Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Berichten van 1 januari 2012 tot 31 december 2012

leuke detective!


 
Mrs Hudson en de roos van Malabar    

Was voor mij puur genieten van de oude Engelse sfeer. Je ziet zo voor je het kostuumtafereel, en al blijft het boek spannend tot op het einde, dan getuigt het toch van veel humor. Echt een ontspennend detectiveverhaal!


(Mrs Hudson and the Malabar Rose, 2005)
Met Mrs. Hudson en de Roos van Malabar schreef Martin Davies het langverwachte vervolg op zijn enthousiast ontvangen debuut. Ook nu moet de huishoudster van Sherlock Holmes in actie komen om haar superieur voor uitglijders te behoeden.

Het kerstfeest nadert als in Londen op een dag zowel de komst van een beroemd Indiaas juweel als van de grootste illusionist van die tijd aangekondigd wordt. Een gevaarlijke combinatie, zo vreest men in de hoogste regionen van de Engelse regering. Alle reden dus om Sherlock Holmes in te schakelen teneinde juweel en goochelaar gescheiden te houden.

Maar op de avond van het optreden van de grote Salamanzar wordt Londen geteisterd door een sneeuwstorm die zijn weerga in de geschiedenis niet kent. Diezelfde avond ook zal de Roos van Malabar tentoongesteld worden voor een uiterst select gezelschap. Op het moment echter dat de deuren van de kluis opengaan waarin de Roos bewaard wordt, blijkt dat deze verdwenen is. Het onmogelijke is geschied. Waar de heren aan opperste verwarring ten prooi vallen, weet de onverstoorbare en kordate Mrs. Hudson raad. Al snel wordt duidelijk wie het echte genie was in huize Holmes.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Onbetaalbare luxe.



Kort geleden schreef ik iets over vriendschap, de veertig voorbij. Hierop kreeg ik een heel mooie reactie die ik slechts kan beamen. Ik deel ze dan ook graag met jullie aan het begin van een nieuwe week.


“Vriendschap” lijkt me zelfs na je 40,50,60,70,80,90,100 nimmer te wissen.

 

Hoe lang het ook mag duren vooraleer je een échte vriendschap ontmoet, die “onuitwisbare” band in je hersenpan blijft.

Wat je ook mee maakt, hoe lang het ook duurt, échte vrienden kruisen steeds je pad op momenten dat je het niet verwacht of zelfs niet wilt.

 

Kan die vriendschap teloor gaan door verderf, leugens, misplaatste opmerkingen en alles wat een mens een ander minder aangenaam aandoet ?

Neen, volgens mij.

 

De vriendschap is sterker dan alles wat we beleven.  Het is een “geborgen” (verborgen) eiwit in onze hersenen dat ons de luxe geeft om samen in vriendschap te overleven.

 

Vriendschap is geen liefde.

 

Het is een “onbetaalbaar luxe product” waarvan je met slechts enkele ware vrienden een leven lang kunt van genieten, want anderen kennen, willen, kunnen  de vriendschapsband niet vatten.

 

En die “ware” vrienden heb je door een synaps in je hersenen plots ontmoet.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

de veertig voorbij ...


Terwijl mijn vriend sprak, werd ik overvallen door een heel vreemd, pijnlijk mengsel van gevoelens: blijheid, woede en melancholie. Ik werd me opeens bewust van een gegeven dat ik zorgvuldig voor mezelf verborgen had gehouden: dat ik lang geen enkele vriend meer had.Misschien is het normaal als je in de veertig bent, zeg maar vijftig. Iedereen heeft zijn eigen besognes - familie, kinderen, echtscheidingen, carrières, minnaressen - en vriendschap is een luxe die je je niet kunt permitteren. Misschien is vriendschap na je twintigste wel een echte luxe....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

MET GESLOTEN OGEN


Guido Guerrieri, een veertigjarige advocaat in de Zuid-Italiaanse stad Bari, werkt in een omgeving waar corruptie, vriendjespolitiek en intimidatie hoogtij vieren.
Guerrieri onderscheidt zich van zijn collega-advocaten doordat hij niet bang is een zaak aan te nemen waar anderen hun handen niet aan willen branden. Een jonge vrouw is in elkaar geslagen door haar partner, de zoon van een invloedrijke rechter, en wordt nu door deze ex-minnaar gestalkt.
Guerrieri is niet alleen een nobele strijder tegen onrecht. Hij is een levensgenieter die houdt van goede boeken, muziek en wijn, en hij heeft een zwak voor mooie vrouwen. Misschien neemt hij de zaak van de mishandelde Martina aan omdat zij wordt beschermd door de directrice van Safe Shelter, de aanvankelijk ongenaakbare zuster Claudia. Net als Guerrieri is zij een fanatiek beoefenaar van oosterse vechtsporten, wat hen nader tot elkaar brengt.
Het duel tussen de twee advocaten in de rechtszaal is een voorbeeld van verbale vechtsport. Precies op het moment dat hij zwak lijkt te staan, haalt Guerrieri de tegenpartij met een onverwachte beweging onderuit. Het proces krijgt op het laatst een dramatische wending die ook Guerrieri niet kon voorzien.

Na De onbewuste getuige, dat in Nederland enthousiast werd ontvangen door pers en publiek, is Met gesloten ogen de tweede literaire thriller van de Italiaanse antimaffiamagistraat Gianrico Carofiglio (1961). Van zijn boeken werden in Italië honderdduizenden exemplaren verkocht en hij is nu bezig aan een onstuitbare opmars in Europa.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

HOOP


Ook, en misschien juist NA Valentijn ...








HOOP

Een trap met oneindig veel treden

een hemel zonder horizon, zonder regenboog

een veld vol dromen en ongebouwde kastelen

een trein alleen in een tunnel zonder einde

een bed badend in afgekoeld vuur

een zon gehuld in zijn eigen schaduw

hoe lang nog  ??

hoe lang nog
voor dat onsterfelijk verlangen

hoe lang nog

voor dat verscheurde hart geneest

hoe lang nog

voor de eenzaamheid gebroken wordt

hoe lang nog

voor de liefde niet alleen in de spiegel bestaat?


hoop ?


het is geen ijdel woord, geen leegstaande gedachte

het is een ster die langzaam de nacht met je zal delen

een gevoel van warmte dat zich zal nestelen in je hart

medeleven  dat opnieuw je hand zal vasthouden

die glimlach, die schouder,  dat lichaam

ooit zullen ze wel het gevecht tegen de donkere wolken winnen
elke dag is een nieuwe kans

en ooit zal die hoop wel opnieuw je dagen kleuren.


 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:07 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

wij betalen de crisis!


Als de zogenaamde crisis erger wordt, moet de bovenlaag van de samenleving beter betaald worden om de problemen beter op te lossen. Hoe erger de crisis, des te meer krijgen ze betaald en de te meer dure experts laten ze aanrukken. Als het helemaal in het honderd loopt, worden de allerduurste experts aangeetrokken.


BUIGEN EN ACCEPTEREN EN BEEDANKEN,
 DAT IS WAT HET VOETVOLK MAG DOEN!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

bloggen?


Helaas merk ik dat mensen elkaar te gewoon vinden na vele jaren van bloggen en elkaar geen aandacht meer schenken. Of ik nu een blog achterlaat, een krabbel, een waarderingscijfer, een commentaar of iets schrijf in het gastenboek ... het doet er niet meer toe. En dat doet wel pijn. Zijn we soms te serieus?! Ik zal hoe dan ook mezelf niet veranderen om in de gunst komen te staaan van anderen. Er is al oppervlakkigheid genoeg in deze wereld. En toch herinner ik me lang geleden dat precies vele bloggers me juist vonden om dat eerder ernstige zonder je leven te moeten prijsgeven. Missschien is het niet terugvinden van deze dingen dat men niet langer aanklopt bij mijn blogwereld. Zomaar enkele bedenkingen....

Animation1voormaarten.gif

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

FLUISTERINGEN


De man fluisterde: "God, spreek tot mij!" en een leeuwerik begon te zingen.
Maar..... de man luisterde niet naar het vogeltje.

Dus ... de man schreeuwde: "God, spreek tot mij!" en de donder rolde door de lucht.
... ... Maar de man..... schonk er geen aandacht aan.

De man keek rond zich en zei: "God laat me U zien." en een ster schitterde aan de hemel.
Maar de man.... lette er niet op.

En de man riep: "God doe een mirakel!" en..... een nieuw leven werd geboren.
Maar de man had er geen erg in...

Dus riep de man in vertwijfeling uit: "Raak me aan God, en laat me weten dat U hier bent."
Waarop God zich uitstrekte en de man aanraakte.
Maar..... de man borstelde de mooie vlinder van zijn schouder weg ... en wandelde verder.

De man riep uit, "God, ik heb je hulp nodig!"
En.... een e-mail kwam binnen, goed nieuws en bemoedigingen.
Maar, de man "delete" hem en weende verder.

Mis een zegen niet omdat hij niet verpakt is op de manier die jij verwacht.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

AANDACHT is het woord!


Ook vandaag is het nog mogelijk aandacht te hebben voor mensen in de vreemde, als onze aandacht verder gaat dan onze eigen kring, als een TV-beeld over honger en uitbuiting niet het zoveelste beeld in de rij is, maar ons hart raakt tot in de diepte.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

STROOIZOUT


Véél, héél veel mensen zijn nimmer op de middelbare school het Burgerlijk Wetboek onder de neus geschoven of hebben het nimmer door de titularis hoeven door te nemen.

Middelbare school is voor velen een begrip, geen leerschool !

 

Velen kennen zelfs dat wetboek niet.

Er staat wel een “wet” in geschreven dat ieder burger verplicht wordt om zijn stoep te vrijwaren van ijzel en sneeuw, indien niet, is de burger van het bewoonde pand aansprakelijk bij ongevallen.

Of ...

Is dat wetboek niet meer van toepassing

Of ...

is er een zoveelste wetswijziging doorgevoerd door al de jaren heen ?

 

Ik probeer alvast steeds het mogelijke te doen, en de stad had afgelopen weekend inderdaad geen personeel dat goesting had om uit te rijden met zout of pekel !

Volgens de kranten vervangt de burgemeester geen brugpensioen meer wegens geldgebrek, zodoende nijpt een personeelstekort.

 

Strooizout is er genoeg maar wie voert de taken uit ?!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Lourdesspektakel

MASSASPEKTAKEL UIT LOURDES
12 FEBRUARI TE 15H. H.HARTKERK ROESELARE

VRIENDEN VAN LOURDES presenteren het Lourdesspektakel

" Een vrouw, genaamd Maria"

Op 13 augustus ll. was het voorplein van de Rozenkransbasiliek in Lourdes een theaterplaats voor een choreografische en muzikaal massaspektakel met 20.000 toeschouwers waaronder 3000 zieken.

Realisator en regisseur was de in Frankrijk vermaarde 82jarige schrijver Robert Hossein. Robert Hossein, op 40 jarige leeftijd bekeerd en samen met zijn kinderen gedoopt, was bij zijn bezoek aan Lourdes getroffen door de vele zieken in Lourdes. De mooie mozaïeken op de portiek van de Rozenkransbasiliek die de mysteries uitbeelden inspireerden hem. Bij zijn bezoek aan de Grot kreeg hij het idee om het evangelisch verhaal van de mozaïeken met de Moeder Maria in de grot te verenigen in een groots massaspel en het te brengen op de esplanade voor de Rozenkransbasiliek.

Dit evenement werd rechtstreeks uitgezonden door TF3 en dezelfde avond geprojecteerd op grootscherm op het voorplein van de Nôtre Dâme de Paris. In oktober werd het nog eens in het Congrespaleis van Parijs op doek gebracht. Ook werd dit spektakel in verschillende Franse filmzalen vertoond evenals in het Geneva Theater te Genève.

Dit spektakel wordt geprojecteerd op grootscherm in de H.Hartkerk te Roeselare. Wellicht is dit een primeur in onze streek.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

dankbaarheid


Wanneer ik in de nacht van de dood binnentreed, wil ik zeggen: Alles is in orde nu. Ik ben niet dood. Ik ben gewoon naar de andere oever. Alles wordt 'licht'. Alles wordt 'liefde'. De aarde kan me geen pijn meer doen. In God zijn alle wensen vervuld. Ik kan alleen maar dankbaar zijn. Ik ben in vrede, want ik ben geborgen in de armen van een oneindige God.

Phil Bosmans bij zijn overlijden.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vertrouwen geven.


Vertrouwen geven, dat kon Don Bosco, onverhoeds, onverwachts, vermetel soms; mensen oproepen en uitdagen en zeggen: jij kunt het! Ik weet dat jij het kunt!
Jonge mensen opnemen in zijn eigen enthousiasme en overtuiging en hen verwarmen met zijn eigen dromen, deelgenoot maken van zijn plannen. Er werd iets wakker in hen, verbazing werd zekerheid, twijfel werd kunde. Aanstekelijk werkte het op die j...onge handen en harten. Want dat was het wonder: zij begonnen in hun eigen kunnen te geloven, groeiden boven zichzelf uit. Zij werden Don Bosco’ s armen op andere plaatsen, een verlengstuk van zijn liefde.
Vertrouwen geven, niet uitkijken naar jaren, niet luisteren naar het ongeloof van de buitenstaandermaar zijn mensen in de ogen kijken en fascineren met zijn plannen, dat deed Don Bosco. Hij had een rotsvast geloof in de goede wil van zijn jonge medewerkers en een aanstekelijke overtuiging die wonderen verrichtte.
Zo maakte hij van straatjongens priesters en van spelende patronaatsgasten leraars. Zo maakte hij van onmondigen vlotte sprekers en van angstige knapen kerels die durfden aanpakken.

Dat vertrouwen geven, die aandacht schenken aan anderen - vandaag, hier en nu - kan ik omdat ik zelf deze waarden meekreeg in mijn opvoeding die er ongezien insijpelden, maar die nu een leidraad zijn zoals jullie onderussen al weten via mijn blog. Ik besef dat het niet eenvoudig is, maar doet deugd als je plots een onverwachte respons krijgt ...Don Bosco en Sint-Maarten achterna!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 10:52 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Van rust naar ergernis.


Iedereen  heeft het wel al eens meegemaakt. Je hebt een rustige dag achter de rug, misschien omdat je o.a. de pc niet hebt opgezet. Maar benieuwd als je bent wat deze partner je te vertellen heeft kan je niets anders dan die toch maar 'heel even' aan te zetten.
Je krijgt meteen ongevraagde powerpoints die wellicht heel mooi zijn. Dan toch maar even uitkijken al had die pps helemaal niet nodig. Maar goed, je stuurt hem maar door aan iemand die misschien jouw virtuele aanwezigheid kan apreciëren.
Dan wil je even een blog schrijven, maar ineens valt halverwege het Internet uit. Je kan herbeginnen want je bent alle tekst kwijt. ... De rust is al aan het verminderen.
Verder krrijg je nog mail van een kennis die blijkbaar zo geïnteresseerd is in 'the Voice van Vlaanderen ', dat hij je alles doormailt. En omdat je toch nog die ene kandidaat wil zien open je maar die link, en ben je bezig met een fillmpje te bekijken voor de volgende minuten.
Zou je dit ook doorsturen aan enkele contactpersonen in je adressenlijst? Waarom ook niet als je weet dat er muziekliefhebbers bijzitten?!
En zo zie je onverwacht de contactpersonen passeren terwijl je aan het scrollen bent tot het je te binnen valt dat je nog één van hen een persoonlijke mail 'moet' sturen....
En al die verstuurde mails moeten op zicht dan ook weer verwijderd worden.
De luttele minuten die ik zou spenderen na een rustige dag worden vlug enkele uren en eindigen in frustratie en ergernis, want deze rustige dag heb ik zelf verkloot, en er is slechts nog tijd om de lichten uit te doen. De fles wijn werd niet eens geopend en de koffie is al lang koud geworden.

Of heeft de staking toch ergens zijn voordelen?


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

VERSPLINTERD


Er is inderdaad misdaad en oorlog genoeg in de wereld zoals een blogster me liet weten en dus geen behoefte te hebben aan litraire thrillers rond moord en doodslag. Maar is het lezen van een goed boek niet véél meer?! Je totaal laten onderdompelen, even weg van de wereld. Je leest in een goed boek als dit ook heel wat rond psychologie, én liefde. Laatste vind je zeker in deze thriller die ik dan ook warm aanbeveel!


Abigail Campano heeft in haar jarenlange huwelijk geleerd om geweld en bedrog te accepteren. Maar als ze bij thuiskomst op een insluiper stuit die met een mes in zijn hand over het dode lichaam van haar dochter gebogen staat, maakt zich een ongekende kracht in haar los. Een kracht die de man fataal wordt.
Will Trent van het Georgia Bureau of Investigation krijgt de leiding over het onderzoek, maar al snel nemen de gebeurtenissen een onverwachte wending en blijkt het om veel meer dan een gezinsdrama te gaan.
Karin Slaughter laat enkele hoofdrolspelers uit het zeer succesvolle Triptiek terugkeren in een uiterst beklemmend verhaal over gijzeling, misbruik en moord.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het goede doen.


Het voorbije jaar was geen gemakkelijk jaar. Gaat onze welvaart verloren? Verwelkt ons welzijn?
Zijn de hoop en de verwachtingen die we tot voor kort koesterden soms luchtspiegelingen? We zijn bang dat we 'ja' moeten antwoorden. We willen niet dat het 'levensverhaal' dat we schrijven verkeerd uitdraait.
Die onrust is begrijpelijk en terecht. Maaar moeten we niet eerder weer durven dromen? Het recht van mensen om tot hun recht te komen centraal te stellen. Een goed geweten is dan ook de leidraad om een wereld van gelijkheid en vrede te stichten.

Mijn droom sluit daar dan ook bij aan. Ik droom ervan dat eenieder, waar ook op de wereld, een plek vindt. Een eigen plek waar hij/zij de warmte van het goede leven kan ervaren.

Samen kunnen we nog verrassend veel doen opdat dit zou lukken. Maar dan moeten we weer durven dromen en ... ernaar handelen. Want dromen is geen illusies najagen. Het is het goede doen door het betere aan het beste te meten. Dag na dag.

Als we mekaar vertrouwen en  graag zien moet dit lukken.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

ZON


er is maar 1 zon voor ons allemaal

hoe verschillend ook ons verhaal..

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

kleur je dag, kleur je leven!


in mijn angst en pijn

heb ik een les geleerd

mijn ziel oneindig klein

mijn waarheid omgekeerd

niets is zoals het lijkt

niets is volmaakt misschien

maar wie wat beter kijkt

zal 1000 kleuren zien..............

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:02 Reageer op dit bericht Stuur door

Kennen we elkaar?


Mensen trekken bepaalde – vaak verkeerde – conclusies over iemand op basis van beperkte informatie die ze over hem hebben.


Inderdaad deze keer een miniblogje, maar dat toch te denken geeft!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Een echt nieuw-jaar?!


De afgelopen week had ik twee mensen op nieuwjaarsbezoek, beiden min of meer onverwacht.
Van de ene had ik niks meer gehoord sinds iets meer dan een jaar.
De andere had niets meer van zich laten horen sedert oktober van vorig jaar.

Natuurlijk doet het deugd dat beiden zelf terug kontakt opnamen al was ik beiden helemaal niet vergeten, integendeel.

Wat ik hier echter kwijt wil is het feit dat de stilte blijkbaar nodig was om tot bezinning, tot bekering, tot gebed te komen. En dat voor twee machotypes van mannen.

De eerste die ik mocht verwelkomen had al aan de telefoon meteen gezegd dat hij al een tijd moslim was en dan moet je weten dat de persoon in kwestie altijd atheïst was, al besefte hij dat er 'iets boven is dat machtiger is'. Ik was blij verwonderd hoe goed hij eruit zag, letterlijk en figuurlijk, en ik kon mijn waardering niet onder stoelen of banken steken voor de manier waarop hij strikt zijn gebeden volgde, zij het in de moskee of bij hem thuis zonder dat hij me wou bekeren.

De tweede persoon wist me te vertellen dat, alhoewel katholiek, hij al lang niet meer ter kerke gaat maar wel een drietal maal per week de kerk binnenstapt om er te bidden, te bezinnen, er een kaarsje te laten branden.

Beide mensen zijn veeertigers ...


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:48 Reageer op dit bericht Stuur door

VRIENDSCHAP


Klassieke auteurs zoals Cicero en kerkvader Augustinus schreven al over vriendschap. Zo wordt affectiviteit beschouwd als een rijkdom. Het christendom werd dus niet altijd gekenmerkt door een verkrampte houding tegenover affectie, lichamelijkheid en seksualiteit, zoals vandaag vaak gedacht. Vriendschap draagt een kracht in zich die ook goddelijk kan worden genoemd. Misschien vandaar dat ik met vallen en opstaan blijf bloggen over vriendschap en liefde!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Geen Aspe, geen Witse, maar even sterk!



 

John Verdon – Ik weet wat je denkt

Als je bedreiger al kan voorspellen welk getal je in
gedachten gaat nemen, hoe kun je dan nog aan hem ontsnappen? Deze
claustrofobische thriller is als dodelijke waarzegger met een glazen
bol.Onder detective-auteurs bevinden zich plotmetselaars die je in een labyrint met zoveel turns & twists zetten dat je je uiteindelijk in de boot voelt genomen. Er zijn ook auteurs die onweerstaanbare raadselstrategieën uitzetten met een suspensegehalte van heb ik jou daar. Verdon valt in deze laatste categorie.

Hoofdpersonage Dave Gurney was ooit een gerespecteerd rechercheur bij de New-Yorkse dienst, en ‘geniet’ nu sinds enige tijd met zijn echtgenote van een rustiger bestaan. Maar het bloed kruipt. En het bloed begint te suizen als een oude studiegenoot hem na ruim dertig jaar benadert met een curieuze zaak: hij ontvangt telefoontjes en bedreigingen van een belager die zijn gedachten schijnt te kunnen lezen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dankgebed.



Wat zullen mijn handen in 2012 doen?

Strelen, troosten,

tranen vegen,

schouderklopjes geven,

juichen,

zwaaien,

op tafel slaan,

van alles uitdelen,

de tafel dekken,

wegen tonen,

aplaudisseren,

creatief in de weer zijn,

in het haar zitten....

 

Tot gebed vouwen,

stil,

terwijl een dankwoord opwelt.

 

Dank U God,

voor dit nieuwe jaar

Dank U

voor wie mij graag ziet

Dank

voor wie het voor mij opneemt

bij tij en ontij.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

het verkeerde been.


Ben je met het linker been uit bed gestapt, dan kan je twee dingen doen.
Je kruipt terug in bed en je probeert met het rechter been uit bed te stappen.
Of je gaat meteen voor de spiegel staan en je kijkt in dat gelaat van je, en je vraagt je af
of iedereen je zo moet zien en je aankijken, een dag lang.

Ik denk dat de beslissing vlug zal genomen zijn, want je wil dat je gelaat straalt voor de ander.
Het is de wens die ik een paar dagen geleden hier achterliet.

Of zoals een leerkracht ooit zegde: 'Je gezicht is er voor de ander, verzorg het'.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten