hondje

het zijn maar bliksemschichten
die de aarde verlichten
men zal ervoor moeten zwichten
dat iedereen wil dichten
om zo de pijn te verlichten

de vermoorde kinderen
zullen niemand meer hinderen
ze zullen niet meer klagen
en ook nooit meer plagen
ze zijn alleen de minderen

z'on zware boekentas die ze moeten dragen
hoe kan die  jeugd dat verdragen?
ze mogen er niet over zagen
en zeker niet over klagen
al die lange dagen

het is de week van de senioren
die lopen niet verloren
er wordt voor hen gezorgd
en iedere dag eten bezorgd
ze stellen niemand teloren

hoe moeten die ouders nu leven?
nu dat hun kind naar de hemel stevent
het wordt een leven vol met pijn
er zullen altijd die zorgen zijn
zij zullen altijd beven

waar zou die jongen nu zijn?
hij was nog zo klein
werd hij vermoord
werd zijn gehuil gehoord?
hij was nog zo rein

de boeren die kloegen
al hun ploegen
en zwoegen
bracht niets meer op
al hun geld raakte op
ze droegen 
het naar de kroegen
ze vroegen
om hulp
maar kregen niets dan pulp
al hun melk
gooien ze elk
zomaar weg
het komt overal terecht
 

hij was slechts een bedelaar
hij stond altijd voor iedereen klaar
hij sliep op het perron
van het station
zijn hond was ook steeds daar

onze slager
wordt alsmaar trager
en zo mager
't is een virus drager
en een nieuwsgierige vrager
't is een vreselijke klager
't is een echte zager
en spijtig genoeg mijn zwager
hij woont maar een eindje lager

coca cola light
is lekkerder dan sprite
maar 't is ongezond
je wordt daarvan dik en rond
je voelt je heerlijk high

in zijn glorie tijd
trok hij ten strijd
tegen het socialisme
en het communisme
nu had hij daarvan spijt

een meisje uit Balen
kent veel verhalen
zodat iedereen in Balen
ze kan herhalen
en ervoor betalen

zij was maar een dutske
met op haar hoofd een mutske
zonder tanden
en lege handen
het was maar een prutske

hij knipte zijn haar
met een scherpe schaar
nu leek hij op een aap
waar iedereen zich aan vergaapt
maar hij was nog lang niet klaar

hij knipt het lint
als een kind
met een schaar kan hij het niet
tot zijn groot verdriet
hij laat zich meewaaien door de wind

hij babbelt zoveel als een gezond kind
en wordt door iedereen bemind
men vindt hem lief
en noemt hem zijn hartedief
hij gaat ook nooit door het lint

hij is nog niet jarig
maar hij is karig
met zijn geld
hij heeft het juist geteld
hij is er erg op gesteld

hij zong een lied
over vreugde en verdriet
hij zong het hard
het deed pijn aan zijn hart
over wat hij achterliet

zijn pijn en verdriet
voelde hij niet
zijn pijn aan zijn hart
maakte hem hard
omdat zijn liefste hem achterliet