Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Uitzichtloos



het was niet waar jij me liet

achter vervallen muren

van eens de stevige burcht

die je bouwde

niet zozeer je woorden

die beklemtoonde ‘het doel’

van wat je ooit had gehoopt

maar gewoon het feit

dat toekomst geen mogelijkheid

bood met een zicht door

zwartgeverfde ramen



© Marina Geerinck 2003




Reageer op dit bericht

21 reacties op dit bericht

christiane25 januari 2009 om 23:50

Gelukkige verjaardag Marina . . .

Photobucket


Een hart is er om liefde in leven te brengen,

mensen zijn er om vriendschap mee te delen,

en feestdagen zijn er om vrienden niet te vergeten ,


gelukkige verjaardag

van Christiane

hugo24 januari 2009 om 18:48

Prachtig Marina, fin weekend!

Photobucket
Marianne24 januari 2009 om 18:26

Mooi geschreven, Marina

Image Hosted by ImageShack.us

Goedeavond Marina, het was fijn vertoeven op uw mooie blogje, ik wens u samen een fijne avond, lieve groetjes van Marianne
georges23 januari 2009 om 22:06

ppsjes wandelingen en soms nog iets

HET EINDE "GEWOON GEEN TOEKOMST....ZWARTE RAMEN " ECHT PRACHTIG
TOT ZIENS GROETJE UIT MIDDELKERKE
corry23 januari 2009 om 18:20

fijne weekend marina

Een hele fijne weekend.
Wel veel regen
Hier regent het al heel de dag
En het is frisjes buiten
De Plu mee of binnen blijven
liefs Corry
corrypuzzel35tk4.gif
Jeske23 januari 2009 om 17:02

Hallokes Marina

Het is vandaag weer paraplukes dag geworden,’t is een triestige bedoening buiten

Image Hosted by ImageShack.us


Ik kom je, na het lezen op je blogje,

nog een fijne vrijdag wensen en een mooi weekend

Vrijdag knuff. van ons voor jou
alfons23 januari 2009 om 16:26

Marina dat is zeer mooi

prettigweekend-1.gif
Erna23 januari 2009 om 14:16

Heel mooi Marina !

Fijn weekend en lieve groetjes , Erna

Bezoek mijn blog!
Kathleen23 januari 2009 om 11:06

Een gezellige vrijdag wens ik jou toe Marina

Eén woord:PRACHTIG.
Regen en guur weer

De wind loeit krachtig door de bomen,
het weer is triest, koud en guur.
Was een kwartiertje even buiten,
maar zocht daarna snel mijn vuur.
De regen komt met bakken naar beneden,
blij dat ik binnen kan schuilen.
Ben er overigens nog niet achter,
waarom de hemel zo moet huilen.
Voor mijn vijver hoeft het niet,
die is gevuld tot aan de rand.
En ik hoef ook niets te blussen,
er staat gelukkig niets in brand.
Toch kan het een voorbode zijn,
vult sloten, beken en kanalen.
Als dan straks de vorst weer aankomt
kunnen we met schaatsen weer stralen
Lieve winterse groetjes
Kathleen
http://www.bloggen.be/blogfairy
vrouw143rp2_16113.gif
alda bosmans22 januari 2009 om 22:25

lieve Marina

ik doe u heel veel lieve donderdaggroetjes en veel liefs van Alda...Image Hosted by ImageShack.us
Gittamaria22 januari 2009 om 22:18

Groet van Gitta

Lieve Marina, dank voor de zonnestraaltjes die je op mijn blog plaatste. Ik wilde een bloemetje plaatsen bij mijn bericht hier, maar ik krijg "no copy" . Wil je het bloemetje er bij denken? Lieve Groeten en morgenavond een fijn begin van een mooi weekend.
Gitta.
ekenit22 januari 2009 om 21:00

een fijne avond

Goede avond lieve Marina wat heb je dit weer prachtig geschreven en goed verwoord heel knap is het weer gemaakt. Bedankt voor het bezoekje en het complimentje er bij, voor morgen alvast een fijne dag gewenst liefs en groetjes en een knuf
Amor Fati22 januari 2009 om 17:36

Het onderbewuste leven heeft vensters naar uitzicht en deuren naar inzicht die oneindig veel verder reiken dan de grenzen van de wereld van de werkelijkheid Marina.....

 

Een aangename avond  toegewenst vanwege Amor Fati !


Het leven lijkt op een glas helder water dat troebeler wordt naarmate men er meer van drinkt.
 
Het is mij volkomen gelijk waarheen het water vloeit, als het maar niet in de wijn is.

 

mia22 januari 2009 om 17:36

Beste groetjes

beste groetjes van uit mijn blogje Marina.mia1948-ik genirt elke dag-
Leon22 januari 2009 om 15:14

Groetjes

Jeske22 januari 2009 om 15:09

Knap wat jij hier weer neer zet Marina

Die bhoeda mutsen zijn het omhulsel van een tropische vrucht,

maar de welke weet ik niet kunnen ze me ook niet vertellen in de bloemenwinkel

Hou u parapluke maar in aanslag,

want ze voor spellen heel wat emmers hemelsvocht

Image Hosted by ImageShack.us


Ben eventjes een bezoekje aan 't brengen aan mijn vrienden,

‘t is hier altijd wel gezellig bij jou,

der staan steeds nieuwe dingen bij,

proficiat voor zo'n mooie site hoor !

Dikke knuff… Jeske
mariska & moby dick22 januari 2009 om 13:40

Zeer knap gedicht naamgenootje

Photobucket
De meeste mensen komen in je leven
en verdwijnen er ook uit
maar alleen vrienden
laten voetdrukken achter in je hart
zoals jij in de onze
bedankt voor je lieve reactie op mijn blog
liefs en knuffels van ma & mo

frieda22 januari 2009 om 13:21

hallokes marinake

85858880aw0.jpg
door regen en wind
kom ik je een bezoekje brengen
nu is het wel echt blogjes weer he
hopelijk gaat het beteren
naar het weekend toe
ik wens je nog een mooie donderdag
liefs en xxxx
Frieda
Diaspora22 januari 2009 om 13:09

Goede middag,echt weer een gedicht uit de ruimte,mooi eindeloos. groetjes.

dad320tagin8.gif

johan194422 januari 2009 om 13:04

hallo

p752215b5d9528238510f32kn2.gif
weer top Marina ! groetjes
begrijphetnietje12 januari 2007 om 16:18

pracht

Je hebt hier weer een pracht van een gedicht geschreven
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Poëzie draagt eeuwigheid


zoals de meeste dichters
fragmenten uit het leven mengen met oeverloze fantasie

schept ook zij haar gedachten kleurgevend

 

niet langer naakt blijft het maagdelijk wit

dat geschonden door woorden van nu

als getatoeëerde huid beeldend werkt

 

de nacht tekent sporen die eindigen in de schemering

ze sluit zichzelf en dommelt tussen schaduwwoorden in

anoniem openbaart zich

aan de rand van de horizon zal men haar lezen

want poëzie draagt eeuwigheid

 

 

©Marina Geerinck

33 reacties Reageer op dit bericht

Van oud naar nieuw


ik keek naar het sterven van de bloemen

toen het winterlandschap aanklopte

dekte mijn verlangens onder heermoes toe

waar ze slechts herinneringen zullen blijven

 

maar wanneer straks de nacht verjongd en alles weer zichtbaar wordt

 

stuur ik fluisterzacht mijn wensen de kosmos in

nieuwe hoop en goede voornemens

vervullen mijn hart en ziel

want elk afscheid zorgt voor een nieuw begin

 

©Marina Geerinck

40 reacties Reageer op dit bericht

Mijn tweelingziel


men proeft nog steeds het verlangen
als ik over jou praat
want iedere keer weerklinkt pijnlijk de echo
in mijn geschonden hart
fluisterzacht prevel ik je naam
in de stilte van mijn 'zijn'
ik neem je waar in gedachten
en weet, ooit... achter het gordijn van zielesmart
zijn wij weer één


©Marina Geerinck
30 reacties Reageer op dit bericht

Moeder zijn



het was een zekerheid die ik slechts in ogen las
van hen die men moeders noemden
hechtbaar aan wat zij schonken
droomden ze toekomstidealen tegemoet
onbreekbaar was de schakel
die geankerd in het moederhart soms weeën bracht
toch prezen zij onzinnige verhalen en lachten
pretlichtjes bij elkaar
zo spaarden ze parels van herinneringen voor later


Marina Geerinck©1994

23 reacties Reageer op dit bericht

Heksen vieren halloween


jij daar... ga hier maar snel vandaan
want straks bij volle maan
is 't met het gewone leven hier gedaan

kijk daar bij die oude eik, danig verweerd
staan wel honderd bezems netjes geparkeerd
zoals 't in de heksenschool wordt aangeleerd

toverkollen zullen dansen in de nacht
trollen en zwarte katten houden hier de wacht
in hun heksenketels pruttelt toverkracht

spinnenpoten, kattensnorren en paddenkwijl
alles mengen ze in een grote teil
want heksen vieren halloween in stijl

luidkeels beginnen ze opeens te zingen
iedereen moet nu over 't kampvuur springen
om naar de titel van 'Miss Heks ' te dingen

feestende heksen, 't is niet om aan te zien
geloof me...alle heksen honderdentien
vieren elk jaar met veel plezier 'Halloween'


©Marina Geerinck
Halloween2008
27 reacties Reageer op dit bericht

Column 'nonkel 3'


Met pretlichtjes in de ogen keek nonkel zijn goede vriend aan en zei:
'Allee pére vertel nog eens van vroeger toen uw kinderen nog heel klein waren, mijn nichtke kent die verhalen nog niet.'
Pére die eigenlijk Prospére noemde, was een 87 jarige vriend van nonkel, nog bij de pinken en net als nonkel een levensgenieter, beide waren er rotsvast van overtuigd; 100 jaar zouden ze worden en dat zouden ze vieren met een heel groot feest.
Wie deze twee vrienden kenden, kreeg een heel ander gedacht over 'oud' worden, het leek bijna plezant te zijn?! Of zoals mijn nonkel altijd zei:
"Het gaat allemaal niet meer zo snel maar... in een lage vitesse geraken we er ook wel!"
Prospére schraapte zijn keel en vroeg me: 'Heb ik je al verteld van ons Marie-Josee toen die geboren werd?'
Natuurlijk had hij dat, al vele keren zelfs maar nonkel hoorde zijn vriend toch zo graag praten en dan vooral omdat deze vaak in de war was met moeilijke woorden, ik zag nonkel al met binnenpret glunderen en kon mijn lachen amper beheersen, toen pére begon.
'Awel, toen ons Marie-Josee geboren werd, waren ons Victorine en ik in alle staten, ja wat wilt ge... voor de eerste keer vader en moeder en dan nog veel vroeger dan verwacht hé, ofwel heeft de doktoor zich vergist ofwel had mijn schoonmoeder gelijk en wilde die kleine dringend het daglicht zien. Allee ze werd te vroeg geboren en moest daarom in een 'serveuse' liggen hé...'
Nonkel schatterde het uit, sloeg op zijn knie en riep: 'Pére jong, geen serveuse maar een couveuse!!' Ondanks dat hij dit verhaal al wel honderdmaal had gehoord bezorgde het hem nog iedere keer veel plezier.
'Ja zeg, al die franse woorden...' zuchtte Pére.
'Allee vertel maar voort, vertel eens van toen hunne Jean-Paul trouwde.
'Onze Polle? Ja dat was wat si meiske' richtte hij het woord weer tot mij.
Toen die trouwde met de dochter van de notaris, verschoten wij nogal zulle. Geen koffietafel hé zoals bij de trouw van Victorine en mij... Nee,nee een echt feest wilde de notaris voor zijn enige dochter, met alles erop en eraan en ge kunt je voorstellen wat een sjieke boel dat was hé?
Toen ons Marie-Josee dan trouwde hebben mijn vrouw en ik natuurlijk ook op geen cent gekeken, ha nee twee kinders, alle twee gelijk!
Toen hebben we dezelfste 'eintrepteur' gepakt als bij onze Jean-Paul en...'
Een daverende lach van uit de zetel weerklonk, nonkel had het niet meer, sloeg zich op de knie terwijl hij tranenlachend riep: 'Traiteur!! Pére noemt ge zo'n kok!'
'Zeg eens gij! Ge moet mij niet altijd verbeteren hé, mijn frans is misschien niet zoals het hoort maar uw duits ook niet zenne, of zijt ge het soms vergeten tijdens onze daguitstap naar Keulen met de bond van de gepensioneerden??? Hierzie meneer ging tafelwijn bestellen en wat vraagt hij? 'eine flasche tichenweine bitte'
'Awel... En wat is daar verkeerd aan? Dat madammeke verstond mij toch? Tich is tafel en wein is wijn...'
'Ja vent maar ge moet niet alles zo letterlijk vertalen hé!' Nonkels vriend trok een scheef gezicht waarop ze allebei in een daverende lach schoten, de discussie was weer voor even gesloten.

©Marina Geerinck
29 reacties Reageer op dit bericht

Het geschreven woord


Niets zo sierlijks
dan gekrulde letters
die uit m'n pen vloeien,
samensmeltend tot één geheel
waaruit iets moois zal bloeien

Niets zo boeiends
dan 't geschreven woord,
de wereld om je heen vergeten
zolang niemand stoort.

Niets zo spannends
letters te zien vrijen
als verliefden in 't maanlicht,
zich voortplantend op één lijn
wiens nakomelingen vormen
dit gedicht.


Marina Geerinck©1995
24 reacties Reageer op dit bericht

Erfenis van 't leven


gedroogde appels, rimpelig, vergeten
stof tot nadenken in overvloed
schrijlings zittend blijf je staren
gedachten lezend, ongeïnteresseerd

wonden reten zich weer open
een ristsluiting zou niet misstaan
gebaren van... miskenning
door hardheid geworden, graniet

nevels van ontkenning
verloren gaand in aandacht.
ontdaan van 't omhulsel, je huid
als een slang achterwege latend

aangericht, je doel geschoten
leven zal je, met denken aan
de grijze dagen uit 't verleden
die toekomst zullen ontkleuren

opgetekend, zeker wetend
dat van alles wat je hebt gezaaid
de oogsttijd komen zal van
bittere vruchten, die smaakpapillen
zullen tarten tot dromens toe



Marina Geerinck© 1996


16 reacties Reageer op dit bericht

afscheid


de nacht tekende zwarte manen
en zij lachte
geen droefheid om de verloren veldslag
die schaduwen wierp in stille momenten
tijd bracht verlies van zichtbaarheid
op licht en breekbaar
dwalend op zoek naar houvast
in 't laatste strohalmenveld
weerklonk de allerhoogste fluistering
'laat los...'
het zeggen was moeilijker, dan het gaan

©Marina Geerinck

20 reacties Reageer op dit bericht

Column 'Belgisch koningshuis'


'Nee de koopkracht is niet verminderd' verklaren economen in de media, volgens hen is het een praatje onder de mensen, een soort van virus dat zich een weg baant en iedereen aansteekt om hetzelfde te gaan denken of simpelweg; wat hij zegt, zegt ook zij!
Het bezorgt me eigenlijk de lachkriebels als ik zie hoeveel moeite ze zich getroosten om de bevolking een rad voor de ogen te blijven draaien, die ferme geleerden.
Gelukkig is de doorsnee Belg zich meer en meer bewust van de economie in z'n land, we leven tenslotte niet meer in de middeleeuwen waar de bevolking arm en dom werd gehouden en waar je voor de minste uitspraak die je deed... de galg kreeg.
We leven in een land van vrije meningsuiting, dus iedereen heeft het recht om te zeggen hoe hij of zij denkt...idd. ook die slimme economen.
En terwijl ik dit hier zo schrijf, bedenk ik opeens waar ze 'de fout' hebben begaan, wellicht hebben zij hun onderzoeken gericht op de koopkracht van de gekroonde hoofden en hun vele aanhang!
Uiteraard dat men dan niet spreekt van een vermindering!! Integendeel, met weeral een verhoging van hun toch al zo HOGE dotaties zal hun koopkracht alleen maar toenemen en dat... terwijl heel wat gezinnen en ouderen zelfs hun stookolie niet meer kunnen betalen, om nog te zwijgen van jonge koppeltjes die geen eigen huisje meer kunnen bekostigen ondanks dat ze beide keihard werken om vooruit te komen...
De superrijken vragen steeds meer en de armen krijgen steeds minder... Hoe mooi zou alles niet verdeeld zijn als dit eens omgekeerd moest worden?
Daarom uit de grond van mijn hart... Albert, koning der Belgen... wees eens mens en weiger de verhoging van je dotatie maar schenk ze aan de armen onder je bevolking!! Dit gebaar van menslievendheid zou jou niet armer maken maar wel geliefder bij je onderdanen en wat vooral belangrijk is... het zou je kunnen garanderen op nog vele jaren 'de scepter te mogen zwaaien' want mijn beste koning... Ik zie de toekomst somber tegemoet voor het koninkrijk!
Weten dat ons landje, zo klein... zich puffend in alle bochten moet wringen om al die luxe van de koninklijke hoogheden te kunnen betalen, bij deze zou ik haast kunnen zeggen: 'proficiat voor het Belgisch koningshuis dat op nummer 3 staat als duurste koningshuis met 12.542.000 euro aan dotaties in de lijst van 8 koningshuizen...
Och, nee ik vergat hun onkostennota's nog... Een slordige 54,4 milj.euro in totaal kosten de gekroonde hoofden in Belgie!
Aan alle belgen zou ik zeggen... Komaan doe nog een duit in het zakje, zodat hun koopkracht zeker niet verminderd!


©Marina Geerinck
20 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten