Een spetterend 2010 gewenst aan allen


ik wuif jullie een laatste maal
mag ik blijven 'een herinnering' in jullie bestaan
fuif er maar lustig op los
want ik... 2009 ben hier straks de klos
nog slechts heel even
wil ik naar herkenning streven
en dan... tja, dan is 't voor mij gedaan
mijn opvolger zal dan voor jullie neus staan
maak jullie dus al maar klaar lieve mensen
en verwelkom 2010 met de mooiste wensen
ok... misschien was ik voor sommigen niet zo goed
wel, dan dan hoop ik van harte dat die '10' het beter doet!

©Marina Geerinck

ik spreek geen woorden

maar dans ze

vergelijk geen zinnen

die ik tover tot poëzie

lees hoe welkom je bent

raakt mijn adem en proeft

onbezonnen schrijfmomenten

die ik je bieden wil

stil je leeshonger en laaf je

aan mijn gedachten

plukt in mijn woordentuin

geen boeketten zonder diepgang

of denk je anders…

en lees je wat ik niet schrijf?

weet, dat je toch welkom blijft!

.
Elk levensboek tekent een ander verhaal... Alles hangt af van de hoofdstukken die in een mensenleven passeren en van de pagina's die men van hierboven ter beschikking krijgt!

©Marina Geerinck

Een dame uit Waterloo
bezocht de watervallen van Coo
dit tot tegenzin van haar zus
die reed nog veel liever met de bus
gewoon eens naar de Antwerpse zoo

©Marina Geerinck

luister naar 't gefluister van de wind
pluk mijn woorden tussen 't geritsel van bladeren
aanhoor mijn hartekreet die galmt door 't woud
waar verlangen en tederheid bloeien als gouden regen
breek geen beloften die verankerd zitten tussen
hoop op stengels en vergeet-me-nietjes
snoei geen wortels van eenheid die 't vertrouwen dragen
respect kleeft op een bed van mos waar hoogtepunten
liefdesbloemen zaaien... een leven... lang

©Marina Geerinck

diep in mij leef jij
die raakt m'n hart en ziel
woordenloos begrijp je
dat liefde nooit vergaat
wie je ook bent
ik draag je met me mee
zonder meer heb ik je lief
diep in mij...
jij in mij en ik in jou

©Marina Geerinck

hoe rijk gevuld was ‘t leven

van hem die krom gewerkt

voor brood op de planken zorgde

onwetend wat ‘hem’ bezielde

leefde jonge harten kommerloos

tot de dag...

die tekende ’t eigenlijke levensverhaal

onbegrip bracht zwijgzame lippen

weggeborgen zonder vragen

je proefde van ’t leven

balanceerde vaak op de rand

genoot van elke moment

dat God jou heeft gegeven

je dacht nooit aan morgen

leefde steeds je dag

zelfs over de eeuwige reis

maakte jij je geen zorgen

je bleef rustig wachten

tot de dag dat je mocht gaan

zo blijven wij aan je denken

zij bespeelde

een gevoelige snaar

zonder omzien

kneedde ze hem

als marshmallows

in het juiste figuur

zoende hem blind

likte zich de vingers

bij elk briefje

overzicht verdween

toen een leiband
hem stropte


© Marina Geerinck 2001

ik schenk jou een lieve lach
bij het begin van deze dag
laat ons met z'n allen hopen
dat hij heel goed mag verlopen
en ik je op het einde van de dag
een rustige nacht wensen mag

©Marina Geerinck 1981

geniet van lentedagen
die het zomerschoon aankondigen
en verdwijnen achter mistige herfstgordijnen
die als bruidsluiers de winterdood tooien

©Marina Geerinck

ondergedoken in de woordenstroom

die stil golvend d' oppervlakte sloot

gaf de geest zich verloren

spraakloze lippen tekenden beeld

zijwaartse uitvluchtwegen verdwenen

toen ’t hart de keuze maakte

een sprong in de vallei van hoop

bracht omwenteling in ’t doolhof

gevoed door vergoten zielswater

heden dragen bomen bloesems van liefde

wiens ogen teder aanschouwen

Dank voor deze mooie woorden van troost...

Mijn hondje, mijn vriend...
In memorandum
25 01 2009

bijna vijtien jaar lang
had ik een vriend naast mij
die de beste was...
hij gaf me troost in moeilijke dagen
en leerde me echte vriendschap kennen
die bij mij kwam liggen aan de kachel
die er altijd voor me was en ik voor hem
speelden samen en gingen wandelen
ik gaf hem het beste hondeneten
toen werd hij ziek en brak een zware strijd aan
ik deed alles wat in mijn vermogen lag
maar het mocht niet baten
ik troost mij dat ik hem altijd goed verzorgd heb
en hij nu van zijn lijden verlost is
soms denk ik...
bestaan er ook nog mensen die zo trouw zijn
kan het me bijna niet voorstellen.
©Hv.Diaspora
https://blog.seniorennet.be/gedichtenvenster 


Je hond,
jullie liefde was geen wonder
jullie vriendschap was bijzonder
het was je hond
je lieve hond
je trouwe hond
het was Je hond net als anderen
maar voor jou was die hond wel heel speciaal
je hond die net als andere honden het einde vond
je hond...
©Amorfati
https://blog.seniorennet.be/amorfati


Lieve Marina
ik begrijp zo goed je verdriet
vergeten doe je zo maar niet
sommigen denken; ach 't is maar een hond
kennen die liefde niet, voelen geen wond
een hond is je trouwste kameraad
kijkt dwars door je ziel en kent geen verraad
ik ken de blik uit die lieve ogen
ze hebben me nog nooit bedrogen
al weten we... het zal slijten... ooit
vergeten zullen we ze zeker nooit
steeds weer voelen we het gemis
omdat hondenliefde zo zuiver is
op de vreemdste momenten weer die pijn
je wereld veranderd, het zal zo anders zijn
wat blijft zijn mooie herinneringen
we laten ze door niets meer verdringen. 
©Rozemarijn
https://blog.seniorennet.be/rozemarijn

Bedankt lieve blogmaatjes voor jullie troostende woorden bij het heengaan van mijn trouwste en liefste vriendje Whisky

Bedankt dat je dit mooi kadertje voor mij hebt gemaakt lieve jose
vond ik zo ontzettend lief van je!

http://www.bloggen.be/inanna




Bedankt voor deze engel van de dieren lieve Gittamaria
hij zal voor mijn Whisky'tje goed zorgen!

https://blog.seniorennet.be/gittamaria

dag mijn lieve vriend, mijn trouwe kameraad

mijn knuffeltje, troost en toeverlaat

het is nu een week geleden

dat jij je strijd hebt gestreden

je bent van ons heen gegaan

en liet een grote leegte na in ons bestaan

het doet zo’n pijn dat jij er niet meer bent

maar één ding weten we zeker, lieve kleine vent

het lot heeft dan wel beslist…

maar uit onze harten word je nooit meer gewist

wetend dat jij aan de hemelpoort op ons zult wachten

kan ons leed een beetje verzachten

want mijn lieve kleine vriend

jij hebt zeker en vast de hemel verdiend

het ga je goed lieve schat

we hebben het samen fijn gehad

en zijn dankbaar dat we jou hebben gekend

…. Dag mijn lieve kleine vent….

©Marina Geerinck

Dit bericht plaatste ik op 29.5.08... Vandaag is onze lieve schat er niet meer en dat doet verschrikkelijk veel pijn... zijn zeteltje blijft leeg... geen getrippel meer van zijn pootjes... geen ochtendgroet meer van hem... het gaat je goed lieve kleine jongen van ons, we missen je zo erg...

beste bloggers, ik weet dat er weinig gelezen wordt, de meeste onder jullie zijn buttonklevers die maar één doel hebben... zoveel mogelijk bezoekers teruglokken... er wordt geen rekening gehouden met verdriet... op zo'n momenten leer je de echte blogvrienden waarderen, bedankt lieve mensen die de moeite namen een woordje van troost na te laten!

 Kiekeboe...

Dit ben ik dus, Whisky de grote knuffelvriend van mijn baasjes.
Volgens hen ben ik de liefste, pienterste, braafste, mooiste, leukste en ... O'ja nog heel wat meer hoor, hun lijstje is superlang maar ik ga het niet allemaal opnoemen want straks vinden jullie me nog pretentieus of zo en dat ben ik helemaal niet... Alhoewel, ik hoor het hen toch zo graag zeggen!


Voila hier lig ik goed... Heb zo een overzicht van wat er allemaal gebeurd in huis want ik weet en zie graag alles. Soms zeggen ze wel eens dat ik een 'curieus pietje' ben maar zeg nu zelf... een krant lezen kan ik niet dus moet ik toch zelf maar alles uitzoeken, kwestie van bij de pinken te blijven. Trouwens ik hoor het bazinnetje vaak tegen het baasje zeggen dat hij zijn geheugen wat moet trainen...Phoe! En als  ik dat dan wil doen noemen ze me een...

 

Mmmm... even kijken in de keuken of er niets te bikken valt, want eten behoort tot mijn hobby's. Zal zeker nog te vroeg zijn? Of... Misschien moet ik mijn bazinnetje eens diep in de ogen gaan kijken dan weet ze onmiddellijk hoe laat het is! Raar hoor, mensen hebben een klok nodig om te weten dat het etenstijd is... Begrijp niet goed wat klokken met eten te maken hebben want ik volg altijd mijn maagje!

 
Aha hier zitten ze bij de haard vandaar dat in de keuken nog niets te zien was... Hallo... Even denken hoe ik hun aandacht krijg...

 Even zielig kijken misschien...


Yep!! Gelukt en het was lekker!!
Nog even likkebaardend nagenieten in mijn eigen zeteltje en onder de oude trui van mijn baasje ga ik nu even een dutje doen zodat ik straks weer op krachten ben want ik ben ook ziekjes.
Met mijn baasje ga ik regelmatig naar de dokter, een hele brave hoor alleen...
Hij zal me niet meer kunnen genezen, bij mijn laatste onderzoek werd mijn buikje kaalgeschoren om een echografie te nemen... Was er niet erg gerust in wat ze met mij van plan waren. Maar het was een lieve mevrouw die mij alsmaar 'zoeteke' noemde en over mijn buikje streek, het kriebelde zelfs een beetje... Waarom dit allemaal moet gebeuren snap ik niet, de dokter zei iets over een 'levergezwel...' en ... 'helaas...'
Ik zie mijn baasjes nu droevig en vaak huilen... Het bazinnetje heeft ook nog weinig zin in haar hobby 'bloggen' daarom lieve mensen niet boos zijn dat ze niet meer zo vaak op bezoek komt.

Momenteel voel ik mij nog wel goed, heb nog een redelijke eetlust en af en toe hang ik nog eens de clown uit, alleen moet ik nu heel veel medicijntjes slikken en... een vetloos dieet volgen, maar gelukkig dat valt nog wel mee!

Een dikke knuffel en pootje van Whisky

Mijn lieve trouwe vriend Whisky

Is gisteren, zondag 25 jan om 16.15 u overleden...

We missen hem zo en de pijn is snijdend want bijna 15 jaar lang was hij een deel van ons gezin. We proberen ons te troosten dat hij een mooi leven heeft gehad bij ons...

Hij was de liefste, de gekste en gehoorzaamste hond die we kenden.

We missen je klein petoetertje, klein ventje van ons...

In het hondenparadijs zul je gelukkig zijn, we zien elkaar terug

zeker weten, stel het goed lief Whisky'tje je blijft voor altijd in onze harten,

je baasjes en kinderen

het was niet waar jij me liet

achter vervallen muren

van eens de stevige burcht

die je bouwde

niet zozeer je woorden

die beklemtoonde ‘het doel’

van wat je ooit had gehoopt

maar gewoon het feit

dat toekomst geen mogelijkheid

bood met een zicht door

zwartgeverfde ramen



© Marina Geerinck 2003

hij houdt van blauw

rood is vulgair

streelt ’t fluwelen ‘achterwerk’

de voorkant is niet af

-vindt hij-

deze inhoud verdient meer

elke parel vraagt een gouden bekroning

of niet soms?


 ©Marina Geerinck 2006  

zoals de meeste dichters
fragmenten uit het leven mengen met oeverloze fantasie

schept ook zij haar gedachten kleurgevend

niet langer naakt blijft het maagdelijk wit

dat geschonden door woorden van nu

als getatoeëerde huid beeldend werkt

de nacht tekent sporen die eindigen in de schemering

ze sluit zichzelf en dommelt tussen schaduwwoorden in

anoniem openbaart zich

aan de rand van de horizon zal men haar lezen

want poëzie draagt eeuwigheid

©Marina Geerinck