de bedelaar

onze slager
wordt alsmaar trager
en zo mager
't is een virus drager
en een nieuwsgierige vrager
't is een vreselijke klager
't is een echte zager
en spijtig genoeg mijn zwager
hij woont maar een eindje lager

coca cola light
is lekkerder dan sprite
maar 't is ongezond
je wordt daarvan dik en rond
je voelt je heerlijk high

in zijn glorie tijd
trok hij ten strijd
tegen het socialisme
en het communisme
nu had hij daarvan spijt

een meisje uit Balen
kent veel verhalen
zodat iedereen in Balen
ze kan herhalen
en ervoor betalen

zij was maar een dutske
met op haar hoofd een mutske
zonder tanden
en lege handen
het was maar een prutske

hij knipte zijn haar
met een scherpe schaar
nu leek hij op een aap
waar iedereen zich aan vergaapt
maar hij was nog lang niet klaar

hij knipt het lint
als een kind
met een schaar kan hij het niet
tot zijn groot verdriet
hij laat zich meewaaien door de wind

hij babbelt zoveel als een gezond kind
en wordt door iedereen bemind
men vindt hem lief
en noemt hem zijn hartedief
hij gaat ook nooit door het lint

hij is nog niet jarig
maar hij is karig
met zijn geld
hij heeft het juist geteld
hij is er erg op gesteld

hij zong een lied
over vreugde en verdriet
hij zong het hard
het deed pijn aan zijn hart
over wat hij achterliet

zijn pijn en verdriet
voelde hij niet
zijn pijn aan zijn hart
maakte hem hard
omdat zijn liefste hem achterliet

wil je mij als vriendin
dan is dat nog maar een begin
je krijgt van mij de kans
om met veel glans
te ontspringen aan de dans

wat is het nu stil op straat
je krijgt niemand aan  de praat
ze liggen allemaal te slapen
of misschien te gapen
het kraakt geweldig als je opstaat

hij had pijn aan zijn maag
hij kon niet tegen dat geplaag
zij had last van haar long
het trok op niets als ze zong
wat is me dat voor een geklaag?

hij had nog nooit geweend
toch niet gemeend
nu lopen de tranen langs zijn wangen
van stil verlangen
zijn hart is niet meer versteend

zij werkt zich in het zweet
en voordat ze het weet
heeft ze rangen onder haar armen
ze kan nu niemand omarmen
maar hij nam haar wel beet

hij had zich zijn leven lang krom gewerkt
zijn kinderen hadden er niets van gemerkt
hij werkte vanuit zijn zetel
heel vermetel
zij droegen kleren van een duur merk

mijn zus liet haar voeten ook verzorgen
zo voelden wij ons meer geborgen
nu waren we met ons drie
we praatten over die en die
we hadden het niet kunnen uitstellen tot morgen

de pedicure komt  met mijn voeten spelen
dat worden weer echte rituelen
ze babbelt er maar op los
en mijn voeten zijn de klos
ze zal ze weer wel in stukjes delen