Naar de inhoud

Ditedatjes

seniorennet.beseniorennet.be
welkoma54nu.gif
Wil je blogmuziek horen ?
druk op het pijltje links
even wachten...
Dinsdag 23 augustus 2005

Kado van Flippo



















Na een onrustige nacht zat ik met een slaapkop aan de ontbijttafel, die ik met moeite had kunnen dekken.
Mijn lijf deed overal pijn en zelfs de koffie kon daar niks aan veranderen.
Zoals gewoonlijk zat 'poes' Flippo naast mijn bord te wachten op
'zijn' stukje kaas, dat hij dan vol overgave naar binnen lekte.
Maar deze ochtend was toch niet zoals al die anderen.
Ik voelde mij niet zo best en zat dan maar te staren met mijn handen
onder mijn kin, schrik dat mijn hoofd het zou begeven.
Toen ik plots het kopje van Flippo tegen mijn wang voelde, wat zo'n beetje ons ochtendgesprek was geworden door de jaren heen,  en elkaar 'kopjes'  gaven.
Maar aangezien mijn 'kopje' niet in al te beste conditie was en het niet met volle overgave gebeurde, kreeg in plots een beet in mijn wang.
Ai, dat deed geen goed ! Ik liet mijn ongenoegen blijken en duwde hem van de tafel. Hij flitste meteen weg zonder eerst zijn verleidingstaktiek te gebruiken, die erin bestaat om zich al rollend op zijn rug je aan te kijken met een verleidelijke blik :-)
Ook goed dacht ik bij mezelf ! Mijn hoofd staat er toch niet naar om spelletjes te spelen.
Ik moest voortmaken al ging dat moeizaam, want had een afspraak met een vriendin om haar te helpen met snoeien in haar tuin.
Poes was toch al buiten zoals gewoonlijk, maar toen ik weer beneden kwam zag ik op het tapijt klimop liggen die hij had binnengesleurd.
Hij deed toch raar vond ik,  alleen zijn achterwerk stak vanonder de zetel en was blijkbaar op zoek naar iets. Tot ik plots een gepiep hoorde, dacht eerst  aan een krekel of insekt:-)   en om hem aan te moedigen riep ik : pak de stoute biche !
Tot het gepiep erger werd en ik poes zag wegstuiven achter een MUIS !
Zo vlug ik kon, sloot ik mij op in de keuken, ja zelfs van een kleine muis moet ik niks hebben:-) Vlug mijn haar gekamd, handtas weggegraaid, lopen naar de voordeur en met openluchting de plaats van de misdaad verlaten !
Mijn 'poes' zou vanmorgen een moord plegen ! En ik liep weg !
Ik vertelde het hele verhaal aan mijn vriendin en die zei : wel, je hebt een kadootje gekregen van je poes, waarschijnlijk schaamde hij zich voor zijn gedrag van vanmorgen.
Daar zou ze wel eens gelijk in kunnen hebben, eerlijk gezegt, zou ik toch liever hebben dat hij niet met zulke kadootjes afkwam :-)
Thuis gekomen ging ik op zoek naar het vermoorde slachtoffer en vond de kleine muis onder de tafel.  Ze ligt er nog... maar tegen de volgende maaltijd zal ik haar naar haar laatste rustplaats brengen als ik mijn angst overwonnen heb :-)
groetjes Mare
Geschreven door mare om 16:08 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

bojako29 augustus 2005 om 00:04

een lief klein muisje

allee kom nu, hoe kunt ge nu bang zijn van een klein muisje. Iedereen die een fan is van 'Tom en Jerry' tekenfilmpjes vindt dat toch knoddige beestjes! Als ge niet meer bang wilt zijn, stel u dan voor dat het muisje 'Jerry' is en dan gaat het onmiddellijk over. Zo doe ik het toch.
Gro

etjes
huismusje25 augustus 2005 om 01:01

Schaamteloos...

....dat is ook mijn kat! Steeds wanneer ik aan mijn lappeke zit komt hij languit op mijn armen liggen, zodat ik met moeite kan typen. Op tijd en stond rekt hij zich uit, met soms tot gevolg dat hetgeen ik aan het intypen was, weg is. En hij bekijkt mij daarbij vrank in de ogen, legt zich een beetje breder, en slaapt verder. Nee, mijn snoes kent geen schaamte! Lieve groetjes,



Caerwyn23 augustus 2005 om 22:59

schamen

Dat van dat kadootje klopt helemaal, maar schamen ? een kat ? dat zou de eerste zijn ... (:-) )

caer_blog.jpg
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 20 augustus 2005

Vertwijfeling

Vertwijfeld staar ik in het rond;
waar zijn dan toch die zinnen,
die ik anders zo gemakkelijk vond
zij schieten mij nu niet te binnen.



`k Zit maar wat te staren,
om ergens in het niets;
de contouren van een gedicht te ontwaren,
maar nergens zie ik iets.
Ik ben vanavond helemaal leeg;
er was geen regel waar ik vat op kreeg,
wat moet ik nu beginnen
om de eerste regel te verzinnen.
Als die mij te binnen schiet;
vanuit de leegte in mijn hoofd.
Al is het dan geen levenslied;
ik breng dan toch iets, zoals beloofd.

Geschreven door mare om 16:04 3 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 14 augustus 2005

Uitspraken










De chirurg nam de benen.
De mijnwerkers zitten in de put.
De doodbidders werken in het zwart.
De asbestverwijderaars zitten in zak en as.
De autoconstructeurs wagen niets meer.
De slopersbranche ligt in puin.
De winst van de tabaksector gaat in rook op.
De baggeraars modderen maar wat aan.
De landbouwers zijn uit het veld geslagen.
De handelsreizigers komen van een kale reis terug.
De longspecialisten moeten hun winst ophoesten.
De tuinlieden gaan af als een gieter.
De metselaars staan met de rug tegen de muur.
De telecomfirma's haken massaal af.
De handlezers houden de hand op.
De opticiens worden door de overheid uit het oog verloren.
De hoveniers worden door de fiscus om de tuin geleid.
De parfumverkopers worden bij de neus genomen.
De stuntmannen werken zich te pletter.
De dichters voelen zich afgeschreven.
De gynaecologen kunnen nieuwe cliëntes wel op hun buik schrijven.
De stationschefs kunnen naar opslag fluiten.
De loonstop: doet de deur dicht voor de portiers.
De naaisters zijn al lang de draad kwijt.
De seksbranche voelt zich genaaid.
De badmeesters komt het water aan de lippen.
De vissers vissen in troebel water.
De dominee vroeg wat ik van de doopvont.
De dichter zocht een opener.
De failliete kostuum verkoper zat bij de pakken neer.
De gevangene luisterde geboeid naar de rechter.
De imker was bijziende.
De importeur voerde niets uit.
De kapper zat met zijn handen in het haar.
De leerling was de juf meester.
De schoenmaker werd een hak gezet.
De tandarts trok met zijn been.
Geschreven door mare om 16:34 3 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 9 augustus 2005

Liefde is...

Liefde is als zand in de hand:
laat de hand open en het blijft liggen,
knijp de hand dicht en ze spuit weg.
Geschreven door mare om 19:21 Reageer op dit bericht
Zondag 7 augustus 2005

In een ander kleedje

Hallo lieve bloggers, 
zoals jullie kunnen zien ,heb ik wat meer kleur en leven in de brouwerij gebracht :-)
Alle dagen leer ik bij en dat maakt mij blij !
Hopelijk jullie ook, je mag het me gerust laten weten, kritiek is de beste leraar :-)
groetjes Mare

Geschreven door mare om 20:17 4 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 25 juli 2005

Politiek ?

 Een zoon vraagt aan zijn vader: "Pap, wat is eigelijk politiek?"
 Vader zegt: "Jongen, dat is heel eenvoudig.
 Kijk, ik breng het geld in huis, dus ik ben het KAPITALISME. 
 Je  moeder beheert het geld, dus die is de REGERING. Opa ziet erop toe dat alles  hier ordelijk verloopt. Hij is de OVERHEID.
Het dienstmeisje is de ARBEIDSKLASSE.
Wij hebben allen maar 1 doel voor ogen, namelijk jouw welzijn.
Daarom ben jij het VOLK.
Je kleine broertje die nog in de luiers  loopt is de TOEKOMST.
De zoon denkt na en vraagt of hij er een  nachtje over mag slapen.
's Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier heeft gepoept en vreselijk heeft geschreeuwd.
Omdat hij niet weet wat hij moet doen gaat hij naar de slaapkamer van zijn ouders.
Daar ligt alleen zijn moeder en die slaapt zo vast dat hij haar niet wakker krijgt.
Daarom gaat hij naar de kamer van de dienstmeid, waar hij ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt en dat ze vreemde dingen aan het doen zijn.
Hij ziet dat opa onopvallend door het raam toekijkt.
Ze zijn allemaal zo druk bezig dat niemand merkt dat de zoon in het deurgat staat.
Daarom besluit de jongen weer te gaan slapen.
De volgende ochtend vraagt de vader aan zijn zoon of hij met eigen woorden kan uitleggen wat politiek is.
"Ja", zegt de zoon, het KAPITALISME misbruikt de ARBEIDSKLASSE
terwijl de OVERHEID toekijkt en de REGERING slaapt.
Het VOLK wordt volkomen genegeerd en de TOEKOMST
ligt in de STRONT.

Geschreven door mare om 17:33 2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 22 juli 2005

Rijden met de wagen

ECHTE citaten uit brieven aan verzekeringsmaatschappijen



- Bij thuiskomst reed ik per ongeluk een verkeerde oprit in en ramde ik een boom die daar bij mij niet staat.
- De jongen was overal en nergens op straat, ik moest
   meerdere bochten nemen voordat ik hem raakte.
- Wie mijn portemonnee gestolen heeft kan ik u niet zeggen, aangezien er van mijn familie  niemand in  de buurt was.
- Intussen is het loopgips van mijn rechterarm verwijderd.
- Uw computer heeft mij een kind toebedeeld. Maar ik heb helemaal geen kind. En al helemaal niet  van uw computer.
-Een voetganger kwam plotseling van de stoep en verdween
vervolgens zonder een woord te zeggen onder mijn auto.,
- Ik heb zoveel formulieren moeten invullen, dat ik veel liever had gehad dat mijn geliefde man   helemaal niet was gestorven.
- Omdat de voetganger niet beslissen kon naar welke kant hij wegrennen moest, reed ik over hem heen.
- Na veertig jaar schadevrij te hebben gereden viel ik achter het stuur in slaap.
- Een onzichtbaar voertuig kwam uit het niets, ramde tegen mij aan en verdween spoorloos.
- Ik had de hele dag planten ingekocht, toen ik de kruising naderde, groeide er plotseling een flinke struik in mijn gezichtsveld en ik kon het andere voertuig totaal niet meer zien.
- Toen ik een vlieg wilde doodslaan raakte ik een lichtmast.
- In eerste instantie heb ik tegen de politie gezegd dat ik niet gewond was, maar toen ik mijn hoed afzette bemerkte ik de schedelbreuk.

Geschreven door mare om 18:27 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 20 juli 2005

Huisgenoot Flippo

Lieve lezers, aangezien mijn poes Flippo door velen geprezen wordt, zal ik hem wat beter aan jullie voorstellen.
Hij is geboren op 6 december 1995, jaja op Sinterklaasdag. Dit jaar wordt hij dus 10 jaar, een echte senior, in kattenjaren :-)
Hij zou het Kerstkadootje worden van mijn zoon die toen 11 jaar was.
Vol ongeduld zat hij te wachten tot hij eindelijk dat bolleke wol mee naar huis mocht nemen.
Om de opwinding en het vooruitzicht van 'POES' wat te temperen had ik hem dan maar een boek over poezen kado gedaan met Kerst.
Ook moest hij nog een naam krijgen, maar dat probleem was al vlug opgelost.
In die tijd (en nu nog) lustte mijn zoon graag chips en als extraatje zaten er  in het pak FLIPPO's in.
Kleine ronde dingetjes die zeer gegeerd  waren bij kinderen.
Nadat hij er eventjes zoet (zout?) mee was, en ze door de woonkamer slingerde, stak hij ,maar meestal moeder, ze in zijn verzamelmap.
En op die manier had hij spontaan de naam van zijn nieuwe poes gevonden.
Nu een 'poes' is het niet echt  maar wel een 'kater' (nu toch :-)
Hij lijkt lief en zacht maar heeft wel een venijnig trekje. Hoe ouder hij wordt hoe erger.
Krijgt hij zijn zin niet,  b.v. eten (en wel direkt), knuffeletje, melk, propere kattenbak, of  je begrijpt niet wat hij probeert duidelijk te maken, tja, dan moeten we in een boog om hem hen lopen.
Het gevaar bestaat dan wel dat er een kat aan je benen hangt :-) ) 
Onze kater heeft duidelijk een ochtend humeur. Na dit ritueel, van kat en muis ? ,trekt hij naar zijn slaapplaats en is de vrede in huis teruggekeerd.
Dikwijls, als hij geen zin heeft, komt hij gewoon s'nachts niet naar huis en is hij op de lappen.
Of beter gezegd komt hij thuis met lappen die eraf hangen :-) ) want vechten doet hij graag !
Dan is hij voor een tijdje weeral de lieve kat die zachtjes zit te spinnen, totdat hij zijn uitgangsdrang niet meer kan bedwingen !
Voor ons is het s'morgens bang opstaan en op de trap naar beneden al afvragen : zal poes aan het raam staan om binnengelaten te worden ?
Moest dit op een dag gebeuren dat hij nooit meer weerkeert dan zullen er zeker traantjes vloeien.
Wie gaat er dan aan onze benen hangen ? :-) )
Groetjes Mare
Geschreven door mare om 21:39 3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 14 juli 2005

Emancipatie

Emancipatie vergadering:


Eenvrouw loopt naar de microfoon:
"Ik heet Truus en ben 24 jaar getrouwd met Jan. Ik streek gedurende al die jaren trouw zijn overhemden, maar had daar geen zin meer in".
Daverend applaus uit de zaal.
Ik zei vorig jaar:"Jan, strijk jij die overhemden zelf maar. Ik heb er geen zin meer in."
Weer luid geklap uit de zaal.
De eerste dag zag ik niets veranderen. De 2de dag ook niet,maar op de derde dag stond Jan ineens zelf z'n overhemden te strijken".
De zaal staat op z'n kop van enthousiasme.
Een tweede vrouw loopt naar de microfoon:
"Ik heet Babs en ben 10 jaar getrouwd met Pieter. Pieter heeft enorme zweetvoeten en om die lucht eruit te krijgen moeten z'n sokken op de hand worden gewassen met Soda. Ik had daar geen zin meer in".
Luid gejuich en gejoel uit de zaal.
Ik zei tegen Pieter: "Was jij je sokken voortaan maar zelf!"
De dames staan op de banken.
"De eerste dag zag ik niets veranderen, de 2de ook niet, maar op de derde dag stond Pieter mooi zelf z'n sokken te wassen."
De wave wordt ingezet.
Een klein vrouwtje grijpt de microfoon: "Iek geet Fatima en iek 5 jaar getraut mit Mohammed.
Mohammed wil elke dag cous-cous eet. Iek altijd for hem gekook, maar gad geen sin meer en seg:
As jij wil eet cous-cous, ga maar lekker selluf maak."
De zaal is niet meer te houden.
"De 1stedag iek sie nix,
de tweede dag iek sie nix,
maar derde dag iek sie weer klain bitje mit linkeroog."

Geschreven door mare om 18:03 Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 juli 2005

Oudjes

Oudjes,

Vanmiddag reed ik per toeval langs het bejaardentehuis, wegens wegomlegging in het dorp.
Een vriendin van mij heeft er jaren gewerkt en kan de onmogelijkste verhalen vertellen over de bewoners.
Het is een groot gebouw met vele appartementen en studio's, sommige met balkon.
Toen ik voorbij reed, zag ik een flits twee oude dametjes op het bankje zitten voor het gebouw.
Ze zaten mooi naast elkaar, voetjes tesamen en de handen gevouwen op hun schoot.
Hun witte hoofden staken af tegen hun donkere kleding.
Het aangezicht lichtjes naar de zon gericht als in gebed, niet in gesprek met God maar met het voorjaars zonnetje.
Tegen elkaar hadden ze waarschijnlijk al alles verteld en zaten in alle stilte, zoals twee standbeelden.
Hun wereld leek even stil te staan en hadden geen aandacht voor wat er rondom hen gebeurde.
Denken, deden ze zeker wel, maar wat zouden ze denken op dit moment ? Wat gaan we eten vanavond ? Wanneer komt de kuisvrouw ? Gaan we kaarten straks ? Ga ik vroeg slapen vanavond ?
Of, wat is dit zonnetje zalig !
Meteen verplaatste ik mij in hun plaats en met schrik om het hart zag ik mij daar zo zitten over 20 jaar !
Weg met de energie, het rijden met de wagen, boodschappen doen van hier naar ginder en al wat het leven boeiend maakt.
Vereenzaamd zittend op een bank met een andere dame, misschien wel een vriendin, maar te moe om te praten.
Alleen het zonnetje als dikste vriend, die me nog wat warmte kon schenken.

23.05.05
Mare

Geschreven door mare om 19:43 3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 11 juli 2005

Hulp van poes ?

Om op zijn uitkijkpost te geraken springt 'poes' het liefst eerst op het klavier, met als gevolg dat de tranen in mijn ogen schieten van paniek ! 
Een echte computer kenner ben ik niet, en zit dikwijls met mijn handen in het haar en produceer de nodige (niet al te mooie ) klanken erbij :-)
Soms kijk ik mijn kat in alle wanhoop aan en verwacht dat hij mij tenminste in goede zin zou helpen, maar als antwoord krijg ik een diep rustig gespin te horen.
Ach , was ik soms ook maar een kat :-)
Mare
Geschreven door mare om 10:15 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Ditedatjes

↑ Terug naar de berichten