Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Archief

Maandag 8 december 2008

Mijn tweelingziel


men proeft nog steeds het verlangen
als ik over jou praat
want iedere keer weerklinkt pijnlijk de echo
in mijn geschonden hart
fluisterzacht prevel ik je naam
in de stilte van mijn 'zijn'
ik neem je waar in gedachten
en weet, ooit... achter het gordijn van zielesmart
zijn wij weer één


©Marina Geerinck
30 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 28 november 2008

Moeder zijn



het was een zekerheid die ik slechts in ogen las
van hen die men moeders noemden
hechtbaar aan wat zij schonken
droomden ze toekomstidealen tegemoet
onbreekbaar was de schakel
die geankerd in het moederhart soms weeën bracht
toch prezen zij onzinnige verhalen en lachten
pretlichtjes bij elkaar
zo spaarden ze parels van herinneringen voor later

Marina Geerinck©1994

23 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 oktober 2008

Heksen vieren halloween


jij daar... ga hier maar snel vandaan
want straks bij volle maan
is 't met het gewone leven hier gedaan

kijk daar bij die oude eik, danig verweerd
staan wel honderd bezems netjes geparkeerd
zoals 't in de heksenschool wordt aangeleerd

toverkollen zullen dansen in de nacht
trollen en zwarte katten houden hier de wacht
in hun heksenketels pruttelt toverkracht

spinnenpoten, kattensnorren en paddenkwijl
alles mengen ze in een grote teil
want heksen vieren halloween in stijl

luidkeels beginnen ze opeens te zingen
iedereen moet nu over 't kampvuur springen
om naar de titel van 'Miss Heks ' te dingen

feestende heksen, 't is niet om aan te zien
geloof me...alle heksen honderdentien
vieren elk jaar met veel plezier 'Halloween'


©Marina Geerinck
Halloween2008
27 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 24 september 2008

Column 'nonkel 3'


Met pretlichtjes in de ogen keek nonkel zijn goede vriend aan en zei:
'Allee pére vertel nog eens van vroeger toen uw kinderen nog heel klein waren, mijn nichtke kent die verhalen nog niet.'
Pére die eigenlijk Prospére noemde, was een 87 jarige vriend van nonkel, nog bij de pinken en net als nonkel een levensgenieter, beide waren er rotsvast van overtuigd; 100 jaar zouden ze worden en dat zouden ze vieren met een heel groot feest.
Wie deze twee vrienden kenden, kreeg een heel ander gedacht over 'oud' worden, het leek bijna plezant te zijn?! Of zoals mijn nonkel altijd zei:
"Het gaat allemaal niet meer zo snel maar... in een lage vitesse geraken we er ook wel!"
Prospére schraapte zijn keel en vroeg me: 'Heb ik je al verteld van ons Marie-Josee toen die geboren werd?'
Natuurlijk had hij dat, al vele keren zelfs maar nonkel hoorde zijn vriend toch zo graag praten en dan vooral omdat deze vaak in de war was met moeilijke woorden, ik zag nonkel al met binnenpret glunderen en kon mijn lachen amper beheersen, toen pére begon.
'Awel, toen ons Marie-Josee geboren werd, waren ons Victorine en ik in alle staten, ja wat wilt ge... voor de eerste keer vader en moeder en dan nog veel vroeger dan verwacht hé, ofwel heeft de doktoor zich vergist ofwel had mijn schoonmoeder gelijk en wilde die kleine dringend het daglicht zien. Allee ze werd te vroeg geboren en moest daarom in een 'serveuse' liggen hé...'
Nonkel schatterde het uit, sloeg op zijn knie en riep: 'Pére jong, geen serveuse maar een couveuse!!' Ondanks dat hij dit verhaal al wel honderdmaal had gehoord bezorgde het hem nog iedere keer veel plezier.
'Ja zeg, al die franse woorden...' zuchtte Pére.
'Allee vertel maar voort, vertel eens van toen hunne Jean-Paul trouwde.
'Onze Polle? Ja dat was wat si meiske' richtte hij het woord weer tot mij.
Toen die trouwde met de dochter van de notaris, verschoten wij nogal zulle. Geen koffietafel hé zoals bij de trouw van Victorine en mij... Nee,nee een echt feest wilde de notaris voor zijn enige dochter, met alles erop en eraan en ge kunt je voorstellen wat een sjieke boel dat was hé?
Toen ons Marie-Josee dan trouwde hebben mijn vrouw en ik natuurlijk ook op geen cent gekeken, ha nee twee kinders, alle twee gelijk!
Toen hebben we dezelfste 'eintrepteur' gepakt als bij onze Jean-Paul en...'
Een daverende lach van uit de zetel weerklonk, nonkel had het niet meer, sloeg zich op de knie terwijl hij tranenlachend riep: 'Traiteur!! Pére noemt ge zo'n kok!'
'Zeg eens gij! Ge moet mij niet altijd verbeteren hé, mijn frans is misschien niet zoals het hoort maar uw duits ook niet zenne, of zijt ge het soms vergeten tijdens onze daguitstap naar Keulen met de bond van de gepensioneerden??? Hierzie meneer ging tafelwijn bestellen en wat vraagt hij? 'eine flasche tichenweine bitte'
'Awel... En wat is daar verkeerd aan? Dat madammeke verstond mij toch? Tich is tafel en wein is wijn...'
'Ja vent maar ge moet niet alles zo letterlijk vertalen hé!' Nonkels vriend trok een scheef gezicht waarop ze allebei in een daverende lach schoten, de discussie was weer voor even gesloten.

©Marina Geerinck
29 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 21 augustus 2008

Het geschreven woord


Niets zo sierlijks
dan gekrulde letters
die uit m'n pen vloeien,
samensmeltend tot één geheel
waaruit iets moois zal bloeien

Niets zo boeiends
dan 't geschreven woord,
de wereld om je heen vergeten
zolang niemand stoort.

Niets zo spannends
letters te zien vrijen
als verliefden in 't maanlicht,
zich voortplantend op één lijn
wiens nakomelingen vormen
dit gedicht.
Marina Geerinck©1995
24 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 augustus 2008

Erfenis van 't leven


gedroogde appels, rimpelig, vergeten
stof tot nadenken in overvloed
schrijlings zittend blijf je staren
gedachten lezend, ongeïnteresseerd

wonden reten zich weer open
een ristsluiting zou niet misstaan
gebaren van... miskenning
door hardheid geworden, graniet

nevels van ontkenning
verloren gaand in aandacht.
ontdaan van 't omhulsel, je huid
als een slang achterwege latend

aangericht, je doel geschoten
leven zal je, met denken aan
de grijze dagen uit 't verleden
die toekomst zullen ontkleuren

opgetekend, zeker wetend
dat van alles wat je hebt gezaaid
de oogsttijd komen zal van
bittere vruchten, die smaakpapillen
zullen tarten tot dromens toe



Marina Geerinck© 1996

16 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten