door onze gedachten.

een koud hart
is geen dood hart
maar een hart dat wacht
en dat ooit eens dacht
aan liefde en beminnen
maar er niet aan kon beginnen
omdat het het verleden
niet kan vergeten

"Geef nooit uitleg. Je vrienden begrijpen je wel en je vijanden geloven je toch niet."
E. Hubbard

Dus wij blijven altijd vol goede moed, ook al weten we dat zolang dit lichaam onze woning is, we ver van de Heer wonen. We leven in vertrouwen op God; wat komen gaat is nog niet zichtbaar.

2 korintiers 5,6-7

Het doel van je opdracht is de liefde die voortkomt uit een rein hart, een zuiver geweten en een oprecht geloof.

1 Timoteus 1:5

Haast alles in het leven is relatief tot voorbijgaand. Het is iets waarover ik al eerder wou schrijven, maar nu we recent werden geconfronteerd met technische problemen in ons eigen Seneniorenland moet ik er terug aan denken.

Velen hebben met ijver een stukje geschreven, een plaatje gemaakt of een powerpoint gepresenteerd of wat dan nog meer. En zie: één vingerknip en alles is weg! Het hoeft niet eens verdwenen te zijn, want wat je gisteren of eergisteren of zelfs verleden maand achterliet, daar had je je werk, je tijd en je energie ingestoken om het zo goed mogelijk te laten overkomen, om er in eerste instantie zelf deugd aan te beleven, en zie eens de dingen gepost zijn ze al aan het verbleken. Je kijkt soms raar op als er nog iemand reageert op een veel vroeger bericht, foto of pps.

Iets gelijkaardigs hebben we met het mailverkeer. Mensen, hoe veel mails moeten we dagelijks verwijderen die we zelf hebben verstuurd?! Waren ze dan niet allen even belangrijk? Misschien wel, anderen juist niet. Maar op dat moment was het een manier van contact houuden, met vrienden en familie, of zelfs met nobele onbekenden. Misschien was het gewoon een hiaat opvullen van eigen eenzaamheid en hunkering. Maar de meeste dingen, zeker als die mails niet professioneel bedoeld zijn, vliegen al gauw in de prullenmand, tenzij jij ook iemand bent die niets kan wegwerpen. We gaan het dan maar niet hebben over de mailing die we dagelijks ontvangen. Eén moment belangrijk, om dra al te vergeten. Of denken dat dit wel doorgestuurd moet worden aan deze of gene.

Twee voorbeelden van hoe onbelangrijk belangrijke dingen kunnen zijn.
Hoe veel te meer dan de ervaringen in het echte leven.
Opstaan en slapen gaan en weer verder gaan.

Of heel concreet zoals hier en nu: eergisteren nog reikhalzend uitzien naar de komst van onze nieuwe bisschop, naar de wijding van het nieuwe altaar hier in de kerk op onze parochie ... en een dag later liggen de teksten verkreukeld ergens op tafel... als die al werden meegenomen naar huis.