het halen

naar de kapster moet ik vandaag
ze is goddank niet te traag
deze keer voor een kleuring
er mag geen verwarring
ontstaan
ik kan toch niet iedere week gaan
ik moet ma nog iets laten weten
want dat ben ik vergeten

de hoofdpijn gaat niet weg
ik kom in en donkere laan terecht
met spoken en schimmen
die me willen beklimmen
ik schud ze van me af
ik ben bekaf
ik ga me op de zetel leggen
mijn hoofd hoog op een dik kussen leggen
misschien word ik die geesten kwijt
ik heb daarvan geen spijt

nu krijg ik opeens vreselijke hoofdpijn
het moet toch altijd iets zijn
ik zie alles in een wazige mist
ik weet niet wat dat nu weer is
het doet vreselijk zeer
deze keer
een dafalgan misschien
dan zullen we het vlug zien

ik moet die dichters niet
met hun hoogdravend lied
ik schrijf over mezelf en over mijn pijn
ik verwacht altijd  zonneschijn

ik schrijf over vreugde en verdriet
en hoop dat men het niet ziet
ik schrijf over hoop en verlangen
ik schrijf over tranen op mijn wangen

ik moet die dichters niet
waaraan men de hoogmoed ziet

een man uit Maleis
gaat ook graag op reis
maar hij woont in een krot
een echt varkenskot
hij kan dus niet naar Parijs

een man uit Parijs
heeft een groot paleis
hij heeft alles in goud
maar dat laat hem koud
hij gaat veel op reis

Idalie
krijgt aan haar knie
een kijkoperatie
ze gaat er naartoe met een delegatie
ze heeft wat schrik
net als ik
het zal wel meevallen
ze is er toch niet op gevallen

Idalie
moest met haar knie
naar spoed
ze heeft niet veel moed
je gelooft het nie?

Idalie
had pijn aan haar knie
ze wou nie
dat we de dokter belde
en zijn diagnose stelde
en haar ter hulp snelde
nu moet ze pijn lijden
en er tegen strijden
met panadol
dat is geen lol
nu moeten we afwachten
en trachten
de pijn te verlichten
door voor haar te dichten

we zijn een wandeling gaan maken
de regen hield op met staken
weer of geen weer,we gaan er door
met de wind  van voor
als nu de wind eens wou staken
dan zou hij veel mensen gelukkig maken
we zijn weer aan wat zon toe
die worden we nooit moe
ze brengt alle zorgen weg
en de mensen brengen er weer iets van terecht

nu word ik ineens moe
van al dat gedoe
ik ga mij op de zetel neerleggen
dan kan ik het aan ma uitleggen
maar ik doe even mijn ogen toe

de zwaluwen vertrekken naar andere landen
die hebben nogal wat haar op hun tanden
en dan weer wachten tot de lente komt
ik hoop dat het er vlug van komt
dan kan ik weer zonnebaden
en energie opladen
dan krijg ik een mooie bruine kleur
en een frisse geur

ik heb juist wat gegeten
ik moest een boterham met jam eten
want er was niets anders
dat moet veranderd
ik zal wel weer gaan shoppen
en door de winkel hoppen
ik mag niet vergeten te betalen
anders komt de politie mij halen
dan alles opbergen
het zijn weer ganse bergen
daarna wachten tot ik naar ma kan gaan
ik zie ze daar al staan
met een muts over haar oren
zo kan ze zeker niets horen

ik heb ondertussen stof geveegd
en de vloer aangeveegd
nu moet ik nog de slaapkamer doen
want dat is vandoen
ik  ga de vensters maar niet wassen
want die staan toch vol met krassen
hoe die daar zijn gekomen
daar kan ik niet meer opkomen
maar zo zijn ze voor mij ook goed
ik heb weer veel goede moed

al is het koud
en word ik oud
ik ga wandelen in het woud
eens kijken naar de herfstpracht
het wordt precies een mooie dag
dat had ik niet verwacht
en komt er regen
daar kan ik wel tegen
met een warme jas
en een dikke das
die ik regelmatig was
ik hoop dat de zon zal schijnen
en dat de wolken verdwijnen

ik ga  mijn huis poetsen met de franse slag
ik vind dat dat ook eens mag
de stoelen zet ik opzij
netjes op een rij
ik ben tenslotte in mijn oude dag

ik mag niet knoeien
ik moet blijven boeien
ik mag geen fouten maken
ik moet binnen geraken
oei nu ben ik het aan het verknoeien

mij kan je niet vangen
ik doe liever rood op mijn wangen
en de volgende keer
kom ik niet weer
ik laat me niet meer vervangen

we zijn kaarsen gaan kopen
daar liggen ze met hopen
die worden gemaakt door gehandicapten
die er al vroeg mee kapten
als het nu maar vlug Kerstmis is, laat het ons hopen