blauw

hij had het moeilijk
het was niet altijd even gemakkelijk
hij moest altijd naar iedereen luisteren
soms was het maar een fluisteren
hij begreep het niet altijd dadelijk

we gingen een wandeling maken
in het grote park van Laken
geen mist maar zonneschijn
ik moest maar niet alleen zijn
hoe zou ik daar wel alleen geraken?

hij zat in het spitsuur
dat is iets van lange duur
gelukkig had hij zijn gsm
die had niets tegen hem
hij sprak vol vuur

hij stond in de file
hij kon ze wel villen
waarom reden die zo traag?
hij kreeg er pijn van in zijn maag
hij begon er van te trillen

die spitsuren
bleven maar duren
men had niet genoeg wegen
die konden er niet tegen
ze hadden teveel kuren

hij durfde niet naar de discotheek
omdat men daar naar hem keek
hij ging liever naar de kerk
want op zijn werk
was hij een leek

hij ging op zoek
naar een goed boek
dat vond hij in de bibliotheek
maar in de discotheek
deed hij het in zijn broek

hij had iets tegen het koningshuis
voor hen was hij nooit thuis
toen kwam de prins
die maakte veel winst
hij werd er kind aan huis

een man uit Bager
ging naar de slager
hij kocht zich een biefstuk
maar hij had geen geluk
die biefstuk was veel te mager

hij  kon het vuur op tijd doven
hij begon weer in een engel te geloven
zijn sigaret viel op de mat
en die had vuur gevat
hij was helemaal ondersteboven

zijn hart doet zo erg rikketik
zodat hij bijna stikt
hij zag haar
en hij speelde het klaar
hij heeft het geflikt

waarom gaat nu dat alarm?
of is het haar darm?
het was juist zo knusjes
ze houdt van een kusje
nu heeft ze het warm

hij rookt vlug een sigaret
en kruipt terug in bed
waar het lekker warm is
en zeker en gewis
niemand op hem let

o schone vrouwe
waar hij kan van houwen
je maakt hem dol
zijn hoofd slaat op hol
hij praat al van trouwen

make was heel content
die pastoor is toch een echte vent
hij geeft zomaar receptie's
want hij heeft connectie's
met Moeder  Cent

die eksters en die kraaien
laten vallen van die vlaaien
zodat je je schoenen
niet meer kan opboenen
je moet er zelf voor opdraaien

mijn lief hondje
heeft een schattig kontje
hij blaft alleen als de bel gaat
of als er iemand aan de deur staat
ik verzorg zijn wondjes

het zijn maar bliksemschichten
die de aarde verlichten
men zal ervoor moeten zwichten
dat iedereen wil dichten
om zo de pijn te verlichten

de vermoorde kinderen
zullen niemand meer hinderen
ze zullen niet meer klagen
en ook nooit meer plagen
ze zijn alleen de minderen