Archief

.
Elk levensboek tekent een ander verhaal... Alles hangt af van de hoofdstukken die in een mensenleven passeren en van de pagina's die men van hierboven ter beschikking krijgt!

©Marina Geerinck

Een dame uit Waterloo
bezocht de watervallen van Coo
dit tot tegenzin van haar zus
die reed nog veel liever met de bus
gewoon eens naar de Antwerpse zoo

©Marina Geerinck

luister naar 't gefluister van de wind
pluk mijn woorden tussen 't geritsel van bladeren
aanhoor mijn hartekreet die galmt door 't woud
waar verlangen en tederheid bloeien als gouden regen
breek geen beloften die verankerd zitten tussen
hoop op stengels en vergeet-me-nietjes
snoei geen wortels van eenheid die 't vertrouwen dragen
respect kleeft op een bed van mos waar hoogtepunten
liefdesbloemen zaaien... een leven... lang

©Marina Geerinck

diep in mij leef jij
die raakt m'n hart en ziel
woordenloos begrijp je
dat liefde nooit vergaat
wie je ook bent
ik draag je met me mee
zonder meer heb ik je lief
diep in mij...
jij in mij en ik in jou

©Marina Geerinck

hoe rijk gevuld was ‘t leven

van hem die krom gewerkt

voor brood op de planken zorgde

onwetend wat ‘hem’ bezielde

leefde jonge harten kommerloos

tot de dag...

die tekende ’t eigenlijke levensverhaal

onbegrip bracht zwijgzame lippen

weggeborgen zonder vragen

je proefde van ’t leven

balanceerde vaak op de rand

genoot van elke moment

dat God jou heeft gegeven

je dacht nooit aan morgen

leefde steeds je dag

zelfs over de eeuwige reis

maakte jij je geen zorgen

je bleef rustig wachten

tot de dag dat je mocht gaan

zo blijven wij aan je denken

zij bespeelde

een gevoelige snaar

zonder omzien

kneedde ze hem

als marshmallows

in het juiste figuur

zoende hem blind

likte zich de vingers

bij elk briefje

overzicht verdween

toen een leiband
hem stropte


© Marina Geerinck 2001

ik schenk jou een lieve lach
bij het begin van deze dag
laat ons met z'n allen hopen
dat hij heel goed mag verlopen
en ik je op het einde van de dag
een rustige nacht wensen mag

©Marina Geerinck 1981

geniet van lentedagen
die het zomerschoon aankondigen
en verdwijnen achter mistige herfstgordijnen
die als bruidsluiers de winterdood tooien

©Marina Geerinck