sporen

wie ben je
vroeg hij aan haar
zij lachte
zij was de alles wetende
 
hoe heet je
drong hij aan
haar lach verbleekte
zij had geen naam
 
met één vinger omgrensde hij haar
een huiverende kreet
vloeide uit gebroken ogen
 
toen pas besefte hij

dit is wat ik leerde:
dat woorden overbodig bleken
omdat deze magie uitdrukken kon
wat er in mij leefde
 
in een melodie werd herboren
wat even verloren scheen:
vrede voor een rusteloos hart
een weg voor een verdwaalde ziel
 
de innerlijke strijd verstilde
met het laatste decrescendo
en er was terug harmonie
met de omringende wereld
 
wat bleef, is de muziek

Heb je het lied in de wind gehoord,
Als hij strelend ritselt door de bla'ren,
Zacht blaast doorheen je haren
Of wild huilend de rust verstoort?
 
Ken je de melodie van de zee die zingt:
Het klotsende water op een zomerdag,
Het spetterend spel van de golfslag,
Het schuimend gebrul van de branding?
 
Luister je soms naar het groeiende gras,
Het gefluister van bloeiende bloemen,
Waarrond de insecten blij zoemen
En naar de treurwilg zijn diepe bas?
 
Heb je oor voor de echo der bergen,
Waar dennen hun geheimen ruisen,
Vrolijke beekjes tussen de rotsen bruisen
En knerpende keien inspanning vergen?
 
Herken je het geneurie van de zon en de maan,
Overstemd door het gerommel van wolken
Die donderend de hemel bevolken,
De ijle klank van planeten in hun baan?
 
Want de hele wereld is muziek
En wij leven er middenin,
Maar wat ik bovenal bemin,
Is een mensenstem met zijn dynamiek.

is muziek geen oceaan
die golf na golf een land omspoelt
een wildschuimende branding
een wiegende deining
het rijzen en dalen van een ademhaling
het levende water van ebbe en vloed
 
ik wil een schip zijn op haar golven
een rots waartegen de branding beukt
het zeewier in haar deining
een schildpad in beweging
het zand dat zij zo zacht verkoelt
 
een diepzeewezen wil ik zijn
verborgen in haar schoot
volledig door haar macht omgeven
omdat ik de sirenen heb gehoord
 

liefde is levend
behoeft voedsel en drank
heeft nood aan emotie
krachtige woorden
de warmte van een hand
 
liefde is de zuurstof
voor een wereld die ademt
het kloppen van een hart
dat de tijd niet verzadigt
 
liefde is het begin en een resultaat
van mens naar mens langs ongewone wegen
van vertwijfeling naar vertrouwen
van passie naar teder verstand
van flinterdun draadje naar oersterke band
 
liefde is jij bijvoorbeeld

ik speel met wolken
boetseer een zeehond en een krentenbrood
stapel ze vederlicht tot een berg van sneeuw
rek ze uit tot een kanten sluier
tot zich in elke waterdruppel een regenboog spiegelt
bedek mij met hun wolligheid...
 
mijn dromen krijgen vorm

for every pain that one denies
is a cancerous growth in the soul
it poisons the purity of the mind
with resentment and dreadful spite
 
I'd rather weep the healing tears
the curative waters of my eyes
than blame one other's honest pride
load my grief on other man's life
 
the integrity of this relief
will free my spirit from regrets
and forge it back to solid gold
 
only then and then alone
I'll share the comforting warmth
with the friend that was foretold