Maandag 9 januari 2006
afscheid

de ogen van mijn vadertoen hij niet meer spreken kon
zeiden meer
dan 100 boeken zeggen konden
zo helder licht was zijn blik
dat ik woorden gebruiken wilde:
hoe hij steeds voor ons daar was
en dat wij van hem hielden
meer kon ik hem niet schenken:
liefdevol aanwezig zijn
en dag na dag
heb ik zijn hand vastgehouden
tot zijn laatste snakken naar adem
heb ik zijn angst kunnen wegpraten
in die donkere tunnel
wetend van de klaarheid erachter?
in den beginne was het Woord
zo nam ik afscheid
dat dode lichaam toen was mijn vader
wiens levende beeld ik in mij bewaar
misschien is nu de rechte tijd
hem eindelijk te lossen
niet enkel dochter maar ook vrouw te zijn
zodat hij in vrede rusten kan
Geschreven door Meermin om 19:45
Reageer op dit bericht




















