Zondag 27 augustus 2006
Oud worden, een zegen?
ogen vol weemoed
gericht op het verleden
een traan baant zich een weg
wangen als gedroogde abrikozen
waaruit het vocht onttrokken
gerimpeld door de tijd
handen gevouwen in de schoot
nu en dan, klauwend en grijpend
naar de bloemen op h'r kleed.
gedachten, mijlenver
niets meer wetend
leeft ze verder in onschuld
een hart dat slaat
voor hen die ze liefheeft
door de eeuwen heen
een glimlach betoverend
rimpels vervagen zacht
als sneeuw door dooi
foto's op de kast
vertellen hoe ze ooit was
een beeld dat in onze harten
nimmer vervaagd
Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie op dit bericht
hallo