Innerlijke aanwezigheidInnerlijke aanwezigheid is heel belangrijk ....en een heel mooi deel van het leven met en voor mensen....
Je kan onmogelijk zonder innerlijke aanwezigheid, bezorgheid.... liefde uitstralen....
Bidden is de basis....het spreekwoord zegt toch ook...ik aanbid jou.. het komt eigenlijk steeds weer terug , de liefde en vriendschap....iets waar je van houdt aanbid je....waarom zouden we het echte bidden ( kerkelijke bidden ) dan verwaarlozen....waarom de Heer vrezen, hij is toch onze herder, engelbewaarder, redder, helper....Hij is ons alles...een dank u zeggen dat we mogen ontwaken en een dank u zeggen voor de mooie dag die we krijgen , ondanks soms tegenslagen , ook daar zitten positieve lessen in....
Een luisterend oor en een helpende hand is het mooiste geschenk dat je kan delen....
Ik praat graag, maar luisteren doe ik heeeeeeeeeel graag...samen lief en leed delen....is toch zalig...maar spijtig genoeg...waar kan en mag het nog....
... bedenkingen van een blogger op laatste artikelen ...
zingevingfamiliegeluk
waarom niet het gehele plaatje?familiegeluk
WAT IS ER MOOIER DAN ECHT FAMILIEGELUK ?!
met dank en groeten aan Connie ...
man en vrouw
Ondanks alle verschillen willen mannen en vrouwen uiteindelijk hetzelfde:
een persoon die ze kunnen vertrouwen
en die hen vergezelt op de reis door het leven.
Edp
dankbaarheid
Dankbaarheid is het enige criterium van het geloof,maandag
Probeer niet anders te zijn dan je bent en probeer dat perfect te zijn.AANWEZIGHEIDAANWEZIGHEID.
Hebt u iets gemist in vorige overwegingen rond ‘aanwezig-zijn’? Ja, dat hebt u inderdaad en terecht! Want een luisterend oor mogen en kunnen bieden, een ander op verhaal laten komen, zichzelf mogen zijn met zichzelf en bij de ander kan dan wel van veel geduld en medemenselijkheid getuigen, van geloven en vertrouwen dat het wel allemaal weer ergens goed komt, toch zal deze mooie grondhouding die we al eerder ‘sociale liefde’ noemden maar zijn blijvende kracht halen indien die het alledaagse overstijgt; anders houdt deze solidariteit niet stand, hoe goed ze ook was bedoeld en met wat voor een enthousiasme je er ook voor bent gegaan. De sociale liefde kan maar gedragen worden door die innerlijke AANWEZIGHEID die voortkomt uit een blijvend geloven in Diegene die naast me loopt en nederig mee zoekt en blijft luisteren, de Heer zelf. Slechts door die spirituele kracht van het diep en echt geloven en vertrouwvol volharden in ons nabijzijn wordt deze taak een lichtheid. Enkel in het gebed zullen wij de energie vinden verder en nog betrokkener aanwezig te zijn. Uiteindelijk is wat wij doen vrucht van ons gebed, en niet omgekeerd. Het is met een christelijke grondhouding dat we naar elkaar kunnen toegaan, en dat maakt het verschil met de ‘sociale liefde’, want wij mogen ondanks alles terugvallen op de Heer, in blijvend vertrouwen, want God kan niet alles; Hij kan alléén maar barmhartig zijn, keer op keer!
Ja, vrienden, deze dimensie hebt u gemist in vorige bijdragen. Bidden is soms niets méér dan het kijken naar zoals ik graag kijk naar het bruin houten beeld van de Lieve Vrouwe. Ik hou van de manier waarop de plooien van haar kleed vallen, zo natuurlijk, en de tedere schuine stand van haar hoofd, alsof ze niet allen mijn gedachten kent, maar ze ook stilzwijgend goedkeurt. Dat dit Licht je mag begeleiden wanneer je probeert menselijk gelovig aanwezig te zijn!
zelfbeeldALS JE WEET DAT JE IETS GOED KAN
DAN KRIJG JE OOK EEN BETER ZELFBEELD.
ZEER BELANGRIJK JOUW TALENTEN
AAN TE BOREN; ZE LIGGEN SOMS NOG
HELEMAAL ONAANGEROERD,MAAR VOOR
ANDEREN EEN BRON VAN INSPIRATIE!
EN VELE BLOGGERS HEBBEN GAANDEWEG
ONDERVONDEN DAT ZE IETS MEER IN ZICH HEBBEN,
DAT ZELFS EEN TEGENVAL EEN NIEUWE
UITDAGING KAN WORDEN.
MAAR PROBEER NIET KEER OP KEER JE HIERIN TE LATEN BEVESTIGEN.
zondag
mag ik elk van u een aangename zondag toewensen ?!aanwezig zijn 2
"wil je nog eensaanwezig zijn
je denkt misschienwat is liefde
Mensen vergeten wat je zegt en wat je doet,HONGER
‘De schande van onze eeuw ligt besloten in de blik van een kind.
De wanhoop van onze wereld ligt besloten in de blik van een moeder. De beschuldigende blik van dat kind, van die moeder, zal ik met me meedragen zolang ik leef’.
Bernard Clavel
moppenslaap zacht
SLAAP ZACHT EN VOOR MORGEN HOPELIJK GEZOND WEER OP! MAARTEN
nog oorlog
"Moet ik er u nogmaals aan herinneren dat honger een MASSAVERNIETIGINGSWAPEN is dat dagelijks 24.000 mensens DOODT en elke minuut elf kinderen?" Aanvaarden we dat honger halveren er in 2015 nog 400 miljoen mensen ondervoed zijn en honger lijden? boekentip
Goeie vrienden,
Nu we nog in de herdenkingsdagen verwijlen rond oorlog en vrede is dit misschien een gelegenhied een boek voor te stellen dat eveneens over oorlog gaat, niet dat oorlog een "aanbeveling" waard zou zijn, maar het was wel de inspiratie van de schrijfster Sophy Burnham die zo geraakt werd door de wreedheden die NU gebeuren in het vroegere Joegoslavië, de oorlog ook tussen godsdiensten hier vlak bij de grens, dat zij terug ging in de tijd waar katharen vervolgd werden om hun geloof. Dit boek spreekt ook van veel oprecht geloof, soms héél menselijk, maar ook van passie; over een vrouw die liefheeft, zondigt, verraad pleegt, een vrouw op zoek naar spiritualiteit en liefde. Ik raad dit boek dan ook heel graag aan in deze regendagen.
Meer vind je op de achterflap al moet een boek eerst gelezen worden.
Ik heb er in elk geval van genoten en heb me meermaals afgevraagd of we uit al die oorlogen nog niets hebben geleerd. Eén zaak komt altijd wel terug, toen en nu: Het geloof als laatste hoop en redding doorheen de eeuwen heen.
http://weygenstraat.blogspot.com/2007/06/het-geheim-van-montsgur.html
stuur me
kerkhof te Vladslo
Kerkhof te VladsloSint-Maarten
Op mijn feestdag kon ik moeilijk nalaten iets over mijn patroonheilige achter te laten voor blogland al moet ik het misschien precies vandaag hebben over de herdenking van beide wereldoorlogen. Ik denk dat mensen die deze gruwelijke periode, die ze aan de lijve hebben ondervonden, wel prioriteit zullen geven, en toch is er ook maar die ene dag in het jaar dat mijn naamfeest in de kijker komt. Weet je dat zelfs feestdagen in India veel méér gevierd worden dan een verjaardag. Op die dag, ik was er toevallig, wered ik met bloemenkransen overhangen, en tot op heden krijg ik nog kaarten met "Heapy Feastday" ... met de bijhorende "I'll pray for you". Maar ik ben weer eens afgeleid, mijn India toch ...
De tekst over Sint-Maarten is genomen uit : Al de dagen van ons leven.
11 november Sint-Maarten
Sint-Maarten is één van de bekende volksheiligen. Talrijke kerken, kloosters en instituten zijn naar hem genoemd en vele gebruiken werken met zijn naam verbonden. Volgens de legende sneed hij eens als soldaat met zijn zwaard zijn mantel in tweeën om hem te delen met een arme verkleumde bedelaar.
Sulpicius Deverus (“363- †420), een vriend en bewonderaar van Maarten, heeft als eerste, nog tijdens het leven van de heilige, daarover geschreven.
Tijdens een ongemeen strenge winter, waarin velen onder de ijzige kou leden, zag hij bij de stadspoort vam Amiens een armzalig geklede man. Deze smeekte de voorbijgangers om erbarmen maar allen gingen hem achteloos voorbij. Maarten, die zag dat de anderen geen erbarmen toonden, wilde, gedreven door Gods geest, zelf iets voor de man doen. Maar wat? Al wat hij nog had was de soldatenmantel om zijn schouders. De rest had hij reeds bij andere gelegenheden weggeschonken. Hij trok het zwaard waarmee hij omgord was, sneed zijn mantel middendoor en gaf de ene helft aan de arne man. De andere sloeg hij zelf weer om. Vele omstanders begonnen om hem te lachen omdat hij er in een halve mantel maar potsierlijk bijliep. Maar anderen, met meer inzicht betreurden diep dat zij niet hetzelfde gedaan hadden, temeer daar zij in hun rijkdom geen naaktheid hoefden te vrezen.
In de loop van de volgende nacht verscheen Christus aan Maarten in zijn slaap. Hij droeg het deel van de mantel, dat de heilige aan de arme gegeven had. Maarten mocht Hem aanschouwen en herkende het kleed, dat hij weggegeven had. Dan hoorde hij Jezus duidelijk zeggen tot de engelenschare die Hem omringde:’Maarten heeft mij met deze mantel gekleed’.
Dat delen, blogvrienden, wil ik ook hier telkens opnieuw proberen en zo wil ik ook mijn naam eer aan doen in navolging van diegene die zijn mantel deelde met zoveel armen en minderbedeelden, op welke manier dan ook.
10 november
wat bedoelden ze in 1918 met
"NOOIT MEER OORLOG” ??
Nooit meer oorlog
(klik maar foto open, misschien begrijp je het dan 2 x zo goed)
Elke generatie hoopt op liefde en vriendschap; ieder mens wil niets anders dan liefde, maar....wrede dingen blijven bestaan...omdat er steeds Kain en Abels leven.....Wie willen we zijn....Kain of Abel.... een eeuwig raadsel.....Een blijvend zoeken in onszelf...Een oorlog zoals vroeger is er nog steeds, met geweren, ontvoeringen, martelingen, verkrachting en moord ...ver weg van ons, denken we .... maar ook een stille oorlog, zonder geweren, leeft er nog steeds, een oorlog, in woorden, soms heel dicht bij ons, soms in ons eigen zijn, leven tussen engel en duivel, maar wij blijven geloven en hopen in liefde en vriendschap, want alléén LIEFDE is het antwoord!
Geïnspireerd op gedachten uit mijn gastenboek, een, mooie overweging waarvoor dank!
Sint-Maarten - leven
Uit het leven van Sint Maarten
Sint-Maarten werd rond 316 geboren in het huidige Hongarije. Zijn vader en moeder waren niet christelijk. Op twaaljarige leeftijd vroeg hij, tegen de uitdrukkelijke wil van zijn ouders in, om ingewijd te worden in het christelijk geloof. Zes jaar later werd hij gedoopt. Op vijftienjarige leeftijd werd hij in het leger ingelijfd; dat hoorde zo volgens de keizerlijke bepalingen uit die tijd. Om zijn goedheid en bereidheid was hij bij de andere soldaten zeer graag gezien. Zodra hij dat kon verliet hij de keizerlijke dienst. En hij sprak tot de keizer:’Tot nu toe heb ik u gediend, laat mij nu God dienen’.
Maarten vertrok naar Poitiers in Frankrijk, naar bisschop Hilarius. Hij bouwde zich buiten de stad een kluizenaarswoning. Om de armen in de omgeving te kunnen helpen, liet hij bewust de kans op een rijke carrière voorbijgaan en ging hij steeds eenvoudiger gekleed.
In 371 werd hij door de meerderheid van het volk en van de geestelijken, tegen zijn eigen wil in, tot bisschop van Tours verkozen.
Niettemin bleef hij zijn levensstijl van eenvoudige monnik verder handhaven.
Bisschop Maarten is de geschiedenis ingegaan als de zelfvergeten beschermer en helper van het arme volk. Reeds kort na zijn dood in 397 begon het volk hem als een heilige te vereren. Ook vandaag nog vinden wij sporen van deze heilige in bepaalde volksgebruiken.
dit blog
Beste mensen,huis aan huisliefdesgedicht
Ik voel je zachte adem
strelend op mijn huid
plagerig verlokkend
passie straal je uit
Zwoele kussen dwalen
fladderend en traag
mijn lichaam is betoverd
beantwoordt stil je vraag.
We zoeken in elkaar
verleidelijke troeven
en in ons samenzijn
kun je ook liefde proeven.
In verstrengeling gebonden
steeds hoger op de tree
de hemel binnen bereik
liefdesdans voor twee.
50 +Als je vijftig bent begin je na te denken
over dingen waar je vroeger
nooit over piekerde.
Ik dacht vroeger dat mensen
niet graag oud werden uit ijdelheid,
maar het gaat erom
dat je mensen die je liefhebt
kwijtraakt.
Rimpels krijgen is onbelangrijk.
Amerikaans schrijfster
herfst
... hoeft niet tries te zijn ..
liefde ordent
Niets is beter georganiseerd dan wat de liefde ordent.LIEFDE IS
GOD had magische woorden kunnen zeggen
om verlost te worden
van de nagels aan het kruis
maar dat deed hij niet.
Dat is LIEFDE!
max - 5 jaar
nederigheid
gedicht
Wees niet bedroefd wanneer het uur zal slaanallerzielen
geborgenheid over de dood heen
doodgaan
houden van.............
wanneer ik morgen dood ga,
vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield
halloween
Voor somigen om bij te 'hallo-WENEN", en toch net voor die paar bijzondere bezinningsdagen de tijdsgeest volgen, al wil ik toch even een doordenkertje nalaten ...vocation
VOCATION?
ROEPING?
« Est-ce qu’il y aura une vocation cette année-ci? » … Deze vraag hoorde ik door een dame gericht aan een leerkracht, die jaarlijks (we schrijven 1975) met een groepje laatste jaarsstudenten de Paasdagen hielp verzorgen in een klein dorpje in het noorden van Frankrijk, waar toen al – nu 30 jaar geleden – er een groot priestertekort was. Die dame was zowat de rechterhand van de pastoor aldaar. Het was tijdens de repetities (ons groepje bestond uit een zestal jongens) voor het Paastriduum dat ik plotseling die vraag heel duidelijk hoorde stellen, en wat meer is, de dame richtte haar ogen op mij. Ik werd van binnen heel diep geraakt; ik kreeg het zelfs warm, en ook al had die dame me nooit voordien gezien - we waren trouwens pas aangekomen en hadden dus nog niets méér gedaan dan wat kennismaken – voelde ik duidelijk dat het om mij ging. Nog meer, in zijn fluisterend antwoord tot haar kon ik uitmaken dat er een ‘”oui” doorklonk en ik zag zelf zijn gezicht stralen. Wat ik hier en nu vertel herinner ik me levendig alsof het gisteren was. Ik zie nog dat kerkje, de plaatst waar ik zat en waar de priester en die dame stonden, ja daar bij die pilaar. Laat me voor alle duidelijk er onmiddellijk aan toevoegen dat er nog geen “pastorale” contacten waren tussen die priester en mezelf i.v.m. een eventueel engagement priester te worden, en ondertussen zullen jullie ook weten dat ik al meerdere malen via mijn blog tekende met “the unblessed deacon”. En toch blijft die herinnering. Een gelijkaardige gebeurtenis, dit vele jaren later, werd ik eveneens persoonlijk aangesproken net als toen, al was het ook nu niet van persoon tot persoon., maar het gevoel en de zekerheid waren er in elk geval wel! Nog meer, ik voelde dat die weinige woorden niet zomaar woorden waren , maar een echte uitnodiging, misschien wel van hierboven.
Het was op een doodgewone zondag toen onze geliefde pastoor het had over roepingen en, denkend aan de nakende op pensioenstelling van een diaken, ergens een oproep deed naar al dan niet geëngageerde parochianen of er geen mensen waren die bereid gevonden werden de opleiding tot diaken te volgen. Op dat moment zal hij dat wel ingekaderd hebben in zijn homilie, maar het aan de andere kant zo duidelijk hebben verwoord dat ook ik voor een tweede maal ten diepste werd geraakt, want ook deze keer werden zijn ogen op een gegeven moment op mij gericht. Ik wist gewoon dat deze boodschap voor mij was al hadden we het er nooit over gehad; ik had er in elk geval nooit over nagedacht . En toch wist ik en beaamde ik in stilte, in dat uur: “Ja, dat wil ik doen”.
Ik heb de preister na de mis op gewacht en ik zag aan zijn ogen waarover ik het wou hebben. Omdat dit geen aangelegenheid is om zomaar op straat te vertellen heb ik hem nog diezelfde avond uitgenodigd voor een broodmaaltijd bij me thuis in de komende week. … wordt vervolgd. Maarten
Waarom een mens dit pas nu neerpent? Ik zal daar morgen misschien een antwoord proberen op te geven. Stilte en rust rust zorgen voor diepgang misschien …
gelovenEén van je blogs ging over : Wie is God.
Voor mij is God ZIJN, bestaan. God is liefde en als wij dat aanvaarden dan kunnen we iedereen lief hebben. God is steun, want hij is er altijd en overal. Ik praat tegen hem wanneer ik maar wil. Vragen doe ik niet vaak iets, wel voor een ander, maar niet voor mezelf en toch helpt hij mij want vaak zit ik wat vast en stuurt hij mensen (zoals jou) op mijn pad om me weer verder te laten wandelen.
Ik ga zeker niet elke week naar de kerk, wat ik wel graag doe is een lege kerk of kapel bezoeken, bidden, kaarsje laten branden, me gewoon even nog dichter bij Hem te voelen. En tot slot : God is GELOVEN, niet weten. Ik hoef geen uitleg van wie dan ook die niet gelooft…daarom heet het ook GELOVEN en niet WETEN of BEWIJZEN…
beter kon ik het niet gezegd hebben. maarten
huil niet
Huil liever één keer je hart uit je lijf,
dan voortdurend te lopen zuchten.
Chinees gezegde
hart
Jouw hart
lucht het
volg het
luister er naar
verlies het niet te snel
laat het altijd ergens vol van zijn
open het voor anderen
neem je geliefde er in op
en ook al heeft iemand het ooit gebroken
wees niet bang
het weer helemaal te geven …
jouw HART
getekend
GETEKEND
Hoe getekend door het leven de mensen ook zijn, iedereen verlangt naar het goede en naar liefde. Eigenlijk willen alle mensen, ook jongeren, goede mensen zijn. Mensen lijden soms aan hun eigen geschiedenis, maar verlangen allemaal het goede. Op het domein van het lijden moet je de mensen omarmen, wat voor risico dat ook mag inhouden, je bij Jezus voegen in zijn lijden ten einde toe. Te midden van dit lijden moet je liefde investeren. Dan pas gebeurt er iets nieuws, aan jezelf, aan de lijdende. De blijkbaar onzinnigheid wordt omgezet in een geschiedenis van liefde. Je moet iets doen met het lijden. Ik was dan ook blij vandaag een mailbericht te ontvangen van een blogger die effectief iets heeft gedaan aan die geschiedenis en er positieve krachten heeft uitgehaald. Aan die andere bloggers die echte pijn ervaren wens ik in liefde en vriendschap moed! Want wat je kan doen is antwoorden met liefde.
“Lijden behoort tot de geschiedenis, maar het kan worden overstegen”, aldus Mgr. Schruers. Laat ons elkaar tot steun zijn voor getekende mensen, welke littekens er ook mogen zijn aangebracht. Dat is onze roeping! Vandaar deze positieve gevoelens bij deze afbeelding en geen kruis ... al mag het.
bezit
BEZIT U WEL IETS DAT U NIET GESCHONKEN IS?
ALLES IS U DUS GESCHONKEN!
ouders
BIJ ALLES WAT IK DOE
DENK IK AAN MIJN OUDERS
OMDAT LIEFDE ERTOE DOET!
elke liefde
met dank aan een lieve blogvriendin die de waarden in mijn blog herkent en doorgeeft waarvoor dank!blog maarten
keuzes
We hebben angsten, onverschilligheid, onze eigen geschiedenis, een leven, ons karakter, talenten en gebreken zoals ik eerder schreef. Met al deze puzzelstukjes maken we ons leven. Of niet. Die keuze hebben we. En dus kunnen we in de zelfde lijn doorgaan en zeggen: we sluiten onze ogen voor armoede dichtbij of veraf, voor hongersnood en rampen, oorlog en vrede ... of niet! We kunnen muisschien niet veel doen, zeker niet op alle goed bedoelde bedelbrieven ingaan, MAAR we kunnen wél onze stem verheffen! En zeggen, roepen, schreeuwen: dit lijden - hier en elders - pikken we niet langer! Dit is zowel een humane als een christelijke opdracht. Dit kunnen we en moete we zelfs via ons geliefd SeniorenNet! Ik denk maar aan die ene dame die werkt voor Pakistan! maarten.goeie morgen
Het wonder van liefde maakt van een ieder een dichter.
Plato
gebedHeer God,
Goede Vader,
Vriend van de mensen,
Wij danken U voor de liefde waarmee Gij de wereld bemint,
Die grote, wijde wereld van Afrika tot China.
Wij danken U dat Gij ons roept
Om alle volkeren te bekijken met uw ogen,
En om alle mensen lief te hebben als uw kinderen
En dus als onze broers en zussen.
Wij vragen U,
Schenk uw vrede aan de wereld
En help ons te getuigen van de vrede die Gij alleen schenkt.
Schenk aan al uw kinderen uw Geest
Van vertrouwen in vriendschap en samenhorigheid
Opdat wij allen op deze wereld zouden samen leven
In navolging van uw zoon
Die de Weg naar vrede is voor ieder die in Hem vertrouwt.
Amen.
Hendrik Hoet
Gebed voor Missio-campagne
geluk in het kwade
Beste,
Aansluitend bij de mijmeringen over Vriendschap en Liefde vond ik deze mooie tekst van Mariette Martelé:
"Echte vriendschap is niet zoals het soms met de liefde gebeurt, onderhevig aan stemmingen en veranderlijkheid. Ze aanvaardt de ander zoals hij is, met zijn nukken, met zijn gebreken. Ze voelt zich niet beledigd om een kleinigheid. Ze beoogt alleen het goede van wie het voorwerp is van haar liefderijke bezorgdheid. Haar voornaamste hoedanigheid is haar trouw in alle omstandigheden. Een ware vriend ontdekken is een godsgeschenk, en de beste manier om ertoe te komen is nog zelf zo te handelen tegenover onze vrienden. Als wij dat kunnen, zal geen teleurstelling ons teneerdrukken, omsat wij niet beminnen met eigenliefde of berekening, maar omwille van diegene die ons zijn vertrouwen geschonken heeft. Zo'n liefde komt uit God en is dusdanog onveranderlijk. Er zal geen gevoel van eenzaamheid ons ooit nog kwellen, omdat we steeds iemand zullen hebben aan wie wij met genegenheid kunnen denken"
