Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Maandag 26 januari 2009

Whisky 14.2.94 - 25.1.09

Mijn lieve trouwe vriend Whisky

Is gisteren, zondag 25 jan om 16.15 u overleden...

We missen hem zo en de pijn is snijdend want bijna 15 jaar lang was hij een deel van ons gezin. We proberen ons te troosten dat hij een mooi leven heeft gehad bij ons...

Hij was de liefste, de gekste en gehoorzaamste hond die we kenden.

We missen je klein petoetertje, klein ventje van ons...

In het hondenparadijs zul je gelukkig zijn, we zien elkaar terug

zeker weten, stel het goed lief Whisky'tje je blijft voor altijd in onze harten,

je baasjes en kinderen

 

 

Reageer op dit bericht

14 reacties op dit bericht

Diana, boxer-di18 april 2009 om 19:25

Sterkte

sorry dat ik zo laat reageer, maar heb het nu pas gelezen, ik vind het zo spijtig van je trouwe vriend, heb zelf verschillende boxers moeten afgeven en weet wel hoe het voelt, maar ik heb nog onze jongste:Athena, ze is nu 8 jaar en mag er niet aan denken dat ik haar ook op een dag zal moeten afgeven, veel sterkte nog met uw verlies, Diana en Freddy
Els Nobless3 maart 2009 om 02:46

dag marina

Ik kom hier te lezen dat je dikke vriend heengegaan is....
Ik moet er niet aan denken dat hier mijn viervoeter er niet meer is na al bijna 16 jaar bij te zijn
Marina veel sterkte in je gemis naar je vriend Whiskey
Groetjes van Els Nobless
wimpie16 februari 2009 om 19:04
roosblogvv8.gif
Image Hosted by ImageShack.us

Lieve Marina,
Afscheid nemen zullen we nooit leren,het is ook niet nodig want jullie lieve vriend blijft voor eeuwig in jullie hart,veel moed en sterkte wens ik jullie toe.
Jose3 februari 2009 om 10:00

Lieve Marina

Met liefde voor je gedaan..ik wou dat ik meer kon doen voor je om de pijn te verzachten maar helaas dat gaat niet..honden zijn de trouwste vrienden die er bestaan en geven je onvoorwaardelijke liefde,ze troosten je als je verdriet hebt, ze voelen het aan he..lieve Whiskey,ik blaas je dikke knuffels naar je toe en voor jou lieve Marina, een dikke knuff en heel veel liefs
leen1 februari 2009 om 14:40

Sterkte

Marina lees nu pas over het heen gaan van je lieve hond. Ik wens je heel veel sterkte.
Leneke
Kathleen29 januari 2009 om 00:01

Sterkte Marina,

Het mooiste op aard, zit in een dierenhart bewaard. Als deze er niet meer is, dan spreekt men van een groot gemis.
Denk aan de mooie tijd van weleer, misschien doet het dan iets minder zeer.
Het is heel erg hard als je een trouwe kameraad moet afgeven
Marina.
Groetjes Kathleen
http://www.bloggen.be/blogfairy
sterkte.gif
Mieke moma28 januari 2009 om 22:22

Hoi Marina

Sterkte kan ik je wensen !! Maar dat verzacht niet het leed. Medeleven kan ik je geven en moed om door te gaan. Hou je goed Marina !!! Mieke moma
Diaspora27 januari 2009 om 15:37

Goede middag marina, ben iets laat met mijn medeleven maar leef zeker met je mee,ook ik heb niet veel woorden al moet ik zeggen dat ik daar niet vlug zonder zit, maar nu wel omdat ik weet hoe jij je nu voelt,ik hoop dat die zin je toch een beetje doet, st

H.V.Diaspora
muisje5126 januari 2009 om 20:25

Een druppel tederheid is meer dan geld en macht

Image Hosted by ImageShack.us
Uilenspiegel26 januari 2009 om 16:07

Lieve Marina,

ik zoek troostende woorden maar kan ze niet vinden, zelfs een versje schrijven lukt me niet. Er komt slechts één woord in mijn gedachten, verdriet.

Sterkte lieve dichter, sterkte!

Uilenspiegel
Marro26 januari 2009 om 14:10

Dag Marina

Kwam langs bij jou om je een gelukkig verjaardag te wensen. Maar gelukkig zal je zeker niet zijn, nu je lieve vriend over de regenboogbrug naar het dierenparadijs is gegaan. Het zal stil zijn bij jou, nu je trouwe vriend er niet meer is, maar in je hart zal hij die liefde en vriendschap blijven geven.

wittebloemliefsjm1.jpg Wens je heel veel sterkte in je verdriet

Amor Fati26 januari 2009 om 14:03

.... heel jammer Marina....

.... afscheid moeten nemen doet altijd pijn, troost kan je hebben met aan de leuke momenten te denken die je met je lieve huisdier al die jaren mocht beleven. Vele beestjes halen zelfs de leeftijd niet die Whisky mocht halen.....
Beejee & Leona26 januari 2009 om 13:20

Lieve Marina

Ik zit hier met tranen in mijn ogen. Ik kwam je eigenlijk een gelukkige verjaardag wensen maar op dit moment zal je er weinig aan hebben. Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke periode, ik heb echt met je te doen. Maar zoals je zelf schrijft, jouw lieve schat heeft een prachtig leven gehad, koester al die mooie herinneringen diep in je hartje. Dikke knuf en sterkte lieverd.
roze26 januari 2009 om 13:13

Tja nu val ik toch even stil lieve Marina

rozemarijn3qn6.jpg
Eigenlijk kwam ik om je te feliciteren met je verjaardag, maar lieverd , al verwachtten jullie het wel...het komt altijd onverwachts en te vroeg.Whisky is nu op weg naar het licht, maar wat zullen jullie hem missen.Afscheid nemen doet pijn, ik weet het..voor ons is het niet zomaar een hond, maar een deel van je gezin.Lieverd ik wens jullie veel sterkte..Whisky krijgt een Gouden plekje in jullie hart...Lieve groetjes en een troost-knuffel van Rozemarijn.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 22 januari 2009

Uitzichtloos



het was niet waar jij me liet

achter vervallen muren

van eens de stevige burcht

die je bouwde

niet zozeer je woorden

die beklemtoonde ‘het doel’

van wat je ooit had gehoopt

maar gewoon het feit

dat toekomst geen mogelijkheid

bood met een zicht door

zwartgeverfde ramen



© Marina Geerinck 2003



21 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 9 januari 2009

Poëzie draagt eeuwigheid


zoals de meeste dichters
fragmenten uit het leven mengen met oeverloze fantasie

schept ook zij haar gedachten kleurgevend

 

niet langer naakt blijft het maagdelijk wit

dat geschonden door woorden van nu

als getatoeëerde huid beeldend werkt

 

de nacht tekent sporen die eindigen in de schemering

ze sluit zichzelf en dommelt tussen schaduwwoorden in

anoniem openbaart zich

aan de rand van de horizon zal men haar lezen

want poëzie draagt eeuwigheid

 

 

©Marina Geerinck

33 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 december 2008

Van oud naar nieuw


ik keek naar het sterven van de bloemen

toen het winterlandschap aanklopte

dekte mijn verlangens onder heermoes toe

waar ze slechts herinneringen zullen blijven

 

maar wanneer straks de nacht verjongd en alles weer zichtbaar wordt

 

stuur ik fluisterzacht mijn wensen de kosmos in

nieuwe hoop en goede voornemens

vervullen mijn hart en ziel

want elk afscheid zorgt voor een nieuw begin

 

©Marina Geerinck

40 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 8 december 2008

Mijn tweelingziel


men proeft nog steeds het verlangen
als ik over jou praat
want iedere keer weerklinkt pijnlijk de echo
in mijn geschonden hart
fluisterzacht prevel ik je naam
in de stilte van mijn 'zijn'
ik neem je waar in gedachten
en weet, ooit... achter het gordijn van zielesmart
zijn wij weer één


©Marina Geerinck
30 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 28 november 2008

Moeder zijn



het was een zekerheid die ik slechts in ogen las
van hen die men moeders noemden
hechtbaar aan wat zij schonken
droomden ze toekomstidealen tegemoet
onbreekbaar was de schakel
die geankerd in het moederhart soms weeën bracht
toch prezen zij onzinnige verhalen en lachten
pretlichtjes bij elkaar
zo spaarden ze parels van herinneringen voor later

Marina Geerinck©1994

23 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 oktober 2008

Heksen vieren halloween


jij daar... ga hier maar snel vandaan
want straks bij volle maan
is 't met het gewone leven hier gedaan

kijk daar bij die oude eik, danig verweerd
staan wel honderd bezems netjes geparkeerd
zoals 't in de heksenschool wordt aangeleerd

toverkollen zullen dansen in de nacht
trollen en zwarte katten houden hier de wacht
in hun heksenketels pruttelt toverkracht

spinnenpoten, kattensnorren en paddenkwijl
alles mengen ze in een grote teil
want heksen vieren halloween in stijl

luidkeels beginnen ze opeens te zingen
iedereen moet nu over 't kampvuur springen
om naar de titel van 'Miss Heks ' te dingen

feestende heksen, 't is niet om aan te zien
geloof me...alle heksen honderdentien
vieren elk jaar met veel plezier 'Halloween'


©Marina Geerinck
Halloween2008
27 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 24 september 2008

Column 'nonkel 3'


Met pretlichtjes in de ogen keek nonkel zijn goede vriend aan en zei:
'Allee pére vertel nog eens van vroeger toen uw kinderen nog heel klein waren, mijn nichtke kent die verhalen nog niet.'
Pére die eigenlijk Prospére noemde, was een 87 jarige vriend van nonkel, nog bij de pinken en net als nonkel een levensgenieter, beide waren er rotsvast van overtuigd; 100 jaar zouden ze worden en dat zouden ze vieren met een heel groot feest.
Wie deze twee vrienden kenden, kreeg een heel ander gedacht over 'oud' worden, het leek bijna plezant te zijn?! Of zoals mijn nonkel altijd zei:
"Het gaat allemaal niet meer zo snel maar... in een lage vitesse geraken we er ook wel!"
Prospére schraapte zijn keel en vroeg me: 'Heb ik je al verteld van ons Marie-Josee toen die geboren werd?'
Natuurlijk had hij dat, al vele keren zelfs maar nonkel hoorde zijn vriend toch zo graag praten en dan vooral omdat deze vaak in de war was met moeilijke woorden, ik zag nonkel al met binnenpret glunderen en kon mijn lachen amper beheersen, toen pére begon.
'Awel, toen ons Marie-Josee geboren werd, waren ons Victorine en ik in alle staten, ja wat wilt ge... voor de eerste keer vader en moeder en dan nog veel vroeger dan verwacht hé, ofwel heeft de doktoor zich vergist ofwel had mijn schoonmoeder gelijk en wilde die kleine dringend het daglicht zien. Allee ze werd te vroeg geboren en moest daarom in een 'serveuse' liggen hé...'
Nonkel schatterde het uit, sloeg op zijn knie en riep: 'Pére jong, geen serveuse maar een couveuse!!' Ondanks dat hij dit verhaal al wel honderdmaal had gehoord bezorgde het hem nog iedere keer veel plezier.
'Ja zeg, al die franse woorden...' zuchtte Pére.
'Allee vertel maar voort, vertel eens van toen hunne Jean-Paul trouwde.
'Onze Polle? Ja dat was wat si meiske' richtte hij het woord weer tot mij.
Toen die trouwde met de dochter van de notaris, verschoten wij nogal zulle. Geen koffietafel hé zoals bij de trouw van Victorine en mij... Nee,nee een echt feest wilde de notaris voor zijn enige dochter, met alles erop en eraan en ge kunt je voorstellen wat een sjieke boel dat was hé?
Toen ons Marie-Josee dan trouwde hebben mijn vrouw en ik natuurlijk ook op geen cent gekeken, ha nee twee kinders, alle twee gelijk!
Toen hebben we dezelfste 'eintrepteur' gepakt als bij onze Jean-Paul en...'
Een daverende lach van uit de zetel weerklonk, nonkel had het niet meer, sloeg zich op de knie terwijl hij tranenlachend riep: 'Traiteur!! Pére noemt ge zo'n kok!'
'Zeg eens gij! Ge moet mij niet altijd verbeteren hé, mijn frans is misschien niet zoals het hoort maar uw duits ook niet zenne, of zijt ge het soms vergeten tijdens onze daguitstap naar Keulen met de bond van de gepensioneerden??? Hierzie meneer ging tafelwijn bestellen en wat vraagt hij? 'eine flasche tichenweine bitte'
'Awel... En wat is daar verkeerd aan? Dat madammeke verstond mij toch? Tich is tafel en wein is wijn...'
'Ja vent maar ge moet niet alles zo letterlijk vertalen hé!' Nonkels vriend trok een scheef gezicht waarop ze allebei in een daverende lach schoten, de discussie was weer voor even gesloten.

©Marina Geerinck
29 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 21 augustus 2008

Het geschreven woord


Niets zo sierlijks
dan gekrulde letters
die uit m'n pen vloeien,
samensmeltend tot één geheel
waaruit iets moois zal bloeien

Niets zo boeiends
dan 't geschreven woord,
de wereld om je heen vergeten
zolang niemand stoort.

Niets zo spannends
letters te zien vrijen
als verliefden in 't maanlicht,
zich voortplantend op één lijn
wiens nakomelingen vormen
dit gedicht.
Marina Geerinck©1995
24 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 augustus 2008

Erfenis van 't leven


gedroogde appels, rimpelig, vergeten
stof tot nadenken in overvloed
schrijlings zittend blijf je staren
gedachten lezend, ongeïnteresseerd

wonden reten zich weer open
een ristsluiting zou niet misstaan
gebaren van... miskenning
door hardheid geworden, graniet

nevels van ontkenning
verloren gaand in aandacht.
ontdaan van 't omhulsel, je huid
als een slang achterwege latend

aangericht, je doel geschoten
leven zal je, met denken aan
de grijze dagen uit 't verleden
die toekomst zullen ontkleuren

opgetekend, zeker wetend
dat van alles wat je hebt gezaaid
de oogsttijd komen zal van
bittere vruchten, die smaakpapillen
zullen tarten tot dromens toe



Marina Geerinck© 1996

16 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 13 juli 2008

afscheid


de nacht tekende zwarte manen
en zij lachte
geen droefheid om de verloren veldslag
die schaduwen wierp in stille momenten
tijd bracht verlies van zichtbaarheid
op licht en breekbaar
dwalend op zoek naar houvast
in 't laatste strohalmenveld
weerklonk de allerhoogste fluistering
'laat los...'
het zeggen was moeilijker, dan het gaan

©Marina Geerinck

20 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten