Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Sprong in 't ongewisse



ondergedoken in de woordenstroom

die stil golvend d' oppervlakte sloot

gaf de geest zich verloren

 

spraakloze lippen tekenden beeld

zijwaartse uitvluchtwegen verdwenen

toen ’t hart de keuze maakte

 

een sprong in de vallei van hoop

bracht omwenteling in ’t doolhof

gevoed door vergoten zielswater

 

heden dragen bomen bloesems van liefde

wiens ogen teder aanschouwen

de keuze van ‘t leven


2003 ©Marina Geerinck

Reageer op dit bericht

29 reacties op dit bericht

alfons27 maart 2009 om 12:14

Nog zo mooi geshreven

Image and video hosting by TinyPic
corry15 maart 2009 om 11:13

mooi geschreven marina

leuke foto van wishky aan de zijkant
Een heel fijn en zonnig Weekend.
Geniet van het weer, hier schijnt het zonnetje
corrypuzzel35tk4.gif
ons mams15 maart 2009 om 02:46

Kom jou een dikke knuffel geven Marina! Ik voel je verdriet in je teksten, veel sterkte nog hoor! xxx


Banner Kelsey*


Banner ons mams
marcoen ria14 maart 2009 om 21:33

Lieve Marina

Bedankt voor je bezoekje.De pijn zit nog diep in je ,maar dat kan ook niet anders.Zou hij nu al uit je gedachten zijn ,dan was het geen vriendschap geweest en dit wis je nooit meer uit.Je hart lijkt gebroken,het verlies zal vervagen ,maar zijn sporen blijven altijd zichtbaar.Veel lieve groetjes,nog veel sterkte en veel liefs.
fijnweekendbf7.jpg
rebecca14 maart 2009 om 18:45

Dag lieve Marina..............

30rp6ag.gif
Wat heb ik hier weer leuk alles bijgelezen.Bedankt voor je
bezoekje en nog een gezellig weekend wens ik jou
Een warme knuffel van Rebecca,je blogvriendin.
Hopelijk is je verdriet toch al een klein beetje verminderd.Zoietske moet natuurlijk slijten,hé.
GEORGES13 maart 2009 om 22:09

PPSJES EN SOMS NOG WAT VAN ALLES

EEN PRETTIG WEEKEND
GROETJES UIT MIDDELKERKE
kees13 maart 2009 om 21:08

Lieve Marina, het doet goed weer van je te horen

Wens je heel, heel veel sterkte met het verlies van zo een dikke vriend, een deel van jou is werkelijk weg, daar zijn geen woorden voor, het blijft altijd bij je, maar op een dag zeg je weer, ik heb werkelijk een vriend en aai je hem weer over zijn bol, en met dat trouwe dier beleef je weer veel lol. heel veel lieve groetjes en knuffeltjes, Ik heb gelukkig weer iets te lezen heb veel in te halen
Jeske13 maart 2009 om 18:57

Goede avond Marina

Image Hosted by ImageShack.us
En we nemen een aanloopje naar het weekeend

En hopelijk krijgen we het zonnetje erbij

en natuurlijk m’n knufjes niet vergeten naar jou toe ,Jeske
alda bosmans13 maart 2009 om 18:20

mooi gedichtje Marina

ik wens u nog een fijne dag of wat er nog van overblijft...liefs van Alda...Image Hosted by ImageShack.us

Quiny13 maart 2009 om 17:46

Dag Marina

Hartelijk dank voor je mooie en lieve reactie op mijn blog!
Dit gedicht is weer prachtig!!!
Fijn weekend!
Liefs,
Quiny
Mandy13 maart 2009 om 17:07

Lieve Marina, het is even geleden dat ik nog eens hier was...

Maar nee ik ben je zeker niet vergeten ,gaat het een beetje je zal je lieve hond zeker nog missen, ik weet het lieverd hij was je vriend, en een dierbare eerlijke vriend blijf je missen. Lieve groetjes Mandy
vrouwmetblauweogendraaien.gif
Regi13 maart 2009 om 17:01

Heel Mooi Marina liefs

De lente komt eraan ! Prettig
11brfqd.gif
https://blog.seniorennet.be/schaduwzijde
Veel lieve groetjes,
Regi.
Roosje13 maart 2009 om 16:58

Dag Marina,


natur019ct2.gif

Vandaag heb ik het zonnetje meegebracht wens je een fijne dag geniet ervan groetjes Roosje
Marianne13 maart 2009 om 15:37

Mooi gedichtje, Marina

Image Hosted by ImageShack.us

Goedemiddag Marina, bedankt voor uw bezoekje, ik wens u nog een fijne namiddag en een zonnig weekend, lieve groetjes van Marianne
Erna13 maart 2009 om 01:10

Hoi Marina

Fijn weekend en een lieve groet ! Erna

Bezoek mijn blog!
Kathleen10 maart 2009 om 11:57

Fijne dinsdag Marina

Weer een heel mooi gedicht van jou Marina.1231246131-870.gif
Maartse buien.
De zon die popelt al om te fleuren.
De winter? Ik sluit met grote spoed zijn deuren.
Een donderse wolk buldert luid.
Gooit zijn regensluier geërgerd uit.
Windvlagen suizen om de oren.
Kleurige prille bloesem treurt en gaat verloren.
De maartse staart die gaat zich weren.
Wil met deze tirade het voorjaar nog keren.
Zijn roerig zwiepen duurt maar even.
Heeft geen schijn van kans te overleven.
Lieve maartse groetjes,Kathleen
http://www.bloggen.be/blogfairy
dyn004_original_413_467_pjpeg_2640701_678eb246eaad980d732dae58952ab409.jpg

Roosje9 maart 2009 om 16:59

Mooi Gedicht Marina


maak2der2dleuke2dweek2dzw4.jpg

wens je een fijne dag en voor straks een gezellige avond groetjes Roosje
Diaspora9 maart 2009 om 15:25

dit is mooi vertaalt.je hebt het even zwaar komt wel weer goed.groeten

HV
hotlips9 maart 2009 om 12:17

hallo

Zoals steeds...mooi Marina!
maandag05il17125vz3.gif
tantelipsww4.gif
Humor en geduld zijn de twee kamelen
waarmee je elke woestijn door kunt.
kus en knuff vanLipske!
mariska & moby dick9 maart 2009 om 00:17

prachtig gedicht naamgenootje

Photobucket
Wij komen eventjes genieten
van je werkjes en wensen U een mooi begin
van een nieuwe week
liefs & knufs van Ma & Mo
Erna6 maart 2009 om 22:46

Mooie tekst Marina !

Geniet van het weekend ! Liefs , Erna

Bezoek mijn blog!
Marc6 maart 2009 om 16:09

hallo

logopren3.gif
Ben nog even komen bijlezen.
Quiny6 maart 2009 om 11:15

Dag Marina

In mijn zoektocht naar blogs met poëzie kwam ik hier terecht.
Je schrijft prachtig!
Ik geniet!
Liefs van Quiny
christiane6 maart 2009 om 09:33

Mooi geschreven Marina . . .

Photobucket


Ik wens je een fijn weekend ,
hopelijk mag de zon er een beetje door komen

Liefs Christiane

joaquim5 maart 2009 om 09:07

olé olà opatje is daar


ug0dcb30xg8.gif

Soms voel je het aan
het verdriet
soms merken je
zonder woorden
wat de andere
wil zeggen
wat hij/zij denkt
kan je raden
Soms voel je het geluk
wat die wil delen
wat hij/ zij wil zeggen
je kan het zo weten
soms moet je zwijgen
beter dan praten
soms moet je gewoon
lekker aan jezelf denken
met de groetjes en knfkusjes van opatje joaquim
johan19444 maart 2009 om 19:30

hallo Marina

p752215b5d9528238510f32kn2.gif
mooi ! blij je nog ees te kunnen lezen ! lieve groeten
roze4 maart 2009 om 19:17

Rust en vrede gevonden lieve Marina?

rozemarijn3qn6.jpg
Je hebt hier weer een pareltje geschreven..Heeft het sterretje aan de hemel je ziel getroost? Lief die foto van Whisky.Ik ben blij dat je weer een beetje moed hebt gevonden hoor.Veel liefs en een dikke kus van Rozemarijn.
georgette23 februari 2007 om 16:38

bezoekje uit limburg

Marina de teksten zijn zo mooi ,hoe doe je het toch maar fijn weekend gewenst van.

buttongeorgettevl3.gif

Claartje23 februari 2007 om 11:43

Goedemiddag ,

Wat een mooie teksten kun je toch neer pennen !
Nog een prettig weekend van Claartje .
Daaaaaaaaaag
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

dank voor deze mooie woorden...

Dank voor deze mooie woorden van troost...

Mijn hondje, mijn vriend...
In memorandum
25 01 2009

bijna vijtien jaar lang
had ik een vriend naast mij
die de beste was...
hij gaf me troost in moeilijke dagen
en leerde me echte vriendschap kennen
die bij mij kwam liggen aan de kachel
die er altijd voor me was en ik voor hem
speelden samen en gingen wandelen
ik gaf hem het beste hondeneten
toen werd hij ziek en brak een zware strijd aan
ik deed alles wat in mijn vermogen lag
maar het mocht niet baten
ik troost mij dat ik hem altijd goed verzorgd heb
en hij nu van zijn lijden verlost is
soms denk ik...
bestaan er ook nog mensen die zo trouw zijn
kan het me bijna niet voorstellen.

©Hv.Diaspora

https://blog.seniorennet.be/gedichtenvenster 


Je hond,
jullie liefde was geen wonder
jullie vriendschap was bijzonder
het was je hond
je lieve hond
je trouwe hond
het was Je hond net als anderen
maar voor jou was die hond wel heel speciaal
je hond die net als andere honden het einde vond
je hond...
©Amorfati
https://blog.seniorennet.be/amorfati



Lieve Marina
ik begrijp zo goed je verdriet
vergeten doe je zo maar niet
sommigen denken; ach 't is maar een hond
kennen die liefde niet, voelen geen wond
een hond is je trouwste kameraad
kijkt dwars door je ziel en kent geen verraad
ik ken de blik uit die lieve ogen
ze hebben me nog nooit bedrogen
al weten we... het zal slijten... ooit
vergeten zullen we ze zeker nooit
steeds weer voelen we het gemis
omdat hondenliefde zo zuiver is
op de vreemdste momenten weer die pijn
je wereld veranderd, het zal zo anders zijn
wat blijft zijn mooie herinneringen
we laten ze door niets meer verdringen. 
©
Rozemarijn
https://blog.seniorennet.be/rozemarijn


26 reacties Reageer op dit bericht

Dag lief Whisky'tje

Klik hier voor meer gratis...


dag mijn lieve vriend, mijn trouwe kameraad

mijn knuffeltje, troost en toeverlaat

het is nu een week geleden

dat jij je strijd hebt gestreden

je bent van ons heen gegaan

en liet een grote leegte na in ons bestaan

het doet zo’n pijn dat jij er niet meer bent

maar één ding weten we zeker, lieve kleine vent

het lot heeft dan wel beslist…

maar uit onze harten word je nooit meer gewist

wetend dat jij aan de hemelpoort op ons zult wachten

kan ons leed een beetje verzachten

want mijn lieve kleine vriend

jij hebt zeker en vast de hemel verdiend

het ga je goed lieve schat

we hebben het samen fijn gehad

en zijn dankbaar dat we jou hebben gekend

…. Dag mijn lieve kleine vent….

©Marina Geerinck

36 reacties Reageer op dit bericht

Column 'Whisky'

Dit bericht plaatste ik op 29.5.08... Vandaag is onze lieve schat er niet meer en dat doet verschrikkelijk veel pijn... zijn zeteltje blijft leeg... geen getrippel meer van zijn pootjes... geen ochtendgroet meer van hem... het gaat je goed lieve kleine jongen van ons, we missen je zo erg...

beste bloggers, ik weet dat er weinig gelezen wordt, de meeste onder jullie zijn buttonklevers die maar één doel hebben... zoveel mogelijk bezoekers teruglokken... er wordt geen rekening gehouden met verdriet... op zo'n momenten leer je de echte blogvrienden waarderen, bedankt lieve mensen die de moeite namen een woordje van troost na te laten!

Klik hier voor meer gratis... Kiekeboe...

Dit ben ik dus, Whisky de grote knuffelvriend van mijn baasjes.
Volgens hen ben ik de liefste, pienterste, braafste, mooiste, leukste en ... O'ja nog heel wat meer hoor, hun lijstje is superlang maar ik ga het niet allemaal opnoemen want straks vinden jullie me nog pretentieus of zo en dat ben ik helemaal niet... Alhoewel, ik hoor het hen toch zo graag zeggen!


Klik hier voor meer gratis...
Voila hier lig ik goed... Heb zo een overzicht van wat er allemaal gebeurd in huis want ik weet en zie graag alles. Soms zeggen ze wel eens dat ik een 'curieus pietje' ben maar zeg nu zelf... een krant lezen kan ik niet dus moet ik toch zelf maar alles uitzoeken, kwestie van bij de pinken te blijven. Trouwens ik hoor het bazinnetje vaak tegen het baasje zeggen dat hij zijn geheugen wat moet trainen...Phoe! En als  ik dat dan wil doen noemen ze me een...

 
Klik hier voor meer gratis...

Mmmm... even kijken in de keuken of er niets te bikken valt, want eten behoort tot mijn hobby's. Zal zeker nog te vroeg zijn? Of... Misschien moet ik mijn bazinnetje eens diep in de ogen gaan kijken dan weet ze onmiddellijk hoe laat het is! Raar hoor, mensen hebben een klok nodig om te weten dat het etenstijd is... Begrijp niet goed wat klokken met eten te maken hebben want ik volg altijd mijn maagje!

Klik hier voor meer gratis... 
Aha hier zitten ze bij de haard vandaar dat in de keuken nog niets te zien was... Hallo... Even denken hoe ik hun aandacht krijg...

Klik hier voor meer gratis... Even zielig kijken misschien...

Klik hier voor meer gratis...
Yep!! Gelukt en het was lekker!!
Nog even likkebaardend nagenieten in mijn eigen zeteltje en onder de oude trui van mijn baasje ga ik nu even een dutje doen zodat ik straks weer op krachten ben want ik ben ook ziekjes.
Met mijn baasje ga ik regelmatig naar de dokter, een hele brave hoor alleen...
Hij zal me niet meer kunnen genezen, bij mijn laatste onderzoek werd mijn buikje kaalgeschoren om een echografie te nemen... Was er niet erg gerust in wat ze met mij van plan waren. Maar het was een lieve mevrouw die mij alsmaar 'zoeteke' noemde en over mijn buikje streek, het kriebelde zelfs een beetje... Waarom dit allemaal moet gebeuren snap ik niet, de dokter zei iets over een 'levergezwel...' en ... 'helaas...'
Ik zie mijn baasjes nu droevig en vaak huilen... Het bazinnetje heeft ook nog weinig zin in haar hobby 'bloggen' daarom lieve mensen niet boos zijn dat ze niet meer zo vaak op bezoek komt.

Momenteel voel ik mij nog wel goed, heb nog een redelijke eetlust en af en toe hang ik nog eens de clown uit, alleen moet ik nu heel veel medicijntjes slikken en... een vetloos dieet volgen, maar gelukkig dat valt nog wel mee!

Een dikke knuffel en pootje van Whisky

49 reacties Reageer op dit bericht

Whisky 14.2.94 - 25.1.09

Mijn lieve trouwe vriend Whisky

Is gisteren, zondag 25 jan om 16.15 u overleden...

We missen hem zo en de pijn is snijdend want bijna 15 jaar lang was hij een deel van ons gezin. We proberen ons te troosten dat hij een mooi leven heeft gehad bij ons...

Hij was de liefste, de gekste en gehoorzaamste hond die we kenden.

We missen je klein petoetertje, klein ventje van ons...

In het hondenparadijs zul je gelukkig zijn, we zien elkaar terug

zeker weten, stel het goed lief Whisky'tje je blijft voor altijd in onze harten,

je baasjes en kinderen

 

 

14 reacties Reageer op dit bericht

Uitzichtloos



het was niet waar jij me liet

achter vervallen muren

van eens de stevige burcht

die je bouwde

niet zozeer je woorden

die beklemtoonde ‘het doel’

van wat je ooit had gehoopt

maar gewoon het feit

dat toekomst geen mogelijkheid

bood met een zicht door

zwartgeverfde ramen



© Marina Geerinck 2003




21 reacties Reageer op dit bericht

Poëzie draagt eeuwigheid


zoals de meeste dichters
fragmenten uit het leven mengen met oeverloze fantasie

schept ook zij haar gedachten kleurgevend

 

niet langer naakt blijft het maagdelijk wit

dat geschonden door woorden van nu

als getatoeëerde huid beeldend werkt

 

de nacht tekent sporen die eindigen in de schemering

ze sluit zichzelf en dommelt tussen schaduwwoorden in

anoniem openbaart zich

aan de rand van de horizon zal men haar lezen

want poëzie draagt eeuwigheid

 

 

©Marina Geerinck

33 reacties Reageer op dit bericht

Van oud naar nieuw


ik keek naar het sterven van de bloemen

toen het winterlandschap aanklopte

dekte mijn verlangens onder heermoes toe

waar ze slechts herinneringen zullen blijven

 

maar wanneer straks de nacht verjongd en alles weer zichtbaar wordt

 

stuur ik fluisterzacht mijn wensen de kosmos in

nieuwe hoop en goede voornemens

vervullen mijn hart en ziel

want elk afscheid zorgt voor een nieuw begin

 

©Marina Geerinck

40 reacties Reageer op dit bericht

Mijn tweelingziel


men proeft nog steeds het verlangen
als ik over jou praat
want iedere keer weerklinkt pijnlijk de echo
in mijn geschonden hart
fluisterzacht prevel ik je naam
in de stilte van mijn 'zijn'
ik neem je waar in gedachten
en weet, ooit... achter het gordijn van zielesmart
zijn wij weer één


©Marina Geerinck
30 reacties Reageer op dit bericht

Moeder zijn



het was een zekerheid die ik slechts in ogen las
van hen die men moeders noemden
hechtbaar aan wat zij schonken
droomden ze toekomstidealen tegemoet
onbreekbaar was de schakel
die geankerd in het moederhart soms weeën bracht
toch prezen zij onzinnige verhalen en lachten
pretlichtjes bij elkaar
zo spaarden ze parels van herinneringen voor later


Marina Geerinck©1994

23 reacties Reageer op dit bericht

Heksen vieren halloween


jij daar... ga hier maar snel vandaan
want straks bij volle maan
is 't met het gewone leven hier gedaan

kijk daar bij die oude eik, danig verweerd
staan wel honderd bezems netjes geparkeerd
zoals 't in de heksenschool wordt aangeleerd

toverkollen zullen dansen in de nacht
trollen en zwarte katten houden hier de wacht
in hun heksenketels pruttelt toverkracht

spinnenpoten, kattensnorren en paddenkwijl
alles mengen ze in een grote teil
want heksen vieren halloween in stijl

luidkeels beginnen ze opeens te zingen
iedereen moet nu over 't kampvuur springen
om naar de titel van 'Miss Heks ' te dingen

feestende heksen, 't is niet om aan te zien
geloof me...alle heksen honderdentien
vieren elk jaar met veel plezier 'Halloween'


©Marina Geerinck
Halloween2008
27 reacties Reageer op dit bericht

Column 'nonkel 3'


Met pretlichtjes in de ogen keek nonkel zijn goede vriend aan en zei:
'Allee pére vertel nog eens van vroeger toen uw kinderen nog heel klein waren, mijn nichtke kent die verhalen nog niet.'
Pére die eigenlijk Prospére noemde, was een 87 jarige vriend van nonkel, nog bij de pinken en net als nonkel een levensgenieter, beide waren er rotsvast van overtuigd; 100 jaar zouden ze worden en dat zouden ze vieren met een heel groot feest.
Wie deze twee vrienden kenden, kreeg een heel ander gedacht over 'oud' worden, het leek bijna plezant te zijn?! Of zoals mijn nonkel altijd zei:
"Het gaat allemaal niet meer zo snel maar... in een lage vitesse geraken we er ook wel!"
Prospére schraapte zijn keel en vroeg me: 'Heb ik je al verteld van ons Marie-Josee toen die geboren werd?'
Natuurlijk had hij dat, al vele keren zelfs maar nonkel hoorde zijn vriend toch zo graag praten en dan vooral omdat deze vaak in de war was met moeilijke woorden, ik zag nonkel al met binnenpret glunderen en kon mijn lachen amper beheersen, toen pére begon.
'Awel, toen ons Marie-Josee geboren werd, waren ons Victorine en ik in alle staten, ja wat wilt ge... voor de eerste keer vader en moeder en dan nog veel vroeger dan verwacht hé, ofwel heeft de doktoor zich vergist ofwel had mijn schoonmoeder gelijk en wilde die kleine dringend het daglicht zien. Allee ze werd te vroeg geboren en moest daarom in een 'serveuse' liggen hé...'
Nonkel schatterde het uit, sloeg op zijn knie en riep: 'Pére jong, geen serveuse maar een couveuse!!' Ondanks dat hij dit verhaal al wel honderdmaal had gehoord bezorgde het hem nog iedere keer veel plezier.
'Ja zeg, al die franse woorden...' zuchtte Pére.
'Allee vertel maar voort, vertel eens van toen hunne Jean-Paul trouwde.
'Onze Polle? Ja dat was wat si meiske' richtte hij het woord weer tot mij.
Toen die trouwde met de dochter van de notaris, verschoten wij nogal zulle. Geen koffietafel hé zoals bij de trouw van Victorine en mij... Nee,nee een echt feest wilde de notaris voor zijn enige dochter, met alles erop en eraan en ge kunt je voorstellen wat een sjieke boel dat was hé?
Toen ons Marie-Josee dan trouwde hebben mijn vrouw en ik natuurlijk ook op geen cent gekeken, ha nee twee kinders, alle twee gelijk!
Toen hebben we dezelfste 'eintrepteur' gepakt als bij onze Jean-Paul en...'
Een daverende lach van uit de zetel weerklonk, nonkel had het niet meer, sloeg zich op de knie terwijl hij tranenlachend riep: 'Traiteur!! Pére noemt ge zo'n kok!'
'Zeg eens gij! Ge moet mij niet altijd verbeteren hé, mijn frans is misschien niet zoals het hoort maar uw duits ook niet zenne, of zijt ge het soms vergeten tijdens onze daguitstap naar Keulen met de bond van de gepensioneerden??? Hierzie meneer ging tafelwijn bestellen en wat vraagt hij? 'eine flasche tichenweine bitte'
'Awel... En wat is daar verkeerd aan? Dat madammeke verstond mij toch? Tich is tafel en wein is wijn...'
'Ja vent maar ge moet niet alles zo letterlijk vertalen hé!' Nonkels vriend trok een scheef gezicht waarop ze allebei in een daverende lach schoten, de discussie was weer voor even gesloten.

©Marina Geerinck
29 reacties Reageer op dit bericht

Het geschreven woord


Niets zo sierlijks
dan gekrulde letters
die uit m'n pen vloeien,
samensmeltend tot één geheel
waaruit iets moois zal bloeien

Niets zo boeiends
dan 't geschreven woord,
de wereld om je heen vergeten
zolang niemand stoort.

Niets zo spannends
letters te zien vrijen
als verliefden in 't maanlicht,
zich voortplantend op één lijn
wiens nakomelingen vormen
dit gedicht.


Marina Geerinck©1995
24 reacties Reageer op dit bericht

Erfenis van 't leven


gedroogde appels, rimpelig, vergeten
stof tot nadenken in overvloed
schrijlings zittend blijf je staren
gedachten lezend, ongeïnteresseerd

wonden reten zich weer open
een ristsluiting zou niet misstaan
gebaren van... miskenning
door hardheid geworden, graniet

nevels van ontkenning
verloren gaand in aandacht.
ontdaan van 't omhulsel, je huid
als een slang achterwege latend

aangericht, je doel geschoten
leven zal je, met denken aan
de grijze dagen uit 't verleden
die toekomst zullen ontkleuren

opgetekend, zeker wetend
dat van alles wat je hebt gezaaid
de oogsttijd komen zal van
bittere vruchten, die smaakpapillen
zullen tarten tot dromens toe



Marina Geerinck© 1996


16 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten