Donderdag 23 februari 2006
Ode aan mijn grootmoeder
Daar waar zij ooit zat...
gewiegd in de warmte,
van haar vleselijke armen
ontelbare rimpels, getuige
van een hard verleden
tranen, glinsterende parels
die tussen haar vingers gleden
druppend op haar schoot
waar geborgenheid mij overviel
m'n onwetendheid vergoelijkte
handen die troostend streelde
zij, haar eigen leed vergat
koud en stil, is nu die plaats
waar zij.... ooit zat
Marina© Hartendame2
1 reactie op dit bericht
zo mooi en zo\\\'n gemis
Ook dit raakt mij weer sterk,liefdevolle woorden,konden ze dit maar rechtstreeks horen.
Dicht bij ons hart-zeer zeker.
Tot snel maar weer.
Lieve groet Karin