op pensioen

in een paar uurtjes was zij geboren
ik voelde mij als herboren
twee zwangerschappen kort na elkaar
vielen mij toch een beetje zwaar

met haar goedlachse en olijke aard
was ze meer dan goud waard
zij groeide op tot een vrolijk kind
en werd door iedereen vlug bemind

zij houdt veel van haar jongere broer en grote zus
zij is het altijd die alles sust
zij was mijn steun in moeilijke tijden
ze kon niet verdragen dat ik moest lijden

ik ben haar dankbaar voor alles wat ze voor me deed
dat is iets wat ik nooit vergeet

ze was mijn eerste en schattig kind
en werd door iedereen bemind
als eerste kleinkind werd zij op handen gedragen
ze wou altijd in alles en overal slagen

ze werd later verpleegster in de psychiatrie
iedereen vond haar een echt genie
haar patienten zijn als haar kinderen
die zullen haar niet zo vlug hinderen

ze had in haar leven nogal wat pech
maar nu kwam ze goed terecht
ze woont nu in een grote stad
we hebben het daar altijd gezellig gehad

ze was mijn eerste boreling
ze is nog altijd mijn lieveling

hij wou in Leuven gaan studeren
daar zou hij vanalles kunnen leren
mijn ex betaalde het kot en ik de rest
ik dacht: hij doet daar wel zijn best

in die tijd heeft hij niet veel aan mij gehad
hij wist niet eens hoe ik hem stilletjes aanbad
het was hem allemaal om het even
hij genoot volop van het studentenleven

in het weekend bracht hij zijn lief mee naar huis
ik zorgde voor lekker eten voor hen thuis
ik gaf hem geld mee voor de ganse week
en af en toe een zachte preek

toen hij zijn diploma eindelijk behaalde
wist ik dat mijn ganse wezen straalde

hij verliet me voor een andere vrouw
hij zei: ik hou niet meer van jou,
ik kan niet leven met een zieke vrouw
en daarom blijf ik je niet trouw

ik had met hem nog medelijden
ik wou niet voor hem strijden
ik hielp hem zijn valies nog maken
ik waste en streek al zijn zaken

hij kwam me vertellen hoe goed hij het daar had
en hoe hij zijn nieuwe liefste aanbad
toen vond ik hem een smeerlap in de hoogste graad
ik dacht:dat zo iemand in de wereld nog bestaat

ik had zo spijt van mijn burn-out
ik wist: het was mijn eigen fout

ik was
een fragile dochter
een frigide vrouw
een slechte moeder
waar was mijn hoeder?

ik wou zijn
een sterke dochter
een frivole vrouw
een goede moeder
waar was mijn hoeder?

ik wil zijn
de sterkste dochter
de wulpse vrouw
de liefste moeder
help mij ,mijn hoeder !

al die verwijten
zullen mjn hart splijten

ik noemde hem janneke maan
hij zou er altijd voor me staan
maar nu heeft hij nooit tijd
dit tot mijn grote spijt

zij was het zonnetje thuis
nu is steeds bezig in huis
zij is mijn toeverlaat
iemand die weet waarop het staat

zij was mijn enige echte ster
ook al schitterde ze van ver
nu is ze een volwassen vrouw
iemand waar ik heel veel van hou

ze zijn mijn hemellichamen
ik wil hen niet meer beschamen